وزیر دفاع: دخالتهای آمریكا و همپیمانان آن در امور دیگر كشورها تهدید صلح و امنیت جهانی است
حسین دهقان در " کنفرانس بررسی مسائل امنیت بینالمللی" تاکید کرد: ایران قربانی تروریسم كوریست كه مورد حمایت مدعیان مبارزه با تروریسم و دفاع از حقوق بشر است
به گزارش «نسیم» متن سخنرانی وزیر دفاع در " کنفرانس بررسی مسائل امنیت بین المللی "در مسکو به شرح زیر است:
«بسمالله الرحمن الرحیم» آقای رئیس، هیأتهای محترم، خانمها و آقایان باعث افتخار است كه به عنوان وزیر دفاع جمهوری اسلامی ایران در این اجلاس با اهمیت سخن میگویم. موضوع سخن من تشریح دكترین دفاعی جمهوری اسلامی ایران در قبال اصلیترین مسائل امنیت بینالملل است. هیأتهای محترم جمهوری اسلامی ایران كشوری است كه استراتژی دفاعی آن بر محور خوداتكائی داخلی و تكیه بر روابط سودمند دوجانبه با كشورهای دوست و علاقهمند استوار است، كه تهاجم در آن جایی ندارد اما سركوب متجاوزان با قدرت و بدون تردید صورت خواهد گرفت. در این دكترین براساس نظر و فتوای رهبر انقلاب اسلامی تولید و استفاده از سلاحهای كشتار جمعی چه هستهای و چه شیمیایی حرام تلقی و مطرود است. اما قدرت دفاعی متكی بر سلاحهای متعارف برای ایجاد بازدارندگی مؤثر در مقابل هر متجاوزی كه به این سلاحها مجهز و قصد تجاوز به جمهوری اسلامی ایران را داشته باشد اولویتی غیرقابل تردید است. لذا با تكیه بر این اصول اجازه میخواهم تا ضمن اعلام آمادگی مجدد كشورم به انجام تعهدات منطقهای و بینالمللی و دو جانبه با دیگر كشورها و مناطق جهان، مواضع كشورم را درباره اصلیترین تهدیدات امنیت بینالملل بازگو نمایم.
1- تروریسم من به عنوان وزیر دفاع كشوری كه خود قربانی تروریسم كور و مزدور كه متأسفانه مورد حمایت و پناه مدعیان مبارزه با تروریسم و دفاع از حقوق بشر میباشند اعلام مینمایم، دولت و ملت ایران همچون گذشته با هر نوع تروریسم، خصوصاً دولتی، مخالف است . امروز تروریزم بخاطر اشتباهات راهبردی و حمایتهای بیدریغ امریكا و هم پیمانانش و كمكهای مالی- تسلیحاتی و آموزشی آنان از شرایط تهدید امنیتی به وضعیت خطرناك تهدید نظامی تبدیل شده و لذا مبارزه با ترور و تروریزم سازمان یافته وظیفهای جدی برای همه كشورهای مسئول میباشد. لزوم تأكید بر مبارزه با زمینههای شكلگیری تروریزم كه ریشههای آن در بیعدالتی، تبعیض، استبداد و استثمار ملتهای تحت ظلم و ستم نهفته، تلاش برای توقف فعالیتهای گسترده آنها كه در قالب گروههای مسلح افراطی و خشونتطلب متجلی است جز با عزم جهانی امكان پذیر نمی باشد. عالیجنابان فرصت را مغتنم شمرده به برخی كشورهای منطقه كه با فریب انسانهای ساده دل و متعصب، آنها را به وعده بهشت جاویدان به سمت دوزخ ابدی رهسپار میكنند و به افراد ناآگاهی كه فكر میكنند میشود از روی جنازههای مردم بیگناه عراق، افغانستان، سوریه و دیگر نقاط جهان به بهشت خداوند وارد شد، هشدار میدهم كه این راهی بیسرانجام و مخالف صریح روش و منش همه انبیاء الهی خصوصاً خاتم پیامبران میباشد.
2- گسترش سلاحهای كشتار جمعی گسترش سلاحهای كشتار جمعی و تهدید به استفاده از آنها در مواقعی كه دولتها نگاهی محدود و گذرا به امنیت خود و نظام بینالمللی دارند نظیر تهدید دولت كلینتون به استفاده از سلاح اتمی و عملیات نظامی بوش در افغانستان و عراق به بهانه واهی مبارزه با تروریسم و وجود سلاحهای كشتار جمعی در عراق نشان میدهد كه خطر نادیده گرفتن قواعد و مقررات بینالمللی، بخصوص توسط دولتهای مدعی مقابله با تروریسم و سلاحهای كشتار جمعی، چقدر خطرناك است. من وزیر دفاع كشوری هستم كه با تمام وجود آثار زیانبار و بیرحمانه استفاده از سلاحهای شیمیایی را توسط دولت و ارتش بعثی صدام كه در سایه سكوت دردناك جامعه بینالمللی و نهادهای آمره آن مكرراً اتفاق افتاده، حس میكنم؛ حملات وحشیانهای كه نه تنها مردم ایران بلكه مردم عراق را نیز در حلبچه به كام مرگی دردناك كشاند كه پیامدهای آن تا نسلهای بعدی نیز باقی است. من معتقدم نظارت و مقابله بدون تبعیض با گسترش سلاحهای كشتار جمعی در همه جهان و بخصوص در خاورمیانه ضامنی برای نهادینه شدن امنیت و كارآمد شدن قوانین و مقررات بینالمللی در نزد اعضای جامعه جهانی است. در همین راستا حمایت همه جانبه نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران را از ادامه مذاكرات هستهای با گروه 1+5 اعلام و خواستار رفع تحریمهای ظالمانه و ابطال قطعنامههای صادره در شورای امنیت سازمان ملل كه به بهانههای واهی علیه كشورم صادر شده هستم.
3- دخالتهای سیاسی سومین عامل تهدید صلح و امنیت جامعه جهانی دخالتهای سیاسی آمریكا و برخی همپیمانان اصلی آن در امور داخلی دیگر كشورهاست كه نتایج زیانبار آن را در جای جای كره زمین شاهدیم. به عنوان وزیر دفاع جمهوری اسلامی ایران اعلام میکنم كه ما مطلقاً با اغواگری آمریكا و همپیمانانش در سوء استفاده از واژههای مقدس و گران سنگ نظیر: آزادی، امنیت، دموكراسی، مقابله با استبداد و دیکتاتوری برای سرنگونی دولتهای قانونی و انزوای كشورهای استقلالطلب مخالفیم و همچنین استفاده از شیوههای استبدادی برای سركوب آزادیهای سیاسی و آزادیخواهان حقیقی نظیر آنچه در شمال آفریقا، اكراین، سوریه و برخی كشورهای دیگر جهان اتفاق میافتد را محكوم میكنیم. ما این رویهها را یكی از اصلیترین عوامل تهدید صلح و امنیت بینالمللی و عامل اصلی رشد و توسعه تروریسم میدانیم. ما معتقدیم مداخله قدرتها با هدفهای منفعتطلبانه و غیرانسانی جز بحران و عدم امنیت پیامدی نخواهد داشت.
4- نهادهای امنیتی: اما یك واقعیت تلخ دیگر آنست كه متأسفانه نهادهای امنیتی متعدد در منطقه و جهان نتوانستهاند برای حل و فصل ریشهای و عادلانه بحرانهای امنیتی اقدام مؤثری نمایند. بسیاری از نهادهای امنیتی موجود، فراگیر نبوده و گاه به تشدید تعارضها كمك كردهاند. بسیاری از بحرانهایی كه در بحث پیشتر به آن اشاره شد، موضوعاتی هستند كه بدون حضور و مشاركت فعال دولتهای منطقه امكانی برای حل و فصل آنها وجود ندارد و مداخله این نهادها بیشتر بر «منطق قدرت و نه منطق اجتماعی و بومی» منطقهای صورت میگیرد. مسائل امنیتی در خاورمیانه و قفقاز و آسیای مركزی با واقعیتهای پایدار تاریخی و اجتماعی و مردم منطقه ارتباط دارند و كمتر با سیاستهای قدرت محور دولتها و نهادهای دوردست قابل حل و فصل هستند. ما این موضوع را در مورد ناتو در افغانستان دیدهایم. امروز حجم تولید و انتقال مواد مخدر در افغانستان و نیز قدرت طالبان در مناطق مختلف، بسیار بیش از گذشته شده است و بعید میدانم روزی كه ناتو منطقه را ترك كند، امنیت بیشتری بر جای مانده باشد. موضوعی كه اكنون در مورد فعالیتهای تروریستها در عراق هر روز مطرح میشود، نشان میدهد كه امنیت را نمیتوان با نهادهای دوردست حل و فصل كرد، بلكه این مشاركت كشورهای منطقه است كه در راستای «سیاست دفاعی و امنیتی همكاری جویانه» میتواند با سازوكار بومی و محلی در مقابله با تهدیدات مشترك، مؤثر واقع شود. سیاستهای طمع ورزانه و گسترش نهادهای امنیتی دور از منطقه و پیش روی آنها به سمت شرق، به قیمت ایجاد شكاف و تقسیم منطقه و رودرو قراردادن دولتها، كمكی به امنیت منطقه نخواهد كرد.
5- رعایت اصول و احترام به ارزشهای بینالمللی برای تأمین امنیت بینالمللی ضرورت دارد قدرتهای مدعی وضع مقررات و قواعد بینالمللی بیش از دیگران به اصول و ارزشهای بینالمللی پایبند باشند. نقض قوانین از سوی آنها شاید پیگرد ملموسی نداشته باشد، اما نقش آن در تخریب این ارزشها و جلوگیری از نهادینه شدن آنها در جامعه بینالمللی بسیار برجسته است. نادیده گرفتن حریمهای شخصی و ملی دولتها در سایه برخورداری از ابزارها و نرمافزارهای پیشرفته جاسوسی نقض آشكار قوانین بینالمللی و تهدیدی علیه امنیت جهانی است. بهرهگیری از استانداردهای دوگانه در برخورد با مسائل بینالمللی و معظلات منطقهای و جهانی یكی از فریبكاریهایی است كه منجر به پیچیده شدن مسائل جهانی میشود.
خانمها / آقایان و هیأتهای محترم گرچه میدانم مسائل امنیت بینالملل به پنج موضوع فوق محدود نمیشود و مسائل فراوان دیگری را میشود در این رابطه برشمرد اما به اعتقاد من تمركز بر این پنج موضوع از اولویت بیشتری برخوردار است. اجازه میخواهم كه در خاتمه سخنانم اعلام نمایم جمهوری اسلامی ایران در سه دهه اخیر بیش از هر دولتی برای ثبات و امنیت منطقهای و بینالمللی كوشیده است و در این رابطه برای حل و فصل بحرانها و مشكلات امنیتی در آسیای مركزی، قفقاز، عراق، سوریه، لبنان و فلسطین گامهای مهمی برداشته و به این تلاشها بدون وقفه ادامه خواهد داد. من معتقدم گرچه هركدام از ما، از كشوری با فرهنگ و اندیشهای متفاوت و با دیدگاهی مختص به خودمان به این گردهمایی آمدهایم، اما همه ما اذعان داریم كه امینت، خواسته همه ابناء بشر و توسل به زور راه حلی مطرود و پرهزینه است كه نه تنها امنیت نمیآورد بلكه تولید نفرت كرده و خشونت میآفریند. مقابله با خشونتگرایی، افراطگری و تروریسم، امری ضروری و اجتناب ناپذیر برای تأمین امنیت بینالمللی است. ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران در نشست سالیانه سازمان ملل متحد در سال 2013 طرح «جهان عاری از خشونت و افراطگری» را پیشنهاد دادند که مورد استقبال و تصویب اكثریت قاطع اعضای سازمان قرار گرفت. برای تقویت امنیت و گسترش همكاریهای منطقهای، باید بیش از گذشته به ظرفیتهای درون منطقهای توجه كرد. برای تحقق چنین امری میتوان از همین جا، نشستهایی را برای گفتگو، رایزنی و نهادسازی تنظیم کرد . لذا شایسته است این اصول بنیادین و شناخته شده را اساس رفتار متقابلمان برای حل و فصل اختلافها و رسیدن به تفاهم قرار داده و تلاش كنیم تا تفاوت در برداشت از منافع ظاهراً متفاوت را زمینهای برای شنیدن سخن یكدیگر و كمك به فهم متقابل و تلاش برای یافتن راه حلی پایدار برای برقراری صلح و امنیت در جهان قرار دهیم. مجدداً آمادگی كشورم را برای همكاری در این مسیر به همگان اعلام مینمایم. در پایان اجازه می خواهم از میزبانی خوب و مهمان نوازی گرم برگزارکنندگان این کنفرانس به ویژه وزیر محترم دفاع فدراسیون روسیه تشکرکنم .
متشكرم