برنامه هسته‌ای ایران به روایت کاندیداهای انتخابات پارلمان انگلیس

کدخبر: 996541

نمایندگان چهار حزب محافظه‌‌کار، کارگر، لیبرال دموکرات و UKIP که رقابت سنگینی در انتخابات پارلمان انگلیس دارند، پرداختن به "برنامه هسته‌ای ایران" را یکی از مواضع رسمی خود اعلام و درباره آن اظهارنظر می‌کنند

«نایجل فاراژ» در موضوعات مربوط به ایران و سوریه منتقد جدی سیاست خارجی دولت و سایر احزاب انگلیس است. درباره ایران در یک سخنرانی در سال ۲۰۱۳ گفته رویکرد آمریکا و اتحادیه اروپا برای تحریم ایران نادرست بوده و باعث آسیب‌رسانی به رژیم اسرائیل شده است.

احسان مال‌احمدی - گروه بین‌الملل نسیم: انتخابات عمومی انگلیس، ۷ مه سال ۲۰۱۵ (هفدهم اردیبهشت) برای انتخاب پنجاه و ششمین پارلمان این کشور آغاز می‌شود. در انتخابات عمومی انگلیس، رأی‌گیری در تمامی حوزه‌های انتخابی این کشور برای انتخاب اعضای مجلس اعیان و مجلس عوام پارلمان انگلیس برگزار می‌شود.

انتخاب نمایندگان به این صورت انجام می‌شود که هر حوزه انتخابی پارلمان، یک نماینده را برای یکی از کرسی‌های مجلس نمایندگان انتخاب می‌کند. در صورتی که یک حزب بتواند اکثریت ۶۵۰ کرسی مجلس عوام را تصاحب کند، مجاز به تشکیل دولت خواهد بود. هر حزب برای آنکه بتواند دولت اکثریت نشکیل دهد باید ۳۲۶ کرسی (نیم به علاوه یک) را به دست بیاورد. در صورتی که بر اساس نتایج انتخابات یک حزب نتواند اکثریت آراء را به دست آورد، «مجلس غیراکثریت» تشکیل می‌شود. در این شرایط، گزینه‌های پیش رو، تشکیل دولت اقلیت یا دولت ائتلافی است. روزنامه «ایندیپندنت» هفته پیش بر اساس نتایج نظرسنجی‌ها گزارش داد که پارلمان بعدی انگلیس، به احتمال زیاد «غیراکثریت» خواهد بود.

در گزارش زیر، احزاب مهم انگلیس، رهبران آن‌ها و دیدگاه‌هایشان در سیاست خارجی و به ویژه برنامه هسته‌ای ایران معرفی شده‌اند.

حـــــــــــــزب محــــــــــــافــــظـــه‌کــــــــار

«دیوید کامرون»، نخست وزیر فعلی انگلیس، رهبری این حزب را از سال ۲۰۱۰ به عهده دارد. وی در مسائل سیاست خارجی خودش را فردی طرفدار چندجانبه‌گرایی می‌داند؛ وی بار‌ها گفته «یک کشور می‌تواند به تنهایی اقدام کند، اما همیشه به تنهایی موفق نمی‌شود.» به همین لحاظ، کامرون از اقدام از طریق ائتلاف ناتو، سازمان ملل، گروه ۸، اتحادیه اروپا و سایر نهادهای بین‌المللی حمایت کرده است.

کامرون ائتلاف با آمریکا را بسیار مهم دانسته و با توصیف آن به عنوان «رابطه‌ای خاص»، حفظ این رابطه را برای انگلیس بسیار مهم می‌داند. رهبر حزب محافظه‌کار از حامیان قاطع رژیم صهیونیستی است و مدعی است این رژیم تنها دموکراسی خاورمیانه است.

وی از حامیان قاطع حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ بود و بعد از آنکه مشخص شد حمله به عراق با ادعاهای واهی صورت گرفته با این بیانات از این اقدام انگلیس دفاع کرد: «شما باید کاری را ک فکر می‌کنید درست است انجام دهید، حتی اگر چندان مورد پسند نبتشد. این تنها کاری است ک شما می‌توانید انجام دهید.»

کامرون از مخالفان دولت سوریه است و بار‌ها از تروریست‌های در حال جنگ با دولت مرکزی این کشور حمایت کرده است. در ۲۱ آگوست سال ۲۰۱۳ که تروریست‌ها از گازهای سمی در منطقه غوطه شرقی استفاده گردند کامرون از باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا خواست در سوریه مداخله نظامی کند.

کامرون از حامیان رویکرد دو گانه تحریم - مذاکره علیه ایران بوده و دولت وی به همراه فرانسه از اولین پیشنهاد دهندگان تحریم مستقل ایران توسط اتحادیه اروپا بوده‌اند.

حــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــزب کــــــــــــــــــــارگـــــــــــــــــــــر

حزب سیاسی چپ میانه‌رو به رهبری «اد میلیباند» و از قدیمی‌ترین احزاب سیاسی انگلیس است. آخرین بار که این حزب توانست به عنوان دولت روی کار باشد، بین سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۰ بود که «تونی بلر» نخست‌وزیر شد.

«میلیباند» به علت آنکه اولین رهبر یهودی حزب کارگر است در دفاع از رژیم صهیونیستی و اقدامات مناقشه‌انگیز این رژیم، حتی از کامرون سرسخت‌تر است. با آنکه سرزمین‌های اشغالی فلسطین را سرزمین یهودی‌ها می‌داند، خودش را صهیونیست اطلاق نمی‌کند.

«میلیباند» در موضوع برنامه هسته‌ای ایران مواضعی بسیار مشابه «دیوید کامرون»، رهبر حزب محافظه‌کار و نخست‌وزیر فعلی انگلیس دارد.

