جمهوریخواهان شانسی برای پیروزی در انتخابات ندارند
"فارین پالیسی" مینویسد: کاندیداهای جمهوریخواه توافق هستهای ایران را رد میکنند، بر مقابله با روسیه، حمایت بیشتر از اسرائیل و مبارزه با داعش تاکید دارند اما مانور بر سیاستخارجه موجب نمیشود افکار عمومی به این حزب رای دهند
گروه بین الملل «نسیم»: "شاکیکوری اشکایک"، عضو اندیشکده هوور در مقاله ای در نشریه فارین پالیسی به انتقاد از سیاست های تبلیغاتی جمهویر خواهان پرداخته و می نویسد که جمهوری خواهان با سیاست خارجی برنده انتخابات نخواهند بود.
بالاخر جب بوش هم وارد عرصه رقابت شد و امیدوار است که با سیاست خارجی ای که مخالف اوباماست، آرا را از آن خود کند. بی شک جمهوری خواهان که برای انتخابات آب دهانشان به راه افتاده است این طور وانمود می کنند که آمریکا از سایه جنگ های عراق و افغانستان نجات یافته اند. جمهویر خواهان حس کرده اند که عرصه برای تسخیر سیاست خارجی باز است و این مساله می تواند برگه برنده انتخابات پیش رو باشد.
به جز راند پال، تمامی کاندیداهای جمهوری خواهان توافق هسته ای را رد می کند، مایلند با روسیه با صلابت بیشتری مقابله کنند، از اسرائیل حمایت بیشتری داشته باشند و داعش را نابود کنند. اما چندین دلیل وحود دارد که نشان می دهد جمهوری خواهان قدرت سیاست خارجه را به عنوان برگ برنده انتخابات 2016 زیادی دست بالا گرفته اند.
الباه دلایلی هم وجود دارد که چرا جمهویر خواهان فکر میکنند سیاست خارجه برگ برنده است. حدود 55 درصد از مردم آمریکا معتقدند که اوباما در سیاست خارجی به اندازه کافی جدی نیست و از هر 10 جمهوری خواهان، نه نفرشان چنین دیدگاهی دارند. ملاحظات اوباما برای مقابله با استفاده سوریه از سلاح شیمیایی نارضایتی زیادی به دنبال داشت. گرچه همراه کردن افکار عمومی در جنگ های طولاتی مدت مشکل است اما نیمی از آمریکایی ها خروج همه سربازان از عراق را اشتباه می دانند و 66 درصد نیز حامی اعزام نیروی بیشتر برای تعلیم و تربیت نظامیان عراقی هستند.
67 درصد آمریکایی ها معتقدند که داعش اصلی ترین تهدید آمریکاست، آمریکایی ها از تغییر روسیه خبر دارند و نگرانی ها درباره نیت و اهداف پوتین نسیت به سال 2011، تقریبا 6 برابر شده است. از هر ده آمریکایی، شش نفر معتقدند که اکراین باید عضو ناتو باشد و می گویند آمریکا باید برای حمایت از هم پیمانانش در ناتو از نیروهای نظامی استفاده کند.
اما دلایلی هم وجود دارد که نشان میدهد مخالفت با سیاست های اوباما به معنای برد سیاسی برای جمهوری خواهان نیست.
نخست، میزان نارضایتی با سیاست خارجه اوباما به طرز قابل توجهی افزایش نیافته است: این مخالفت طی هفت ماهه گذشته 54 درصد بوده است. خبر خوب برای جمهویر خواهان این است که این رقم زیاد است اما خبر بد این است که رو به افزایش نیست. آمریکایی ها هنوز از درگیری زیاد در خارج از کشور نگرانند. تنها 31 درصد می گویند که آمریکا کار کمی برای حل مشکلات جهان انجام داده که نسبت به پاییز سال گذشته بیست درصد کاهش یافته و تقریبا ثابت مانده است. حدود یک سوک آمیرکایی ها حامی فعالیت های بیتشر نیستند. آمریکایی ها از سیاست های اوباما ناراضی اند اما این نارضایتی به این معنا نیست که سیاست های بارزتری بید اتخاذ شود تا دغدغه آمریکایی ها در خصوص مشکلات جهان حل شود.
دوم، برخی از سیاست های کاندیداهای جمهوری خواه مورد حمایت افکرا عمومی نیستند. بیشتر آمریکایی ها از توافق هسته ای با ایران حمایت می کنند اما جمهوری خواهان با آن مخالفند. 63 درصد آمریکایی ها خواهان روابط بیشتر با کوبا هستند و از این زاویه هم کاندیداهای جمهوری خواه درانزوا قرار دارند.
سوم، افکار منفی درباره جنگ عراق ادامه دارد و این مساله هم به جمهویر خواهان بر می گردد. 59 درصد از آمریکایی ها فکر می کنند جنگ عراق اشتباه بود و 55 درصد نیز مخالف اعزام نیرو به عراقند. در این میان نیمی از آمریکایی ها نیز دغدغه این را دارند که آمریکا زیاد از حد در خاورمیانه درگیر شود. محافظه کاران باید استراتژی هایی ارائه کنند که تحقق پذیر باشد.
شاید مهمترین دلیل این است که کاندیداهای جمهوری خواهان استراتژی شفافی برای مواجه با مشکلات امنیت ملی که خودشان مطرح می کنند ارائه نکرده اند. بسیاری از کاندیداها درباره میزان نیروهای نظامی در عراق حرف میزننند بدون اینکه توضیح دهند اهداف سیاسی حضور نیروهای نظامی در این منطقه چیست، عناصر غیر نظامی لازم برای پیروزی کدامند و یا این مشکل چه جایگاهی در اولویت های ملی ما دارد. جمهویر خواهان اوباما را برای نداشتن استرات|ی به باد نقد می گیرند اما افکار عمومی از خودشان انتظار دارد که استراتژی شفافی ارائه دهند. انتقاد از ناکامی های اوباما برای سخنرانی های فعلی کافی است اما در دراز مدت جوابگو نخواهد بود.
سوال آخر این است که ایا جامعه آمیرکا رای خود را خرج سیاست خارجه م یکند؟ از نظر تاریخی، سیاست خارجی دروازده ای به این موضوع بوده است. کاندیداهای ریاست جمهویر باید اعتماد جامعه را به عنوان یک فرمانده توانمند و قابل اعتماد جلب کنند. جمهویر خواهان شاید بتوانند با برنامه اقتصادی رای جمع کنند. در وضعیت فعلی، کاندیداهای این حزب سیاست خارجه را دست بالا گرفته اند.