تروریسم دامن کشورهای حامی را گرفت
«نسیم» گزارش میدهد: سیاسیکاری کشورهای غربی و برخورد گزینشی با تروریستهای فعال در سوریه این فرصت را فراهم کرد تا این گروهها دامنه فعالیت خود را به اروپا بکشانند
گروه بین الملل «نسیم» - ابتدای سال جاری میلادی، فرانسه دو روز بحرانی پشت سر گذاشت. ابتدا در هفتم ژانویه، دو فرد مسلح با در دست داشتن سلاح گرم به دفتر نشریه "شارلی ابدو" در منطقه ۱۱ پاریس حمله کرده و خاطره خونباری در ذهن مردم فرانسه از خود به جا گذاشتند. در روز نهم ژانویه نیز گروگانگیری در سوپرمارکتی یهودی در شرق پاریس اتفاق افتاد که حمله نخست مربوط بود. شعارهایی که مهاجمان میدادند و پس از آن، قبول مسئولیت این حمله توسط داعش جو منفی علیه مسلمانان به خصوص در اروپا ایجاد شد. حادثه شارلی ابدو مورد بهره برداریهای زیادی قرار گرفت که از جمله آن، برگزاری راهپیمایی اتحاد با حضور ۵۰ نفر از سران ارشد کشورهای مختلف بود. شاید در میان تمام مهمانان، حضور بنیامین نتانیاهو نظر بیشتری را به خود جلب میکرد!
کمتر از یکسال بعد، وحشت به خیابانهای پاریس بازگشت و اینبار، هفت حمله علیه آرامش شبانه پایتخت فرانسه انجام شد. عملیاتهایی که طبق آمارهای منتشر شده، در نتیجه آن حدود ۴۰۰ نفر کشته و زخمی شدند. بر اساس آمارهای موجود، پیش از این بمبگذاری مترو مادرید در سال ۲۰۰۴ و عملیات انتحاری در شبکه حمل و نقل عمومی لندن که مسئولیت هر دوی آن را القاعده بر عهده گرفت، بزرگترین عملیاتهای تروریستی در اروپا بودند که تلفات زیادی داشتند. اما اکنون فرانسه صحنه مرگبارترین عملیات تروریستی قاره سبز و تیتر یک رسانه ها شده است.
ترورویستها جولان میدهند
سوریه از حدود پنج سال پیش درگیر جنگی نابرابر با تروریسم است. از ابتدای بالاگرفتن درگیری در سوریه، جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک کشور دوست کنار دمشق ایستاد و مشورتهای خود تلاش کرد تا تلاش کشورهای مخالف نظام سوریه را خنثی کند. در طرف مقابل کشورهای اروپایی، آمریکا و تعدادی از کشورهای حوزه حاشیه خلیج فارس به سردمداری عربستان به شیوههای مختلف تروریستهای جبهه مقابل را تحت عناوین متفاوت مسلح و تقویت کردند.
حال که حدود پنج سال از آن روزها میگذرد، تروریستهایی که با پترودلارها و اسلحه کشورهای عربی و با پشتیبانی یا عدم توجه کشورهای غربی به وجودشان، پروار شدند راه اروپا را در پیش گرفتند. به همین دلیل، سیاستمداران غربی به این فکر افتادند تا در کنفرانس وین که برای پایان دادن به بحران سوریه در حال برگزاری است، راه حلی برای این بحران پیدا کنند. برای مثال، " لوران فابیوس " پیش از آغاز نشست وین ۲ اعلام کرد که حملات پاریس به ما نشان داد باید قویتر با داعش مبارزه کنیم. آیا سیاستمداران غربی باید بعد از به وقوع پیوستن چنین حوادث تلخی به فکر مبارزه مستمر و موثر با داعش بیافتند؟ در حالی که همین کشورها ایران را از ابتدای آغاز بحران و اخیرا روسیه را برای جنگ واقعی علیه تروریسم مورد انتقاد قرار میداده و میدهند.
کشورهای مخالف نظام سوریه به شیوههای گوناگون از گروههای مسلح فعال در این کشور حمایت کردند. از جمله این پشتیبانیها، ارسال سلاح برای این گروهها بود. هرچند که کشورهایی مانند آمریکا با دسته بندی افراد مسلح به مخالفان میانه رو و تروریستهای افراطی توجیهی برای کار خود پیدا میکردند. برای مثال، آمریکاییها ارتش آزاد را برای جنگ همزمان با ارتش سوریه و داعش مسلح میکردند و پس از مدتی، گزارشها و تصاویری مبنی بر استفاده داعشیها از تسلیحات آمریکایی منتشر میشد. این تسلیحات و تجهیزات به هر طریقی به دست داعشیها میافتاد و تصاویر زیادی از آن وجود دارد. از طرف دیگر، حضور نمایشی ائتلاف بینالمللی به رهبری آمریکا در مبارزه با داعش نیز باعث رشد این گروهها میشد. زمانی که مجموعههای از نیروهای هوایی ارتشهای غربی به جای اجرای عملیات حقیقی علیه تروریسم، زیرساختهای سوریه را هدف قرار میدهند، ویروس افراطیگری همچنان رشد میکند.
