هیل: مخالفت با توافق هستهای ایران، به معنای ریختن بنزین روی آتش جنگ است
پایگاه اینترنتی هیل نوشت: اگر آمریکا بخواهد از زور استفاده کرده و دیپلماسی را رد کند، آن زمان است که بنزین بر آتش جنگ ریخته است؛ بقیه تندروها باید این را بهتر بدانند
به گزارش «نسیم»، ریچارد کرسچ در تحلیلی که در پایگاه اینترنتی هیل منتشر شد، نوشت: اظهارات اخیر لیندسی گراهام درباره این که موافقت با توافق هسته ای ایران مثل این است که شما یک قوطی بنزین بردارید و آن را به سمت آتش پرت کنید، توجه بسیاری از محافل رسانه ای و سیاسی را به خود جلب کرد. اما گراهام و دیگر مخالفان این توافق، وارونه حرف می زنند. اگر آمریکا بخواهد از زور استفاده کرده و دیپلماسی را رد کند، آن زمان است که بنزین بر آتش جنگ ریخته است.
بقیه تندروها باید این را بهتر بدانند. اصلا آنها بودند که ما را به جنگ فاجعه بار در عراق سوق دادند و ادعا می کردند که این تنها راه برای خلاص شدن از شر تسلیحات کشتار جمعی عراق است که اصلا وجود نداشت. اقدامات این تندروها برای ما هزینه بسیار زیادی داشت و در این راه هزاران نفر از زنان و مردان ما در ارتش جان خود را از دست داده و یا مجروح شدند و ده ها هزار نفر از مردم عراق نیز کشته شدند. این حملات، همچنین منجر به بروز سلسله ای از ناآرامی ها در عراق و در نهایت ظهور گروه دولت اسلامی در عراق و شام (گروه تکفیری صهیونیستی داعش)شد. در حقیقت اگر ما در آن زمان به عراق، حمله نمی کردیم، اکنون ( گروه تکفیری صهیونیستی ) داعش وجود نداشت.
وی در ادامه مقاله اش افزود: متاسفانه نمونه های بسیار زیادی وجود دارد که نشان می دهد تهدید به استفاده از زور، می تواند همچون ریختن بنزین بر آتش جنگ باشد. در لیبی حمایت نظامی ما از شورشی ها، منجر به بروز جنگ داخلی در بنغازی و فعالیت گسترده (گروه تفکیری صهیونیستی) داعش در این کشور شد. حملات پهپادها در یمن به ناآرام کردن حکومت کمک کرد و این کشور درجنگ داخلی و حملات هوایی از سمت عربستان گرفتار شد. میزان تلفات ناشی از حملات پهپادها در پاکستان در پنج ماهه اول سال به بیش از نهصد نفر رسیده است، در حالی که تروریست ها در این کشور همچنان به پیشروی های خود ادامه می دهند.
وی اضافه کرد: این بار به جای این که بنزینی بر آتش درگیری و منازعات ریخته شود، توافق با ایران برای متوقف کردن برنامه تسلیحات هسته ای ایران، ممانعتی درخشان از تلاش برای فرونشاندن آتش است. توافق هسته ای راه ایران را برای دستیابی به تسلیحات اتمی مسدود می کند. زمان گریز هسته ای ایران برای تولید مواد لازم به منظور دستیابی به بمب اتم، چهار برابر بیشتر از زمانی می شود که توافق به دست نیامده بود.
بازرسی های دقیق، مانع فریبکاری ایران می شود و حتی در بیشتر مواقع رژیم بازرسی های سرزده مد نظر است. اورانیوم غنی شده ایران به سطح پایین تری می رسد و با این بازرسی ها از هرگونه انحراف در برنامه هسته ای ایران، جلوگیری می شود. بازرسان به همه تاسیسات هسته ای ایران دسترسی خواهند داشت و اگر نگرانی هایی درباره فعالیت های غیرقانونی ایران وجود داشته باشد، تاسیسات نظامی نیز مورد بازرسی قرار می گیرد.
تحریم های آمریکایی، تنها بعد از آن که آژانس بین المللی انرژی اتمی تائید کند که ایران گام های کلیدی برای اجرای توافق برداشته است، به حالت تعلیق درخواهد آمد و البته هر زمان که مشخص شود ایران این توافق را نقض کرده است، بار دیگر تحریم ها علیه ایران اعمال خواهد شد.
وی ادامه داد: نکته قابل توجه دیگر این بود که این توافق با روسیه و چین، دو قدرت بزرگ جهانی بسته شد که آمریکا با آنها روابط خصمانه و رقابت آمیز دارد. مشارکت آنها در این توافق، راه را برای نقض توافق هسته ای بسیار دشوار می کند. به همین دلیل است که می توان گفت، اگر آمریکا توافق هسته ای را رد کند، چین و روسیه همچنان از توافق هسته ای ایران حمایت می کند و در آن زمان جهانیان می توانند ادعا کنند که آمریکا به دنبال راهکار دیپلماتیک نیست و تنها خواستار اطاعت محض کشورها از منویات آمریکا است.