"شکست مذاکرات سازش مردم کرانه باختری را بیدار کرد"
کارشناس مسائل فلسطین در گفتگو با «نسیم»: فلسطینیها با ناامید شدن از مذاکرات سازش و فشار سیاستهای رژیم صهیونیستی به این نتیجه رسیدند که مبارزه تنها راه رسیدن به اهدافشان است/ تسلیح کرانه غربی دور از ذهن نیست
گروه بین الملل «نسیم»- کرانه باختری رود اردن و قدس روزهای ملتهبی را از سر میگذارنند. چندی پیش شهرکنشینان و نیروهای نظامی رژیم صهیونیستی با ورود و هتک حرمت ساحت مقدس مسجدالاقصی وقایع جدیدی را کلید زدند که برخی تحلیلگران از آن به عنوان انتفاضه سوم یاد میکنند. برای بررسی ریشههای وقایع اخیر ساحل غربی رود اردن با مهدی شکیبایی گفتوگو کردیم که در ادامه میخوانید:
«نسیم»: این روزهابه گونه بی سابقهای شاهد افزایش تنشها در کرانه باختری و قدس هستیم. پیش از این نیز با هتک حرمت مقدسات مسلمانان به دست شهرکنشینان و نظامیان صهیونیست مواجه بودیم اما به نظر میرسد که اینبار داستان فلسطینیها کمی متفاوت است. شما چه ارزیابی از این وقایع دارید؟
شکیبایی: ریشه درگیریها و تشدید فضای امروز در فلسطین به خصوص کرانه باختری و قدس را باید در برخوردهای گذشته رژیم صهیونیستی جستجو کرد. اسرائیل در سالهای گذشته رفتارهای و سیاستهایی داشته که فلسطینیان را به مرز انفجار رسانده است که باید این سیاستها را در دو سطح بررسی کرد. اول، برخورد با ساکنان شهر قدس و اعمال محدودیتهای سختگیرانه بر آنان به خصوص در مورد مسجدالاقصی و مورد دوم، سختگیری بر مردم مناطق دیگر کرانه باختری به خصوص گروههای مقاومت از سوی این رژیم و تشکیلات خودگردان. با توجه شکست خوردن مذاکرات سازش و اعتراف ابومازن بر این موضوع در جریان سخنرانی وی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، فلسطینیان امید خود به سازش را که در نتیجه تبلیغات تشکیلات خودگردان به دست آورده بودند از دست دادند و در نهایت به این نتیجه رسیدند که راهی به غیر از مبارزه با صهیونیستها برای رسیدن به اهداف و حقوق خود ندارد .
دسترسی گروههای جهادی فلسطینی مستقر در قدس و کرانه باختری به تسلیحات مورد نیاز برای مبارزه به دلیل موقعیت جغرافیایی این منطقه بسیار محدود است. بنابراین چارهای ندارند که با دست خالی با صهیونیستها روبرو شوند. برای همین میبینیم که از چاقو یا خودرو برای حمله به اسرائیل استفاده میکنند؛ در حالی که نوار غزه این وضعیت را ندارد و گروههای مقاومت حاضر در این منطقه سلاحهای هوشمند نیز در اختیار دارند. این امر نشان میدهد که فلسطینیها در کرانه باختری و قدس به مرحله انفجار رسیدند که مقامات جهادی از آن به عنوان آغاز انتفاضه سوم نام میبرند .
تحلیل اوضاع کنونی فلسطین از دیدگاه مردم این کشور و از طرف رژیم صهیونیستی متفاوت است. اسرائیل به این طرف میرود که فضای فلسطین را افراطی کند. سوزاندن کودک فلسطینی، اهانت به مسجدالاقصی و حمله به مردم در همین راستا ارزیابی میشود. دلیل آن نیز فشاری است که از طرف شرکای غربی به خصوص اروپایی خود متحمل میشود. اروپاییها رژیم صهونیستی را تحریم آکادمیک کرده و کالاهای آنها را نیز خریداری نمیکنند. حزب حاکم رژیم صهیونیستی برای فرار از این فشار این راه را در پیش گرفتند تا در نهایت بتوانند از طرف مقابل امتیاز بگیرند و آنها را مجاب کنند که برای مذاکرات سازش به این رژیم فشار نیاورند .