جنگ علیه تروریسم // دیروز - افغانستان
حملات ۱۱ سپتامبر به مرکز تجارت جهانی، مقدمهای شد برای سلسه عملیاتهایی که کشورهای غربی آن را جنگ با تروریسم مینامند. مشکل امروز خاورمیانه و بیشتر از آن اروپا، به عملکرد ناقص و نمایشی کشورهای غربی به سردمداری آمریکا در جریان حضور نظامی در منطقه باز میگردد. سال ۲۰۰۴، چهار بمبگذار انتحاری در لندن دست به عملیات تروریستی زدند و بیش از ۵۰ نفر را به قتل رساندند. پس از آن در سال ۲۰۰۵ نیز عملیاتی مشابه در مادرید انجام شد و بیش از ۱۵۰ نفر را به کام مرگ فرستاد. پیش از این نیز تروریستها در نقاط مختلف علیه آمریکا و جهان غرب عملیاتهایی انجام دادند که پس از آن، برگی جدید از اقدامهای آمریکا آغاز میشد که در نهایت به نفع آنان بود. پدیدهای که امروز با نام داعش میشناسیم تا پیش از وقایع اخیر به عنوان "القاعده عراق" شناخته میشد و بنیانگذاران آن در تحولات افغانستان ریشه داشتند.
اگر کشورهایی مانند فرانسه و آمریکا زمانی که به بهانه مبازه با تروریسم به خاورمیانه یورش آورده و به طور حقیقی قدمی در راه مبارزه با تروریسم بر میداشتند، شاید امروز وقایع تلخ نه تنها در اروپا، که در نقاط دیگر جهان از جمله خاورمیانه نیز حادث نمیشد. بیش از ۱۰۰هزار نیروی نظامی خارجی در افغانستان حضور داشتند و اسامه بن لادن ۱۰ سال بعد در کشوری دیگر به قتل رسید. حملات پهپادهای آمریکایی نیز در طول سالهای گذشته در افغانستان و پاکستان ادامه داشته و بیش از اینکه ضرری به گروههای تروریستی بزند، غیرنظامیان را قربانی میکند. به همین دلیل است که ناظران و کارشناسان ، عملیات پرهزینه طرف غربی علیه تروریسم را بی فایده ارزیابی میکنند.
جنگ علیه تروریسم // امروز - سوریه
پیش از ورود روسیه به زمین بازی سوریه، "ائتلاف بینالمللی ضد داعش به رهبری آمریکا" تبلیغات زیادی در خصوص جنگ علیه تروریسم میکرد. هر چند که اخباری نیز مبنی بر بارریزی برای داعش در عراق نیز چند وقت یکبار منتشر میشد اما زور رسانهای غربی بر رسانههای محور مقاومت غلبه میکرد تا حقیقت فعالیت آمریکا در منطقه منتشر نشود. در خصوص سقوط الرمادی نیز اغلب ایالات متحده و ائتلاف به اصطلاح ضد داعش به عنوان یکی از مقصران اصلی معرفی میشدند زیرا هیچ عملیاتی علیه کاروان خودروهای داعش که از سوریه راهی الانبار بودند، انجام ندادند و مرکز بزرگترین استان عراق به دست تروریستها افتاد.
عملکرد آمریکا و ائتلاف در سوریه متفاوت است. دولت قانونی و مستقر سوریه، هیچ اجازهای به ائتلاف تحت رهبری آمریکا برای انجام عملیات در خاک خود نداده است. دسته بندی تروریستها توسط سیاستمداران آمریکایی در عملیات نظامی آنان نیز اعمال شده و حمله به مواضع گروههای مسلح به صورت گزینشی انجام میشود. بخشی از عملیات این بمبافکنها نیز به تخریب زیرساختهای سوریه اختصاص دارد. موضوعی که مورد اعتراض رسمی دمشق نیز صورت گرفته است. همین برخوردهای گزینشی مجالی برای ریشه دواندن هر چه بیشتر تروریسم در منطقه و بعد از آن، در دیگر نقاط جهان است. در حال حاضر روسیه بدون توجه به این دسته بندیها عملیات خود را پیش میبرد.
زمزمههای جنگ و ورود ناتو
۱۴سال قبل "جرج بوش" پسر فرمان حمله به افغانستان را صادر کرد و امروز " جب بوش " برادر کوچکتر وی و نامزد انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۱۶ به راحتی از نقش رهبری آمریکا در حمله علیه تمدن غرب صحبت میکند. اوباما از همدردی با مردم فرانسه و حمایت از آنان در برابر تروریسم خبر داد. دیگر سیاستمداران نظامهای غربی مانند آلمان و انگلستان نیز از کنار هم بودن علیه تروریسم صحبت میکنند. فرانسوا اولاند نیز رسما اعلام کرد که داعش به فرانسه اعلام جنگ کرده است. فضای سیاسی اخیر، یادآور ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ میلادی است و نکته جالب توجه نیز این است که مهاجمان این عبارت را فریاد زده و رسانهها نیز از این عبارت زیاد استفاده میکنند.
فرانسه یکی از اعضای "پیمان آتلانتیک شمالی" موسوم به " ناتو " است. طبق ماده ۵ این پیماننامه، در صورت تجاوز مسلحانه به خاک یکی از اعضای ناتو، آن کشور میتواند از دیگر همپیمانان خود تقاضای کمک کند. همانطور که سالها پیش حادثه حمله به مرکز تجارت جهانی برگی جدید از تاریخ روابط بینالملل را رقم زد، شاید حادثه فرانسه نیز همانطور باشد. با اینکه مذاکرات وین برای صلح سوریه جریان دارد، اما تا زمانی که عملیات حقیقی علیه تروریسم صورت نگیرد، نمیتوان در مذاکرات برای کشوری مانند سوریه تصمیم گرفت.
محسن صالحی خواه