نیویورک تایمز: منتقدان اروپایی ایران هم از برجام رضایت دارند

گروه بین الملل «نسیم» - روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز در مقاله ای با عنوان "اروپا دغدغه های آمریکا را در خصوص برجام ندارد" نوشت:‌

در واشنگتن نگرانی ها درباره میلیون ها دلار در توافق هسته ای با ایران بالا گرفته است و در اروپا سکوت در قبال این مساله رو به افزایش است. مخصوصا بریتانیا، فرانسه، و المان که در میان هفت کشوری بودند که توافق را در چهاردهم جولای امضا کردند.

برای فرانسه هم که سخت ترین مواضع را در قبال مذاکرات طی یک ساله داشته است، موضوع تمام شده است. "کامیلی گراند"، مدیر موسسه تحقیقات استراتژیک فرانسه می گوید: در اروپا شاهد انسجامی علیه توافق نیستیم. در فرانسه حتی یک سیاستمدار یا کارشناس نیست که علیه توافق حرف بزند در صورتی که برخی از این افراد در طول مذاکرات، مواضع مخالفی داشتند.

وی می گوید: توافق نهایی از آن چه انتظار داشتم بهتر بود، کیفیت و ابعاد این توافق مرا شگفت زده کرد. حتی منتقدان نیز راضی اند و حرفی ندارند.

دلایل متعددی وجود دارد که چرا توافق در اروپا احساسات سیاسی را بر نیانگیخته است. این قاره خصومت رابطه ایران و آمریکا را که در ماجرای تسخیر لانه جاسوسی روی داد تجربه نکرده است.

الی گرانمایه، عضو شورای روابط خارجی اروپا می گوید: در آمریکا موضوع ایران مجادله آمیز است زیرا بخشی از مباحث داخلی است.

کشورهای اروپایی گزینه دیگری عیر از مذاکرات را نمی پذیرفتند. گراند می گوید: هیچ کس در اروپا درباره حمایت از حمله نظامی جدی نیست، موضوعی که سالهاست در آمریکا مورد بحث است.

همچنین اسرائیل برای مخالفت با توافق در اروپا سرمایه گذاری نکرده است، در آمریکا گروه های حامی اسرائیل هزینه های سنگینی برای رد توافق در کنگره می پردازند و ویدئو کنفرانس و جلساتی برگزار می کنند تا نتانیاهو بگوید این توافق یک اشتباه تاریخی است و موجودیت اسرائیل را تهدید می کند.

گرچه مهمترین نهاد یهودی فرانسه از توافق نگرانی شدید خود را ابراز کرده است اما این اعتراض به محیط های سیاسی کشیده نشد.

اروپا تحریم را یک ابزار دیپلمانیک می بیند نه ابزاری برای پایان. دغدغه اشان این است که آمریکا از تحریم به عنوان یک مجازات بی پایان استفاده کند.

گراند می گوید: حتی اگر توافق از ترن هوایی کنگره هم در امان بماند، صحبت هایی که در این تابستان گرم مطرح می شود، نگرانی های جدی در پی دارد. مشکل دو قطبی بودن سیاست خارجی آمریکاست که کار را برای شرکا سخت می کند. یعنی باید همیشه شک داشته باشیم که یک اقدام سیاست خارجی رئیس جمهور محقق می شود یا نه.