«نسیم»: رهبر معظم انقلاب در دیدار با شرکتکنندگان " ک نگره جهانی جریانهای تکفیری از دیدگاه علمای اسلامی " که دی ماه سال گذشته با صراحت تمام اعلام کردند که تسلیح کرانه باختری قطعا انجام خواهد شد. به نظر شما این مهم چه موانعی سر راه خود دارد و چگونه به مرحله عمل میرسد؟
شکیبایی: نوع عملیاتهایی که در کرانه باختری انجام میشود بیان کننده این حقیقت است که گروههای مقاومت در این منطقه در محدودیت شدیدی به سر میبرند. ضرورت تسلیح کرانه غربی رود اردن که مقام معظم رهبری نیز بر آن تاکید دارند، ناظر بر همین موضوع است. با توجه به فضای جغرافیایی کرانه باختری، تسلیح کردن آن بسیار دشوار است؛ زیرا به طور کامل در محاصره است و ارتباطی با دنیای بیرون ندارد. به همین دلیل انتقال سلاح چه از نوار غزه چه از دیگر مناطق با دشواری همراه است. فلسطینیها در کرانه باختری به زحمت میتوانند مانند ساکنان نوار غزه به سلاح دسترسی داشته باشند که بتوانند یک موازنه وحشت میان خود و صهیونیستها ایجاد کنند. سوال اصلی این است که با توجه به همه این محدودیتها، باید تسلیح و تجهیز کرانه باختری را کنار گذاشت؟ به نظر من سلاحی که فلسطینیان ساحل غربی رود اردن به آن نیاز دارند، سلاح اراده است. اگر این اراده و ایمان در آنها شکل بگیرد، ساخت سلاح در کرانه باختری چیز دور از ذهنی به نظر نمیرسد. همانطور که گروههای مقاومت غزه توانستند به این اراده برسند؛ اگر امروز این گروهها توانستهاند سلاحهای استراتژیک داشته باشند به این معنی نیست که تمام آن را از دنیای خارج به دست آوردهاند بلکه بخش اصلی آن را به دست خودشان ساختند. در حالی که نوار غزه نیز در هشت سال گذشته از طرف مصریها و صهیونیستها در محاصره قرار گرفته است.
«نسیم»: مردم کرانه باختری چگونه میتوانند خود را به این اسلحه مجهز کنند؟
شکیبایی: ما این حقیقت را مشاهده کردیم که مردم نوار غزه در جریان جنگهای ۲۲روزه، هشت روزه و ۵۱ روزه به دانشی در ساخت سلاح رسیدند که تمام دنیا متحیر ماند. این حقیقت نشان میدهد که اگر رژیم صهیونیستی توانسته مرزهای نوار غزه را مسدود کند، نتوانسته مرزهای دانش را ببندد و فلسطینیها با توجه به اطلاعات خود نسبت به فناوریهای موجود در دنیا سلاحهایی ساختند و توازن وحشت را ایجاد کردند . همین موضوع میتواند در کرانه باختری نیز اتفاق بیافتد. آنها به اراده قوی و ایمان به راهی که پیش رویشان است، نیاز دارند. این نکته بسیار مهمی است که به این نتیجه رسیدهاند که مذاکرات سازش نمیتواند دردی از آنها دوا کند. اگر واقعا به این نقطه رسیده باشند و اعتقادی مانند فلسطینیان نوار غزه به دست بیاورند، رسیدن به سلاحهایی که نیاز دارند سخت و دور از دسترس نیست. این نقطه دقیقا همان بحثی است که مقام معظم رهبری فرمودند که باید به برادران کرانه باختری کمک کرد. این کمکها میتواند مادی و معنوی باشد که بخش عمده آن بر گردن دنیای عرب و جهان اسلام است .
«نسیم»: سوال آخر اینکه ارزیابی شما از آغاز انتفاضه سوم چیست؟
شکیبایی: شاید تحلیل من صحیح نباشد یا برخی از دوستان صاحبنظر با آن مخالفت کنند. به نظر من انتفاضه دوم هیچ وقت به پایان نرسید که امروز انتفاضه سوم آغاز شود. اولین انتفاضه در سال ۱۹۸۷ آغاز شد که فلسطینیان در آن از سنگ، چوب و عملیاتهای استشهادی استفاده میکردند. از انتفاضه دوم به بعد نیز شکل عملیاتها تغییر کرد. گروههای مقاومت به تسلیحاتی دستیابی پیدا کردند و شیوه عملیات خود را تغییر دادند. با توجه به این قیاس من اعتقاد دارم آنچه که امروز میبینیم ادامه همان انتفاضه دوم است که ضربات آن به پیکر اسرائیل بسیار گستردهتر خواهد بود .