اشمید: توافق هستهای مبتنی بر اعتماد نیست
معاون مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا گفت: این توافق مبتنی بر اعتماد نیست بلکه بر اساس راستیآزمایی، نظارت و شفافیت چندین ساله استوار شده است/ برنامه اتمی ایران بشدت محدود شده است
هلگا اشمید، معاون مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در گفتگوی اختصاصی با کانال اول تلویزیون دولتی آلمان، "آ.اِر.دِ" در پاسخ به این سوال که آیا فکر می کنید ایران بواسطه این توافق، دوران و عصر جدیدی را شاهد خواهد بود، اظهار داشت: من امیدوارم؛ هر چند توافقنامه وین، نخست به مساله اتمی ایران مربوط می شد و این توافق سرانجام توانست به یک منازعه سخت و دشوار دوازده ساله پایان دهد اما درعین حال می تواند چشم انداز و شانس جدیدی را هم برای مردم ایران و هم برای منطقه خاورمیانه، ترسیم و روابط بهتری را میان ایران و غرب برقرار کند.
اشمید که سالهاست در مذاکرات مربوط به حل و فصل مناقشه اتمی ایران حاضر است و این اواخر، دو سال تمام بر سر میز مذاکره نشسته بود، چند روز پیش به تهران، پایتخت ایران رفت و با رئیس جمهور روحانی نیز دیدار کرد.
گوینده شبکه از وی پرسید: درست است که معامله اتمی محقق شده ولی مساله این است که مدتها زمان لازم است تا مسائل و مفاد این توافق اجرایی شود. برای آنکه ایران بدنبال توسعه تسلیحات اتمی نرود، چه اقداماتی در نظر گرفته شده است؟
هلگا اشمید در پاسخ گفت: برنامه اتمی ایران بشدت محدود شده است و ظرف چند ماهه آینده که قرار است توافقنامه اجرایی شود، ایران باید از فعال کردن بخش عظیمی از دستگاههای سانتریفوژش صرف نظر کند و این اقدامات تحت نظارت شدید آژانس بین المللی انرژی اتمی صورت خواهد پذیرفت. چنانچه برغم این کنترلها توافقنامه نقض شود، ما ساز و کار را به جریان خواهیم انداخت که تحریمها بار دیگر به مرحله اجرا درآیند. بطور خلاصه باید بگویم که این توافق مبتنی بر اعتماد نیست بلکه بر اساس راستی آزمایی و نظارت و شفافیت چندین ساله استوار شده است.
او در پاسخ به این سوال که ایران چقدر تا تولید یک بمب اتمی فاصله داشت، خاطر نشان کرد: خیلی زیاد. با اینحال من معتقدم ما در زمان درستی به این توافق دست یافتیم. می دانید که مذاکرات سالیان زیادی به طول انجامیدند و ما ظرف ماههای اخیر ماراتونی از مذاکرات را تجربه کردیم و این چیز خوبی بود. در این مدت ما از میزبانی کشور اتریش برخوردار شدیم و در ماه گذشته در پایان هر هفته بعضا تا ساعات اولیه صبح مذاکره می کردیم. چون می دانستیم که زمان به نفع ما نیست.