آرایش نیروهای سیاسی انگلیس بعد از شوک انتخابات پارلمانی
مردم انگلستان صبح روز پنجشنبه گذشته درحالی به پای صندوق های رای رفتند که کمتر کسی می توانست نتایج شگفت آور این انتخابات و فرجام احزاب سیاسی مهم این کشور را پیش بینی کند
به گزارش نسیم به نقل از ایرنا، نتایج انتخابات روز پنجشنبه انگلستان ضمن نقش برآب کردن بسیاری از نظرسنجیهای صورت گرفته، احزاب مهم سیاسی و حتی تحلیل گران این کشور را با شوک جدی مواجه ساخت.
این انتخابات، محافظه کاران و ملی گرایان اسکاتلندی را بر اوج نشاند و سه حزب کارگر، لیبرال دمکرات، «یوکیپ» را با شکستی تحقیرآمیز روبرو کرد.
استفعای رهبران سه حزب کارگر، لیبرال دمکرات و یوکیپ کمترین بهایی بود که این سه حزب بابت این شکست سنگین تاکنون پرداخت کردهاند.
اما صرف نظر از این نتایج اولیه، انتخابات هفتم ماه می(هفدهم اردیبهشت ماه) سبب تغییرات مهمی در آرایش نیروهای سیاسی و نیز جایگاه احزاب انگلیس خواهد شد.
** میزان مشارکت و تفکیک جنسیتی نامزدهای پیروز احزاب:
یکی از آثار نخست انتخابات روز پنجشنبه گذشته، تغییر شگرف نسلی صورت گرفته در میان بازیگران عرصه سیاسی انگلستان بوده است.
در این انتخابات در حدود ۵۰ میلیون نفر برای دادن رای ثبت نام کرده بودند که در نهایت ۴۶ میلیون و ۴۲۵ هزار و ۳۸۶ نفر رای دادند.
میزان مشارکت مردم در این انتخابات در کل انگلستان بالغ بر ۶۶. ۱ درصد بوده است که این مشارکت البته در مناطق مختلف این کشور متفاوت بوده است.
به لحاظ تفکیک جنسیتی نامزدهای انتخاباتی انگلیس، این انتخابات موید افزایش شمار نامزدهای انتخاباتی خانم نسبت به دوره قبلی در سال ۲۰۱۰ میلادی بود.
براساس آمارهای منتشر شده، ۳ هزار و ۹۷۱ نفر نامزد نمایندگی مجلس عوام شده بودند که از میان آنها تنها ۶۵۰ نفر به مجلس عوام راه یافتند.
۶۵۰ کرسی مجلس عوام انگلستان، شامل ۵۵۳ کرسی انگلیس، ۵۹ کرسی اسکاتلند، ۴۰ کرسی ولز و ۱۸ کرسی ایرلند شمالی است.
براساس آمارهای منتشر شده از ۶۵۰ نفر یاد شده، ۱۹۱ نفرشان خانم هستند که نسبت به انتخابات ۲۰۱۰ میلادی که ۱۴۷ نفر بودند، رشد قابل توجهی را نشان میدهد.
وضعیت حزب کارگر و حزب ملی اسکاتلند و حزب محافظه در این خصوص قابل توجه است.
در این انتخابات از ۳۳۱ نماینده حزب محافظه کار، ۶۸ نفرشان زن هستند و این در حالی است که پس از انتخابات سال ۲۰۱۰ میلادی، از ۳۰۱ نماینده پیروز حزب محافظه کار، ۴۷ نفرشان زن بودند.
از ۲۳۲ نامزد پیروز حزب کارگر، نیز ۹۹ نفرشان زن هستند و این در حالی است که در انتخابات سال ۲۰۱۰ میلادی از ۲۵۸ نامزد پیروز این حزب ۸۷ نفرشان زن بودند.
حزب ملی اسکاتلند نیز این انتخابات ۵۶ نامزد پیروز داشت که ۲۰ نفر از آنها خانم هستند و این در حالی است که در انتخابات سال ۲۰۱۰ میلادی از ۶ نماینده حاضر این حزب در مجلس عوام تنها یک نفرشان خانم بود.
افزایش حضور نمایندگان پارلمانی زن که برخی از آنها بسیار جوان نیز هستند، در پارلمان انگلیس که به طور سنتی مردسالارانه بوده است یک تحول جدی شمرده میشود.
** وزن احزاب سیاسی بعد از انتخابات:
- حزب محافظه کار:
این حزب با پیروزی قاطعاش در انتخابات روز پنجشنبه ضمن برهم زدن تمام پیش بینیها و نظرسنجیها، برای اولین بار در ۲۳ سال گذشته توانست اکثریت مطلق را در مجلس عوام انگلیس به دست آورند.
