بلومبرگ: ادامه بستهماندن تنگه هرمز تا آگوست، جهان را در آستانه رکودی شبیه بحران ۲۰۰۸ قرار میدهد
تحلیل جدید راپیدان انرژی گروپ نشان میدهد ادامه بستهماندن تنگه هرمز تا آگوست، جهان را با رکودی همتراز بحران ۲۰۰۸ و تورم سبکهای دهه ۱۹۷۰ مواجه میکند.
نسیمآنلاین: یک تحلیل تازه از شرکت مشاورهای معتبر راپیدان انرژی گروپ (Rapidan Energy Group) که توسط بلومبرگ منتشر شده، هشدار میدهد که ادامه بستهماندن تنگه هرمز تا ماه آگوست (مرداد ۱۴۰۵) میتواند جهان را در آستانه رکودی عمیق، نزدیک به بحران مالی سال ۲۰۰۸ قرار دهد.
دو سناریو؛ یکی هشداردهندهتر از دیگری
راپیدان انرژی گروپ که سابقه دقیقی در پیشبینی شوکهای نفتی دارد، دو سناریوی اصلی را ترسیم کرده است:
سناریوی اول (بازگشایی در جولای/تیر):
· کاهش متوسط تقاضای نفت: ۲.۶ میلیون بشکه در روز
· قیمت نقدی نفت خام برنت در تابستان: نزدیک به ۱۳۰ دلار در هر بشکه
سناریوی دوم (بستهماندن تا آگوست/مرداد):
· شوک اقتصادی بسیار شدیدتر
· نزدیک شدن به عمق رکود مالی جهانی ۲۰۰۸
· خطر تورم همزمان مشابه دهه ۱۹۷۰ اما با شدت بیشتر به دلیل وابستگیهای مدرن اقتصاد جهانی
هشدار: بازارها خطر واقعی را دستکم گرفتهاند
به نوشته بلومبرگ، راپیدان تأکید کرده است که ادامه وضعیت فعلی نه تنها ریسک رکود را بالا میبرد، بلکه میتواند به تورم پایدار نیز منجر شود.
بازارها ممکن است خطر واقعی این بحران را دستکم گرفتهاند، زیرا اختلال مداوم در تأمین انرژی، فراتر از افزایش قیمتها، رشد اقتصادی را به شدت تحت فشار قرار میدهد.
تنگه هرمز؛ حیاتیترین کریدور انرژی جهان
تنگه هرمز به عنوان اصلیترین آبراه انرژی جهان، مسیر عبور بخش عمدهای از صادرات نفت خاورمیانه است.
از زمان تهاجم آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران، بسته شدن این آبراه، جریان صدها میلیون بشکه نفت را مختل کرده و باعث جهش شدید قیمتها شده است.
طبق این گزارش، شوک عرضه نفت ناشی از این بحران، بزرگترین اختلال تاریخی در بازارهای انرژی محسوب میشود.
پیامدها برای اقتصاد جهانی
با کاهش شدید موجودی ذخایر جهانی نفت، کشورها مجبور به کاهش مصرف خواهند شد که مستقیماً بر:
· فعالیتهای اقتصادی
· تورم
· اعتماد مصرفکنندگان
تأثیر منفی خواهد گذاشت.
بلومبرگ اشاره میکند که حتی بازگشایی موقت یا جزئی نیز ممکن است برای خنثی کردن اثرات تجمعی این بحران کافی نباشد. کاهش تقاضای نفت به معنای کند شدن موتور رشد اقتصادهای بزرگ، به ویژه در آسیا و اروپا که وابستگی بالایی به واردات انرژی دارند، خواهد بود.