اخبار آرشیوی

به گزارش اشراف، موسسه امریکن اینترپرایز ژانویه 2012 گزارشی با عنوان «برنامه هسته‌ ای ایران؛ جدول زمانی، داده ‌ها و برآوردها» به قلم "مسیح ظریف" را منتشر کرده است. در این گزارش اینطور آمده است: ایران در آستانه رسیدن به ظرفیت هسته ‌ای قرار دارد. تحریم ‌ها، اقدام مستقیم و ابزار دیپلماتیک نه سیاست هسته ‌ای ایران را تغییر داده و نه تاثیری ملموس بر برنامه غنی‌ سازی این کشور، ازجمله انبار اورانیوم 19.75% غنی شده، داشته است. دستیابی به اورانیوم زیاد غنی شده برای ساخت سلاح دشوارترین و ازنظر فنی پرچالش‌ ترین مانع دستیابی به سلاح هسته‌ ای است. بنابراین، محاسبه زمان "گشایش"، یعنی زمان لازم برای تبدیل اورانیوم کم غنی شده به اورانیوم غنی در سطح سلاح، مولفه ‌ای بسیار مهم برای تعیین میزان پیشرفت به سوی دستیابی به ظرفیت هسته‌ ای به شمار می ‌آید. "پروژه تهدیدهای بحرانی"، "موسسه امریکن اینترپرایز " (American Enterprise Institute) یک ارزیابی ظرفیتی از زمان لازم برای دستیابی ایران به میزان کافی از اورانیوم غنی شده برای ساخت یک سلاح هسته ‌ای، در صورتی که بتواند در سال 2012 به مرحله گشایش برسد، انجام داده است. این ارزیابی شامل ارزیابی نیات ایران برای ساخت سلاح هسته ‌ای یا وضعیت ‌های دیگری که ممکن است با این گشایش پیش آید، نمی ‌شود و تمرکز کامل آن بر امکان فنی آن است. این ارزیابی همچنین وضعیت ‌های احتمالی گسترش انبار اورانیوم 19.75% غنی شده و داده‌ های پیش ‌زمینه فرایندهای برنامه سلاح‌ های هسته ‌ای ایران و پیشرفت ظاهری ایران و همچنین تصوراتی از تسهیلات غنی ‌سازی اولیه در نطنز و فردو مورد بررسی قرار داده است. این ارزیابی، تفسیری از اطلاعات فنی است که در گزارش‌ های آژانس بین ‌المللی انرژی هسته ‌ای آمده و کارشناسان گسترش سلاح‌ های هسته ‌ای آنها را مورد بحث و بررسی قرار داده‌ اند. این ارزیابی در واقع همچنان ادامه دارد چراکه براساس اطلاعات موجود در گزارش‌ های آژانس بین ‌المللی انرژی اتمی و سایر منابع و همچنین بازخوردهای خوانندگان بطور مرتب بازنویسی می‌ شود. بدترین وضعیت‌ های ممکن ممکن است ایران به مقدار کافی از اورانیوم غنی شده برای ساخت سلاح طی یک ماه از آغاز این مسابقه تسلیحاتی دست یابد. احتمال پیش آمدن این وضعیت بسیار کم است. فرضیه‌ ها • چنین فرض می ‌شود که ایران همه سانتیفیوژهای فعال در نطنز به تولید ابتدا اورانیوم 19.75% غنی شده و سپس اورانیوم 90% غنی شده اختصاص دهد و بدین ترتیب، تولید اورانیوم 3.5% غنی شده را به حالت تعلیق درآورد. بازرسان هنگام بازرسی به احتمال بسیار زیاد متوجه چنین فعالیتی خواهند شد. به نظر نمی ‌رسد سیاست و استراتژی هسته‌ای ایران چنین راهی را در پیش گیرد. • چنین فرض می ‌شود که 6,208 سانتریفیوژ فعال ایران (یعنی تعدادی که تا 18 توامبر 2011 به آنها اورانیوم تزریق می ‌شده) با راندمان 0.9 واحد کار جداکننده (SWU) برای هر سانتریفیوژ در سال (راندمانی که بطور نسبی از خود نشان داده ‌اند) در حال فعالیت هستند. • هر دو این فرضیات بر این پایه استوار ات که ایران بخواهد با رسیدن به گشایش در اول فوریه 2012، مسابقه هسته ‌ای را آغاز کند. • در حالت اول، ایران به تولید 16 کیلوگرم اورانیوم 19.75% غنی شده و سپس غنی‌ سازی مستقیم آن به اورانیوم 90% روی می‌ آورد. در حالت دوم، 243 کیلوگرم اورانیوم 19.75% غنی شده تولید کرده و سپس مستقیماً به غنی ‌سازی 60% و سپس 90% دست خواهد زد. • این محاسبات سنجش دم را برای دو مرحله فرایند اول برابر با 2.0% و 9.3% و برای سه مرحله فرایند دوم برابر با 2.0%، 12.0% و 41.1% فرض می ‌کنند. این اطلاعات از تاسیسات نطنز به دست آمده و تاسیسات فردو با ارزیابی‌ های کمتر از راندمان بسیار بیشتری برخوردار است. وضعیت‌ های بسیار محتمل ‌تر ممکن است ایران به مقدار کافی از اورانیوم غنی شده برای ساخت سلاح تا اواسط آگوست 2012 طبق برنامه ‌های کنونی اعلام‌شده‌ اش برای غنی ‌سازی دست یابد. ایران تا اول جون 2012 به مقدار کافی از اورانیوم 19.75% غنی شده دست خواهد یافت و بدین ترتیب، طبق فرضیات فنی مختلف، دو و نیم ماه در تولید اورانیوم در سطح سلاح برای ساخت یک بمب 15 کیلو تنی پیش خواهد افتاد. احتمال پیش آمدن این وضعیت بسیار زیاد است. فرضیه ‌ها • 6,208 سانتریفیوژ موجود در آبشار اصلی نطنز به تولید اورانیوم 3.5% غنی شده ادامه خواهند داد و به تولید اورانیوم غنی ‌تر معطوف نخواهند شد. • غنی‌سازی 19.75 درصدی در چهار آبشار در مجموع 676 سانتریفیوژ IR-1 صورت می‌گیرد (دو مجموعه در نطنز و دو مجموعه در فردو به یکدیگر متصل هستند). • دست‌ کم یک آبشار دیگر هم تا پایان مارس 2012 در فردو به روی کار خواهد آمد که 164 سانتریفیوژ IR-1 به مجموعه اضافه خواهد کرد. • این احتمال هم در نظر گرفته می ‌شود که ایران غنی ‌سازی را در یک آبشار سانتریفیوژ‌های IR-2 )در مجموع 164 عدد) در جون 2012 یا در نطنز (که درحال حاضر این سانتریفیوژها در آنجا نصب شده و تحت خلاء قرار دارند) و یا پس از انتقال آنها به فردو آغاز کند. ایران تا آگوست 2012، دو آبشار از سانتریفیوژهای IR-2 به فردو اضافه می ‌کند و غنی‌ سازی در دو آبشار IR-1 نطنز را متوقف می‌ سازد. • در صفحه ششم این ارزیابی، برآوردهایی از هر سه این وضعیت ‌های احتمالی آوده شده است. • این محاسبات سنجش دم را برای این دو مرحله، 0.7% و 4.6% فرض می ‌کنند. تفاوت دنباله ‌های این وضعیت ‌ها نشان‌ دهنده این واقعیت است که آبشارهای نطنز و فردو با یکدیگر ارتباط تنگاتنگ دارند.