وی در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۱ در پاسخ به اظهارنظری از «تونی بلر»، نخست‌وزیر سابق انگلیس درباره مداخله نظامی در ایران گفته است: «رهبران مسئول نباید درباره اقدام نظامی گمانه‌زنی کنند. کار درست درباره ایران ادامه راهبرد دوگانه‌ای است که همین حالا هم دارد دنبال می‌شود، یعنی انجام مذاکره همراه با تهدید تحریم‌ها. گفت‌وگوهایی که با ایران در جریان هستند بسیار مهم‌اند. من نگرانی‌های مردم در اسرائیل و جامعه یهودی در بریتانیا درباره بسیاری از اظهارات مطرح شده توسط احمدی‌نژاد را درک می‌کنم. البته این بیانات را محکوم می‌کنم اما جامعه بین‌المللی در حال حرکت در مسیری صحیح در قبال ایران است و من فکر می‌کنم انجام این کار درست است.»

با این وجود، «اد میلیباند» بر خلاف کامرون و بر خلاف برادرش «دیوید» که از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ وزیر خارجه انگلیس بود از جمله سیاستمدارانی است که مخالفت خود را با جنگ ۲۰۰۳ عراق اعلام کرده است. وی بعد از غلبه بر بردارش در انتخابات درون‌حزبی برای انتخاب رهبری حزب کارگر در سال ۲۰۱۰ حمله به عراق را «اشتباه» خواند و گفت: «اتحاد ما با آمریکا از اهمیتی باورنکردنی برای ما برخوردار است اما باید همیشه این را به یاد داشته باشیم که ارزش‌های ما باید شکل‌دهنده اتحاد‌های ما و اقدامات نظامی ما باشد.»

«میلیباند» در آگوست سال ۲۰۱۳ هم جزو نمایندگانی بود که به طرح انجام حملات نظامی علیه دولت بشار اسد رأی منفی داد. وی با بیان اینکه نباید برای ورود به جنگ عجله کرد و همچنین تأکید بر اینکه باید از تجارب جنگ عراق درس گرفت یکی از عوامل شکست خوردن طرح کامرون برای آغاز عملیات نظامی علیه سوریه در پارلمان انگلیس بود.

البته نباید این طور تصور کرد که او کاملاً مخالف مداخله نظامی در کشورهای دیگر است. در سال ۲۰۱۱ میلیباند از حمله نظامی ناتو به لیبی حمایت کرد.

لـــــــــــــــــــیـــــــــبـــــــــــــرال دمــــــــــــــــــــوکــــــــــــــــــــــــرات

رهبری این حزب که به عنوان یک حزب لیبرال میانه‌رو در انگلیس شناخته می‌شود را از سال ۲۰۰۷ «نیک کلگ» ۴۸ ساله به عهده دارد. این حزب در انتخابات پارلمانی سال ۲۰۱۰ با تصاحب ۵۷ کرسی و ۲۳ درصد از کل آرا به عنوان سومین حزب بزرگ در مجلس اعیان انگلیس شناخته می‌شود.

وی در زمینه مسائل سیاست خارجی طرفدار پایبندی به دکترینی موسوم به «مداخله‌جویی لیبرال» است؛ طبق این دکترین، انگلیس می‌تواند برای حمایت از اصول اخلاقی و در هر جا که «خوب» باشد و احتمال بالایی برای موفقیت وجود داشته باشد وارد مداخله نظامی شود.

«نیک کلگ» هم همانند رهبران سایر حزب‌ها طرفدار افزایش فشار بر ایران در موضوع هسته‌ای ایران است. وی در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۱ در این باره گفته است: «ما باید با شریکانمان در اروپا و آمریکا و جاهای دیگر همکاری کرده و کاری که برای مدت طولانی انجام داده‌ایم را ادامه دهیم، یعنی افزایش فشار از یک سو و تلاش برای تعامل با ایران از طرف دیگر. این راهبرد ما است اما هیچ گزینه‌ای هم از روی میز برداشته نمی‌شود.»

اســـتـــــقلال پــــــــادشـــاهــی مــتـــــحـــد (UKIP)

این حزب در سال ۱۹۹۳ با هدف تضمین خروج انگلیس از اتحادیه اروپا تشکیل شد. «نایجل فاراژ» رهبر این حزب معتقد است انگلیس می‌تواند بدون مشارکت در توافقنامه‌های تجاری اتحادیه اروپا به آسانی وارد توافق‌های تجارت آزاد شود.

«یوکیپ» علاوه بر این خواستار «لغو قانون حقوق بشر» مصوب سال ۱۹۹۸ در پارلمان انگلیس است که خواستار گنجاندن حقوق کنوانسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا در قوانین انگلیس است.

«نایجل فاراژ» در موضوعات مربوط به ایران و سوریه منتقد جدی سیاست خارجی دولت و سایر احزاب انگلیس است. درباره ایران در یک سخنرانی در سال ۲۰۱۳ گفته رویکرد آمریکا و اتحادیه اروپا برای تحریم ایران نادرست بوده و باعث آسیب‌رسانی به رژیم اسرائیل شده است.

وی گفت: «رویکردی که ما با اعمال تحریم‌ها پیش رفته‌ایم اشتباه بوده است. با تحریم کردن ایران ما به ترویج این ایده کمک کرده‌ایم که غرب مخالف ایران است و دوستان اسرائیل، ایرانی‌ها را به ورطه فقر کشانده‌اند.»

راه حل پیشنهادی فاراژ این است که ایران با دوستی و عشق بمباران شود و به مردم این کشور دسترسی آزاد اینترنت داده شود.

ارسال نظر: