اخبار آرشیوی

مهمترین محورهای گفتگوی تفصیلی«نسیم» با حسین طلا، نماینده تهران و دبیر مجمع نماینگان تهران به شرح زیر است: * نسیم: انتخابات اخیر شورای شهرتهران پرشور برگزار شد، اما با حاشیه‌هایی همراه بود، ارزیابی شما از شورای شهر فعلی (شورای شهر چهارم) چیست؟ چه باید کرد تا شورای شهر به سرنوشت شورای اول دچار نشود؟ - تهران شهری است که از قاعده ی یک کلانشهر خارج و به یک ابرشهر تبدیل شده بدون آنکه زیر ساخت های آن متناسب با توسعه جلو رود. اینکه در تهران چه چیزی را باید از چه کسی خواست و حرف آخر را در تهران چه کسی باید بزند، مشخص نیست و به هم‌ریختگی تقسیمات کشوری، به هم ریختگی تقسیمات ادارات و سازمان‌ها در مجموعه تهران و نیزعدم تناسب بار مسئولیت‌ها با امکانات در اختیار، یک مدیر همگی اینها مشکلاتی هستند که کلانشهر تهران را درگیر خود کرده‌ است. این در حالی است که طبق یک روال طبیعی، هر حاکمیتی برای چرخاندن اداره سیستم خود سازوکارهایی تعریف می‌کند که فرمانداری‌ها، شهرداری ها ،بخشداری‌ها، شورایاری‌ها، ادارات و ...از جمله آن‌اند. بخشی از این وظایف را در شهری مانند تهران، "شورای شهر" عهده‌دار است. چنین نهادی فقط در حوزه‌هایی نظیر فرهنگ، خدمات، عمران و ... ورود می‌کنند که بیشتر در حوزه نظارت و ریل‌گذاری اجرای اهداف و سیاست‌های شهرداری و حل مشکلات کلانشهرها در حوزه خدماتی تحقق می‌یابد. شوراهای شهر وظیفه ای دال بر ورود به مسائل سیاسی وامنیتی ندارد و تنها چنانچه با درخواست کمک از سوی دستگاهی روبه‌رو شوند، وارد عمل خواهند شد. حتی ورود شوراهای شهر در حوزه فرهنگی ، اقتصادی و .. نیز باید با هماهنگی ادارات ذیربط باشد. آنچه که در انتخابات شورای شهر کنونی تهران رخ داد این بود که همه این محدودیت‌ها ی کلانشهری ،به همریختگی تصمیمات و ... با یکدیگر جمع شده و مضاف برعدم ساز و کار مناسب برای کارکرد سیستم قانونی در انتخابات تهران ، موجب وضعیتی شد که در آن چه بخواهیم و چه نخواهیم، با حضور افرادی در شورا مواجه می شویم که وجهه سیاسی‌شان بر وجهه اجرایشان برتری دارد . مهم‌ترین مشکلی که در تهران داریم، مشکل سیستم برگزاری انتخابات شورا ها است که فرصت لازم را برای کسانی که می‌توانند وجهه خدماتی این نهاد را بهبود بخشند، فراهم نمی‌کند، لذا افرادی پیروز می شوند که سرشناس بوده یا بر اساس لیست‌های مختلف که عموما کارکرد سیاسی دارند، معرفی می‌شوند، بر این اساس هم اکنون شاهدیم که ترکیبی متشکل از 14 نفر از طیف اصلاح طلب، 14 نفر از طیفی اصول گرا و تقریبا سه نفر هم از طیف میانه باید سلیقه و نوع نگاه در شورای شهر را رقم بزنند. که البته این، هم یک فرصت است وهم یک تهدید. بی‌گمان چنانچه این گروه با هم خوب کار کنند، سلایق را کنار بگذارند و با تجربه و نگاه خودشان اما در قالب تعاملی با یکدیگرهمکاری کنند، در تهران موفق خواهیم بود. در نقطه مقابل اگر این‌گونه نباشد و اعمال سلیقه های سیاسی‌ای که گوشه‌ از آنها را در زمان انتخاب شهردار دیدیم، اتفاق بیافتد، بیم آن می‌رود که تجربه انتخابات شورای