اکونومیست:‌ اردوغان درصدد ایجاد یک حکومت مستبد است

گروه بین الملل «نسیم»: نشریه اکونومیست در مقاله ای می نویسد که در انتخابات پیش روی ترکیه، ترک ها باید به کردها رای بدهند زیرا این تنها راهی است که کشورشان از تبدیل شدن به یک حکومت "یکه سالاری" نجات پیدا می‌کند.

مردی که دوازده سال است تا کنون بر سیاست ترکیه حکمرانی کرده است در انتخابات عمومی هفتم ژوئن شرکت نخواهد کرد، رجب طیب اردوغان قرار نیست در این عرصه ورود کند اما همچنان تعیین کننده آرا مردم است. او برای حزب عدالت و توسعه که خود ان را بنیان نهاده تبلیغ می کند تا بتواند اکثریت مجلس را در دست بگیرد و بدین ترتیب قانون کشور را تغییر دهد و ریاست جمهوری در ترکیه قدرت اول کشور بشود.

اردوغان که یازده سال است نخست وزیر ترکیه است، دستاوردهای بسیاری داشته است. اقتصاد این کشور نسبت به دهه نود میلادی رشد و ثبات بهتری داشته و او توانسته ژنرال هایی که مکرر موجب کودتا می شدند را مهار کند. در اکتبر سال 2005، مذاکرات را با اتحادیه اروپا شروع کرد تا ترکیه را به منطقه یورو ملحق کند. تلاش کرده تا آنکارا در خاورمیانه نقض فعال تری ایفا نماید و در برقراری صلح با 15 میلیون کرد ناارام این کشور، موفق تر از پیشنیان خود بوده است.

اما این دستاوردها در حال حاضر چندان چشمگیر نیست. رشد اقتصادی به طرز قابل توجهی کاهش یافته، لیر تحت فشار بازار است و سرمایه گذاران هشدار می دهند که ممکن است ورشکستگی در راه باشد چرا که اردوغان به بانک مرکزی مستقل حمله کرده است. او نتوانست اقتصاد را لیبرالی کند. مذاکره بااتحادیه اروپا تقریبا به هیچ جا نرسیده است و فرایند صلح با کردها هم راکد است. سیاست خارجی او هم تقریبا شکست خورده است.

اردوغان بیشتر از هر زمانی غیر قابل تحمل، ملی گرا و مستبد شده است مخصوصا پس از حمله به تظاهرات کنندگان در بوستان گردش تقسیم که دو سال پیش روی داد. مخالفانش سرکوب می شوند. اینترنت فیلتر شده است. خبرنگاران خفه و زندانی می شوند:‌ ترکیه در میان 180 کشور جهان، مقام 149 ام را در ازادی مطبوعات دارد. وقتی پلیس و مقامات قضایی بررسی فساد را در اواخر سال 2013 آغاز کردند که شامل خانواده اردوغان هم می شود، اردوغان مسئولین مربوطه را برکنار کرد و تسلط و نفوذ خود را در دستگاه قضا افزایش داد. نهادهای ترکیه ضعیف و نوپا هستند:‌بررسی ها و نظارت ها روی نخست وزیر پر قدرت تقریبا اصلا وجود ندارد.

در کنار تمام این مسائل، یک رایست جمهوری تام الاختیار مانند فرانسه کاملا ایده بدی است. اگر اردوغان در این مسند باشد، می تواند دقیقا به استبداد برسد. مقابله با فساد سخت تر می شود . اتحادیه اروپا هم از پذیرفتن ترکیه در منطقه یورو منصرف می شود.

ترکیه به "شارل دو گل" نیاز ندارد. رای دهندگان نباید اکثریت کرسی های مجلس را در اختیار حزب عدالت و توسعه بگذارند تا به این حزب اجازه داده شود که بر حسب میلشان تغییر ایجاد کند بلکه باید احزاب اپوزیسیون را تقویت کنند.

دو حزب مخالف اصلی، ضعیفند و رهبران قوی هم ندارد. مهمترین چهره اپوزیسیون صلاح‌الدین دمیرتاش از حزب دموکراتیک خلق‌ها هاست که در آستانه کسب درصد اراست که حداقل ورود به مجلس است. اگر این حزب به مجلس راه پیدا کند دو منفعت خواهد داشت: اردوغان نمی تواند به ریاست جمهوری تام الاختیاری که مد نظرش است دست یابد و فرایند مذاکرات کردها هم تقویت می شود. ترک ها باید به حزب دموکراتیک خلق‌ها رای بدهند.