حزب محافظه کار که از احزاب راست میانه به شمار میرود، میراث دار حزب سیاسی «توری است که پیش از سده ۱۹ میلادی در انگلستان فعالیت داشته است و به همین علت نیز در حال حاضر هم این حزب به طور غیررسمی» توریها «خوانده میشود.
در طول ۱۵۰ سال گذشته، نظام پارلمانی انگلیس عملا با غلبه دو حزب اصلی بوده است. از سال ۱۹۴۵میلادی هم حزب محافظه کار که قدمتش به قرن ۱۸ برمی گردد و هم حزب کارگر که در اواخر دهه پایانی قرن نوزدهم ظهور کرد، قدرت را در این کشور در دست داشتهاند.
نتایج انتخابات روز پنجشنبه گذشته نیز تاکیدی بر ادامه این روند و سنت سیاسی یک قرن و نیم گذشته در انگلستان به شمار میرود.
حزب محافظه کار در این انتخابات با کسب ۳۳۱ کرسی از۶۵۰ کرسی مجلس عوام که ۲۴ کرسی نسبت به انتخابات سال ۲۰۱۰ میلادی بیشتراست، توانست یک پیروزی قاطع را رقم زده و به عنوان حزب غالب در پارلمان انگلیس برای پنج سال دیگر و بدون نیاز به تشکیل ائتلاف با احزاب کوچکتر به سکان داری دولت ادامه دهد.
هر حزب سیاسی برای کسب اکثریت کرسیهای مجلس عوام و تشکیل دولت نیازمند به دست آوردن ۳۲۶ کرسی است که حزب محافظه کار به مراتب بیش از این میزان کرسی بدست آورد.
در این انتخابات حزب محافظه کار موفق شد یازده میلیون و ۳۳۴ هزار و ۹۲۰ رای بدست آورد که ۳۶. ۹ درصد از کل آرای ماخوذه است.
حزب محافظه کار با این پیروزی قاطع قادرخواهد بود که با تشکیل یک دولت کاملا محافظه کار برنامههای وعده داده شدهاش را به اجرا بگذارد.
اگرچه به گفته تحلیل گران، دیوید کامرون نخست وزیر انگلیس با توجه به وجود جناحهای مختلف در داخل حزب محافظه کار، برای پیشبرد این برنامهها کار چندان آسانی نخواهد داشت.
اجرای سیاستهای اصلاحی و سیاستهای ریاضت اقتصادی، خروج از اتحادیه اروپا، بحث مهاجرت، سیاستهای دفاعی و نظامی و موضوع استقلال اسکاتلند از جمله مسایلی هستند که کامرون را با چالش مواجه خواهد کرد.
- حزب کارگر:
حزب کارگر در انتخابات پارلمانی هفتم» می«برخلاف پیش بینیهای صورت گرفته از ۶۵۰ کرسی تنها ۲۳۲کرسی بدست آورد که نسبت به انتخابات قبلی ۲۶ کرسی کمتر است.
این حزب در این انتخابات با بدست آوردن ۳۰. ۴ درصد از کل آرا، ۹ میلیون و ۳۴۷ هزار و ۳۲۶ رای کسب کرد که نسبت به انتخابات سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱. ۵ درصد رشد نشان میدهد.
این حزب بیشتر کرسیهایش را به دلیل پیروز قاطع ملی گراهای اسکاتلندی در حوزه اسکاتلند از دست داد که نشانگر تضعیف شدید موقعیتش در این منطقه است.
به دنبال شکست سنگین حزب کارگر، اد میلیبند رهبر این حزب و اصلیترین رقیب محافظه کاران در این انتخابات، با ابراز تاسف از نتایج انتخابات، از سمت خود کناره گیری کرد.
اد میلیبند رهبر سابق حزب کارگر،» هریت هارمن «دستیارش را به طور موقت به عنوان جانشین خود اعلام کرده است.
حزب کارگر، تشکلی با گرایشهای چپ میانه است، و از سال ۱۹۹۴ میلادی و از زمان روی کار آمدن دولت کارگری تونی بلر، از عقاید چپ گرایانه فاصله بیشتری گرفته است.
حزب کارگر که به طور تاریخی و سنتی از حمایت سندیکاهای کارگری و تشکلهای سوسیالیستی برخوردار بوده است، رقیب اصلی حزب محافظه کار در مبارزه برای کسب قدرت است و از دهه ۱۹۴۰ میلادی همواره یا دولت انگلستان در دست داشته و یا شریک بوده و یا نقش حزب اصلی مخالف دولت را ایفا کرده است.
با نتیجه انتخابات روز پنجشنبه؛ حزب کارگر در دولت جدید دیوید کامرون نیز بار دیگر با تشکیل کابینه درسایه، نقش حزب اپوزیسیون را ایفا خواهد کرد.