شهر اول که شورای موفقی نبود و منحل شد، تکرار شود. اما اینکه می‌گویم سازوکارها دچار مشکل است، از این ناحیه ناشی می‌شود که این موضوع که در تهران، هر کس می خواهد کاندید شود باید یکی از این چند خصوصیت یعنی یا وجهه سیاسی، یا شاخص و شناخته بودن در ابعاد دیگری که همان هم عمدتا در جنبه سیاسی نمود می‌یابد را دارا باشند. و یا به عنوان مثال باید از لحاظ مالی تمکن بالایی داشته باشد تا بتواند خودش را به مردم بشناساند. و متاسفانه نگاه برخی به شورای شهر، بستر درآمدی اقتصادی است. خاطرم هست در همان زمان انتخابات، از یکی از کاندیداهای متمول سوال کردم چرا می‌خواهد وارد شورا شود که پاسخ داد « درآمد من در برابر درآمدهای اعضای شورای شهر تهران هیچ است.» که این نگاه هم غیر منصفانه بود در واقع شما برای ورود به شورای شهر باید به نوعی به یکی از صاحبان قدرت یا ثروت تاسی پیدا کنید. البته منظورم خوب یا بد بودن این موضوع نیست، بلکه عموما روال همین گونه است و به نظر می‌رسد در این میان، این افراد سیاسی هستند که برنده رقابت می‌شوند. یک اشکال هم در این خصوص وجود دارد. در نظام انتخاباتی شهر و روستا روال این گونه است که ابتدا باید شورای روستا تشکیل شود. پس از آن انتخابات شورای بخش‌ها، سپس شورای شهرستان‌ها و استان ها برگزار و در نهایت اعضای شورای عالی استان انتخاب می‌شوند. درصورتی که در تهران، مردم مستقیم به اعضای شورای شهر رای می‌دهند و این در شرایطی اتفاق می‌افتد که نه شناخت دقیقی از همه نامزدها دارند، نه عملکرد وی را کاملا می‌شناسند و نه بعدها به او دسترسی مناسبی دارند و نه آن کس که انتخاب شده و عضو شورای می‌شود می‌تواند پاسخ موکلینش که همان شهروندان تهران هستند را بدهد. البته شاید تصور کنید مجلس شورای اسلامی هم چنین شرایطی دارد. در پاسخ باید گفت کارکرد مجلس به کلی متفاوت است. افرادی وارد مجلس می‌شوند که بناست امر خطیر قانون‌گذاری را بر عهده گرفته و بر عملکرد دستگاه‌های اجرایی در زمینه حسن اجرای قوانین مصوب نظارت کنند که با کارکرد شورا‌ها متفاوت است. و همچنین در حوزه سیاسی و امنیتی نیز مجاز به ورود هستند. به همین خاطر ضرورت شکل گیری شورایاری‌ها احساس شد. درباره شورایاری‌ها هم چالش‌هایی پیش رو قرار داشت. زیرا در حالی که در همه جا انتخابات از پایین به بالا می‌رود، ساختار شورایاری‌ها‌ از بالا به پایین بود و این سازوکار درستی در انتخابات نیست. زمانی می‌توان گفت "شورایاری" دارای سازوکار صحیح است که معادل نظام انتخاباتی شهر و روستا، ابتدا شورای محله تشکیل شود، سپس محلات دور یکدیگر جمع شده شورای ناحیه را تشکیل دهند، پس از آن شورای نواحی و سپس شورای مناطق را داشته باشیم و دست آخر هم شورای مناطق، اعضای شورای شهر را انتخاب کنند. به هرحال نباید از این امر غافل شد که مردم محله یکدیگر را می‌شناسند و این باعث می‌شود به علت آشنایی با اخلاق، رفتار،منش و سابقه کاندیداها، انتخاب مناسب و از سر شناخت برخی را حذف کرده و کنار بگذارند. در واقع، مهم‌ترین گزینش توسط مردم خود محل انجام