یادداشت دیپلمات‌های ارشد اروپایی: اکنون زمان دستیابی به توافق هسته‌ای است

کدخبر: 946245

در این یادداشت که در نشریه گاردین منتشر شد، آمده است: از ۱+۵ و ایران می‌خواهیم به توافق جامع دست یابند، این توافق به سود دو طرف است و تعویق آن به مخالفان فرصت به شکست کشاندنش را می‌‌دهد

این یادداشت به قلم افرادی چون خاویرسولانا، مسئول پیشین سیاست خارجی اتحادیه اروپا و دبیرکل پیشین ناتو، آنا پالاسیو، وزیر خارجه پیشین اسپانیا، کارل بیلدت، وزیر خارجه سابق سوئد، اما بونینو، وزیر خارجه اسبق ایتالیا، جان ماری گوئنو، رئیس مرکز تحقیقاتی «گروه بین المللی بحران» و «نوربرت روتگن» و «ربرت کوپر»، دو دیپلمات ارشد انگلیسی نوشته شده است.

در ادامه این یادداشت آمده است: ما از کشورهای 3+3 (آمریکا، انگلیس، فرانسه، روسیه، چین و آلمان) و ایران می‌خواهیم تا مهلت 24 نوامبر به توافق هسته ای جامع برسند. تعویق این مسئله باعث خواهد شد فرصت‌های بیشتری به مخالفان این روند دیپلماتیک داده شود تا به تخریب این روند بپردازند. ممکن است مخالفان توافقی را از یک سو به طور موثر و صلح‌آمیز نگرانی‌های 3+3 درباره گسترش تسلیحات هسته‌ای را در نظر گیرد و از سوی دیگر به خواسته‌های مشروع و استقلال ایران احترام بگذارد، با مشکل مواجه کنند .

توافق موقت هسته‌ای که در نوامبر سال گذشته امضا شد، تاکنون قوی‌ترین اطمینان را برای 3+3 از طریق نظارت دقیق بر برنامه هسته‌ای ایجاد محدودیت در غنی‌سازی اورانیوم ایران ایجاد کرده است.

برای رسیدن به این مرحله از مذاکرات، اروپا سرمایه‌گذاری گسترده‌ای برای تحمیل هزینه‌های اقتصادی بر ایران از طریق تحریم‌های بی سابقه و انزوای این کشور کرده است.

اروپایی‌ها باید در این زمان از طرفین مذاکره به بخش‌های مهم توافق از طریق شیوه‌های مصالحه‌آمیز معقولانه توجه داشته باشند و در عین حال از مسائلی که در مسیر دستیابی به توافق خوب غیرضروری است، اجتناب کنند. اروپا باید با دولت آمریکا در زمینه تضمین دادن به همپیمانان مشکوک خود در منطقه‌ درباره اینکه توافق جامع هسته‌ای با مزایای استراتژیک طولانی‌مدت همراه خواهد بود، همکاری کند.

در عین حال باید هزینه شکست مذاکرات را نیز در نظر گرفت. پیامد به شکست انجامیدن مذاکرات برای گروه 3+3 این است که با برنامه نامحدود و احتمالا نظارت ضعیف بر برنامه هسته‌ای ایران همراه خواهد بود. این مسئله برای ایران نیز تشدید تحریم، تنش و انزوا این کشور را به همراه خواهد داشت و این مسئله باعث می‌شود ایران انگیزه بیشتری برای دنبال کردن تسلیحات هسته‌ای و تضعیف هر چه بیشتر منافع غرب به دست آورد. در واقع هزینه این شکست برای ایران چه از نظر اقتصادی و چه از نظر امنیتی بسیاز زیاد است.

شاید این هزینه برای برخی مخالفان توافق هسته‌ای در میان هر دو طرف یک روند مطلوب باشد، اما برای رهبران و مقامات مسئولیت‌پذیر، نباید اینگونه باشد.

دستیابی به توافق نهایی می‌تواند به گروه 3+3 برای ایجاد پیشینه تاریخی حقیقی در زمینه تامین امنیت جهانی از طریق ایجاد محدودیت توانایی ایران در زمینه تسلیحات هسته‌ای کمک کند. از سوی دیگر توافق نهایی هسته‌ای موجب تقویت اعتماد و ایجاد یک بستر سیاسی مورد نیاز برای اروپا به منظور تعامل دوباره با ایران به گونه‌ای معنادار در خصوص مسائلی چون حقوق بشر می‌شود.

این مسئله بسیار حیاتی است که توافق نهایی باید موجب ایجاد تعامل دوباره غرب با ایران از طریق گشایش گزینه‌های جدید به منظور دنبال کردن منافع منطقه‌ای مشترک، شود.

اکنون دو طرف بیش از هر زمان دیگری به حل پرونده هسته‌ای نزدیک شده‌اند. اهدافی چون عدم گسترش تسلیحات اتمی، امنیت منطقه‌ای و جهانی، رفع تنش‌ها در خاورمیانه و تلاش موثر برای پیشبرد دیپلماسی در شرایط ناآرام کنونی در صورت دستیابی به یک توافق خوب هسته‌ای، به طور کامل محقق می‌شود. هر دو طرف گزینه‌های کنار رفتن از تلاش برای دستیابی به توافق هسته‌ای را دارند، اما در عین حال دو طرف باید به این نکته نیز واقف باشند که زمانی که مسئله منافع راهبردی دو طرف مطرح می‌شود، هر گزینه‌ای غیر از توافق هسته‌ای بسیار برای این منافع بدتر خواهد بود و اینکه ممکن است دیگر هرگز فرصتی به خوبی اکنون برای دستیابی به امضای توافق جامع هسته‌ای به دست نیاید.

ارسال نظر: