تغلبطلبی پایان یافته است؟
محمد مهدی اسلامی طی یادداشتی در «نسیم» نوشت: این روزها "چكاچك" اخبار از تجهیز اصحاب فتنه برای تلاشی دیگر در كسب قدرت خبر می دهد؛ خبر از تشكلی مجدد و ورود طلبكارانه عناصر محوری فتنه به عرصه سیاست!
محمد مهدی اسلامی، مدیر موسسه مطبوعاتی شما و عضو شورای مرکزی حزب موتلفه اسلامی طی یادداشتی که در اختیار خبرگزاری «نسیم» قرار داده نوشت:
از جمله كتابهایی كه پیشینیان بدان فرزندانشان را حكمت می آموختند، كلیله و دمنه است. در فرازی از این كتاب آمده است: "و از فرایض احکام جهان داری آنست که در تلافی خللها پیش از تمکن خصم و از تغلب دشمن مبادرت نموده شود، و تدبیر کارها برقضیت سیاست فرموده آید." تغلب از ریشه غلب را علمای علم لغت به معنای " به قهر استیلا یافتن بر بلادی یا چیزی" دانسته اند. تغلب یا از راه غلبه و زور و بر خلاف میل آنها بر مردم حاکم شدن، در اسلام "تغلب" مذموم است. آنچنان كه امیرالمومنین علیه السلام، علی رغم توانی كه عرب در فتح خیبر از او سراغ داشت، از راه تغلب به دنبال احقاق حكومت حقه خویش بر نیامد، تا آن هنگام كه رشد جامعه منجر به تقاضای عامه برای تحقق عدالت از طریق نشستن وصی رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) بر كرسی خلافت گشت. اما از آن تاریخ كه خواست عمومی بر قدرت گرفتن مظهر عدالت قرار گرفت؛ حضرت هیچ گونه تقابل به زوری را بر نتافت و چنین بود كه سه جنگ بزرگ با ناکثین، قاسطین و مارقین شكل گرفت. امام خامنه ای ماه گذشته در تبیین این اصل در مرقد بنیانگذار كبیر انقلاب فرمود " هیچ قدرت و غلبهاى در مکتب امام که از تغلب و از اِعمال زور حاصل شده باشد، مورد قبول نیست... اقتدار معنا دارد، اما اقتدارِ برخاستهى از اختیار مردم و انتخاب مردم؛ آن اقتدارى که ناشى از زور و غلبه و سلاح باشد، در اسلام و در شریعتِ اسلامى و در مکتب امام معنا ندارد؛ آن قدرتى که از انتخاب مردم بهوجود آمد، محترم است؛ در مقابل آن، کسى نبایستى سینه سپر بکند، در مقابل او کسى نباید قهر و غلبهاى به کار ببرد که اگر یک چنین کارى کرد، اسم کار او فتنه است." اگرچه امام خمینی بیش از 15 سال از شروع استنصار خویش صبر كرد تا خیزشی فراگیر در میانه ملت شكل گیرد و ریشه شجره خبیثه پهلوی را كنده و نظام اسلامی را جایگزین كند؛ اما از همان زمستان 57، تغلب های فتنه گران آغاز شد. آتش غائله گنبد، تبریز، كردستان و ... یك به یك با تدبیر یاران امام خمینی به خاكستر تبدیل شد تا نظام سلطه را ناگزیر به طراحی كودتا كند. حادثه انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی و همزمان با آن حادثه شورش در اوین - كه منجر به شهادت كچویی گشت- كمتر از این زاویه بازبینی شده است؛ اما اسناد موجود از اعترافات بقایای این حركات تروریستی، به صراحت از طراحی كودتایی برای ساقط كردن نظام، و بازگرداندن خط نفاق - كه در درگیری های 30 خرداد 1360 آخرین حربه هایشان نیز به سنگ خورده بود - خبر می دهد. تغلبی كه برخلاف محاسبات منجر به مرعوب شدن نگشت و با هوشیاری مردم منجر به تلألو حق گردید. تغلب از درون علیه جمهوری اسلامی؛ دومین بار پس از ناكام ماندن كودتای نرمی كه با فرماندهی مطبوعات در دوره نخست اصلاحات در حال طراحی برای فتح سنگر به سنگر نظام بود، رخ داد. درست در لحظه ای كه سنگر فرماندهی كودتای مخملین متوقف شد؛ آشوب و تلاش برای استیلا از طریق قهر به نمایش گذاشته شد و بار دیگر با عظمت حضور مردم، نتیجه معكوس دریافت نمود. جالب آن است كه برای سومین بار نیز هنگامی كه تمام تلاشهای اتاقهای جنگ روانی برای فتح قدرت توسط نزدیكان فكری نظام سلطه بی سرانجام ماند، بار دیگر شاهد "فتنه تغلب" بودیم. "تدبیر کارها برقضیت سیاست" از سوی كشتی بان انقلاب، این تغلب را نیز متوقف ساخت و جمهوریت نظام را صیانت نمود. این روزها چكاچك اخبار از تجهیز اصحاب فتنه برای تلاشی دیگر در كسب قدرت خبر می دهد. خبر از تشكلی مجدد و ورود طلبكارانه عناصر محوری فتنه به عرصه سیاست! خبر از ضرورت چشم پوشیدن از گذشته ها بدون موشكافی آن و یا خبر از جانمایی كردن افسران فتنه در رأس ساختارهایی كه بمثابه سازمان رای است و ... طبعا بر آن نیستیم كه دائما چشم به پشت سر دوخته و فرارو را فراموش كنیم، اما اگر آنچه گذشت را درست نشناسیم؛ نمی توان انتظار رستن از فتنه دیگر داشت. بی سبب نیست كه رهبر انقلاب، كه به وقت شناسی و نكته بینی شهره است؛ به واكاوی عمق فتنه می پردازد و آن را فراموش نمی سازد. به تعبیر آن عبارت حكیمانه، باید پیش از تغلب دشمن مبادرت به تدبیر کارها نمود و با دو آفت "فراموشی فتنه" و "تحریف حقایق" كه ابزار نبرد نرم دشمن است، مقابله نمود.