اروپا دیگر احساس امنیت نخواهد کرد

گروه بین الملل « نسیم»- "نیک کوهن" یک روزنامه نگار انگلیسی طی یادداشتی در" گاردین" نوشت:

چقدر طول می کشد تا آزادی اروپا فروپاشد؟ زمان بعد از قتل عام مردم فرانسه توسط تروریست‌ها، بدترین زمان برای پیش بینی آینده است. اقدامات افراط گرایان، سیاست گذاران و شهروندان را بر آن داشته است تا پاسخی به همان شدت به این واقعه بدهند.

تا واقعه جمعه شب پاریس، پاسخ اروپا به تروریسم چندان شدید نبود. علیرغم پیش بینی ها، دموکراسی های اروپایی خود را تبدیل به حکومت پلیسی نکرد. هیچ عکس العمل و یا قتل عامی علیه مسلمانان وجود نداشت. مردمی که درگیر ترور بودند به اروپا می گریختند نه این که از اروپا بگریزند!

با حملات هماهنگ شده پاریس،‌ اینطور احساس می شود که آن ها می خواهند اروپا را به شکل بدتری تغییر دهند. درد وحشتناک مردمی که می خواستند فقط با خانواده یا دوستانشان شام را بیرون بخورند، مسابقه فوتبال ببنید یا به کنسرت بروند قلب ها را به درد آورده است. محاسبات پشت پرده این حملات دیوانه کننده است، عاملان حمله گرگ های تنها نیستند بلکه "سربازانی" بودند که چنین جرم عظیمی را علیه انسانیت مرتکب شدند.

اکنون مرزها در سرتاسر اروپا بسته شده است . بریتانیا با کانالی بین قاره ها و ایالات متحده نمی فهمد که دیدن برافراشته شدن مجدد حصارهای بین مرزهای اسلونیا و مجارستان، یا سوئد و دیگر کشورهای اروپایی تا چه حد وحشتناک است. اتحادیه اروپا قرار است که به عنوان یک مسیر تردد باز باشد که افتخار رهبران آن این بود که از ملی گرایی افراطی عبور کرده اند، چیزی که ویرانی را در قرن بیستم به ارمغان آورد.

ممکن است برخی اروپایی ها همچنان احزاب ملی را که علیه هجوم مهاجران با نام "راست گراهای افراطی" بلند شده بودند تقبیح کنند و بگویند که مساله وجود تروریست ها بین مهاجرینی که از گروه های تروریستی فرار کرده اند، موضوع مضحکی است؛ ا ما این انتقادات به اظهارات علیه مهاجران تنها موجب خشم و ناراحتی مردم عادی جامعه می شود. مردم بیش از آنکه امنیت اقتصادی بخواهند، امنیت جانی می خواهند . لیبرال ها، کسانی که نژاد پرستان و یا نئو فاشیست را با هر بهانه ای محکوم می کردند اکنون به هموطنان خود و هرکسی که لازم باشد اهانت کرده و آن ها را محکوم می کنند تا شکست خود آن ها را تضمین کنند.

برای اجرای حقوق بشر و جلوگیری از روی کار آمدن دولت اقتدارگرا باید دغدغه های امنیتی مردم را پذیرفت.

یک سوال این است که بعد از این واقعه اروپا چقدر تغییر می کند. بیش از هر زمان دیگری،‌آینده اروپا بستگی به محاسبه آمار حملات و انسان های کشته شده دارد. بعد از واقعه یازدهم سپتامبر بسیاری از نظریه پردازان غربی پیشگویی کردند که "جهان لذت گرای" ما دیگر تمام شده است. آن ها گفتند که با سقوط مرکز تجارت جهانی، طنز نیز سقوط کرد. خنده و پوزخند پست مدرن به انتها رسید. در آینده ما مردم جدی و غمگینی خواهیم بود، کسانی که به پشت سر خود به سادگی دهه 1990 خواهند نگریست و از آن به عنوان یک روز مقدس در تاریخ یاد خواهند کرد.