ایالات متحده به زندانیان آمریکایی هم رحم نمیکند
نیویورکتایمز: هزاران زندانی در آمریکا در انزوای شدید و برای سالها در بدترین شرایط سلامت روانی و جسمی نگهداری میشوند.
به گزارش گروه بین الملل « نسیم آنلاین » به نقل از "نیویورک تایمز"،زندان های ایالت نیویورک، صحنه بدرفتاری ها و حملات متعدد به زندانیان بوده است. ماجرای جرج ویلیامز که در زندان بدنام آتیکا در غرب نیویورک نگهداری می شد، از نمونه های بارز اختیارات گسترده ای است که به نگهبانان زندان ها داده شده است. سه نگهبان این زندان سال ۲۰۱۱ ویلیامز را به اتاقی تاریک بردند و با باتوم به شدت کتک زدند. شاید اگر جراحات وی در داخل زندان درمان می شد، هرگز خبر کتک خوردن وی به بیرون از زندان درز نمی کرد، اما کارکنان پزشکی زندان به خاطر جراحت های شدیدی که ممکن بود موجب مرگ وی شود، او را به یک بیمارستان منتقل کردند. در بیمارستان معلوم شد که وی از ناحیه هر دو پا و یک کتف دچار شکستگی شده، چشم چپش دچار آسیب جدی و نقاط مختلف بدنش دچار جراحت و کوفتگی شدید شده است
.
مرگ وحشیانه و غیر ضروری لئونارد استریکلند، به دست نگهبانان زندان در مرکز اصلاح وبازپروری کلینتون در شمال نیویورک، حاکی از نیاز به یک چشم انداز در زندان های ایالتی است.ضرب و شتم شدن استریکلند در سال 2010 و جزئیات این واقعه که به تازگی افشا شده است، یکی دیگر از خیل عظیم وحشیگری ها در قبال زندانیان در سیستم زندان نیویورک است.
اقدامات غیر انسانی که شامل سلول های انفرادی نیز می شود، موجبات خشم عمومی را در پی داشته است. هزاران زندانی در انزوای شدید نگه داری می شوند، در برخی موارد برای سال ها و اغلب موارد نیز برای نقض قانون های کوچک که به قیمت ضربه بر سلامت روانی و پتانسیل های توانبخشی آنان تمام می شود. در یک اطلاعیه که ماه گذشته توسط اتحادیه آزادی های مدنی نیویوک منتشرشد اعلام شده بود که از تعداد زندانیان انفرادی و همینطور مدت زمان سپری شدن آن ها در این سلول ها کاسته خواهد شد.
علیرغم اینکه این یک اقدام مفید است اما وضعیت زندانیان بهتر نشده است برای نمونه سو استفاده از زندانیان در فلوریدا که تبدیل به یک فرهنگ بومی شده است، تجاوز به زندانیان یک مسئله گسترده است و خودکشی سندرا بلند، یک زن سیاه پوست جوان، در سلولی در زندان تگزاس که به خاطر یک تخلف رانندگی جزئی دستگیر شده بود، مشکل خودکشی های زندانیان را پررنگ تر می کند.
در حالی که شاهد پاسخگویی پلیس در برخی موارد هستیم با این حال نیاز به شفاف سازی های بیشتری در زندان ها و بازداشتگاه ها وجود دارد چرا که یک محیط بسته، عدم وجود گوشی های همراه و دوربین های بدن برای ثبت رفتارها، سو استفاده های پلیس را افزایش می دهد. این نهاد ها بیشتر مظلوم ترین و آْسیب پذیر ترین اقشار را در محدودیت قرار می دهند، اقشاری مانند مردم فقیر که به صورت نامتناسبی از آفریقایی ـ آمریکایی ها و لاتینی ها و همینطور افرادی با بیماری های روانی.