جشن پر خرج و برج دموکرات‌ها در فقیرترین شهر آمریکا

گروه بین الملل « نسیم آنلاین »- مجله "سالن" در مقاله‌ای به قلم "باب هنلی" می‌نویسد:‌

نمایندگان کنوانسیون حزب دموکرات در فیلادلفیا، درست مانند همتایان جمهوریخواه خود در شهر کلیولند، خود را درگیر بدبختی و ناامیدی روزانه که حاصل فقر شدید شهر میزبان مراسم کنوانسیون این حزب است، نخواهند کرد.

جمعیت به شدت فقیر این شهر که رو به فزونی است، شامل افراد رنگین‌پوست، از جمله ده‌ها هزار کودکی می شود که در محله‌های فیلادلفیا (شهر عشق برادرانه) با 40 هزار زمین خالی و خانه‌های متروکه زندگی می‌کنند.

در سال 2014، روزنامه "فیلادلفیا اینکوایر" اعلام کرد که فیلادلفیا علاوه بر اینکه "فقیرترین شهر آمریکا" به شمار می‌رود، در بین 10 شهر پرجمعیت آمریکا، "بالاترین میزان نرخ فقر شدید" را نیز از آن خود کرده است و این یعنی افراد با درآمد کمتر از نصف میزان خط فقر در این شهر زندگی می‌کنند.

به گزارش آلفرد لوبرانو، نرخ فقر شدید در فیلادلفیا، 12.2 درصد یا نزدیک به 185 هزار نفر، تقریبا دو برابر نرخ فقر شدید 6.3 درصدی در آمریکا است.

در حالی که نخبگان هر دو حزب، خود را برای بهره‌مند شدن از بذل و بخشش و دست و دلبازی های شرکت‌های بزرگ آمریکایی آماده می‌کنند،‌ فرصت خوبی است تا شاخص فلاکت فیلادلفیا را در مفهوم ملی مورد بررسی قرار دهیم.

بانک جهانی، فقر شدید را زندگی با کمتر از 2 دلار در یک روز تعریف می‌کند. طبق تحقیقی که توسط "کاترین ادین" و "لوک شفر" با عنوان "ظهور فقر شدید در آمریکا" صورت گرفت، از سال 1996، و همانطور که می‌دانیم فشار دوران کلینتون "برای پایان دادن به رفاه"، تعداد خانوارهای آمریکایی که در فقر شدید زندگی می‌کردند، از 636 هزار نفر، به یک میلیون و 650 هزار نفر تا سال 2011 رسید.

به گفته محققان، در بین این خانوارها 3 میلیون کودک وجود دارد که شامل 60 هزار کودک فیلادلفیایی است. سوال اینجاست که چه کسانی به این موضوع توجه می‌کنند؟ مطمئنا آنهایی که فیلادلفیا را اداره می‌کنند حاضر نیستند به این مسئله توجه کنند.

در ابتدا، شهر فیلادلفیا، درخواست مجوز کمپین حقوق بشر اقتصادی مردم فقیر ( PPEHRC ) برای راهپیمایی در این کنوانسیون را که در مرکز ولز فارگو برگزار می‌شد، رد کرد. اما به لطف طرح دعوی اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا در پنسیلوانیا توسط دفتر آن در شهر فیلادلفیا در دادگاه، این گروه که خود را با کمپین مردمان فقیر دکتر مارتین لوتر کینگ همتراز می‌داند، در روز افتتاحیه مراسم کنوانسیون ملی حزب دموکرات، راهپیمایی خواهد کرد.

"چری هانکالا"، موسس کمپین حقوق بشر اقتصادی مردم فقیر، برنامه‌ریزی این راهپیمایی را برعهده دارد. وقتی صحبت از فقر شدید در فیلادلفیا به میان آمد، وی گفت: من هرگز شاهد شرایط سخت کنونی نبوده‌ام.

هانکالا در سال 2012 در تبلیغات حزب سبز آمریکا در کنار دکتر "جیل استاین"، نامزد ریاست جمهوری به عنوان معاون رئیس‌جمهور شرکت کرد. اما پیش از آن در سال 2008، وی یکی از طرفداران جدی باراک اوباما بود و با یک بلندگوی دستی به خیابان‌ها می‌رفت و از او حمایت می‌کرد.

اما وی خیلی زود سرخورده شد. او می‌گوید: در سال 2009، وقتی که ما گروهی از زنان از سراسر کشور که خانه‌های خود را به خاطر سلب مالکیت از دست داده بودند، به واشنگتن بدرقه کردیم تا مشکل خود را برای کنگره بازگو کنند، آنها تنها با مشتی وعده توخالی بازگشتند. تمام این زنان از جمله خواهر من خانه‌های خود را از دست دادند.

وی گفت: اینجا در فیلادلفیا، هزاران خانه خالی از سکنه وجود دارد و این در حالی است که در این شهر 27000 بی‌خانمان زندگی می‌کنند. ما اگر می‌خواستیم به مسئله بی‌خانمانی در این شهر پایان دهیم، می‌توانستیم. این شرایط حاصل حرص و طمع عده‌ای است که وضعیت کنونی را به وجود آورده است.

به گفته هانکالا، بانکدارها، دلالان و سازندگان خانه (که حامیان عمده سیاسی دموکرات‌های محلی که شهر و روال استفاده از اراضی را اداره می‌کنند، به شمار می‌روند) به بهانه نوسازی، ساکنان قدیمی را وادار به ترک خانه‌های خود می‌کنند. تنها جنبه مثبت این قضیه است که در نهایت اوضاع آنقدر وخیم می‌شود که آنها نمی‌توانند مردم را بیش از این فریب دهند.

هنگامی که دموکرات‌ها برای برگزاری کنواسیون خود شهر فیلادلفیا را انتخاب کردند، تصمیم گرفتند در ایالتی جشن بگیرند که برای آنها به نوعی نقطه شروع برای ادامه افزایش نابرابری ثروت ملی به شمار می‌رود.

براساس یک مطالعه صورت گفته توسط مرکز تحقیقاتی کیستون، در طول رونق اقتصادی دهه 1980 (سال‌های 1982 تا 1990) و دهه 1990 (سال‌های 1991 تا 2000)، 99 درصد از خانوارهای پنسیلوانیایی، بین 64 تا 65 درصد از رشد درآمد کلی از رفاه عموم را از آن خود کرده بودند.

اما در قرن 21، گزارش‌های کیستون از رشد درآمد خانوارها، حاکی از انحراف بیشتری بود. 99 درصد خانوارها تنها بیش از نیمی از رشد درآمد کلی از سال 2001 تا 2007 را کسب کرده بودند.

این شرایط با گذشت زمان وخیم‌تر می‌شود. در توسعه اقتصادی کنونی که از سال 2009 آغاز شده است، کاهش رشد درآمد کلی 99 درصد از خانوارها ادامه پیدا کرده است؛ در حالیکه 1 درصد باقیمانده، تنها گروهی هستند که شاهد افزایش درآمدهای واقعی‌ خود در پنسیلوانیا هستند. درنتیجه، طبقه 1 درصدی از پردرآمدها در پنسیلوانیا، بیش از 100 درصد (به طور دقیق124.4 درصد) از رشد درآمد کلی را از آن خود کرده‌اند.