می‌شود، سپس پله پله و مرحله به مرحله نظارت بر افراد سهل‌تر می شود. و اگر در نهایت شخصی رای بیاورد، خودش را وابسته به رای مردم و موظف به ارائه خدمت به آنها می‌داند. اکنون شورای شهر احساس نمی‌کند باید به شورایاری های پایین دست پاسخ بدهد، البته شاید برخی مقید به این موضوع باشند، ولی شورا الزامی در این خصوص ندارد. بهترین راهکار برای رفع مشکل سیاسی شدن شوراها، رجوع به قانون انتخابات سال 1361 است. اساس قانون یادشده همان انتخابات پله‌ای و مرحله به مرحله است و اعضای شوراها بر اساس رای مستقیم مردم انتخاب نمی‌شوند. اما چندین سال پیش موضوع افزایش قدرت شورا و راهیابی افراد برجسته تر به آن مطرح شد و در نهایت به همین کارکرد فعلی رسیدیم. هرچند افراد وزینی هم وارد شورا می‌شوند، اما به نظر می‌رسد حاشیه بر متن (کارکرد خدماتی شورا)، ترجیح یافته است. طرحی را در راستای اصلاح روال کنونی، به مجلس آوردیم اما با روزهای واپسین سال 91 همراه شد و فرصتی برای به نتیجه رساندن آن، به دست نیامد. اکنون شورایارها از بی‌قانونی رنج می‌برند. آنها بسیار تلاش می‌کنند، اما ادارات و سازمان‌ها آن‌ها را به رسمیت نمی‌شناسند و به همین خاطر سرخورده می‌شوند. ما باید این دستاورد خوبی که در شورایاری‌ها داشتیم را قانونی کنیم و به آن وجاهت ببخشیم، زیرا بهترین راهکار برای رفع مشکل سیاس شدن شوراها، تغییر در نحوه ورود به انتخابات است. قدرت تنها از مجرای انتخابات به دست می‌آید. * نسیم: اکنون شورایاران از سوی شورای شهر انتخاب شده‌اند؟ - انتخاب شورایارها چندماهی است به تعویق افتاده است و علت آن هم این است که آخرین مرتبه‌ای که بنا بود انتخابات برگزار شود، چون قانون نداشت، فرمانداری وقت مخالفت می‌کرد. بنده فرماندار وقت بودم. علت این بود که باید هرگونه رجوع به آرای عمومی با هماهنگی وزارت کشور باشد و وزارت کشور برای انجام این کار نیازمند قانون است اما این قانون وجود نداشت. - در همان زمان جلسه‌ای با مرحوم کردان، وزیر وقت کشور برگزار شد. در آن جلسه علاوه بر بنده، آقایان ابطحی، دانشجو، ابویی، موسی‌پور، مسجدجامعی، بیادی، چمران و کریمی حضور داشتند و همگی امضا کردند قانونی در این خصوص نداریم. وزارت کشور هم پذیرفت راه حل قانونی در این خصوص ایجاد نماید ولی از سال 87 تا کنون پیشنهادی برای اینکه به این شورایاری‌ها و شورای محلات ساختار سازمانی بدهد، طرح نشده است. اعضای حاضر در آن جلسه همگی پذیرفتند که تنها برای انتخاب شورایارها در همان دوره انتخابات برگزار شود و بعد از آن تدابیر قانونی لازم اتخاذ شود. بنده اخیرا در نامه‌ای خطاب به وزیر کشور، همین موضوع را درخواست کردم، زیرا از سال 87 قرار بوده است وزارت کشور این موضوع را بررسی کرده و اقداماتی را عملیاتی کند که بتوانیم نهاد شورایاری را در میان مردم جا بیندازیم. از حق نگذریم که شورایاری‌ها در بسیاری از موارد مشکلات مردم را با پیگیری‌های لازم رفع و رجوع کرده‌اند که ماجرای "پیاده راه امام حسین تا شهدا" هم از همین جمله است. شورایاری‌ها به عنوان یک ذره بین مشکلات را پیش چشم مسئولان برجسته می‌کنند، مشکلات موجود را پیگیری می‌کنند و نفع آن هم به مردم می‌رسد. باید بتوانیم سازوکار قانونی به شورایاری‌ها ببخشیم. و البته با با برخی مشکلات و سوئ استفاده های اجتماعی هم برخورد نماییم. * نسیم: اصلاح قانون انتخابات‌ها در کشور چه زمانی به نتیجه می‌رسد؟ به نظر نمی‌رسد مجلس باید در خصوص همین موضوع شورایاری‌ها ورود کند؟ مجلس فقط کار سیاسی نمی‌کند. مجلس به قدری طرح و لوایح وجود دارد که مدیریتش راحت نیست و تک تک طرح‌ها نیازمند مطالعه و بررسی همه جانبه هستند و بسیاری از ساعات مجلس در صحن و کمیسیون‌ها به بررسی لوایح می‌گذرد نه به امور سیاسی. - مجموعه احزاب اعم از خانه و پیکره وکاشانه در کشور خیلی قوامی ندارند، علت این پا نگرفتن را باید به نگاه فرهنگی مجموعه احزاب توجه کرد که احزاب خیلی در کشور و لزوم آن حس نمی شود که قوت بگیرد، فکر می کنم لزوم آن حس می شود ولی چه زمانی نمیدانم. نگاه مردم ما نگاه جبهه ایی است تا حزبی. * نسیم: برخی احزابی که در فتنه 88 مشارکت فعالانه داشتند اعلام شد که غیر قانونی هستند. اما در حال حاضر ما شاهد فعالیت برخی احزاب تعطیل شده و همینطور اظهار نظر برخی از چهره های اصلاح طلب در مورد احزاب تعطیل شده هستیم شما اطلاع دارید وضعیتی اینها چگونه است هستند؟ - معمولا اینگونه فعالیت ها اگر به گونه ایی ساختار شکنانه باشد و از چارچوب های نظام خارج شود بواسطه گردش کار دستگاه امنیتی و انتظامی، دستگاه قضایی ورود می کند اگر استدلال لازم ارائه شود و مرجع قضایی صدور حکم کند علی القاعده یا براین اساس و یا بر اساس کمیسون ماده 10احزاب است و این موضوع روال دارد و مرجع مربوطه اظهار نظر می کند. * نسیم: یک دیدگاهی در کشور پدید آمده که راه حل مسائل را در بیرون کشور می بیند و اعتقاد دارند اگر آنها حل شود مشکلات داخلی نیز حل می شود، با توجه جایگاتان در مجلس که با اولویت مردم بیشتر آشنا هستید، نظر شماچیست؟ آیا نظر شما هم این است که اگر مسائل خارجی حل شود مسائل داخلی نیز حل می شوند یا نه راه حل های دیگری نیز وجود دارد؟ - در مسئله هسته ایی ما عضو(Npt) هستیم و بر اساس پروتکل،صاحب حقوقی هستیم حقوق ما را که به ما ندادند، هیچ، زمانی که درخواست سوخت 20درصدی را برای تولید رادیو دارو در رآکتور تحقیقاتی تهران کردیم آن را هم به ما ندادند 850 هزار بیمار ما را گروگان گرفتند، ولی ما با اتکا به قدرت ایمان و علم جوانان این مشکل را برطرف کردیم. - در جهان برگهای برنده حرف میزنند نه سرکج کردن و دست دراز کردن، نه فقط دیپلماسی خشک و یا لبخند دیپلماتیک، باید با برگهای برنده سر میز مذاکره نشست. - این وسط خیلی ها می گویند که دولت عوض شده و اصولگرایان دولت را قبول ندارند؟ ما می گوییم که خیر این چنین نیست ما دولت را دولت خودمان می دانیم و البته معتقدیم در سیاست های کلان حتما با هماهنگی رهبری نظام باید باشد، باید ساختار ها و سیاست ها را مقام معظم رهبری مشخص کرده باشند و هنر دولتمردان بهره گیری از یک نرمش قهرمانانه که رهبری فرمودند و یک گفتمان جدید و هنر دیپلماسی باشداگر نگرانیم به علت ظلم هایی است که به ما شده، به دنبال عدم ارتباط نیستیم ما به دنبال احقاق حقوق هسته ای یمان با احتیاط در مذاکراتیم و باید مواظب باشیم اصولمان از بین نرود. - از سویی دیگر سخنرانی آقای روحانی در مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانی خیلی خوبی بود آقای ظریف هم خیلی جاها از سر اقتدار صحبت کردند. اما ما نباید برگه های برنده مان را به راحتی بسوزانیم، آنچه که در مجموعه اقتصادی آمریکا ناشی از معظلات بودجه اش است به خاطر مشکلات آنان و جنگ افروزی آنها در عراق و افغانستان است و آنها در این دو کشور و خصوصا به خاطر آبرویی که در سوریه بخاطر جنگ افروزی از آنها رفته، آمریکایی ها نیازمند ایران هستند و این یک برگ برنده است. کشورهای اروپایی و آمریکایی بنظر مستعمره رژیم کودک کش صهونیستی هستند. - مقداری از مشکلات اقتصادی امروز ناشی از بی برنامگی هایی است که ما داشتیم ما می توانستیم با تحرک بیشتر در حوزه های صنعت، کشاورزی و تولید علم و نهایتا تولید ثروت با این تحریم ها جلوگیری می کردیم. کلید همان اقتصاد مقاومتی است. - در سال 2015 هر 15 روز یک رآکتور هسته ای در جهان افتتاح می شود چرا ما باید از آن بی بهره باشیم، لذا آن چیزی که در فهم ایرانی نمیرود زور است، ما از حقمان دفاع می کنیم و تحریم را نیز ظالمانه می دانیم، البته ممکن است این را بگویند که شفاف سازی کنید؟،ما حرفی نداریم، باشد شفاف سازی می کنیم،البته این را باید بگوییم که ما به سیستم دیپلماسی کشور اعتماد داریم انتظارمان هم همین است که با بتوانند با مهارت دیپلماتیکشان نگاه ظالمانه ای که به ما دارند برطرف شود، و البته هر کمکی که از دستمان بر می آید انجام می دهیم ولی به اصولمان پایبندیم و از این انتظارات کوتاه نخواهیم آمد. * نسیم: آیا به نظر شما برگزاری نظرسنجی درباره مسائلی چون مذاکره با آمریکا عرف است؟ - مگر می‌توان هر موضوعی را به نظرسنجی گذاشت؟ این نظر سنجی را چه کسی و چگونه می‌خواهد انجام بدهد؟ - رجوع به آرای مردم، نامش نظرسنجی نیست، بلکه همه پرسی است ، که آن هم قاعده خاص خودش را دارد، علاوه بر این فرض کنید در یک نظر سنجی 50 درصدی با موضوعی موافق یا مخالف باشند. باید بررسی کرد که آیا نظر سنجی واقعی است؟ سوال کننده چگونه بوده؟ شرایط چگونه بوده؟ آیا پاسخ القا شده است یا خیر؟ مصاحبه شونده اطلاعات کامل داشته است یا خیر؟، بنظرم نمی‌توان موضوعات استراتژیک نظام را بر پایه نظرسنجی گذاشت. * نسیم: اخیرا خاطراتی به نقل از حضرت امام نقل می‌شود که از دیدگاه بسیاری از متخصصان با مطالبی که حضرت امام در وصیتنامه سیاسی الهی مطرح کرده اند چندان مطابقت ندارد. آیا بیان خاطرات اینگونه که شاید کمترین اثرش ایجاد تناقض در اذهان باشد، صحیح است؟ - ممکن است در طول تاریخ ادعاهای بسیاری مطرح شود، شخص حضرت امام (ره) تاکید داشتند " هیچ چیز از من قابل استناد و بیان نیست مگر دست خط، فیلم سخنرانی و ... باشد . علاوه بر این برای جلوگیری از ایجاد انحراف، موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره) ایجاد شده است و قاعدتا اگر هم موضوعی به امام منسوب شود آن موسسه باید پاسخگو باشد، اما گاهی اوقات شاهد هستیم که این موسسه در مقابل برخی موضوعات سکوت کرده است. به عنوان مثال زمانی که مسائلی در رابطه با موضوع حجاب توسط نوه حضرت امام مطرح شد، ما واکنشی از سوی این مرکز ندیدیم، یا موضوع اخیری که توسط برخی از بزرگان شنیدیم لیکن ما موضع گیری روشنی ندیدیم. به همین خاطر این تصور به ذهن می‌آید که نکند این موسسه کارکردش را از دست داده و به سمت یک جناح خاصی رفته است. امام متعلق به همه است ، متعلق به همه اقشار و گروه‌های جامعه است. اظهارات امام و وصیتنامه‌اش برای ما راهنماست. * نسیم: آیا حذف شعار "مرگ بر امریکا" با منش امام خمینی (ره) همخوانی دارد؟ - مهمترین موضوع این است که گاهی فشارها یک استراتژی و یک نگاه مبنایی را تغییر می دهند. البته منظور از شعار "مرگ بر امریکا" شعار مرگ بر کشور آمریکا نبوده، بلکه مرگ بر خلق و خوی استعمارگری، مرگ بر سیاست‌های غاصبانه و ظالمانه آمریکا مد نظر است. بارها اعلام کردیم با مردم امریکا هیچ مشکلی نداریم؛ تا زمانی که این سیاست و خلق‌وخو و منش است این آمریکا مطابق تاکید حضرت امام مطلوب نظر ما نیست. اما اگر روزی امریکا عاقلانه و با احترام نتقابل و متعادل برخوردکرد ، ما هم رابطه مان را بر اساس عزت، حکمت و مصلحت مان با وی پایه گذاری می‌کنیم. * نسیم: آینده اصولگران را چگونه می بینید؟ اصولگرایان برای کسب توفیق در ادامه راه چگونه باید رفتار کنند؟ - در سنت الهی داریم که "پیروزی و شکست در میان مردمان در چرخش است" این چرخش همیشه انجام می‌شود و سنت الهی است. حال اگر گروهی که بر سر قدرت و ان شائ الله شان خدمتگزاری است، اشتباهات زیادی مرتکب شود، خودکامگی و غفلت کند، عمرش کوتاه تر و اگر گروهی که سوار بر قدرت نیست، برنامه‌ریزی کند، امور را انسجام بدهد و اختلافات جزئی را کنار بگذارد، دوران دور از قدرت را کوتاه می کند، تصور می‌کنم امروز بهترین شرایط است تا اصولگرایان در این فضا و حالا که دیگر مسئولیت اجرایی بر گردنشان نیست بیشتر به دنبال تدوین نظرات و دیدگاه‌ها یشان که به آن اعتقاد دارند بروند و اگر واقعا احساس می کنند کمکی از دستشان برمی‌آید به دولت دریغ نکنند. بالاخره نتیجه کمک ما به دولت و نفعش به مردم می‌رسد. هیچ وقت حاضر نمی شویم به خاطر دیدگاه های سلیقه ای سیاسی خودمان مردم را دچار آسیب کنیم. * نسیم: چه کنیم تا اتفاقات انتخابات 92 ، این بار برای انتخابات مجلس و انتخابات بعدی رییس جمهوری تکرار نشود؟ - مهمترین چالشمان در حال حاضر شنیدن صدای واحد از اردوگاه و تمکین به ریش سفیدان و عقلای اصلی اصولگرایی با حفظ چارچوب‌هاست امیدواریم که در این صورت به نتایج مناسبی برسیم. * نسیم: آیا اصولگرایان به دنبال تشکیل حزب فراگیر هستند؟ - تصور می کنم اکنون حزب و جبهه و گروه کم نداشته باشیم اما به نظر میرسد سازوکار و فرهنگ و تفکر الزامات کار حزبی در چهاچوب نظام در کشور ما توسعه نیافته است .