دغدغه‌های دانشجویان مسلمان آمریکایی/۱: پیدا کردن فضایی برای خواندن نماز

کدخبر: 992862

یک دانشجوی مسلمان آمریکایی از مشکلاتی می‌نویسد که برای خواندن نماز در طول تحصیلش با آن مواجه بوده است: در اتاقک انباری، پارکینگ و حتی زیر پله نماز خوانده‌ام/ استادم اجازه داد در اتاق او نمازم را بخوانم

یاد گرفته‌ام که خلاقیت به خرج بدهم و همه جا به دنبال مکان‌هایی باشم که می‌توان در آنجا نماز خواند. در برخی موارد حتی در پارکینگ‌ها و یا زیر پله‌ها نیز نماز خوانده‌ام. از همین رو وقتی فهمیدم نمازخانه‌ای در دفتر انجمن دانشجویان مسلمان این دانشگاه وجود دارد شگفت زده شدم.
گروه بین‌الملل - «نسیم»: خبرگزاری آمریکایی هافینگتون پست در سلسه مطالبی به بررسی وضعیت دانشجویان مسلمان در دانشگاه‌های ایالات متحده پرداخته است تا تجارب، مشکلات و خاطرات خود را از دوران دانشجویی‌شان بگویند. خبرگزاری «نسیم»، روایت‌های خواندنی این دانشجویان مسلمان را ترجمه و در اختیار مخاطبان قرار می‌دهد.
متن ذیل نخستین یادداشت از این مجموعه است که از زبان دانشجویی به نام «هتیس» روایت شده است. او در دانشگاه «برندیس» درس می‌خواند، دانشگاهی که در منطقه «بوستون» قرار دارد و مسئولان آن مدعی هستند تنها دانشگاه و کالجی است که «از سوی گروه‌های یهودی حمایت می‌شود اما گرایشات فرقه‌ای ندارد». این دانشگاه از هر سه مذهب یهودیت، مسیحیت و اسلام، نماینده دینی دارد. «هتیس» از مشکلاتی می‌نویسد که برای خواندن نماز در کالج «برندیس» دارد.
تنها پس از آنکه تصمیم گرفتم در دانشگاه برندیس شرکت کنم، فهمیدم که اتاقی در انجمن دانشجویان مسلمان این دانشگاه است که به نماز خواندن اختصاص دارد. راستش قبل از آنکه در این کالج ثبت نام کنم، بررسی نکردم که آیا نمازخانه‌ای در دانشگاه وجود دارد یا خیر، نه به خاطر اینکه برایم مهم نبود، بلکه چون از زمانی که پنج نوبت نماز می‌خوانم، به خاطر کمبود فضاهای مستور در مدارس، وقتی به مسئولان مدرسه مراجعه کرده‌ام به من گفته‌اند که از فضاهای باز کوچک عمومی برای خواندن نماز استفاده کنم.
در راهنمایی، در زیر زمینی که کنار میز آشپز مدرسه بود نماز می‌خواندم اما در دبیرستان اتاقک انباری کوچکی بود که به من اجازه دادند نمازم را آنجا بخوانم. یاد گرفته‌ام که خلاقیت به خرج بدهم و همه جا به دنبال مکان‌هایی باشم که می‌توان در آنجا نماز خواند. در برخی موارد حتی در پارکینگ‌ها و یا زیر پله‌ها نیز نماز خوانده‌ام. از همین رو وقتی فهمیدم نمازخانه‌ای در دفتر انجمن دانشجویان مسلمان این دانشگاه وجود دارد شگفت زده شدم. وجود نمازخانه و وضوخانه باعث شده تا تجربه من در این دانشگاه بسیار خوشایند باشد.
پنج نوبت نماز خواندن در روز، برنامه روزانه مرا تحت تاثیر قرار می‌دهد، البته برای انتخاب واحد مشکلی ندارم چون می‌دانم که می‌توانم در زمان استراحت بین کلاس‌ها نماز بخوانم.
تابستان سال گذشته، موقع امتحان نهایی یکی از کلاس‌ها فهمیدم که مدت زمان امتحان باعث تضییع وقت نمازم می‌شود؛ با استادم صحبت کردم و او مرا درک کرد. بین امتحان، فرصت ده دقیقه‌ای را به من دادند تا در اتاق استادم نماز بخوانم.
خیلی مهم است که در دانشگاه‌ها، دانشجویان مسلمان جمعیتی برای خودشان داشته باشند زیرا فرصت گفتگوهای میان ادیان فراهم می‌آید و صدای مسلمانان شنیده می‌شود. همانقدر که برای شنیدن دیدگاه‌ها و داستان‌های سایرین مهم است، می‌خواهم که دیدگاه‌های من نیز به عنوان یک مسلمان شنیده شود.
کلید همکاری برای فهم یکدیگر و همزیستی مسالمت‌آمیز، این است که با پیروان سایر آیین‌ها گفتگوهای دو طرفه داشته باشیم. با افزایش شناخت و درکمان از طرف مقابل است که می‌توانیم در سطوح انسانی با هم برخورد کنیم و در زمان مشکلات به یاری هم بشتابیم.
ترجمه: زهرا توحیدیان
ارسال نظر: