فارن افرز: برتری نظامی آمریکا به دستاورد سیاسی تبدیل نشد
نشریه فارن افرز در تحلیلی از پیامدهای جنگ ۲۰۲۶ نوشت که با وجود نمایش گسترده قدرت نظامی آمریکا و اسرائیل، اهداف سیاسی و راهبردی مورد نظر محقق نشد و این جنگ بار دیگر شکاف میان توان نظامی و موفقیت سیاسی را آشکار کرد.
نسیمآنلاین: نشریه فارن افرز در تحلیلی درباره جنگ ۲۰۲۶ میان آمریکا، اسرائیل و ایران، این درگیری را نمونهای از «پارادوکس قدرت» آمریکا توصیف کرد؛ وضعیتی که در آن برتری نظامی لزوماً به دستاوردهای سیاسی و راهبردی منجر نمیشود.
این گزارش با اشاره به حجم گسترده عملیات نظامی انجامشده در جریان جنگ، از هزاران سورتی پرواز و حمله به صدها هزار هدف سخن گفته و تأکید کرده است که با وجود این سطح از قدرتنمایی نظامی، اهداف اصلی واشنگتن و تلآویو تحقق نیافت.
فاصله میان قدرت نظامی و اهداف سیاسی
فارن افرز معتقد است در حالی که بخشهایی از توان نظامی ایران هدف حملات قرار گرفت و همکاری آمریکا و اسرائیل به سطحی بیسابقه رسید، ساختار سیاسی ایران پابرجا ماند و تهران توانست خود را با شرایط جدید تطبیق دهد.
در این تحلیل آمده است که جنگ بار دیگر تجربههای پیشین آمریکا در عراق و افغانستان را یادآوری کرد؛ جایی که موفقیتهای نظامی الزاماً به نتایج سیاسی پایدار منجر نشد.
تغییر الگوی قدرت ایران
این گزارش یکی از مهمترین پیامدهای جنگ را تغییر در ماهیت قدرت ایران ارزیابی کرده و نوشته است که تهران طی سالهای گذشته ساختار فرماندهی و الگوی عملیاتی خود را برای مقابله با جنگهای فرسایشی و نامتقارن بازطراحی کرده بود.
به اعتقاد نویسنده، واگذاری اختیارات بیشتر به سطوح میانی و پایینتر موجب شد حملات گسترده نتواند روند تصمیمگیری و واکنش نظامی ایران را متوقف کند.
نقش پهپادها و جنگ فرسایشی
فارن افرز همچنین به استفاده گسترده از پهپادها اشاره کرده و نوشته است که بخش مهمی از این تجهیزات با هدف فرسایش سامانههای دفاعی طرف مقابل به کار گرفته شدند.
بر اساس این تحلیل، استفاده از پهپادهای کمهزینه موجب شد آمریکا و متحدانش برای مقابله با آنها از سامانهها و موشکهای رهگیر گرانقیمت استفاده کنند؛ موضوعی که فشار قابل توجهی بر ذخایر تسلیحاتی آنان وارد کرد.
اهمیت تنگه هرمز و فشار اقتصادی
در بخش دیگری از این گزارش آمده است که راهبرد دریایی ایران بر ایجاد نااطمینانی در تنگه هرمز متمرکز بود.
فارن افرز مینویسد هدف این راهبرد نه رویارویی مستقیم دریایی، بلکه افزایش هزینههای تجارت جهانی انرژی، رشد هزینه بیمه کشتیها و ایجاد فشار بر بازارهای جهانی بوده است.
نگرانی درباره ذخایر تسلیحاتی آمریکا
این تحلیل همچنین به مصرف گسترده موشکها و تجهیزات دفاعی آمریکا در جریان جنگ اشاره کرده و آن را یکی از چالشهای مهم واشنگتن پس از پایان درگیری دانسته است.
به نوشته فارن افرز، حجم مصرف مهمات و سامانههای رهگیری پرسشهایی را درباره آمادگی آمریکا برای مدیریت همزمان بحرانهای احتمالی در سایر مناطق جهان، بهویژه شرق آسیا، مطرح کرده است.
تغییر نگاه متحدان منطقهای
فارن افرز در ادامه مینویسد که جنگ اخیر بر محاسبات امنیتی کشورهای عربی منطقه نیز تأثیر گذاشته است.
این گزارش مدعی است برخی کشورهای عربی پس از مشاهده آسیبپذیری زیرساختهای انرژی و تجاری خود، همکاریهای دفاعی با بازیگران دیگری را نیز دنبال کردهاند و دیگر مانند گذشته صرفاً بر چتر امنیتی آمریکا تکیه ندارند.
جمعبندی
فارن افرز در پایان نتیجه میگیرد که جنگ ۲۰۲۶ نشان داد برتری نظامی آمریکا همچنان قابل توجه است، اما تبدیل این قدرت به نتایج سیاسی پایدار دشوارتر از گذشته شده است.
به نوشته این نشریه، مهمترین پیام جنگ آن بود که قدرت نظامی به تنهایی نمیتواند نظم سیاسی مورد نظر بازیگران را ایجاد کند و موفقیت راهبردی نیازمند ابزارهایی فراتر از توان نظامی است.