این حزب پس از شکست در انتخابات، در حال حاضر با چالش رهبری مواجه است و انتظار میرود این مساله تا ماهها این حزب را درگیر خودش کند.
تحلیل گران سیاسی، شخصیت ضعیف» اد میلیبند «، نداشتن یک راهبرد تبلیغاتی موثر در برابر حملات» اسکاتلندهراسی «حزب محافظه کار که بر پر رنگ کردن خطر روی کارآمدن حزب کارگر با حمایت ملی گراهای اسکاتلندی و خطر تجزیه این منطقه استوار بود و نیزسرخوردگی جوانان و رویگردانی اسکاتلندیها و اقلیتهای انگلیس خصوصا جامعه مسلمان از این حزب را از جمله دلایل شکست حزب کارگر عنوان کردهاند.
- حزب ملی اسکاتلند:
حزب ملی اسکاتلند در انتخابات روز پنجشنبه ۵۶کرسی از ۵۹ کرسی منطقه اسکاتلند را به دست آورد و یک پیروزی تاریخی را برای خودش رقم زد.
این حزب در این انتخابات یک میلیون و ۴۵۴ هزار و ۴۳۶ رای بدست آورد که ۴. ۷ درصد از کل آرای ماخوذه بوده ونسبت به سال ۲۰۱۰ میلادی ۳. ۱ درصد رشد نشان میدهد.
این حزب، در سال ۱۹۳۴ میلادی با ادغام دو حزب ملی اسکاتلند و حزب اسکاتلند و با هدف کسب خودمختاری و در نهایت، استقلال اسکاتلند از بریتانیا تاسیس شد و از سال ۱۹۶۷ میلادی تاکنون همواره در مجلس عوام انگلیس دارای نماینده بوده است.
حزب ملی اسکاتلند با اجرای قانون تمرکززدایی و ایجاد پارلمان محلی اسکاتلند در سال ۱۹۹۹ میلادی، تلاش خود را بر تسلط بر این پارلمان متمرکز کرد و موفق شد برای اولین بار، پس از انتخابات عمومی اسکاتلند درسال ۲۰۰۷ میلادی، دولت اقلیت را تشکیل دهد.
این حزب پس از پیروز قاطع در انتخابات عمومی اسکاتلند در سال ۲۰۱۱ میلادی و کسب اکثریت کرسیهای پارلمان این منطقه، دولت محلی را کاملا در دست گرفته است.
حزب ملی اسکاتلند که دارای گرایشهای استقلال طلبانه است، با این پیروزی برای اولین در تاریخ سیاسی انگلستان توانست بعد از حزب کارگر به جرگه سه حزب اصلی انگلیس بپیوندد.
به گفته ناظران و تحلیل گران سیاسی، پیروزی شگفت آور و قاطع ملی گراهای اسکاتلندی در انتخابات پارلمانی انگلستان، زنگ خطر را برای آینده و یکپارچگی این کشور از هم اکنون به صدا درآورده است.
پیروزی قاطع حزب ملی اسکاتلند که همراه با برخی شگفتیها همراه بود، همچنین به منزله تیر خلاصی برای حزب کارگر بود که به طورسنتی اکثر کرسیهای اسکاتلند خصوصا در شهر کارگری گلاسکو را در اختیار داشت.
در جریان انتخابات روز پنجشنبه، خانم» مایری بلک «، دانشجوی ۲۰ ساله دانشگاه ادینبورگ و نماینده حزب ملی اسکاتلند در منطقه» پیزلی «و» رنفرشایز جنوبی «موفق شد با اختلاف قابل توجه» داگلاس الکساندر «، نماینده پارلمانی ارشد حزب کارگر و یکی از استراتژیستهای این حزب را شکست دهد.
بیتردید پیروزی تحقیقر آمیز» مایری بلک «جوان، بر یکی از شاخصترین اعضای حزب کارگر در منطقه اسکاتلند، نماد یک تغییر بزرگ نسلی در کل انگلستان و آغاز یک فصل مهم در سیاست داخلی این کشور و حتی عرصه سیاست خارجی آن شمرده میشود.
مایری بلک از حزب ملی اسکاتلند، جوانترین نماینده پارلمان انگلستان در بیش از سیصد سال اخیر است..
الکس سالموند، رهبر سابق حزب ملی اسکاتلند چرخش آرا به سوی این حزب را بزرگترین چرخش در صحنه سیاسی انگلستان از نیمه اول قرن نوزدهم خوانده و گفته است که شیر اسکاتلند به غرش درآمده است.
» نیکولا استرجن «رهبر حزب شگفتی ساز ملی گرای اسکاتلند پس از پیروزی در انتخابات پارلمانی انگلیس با بیان اینکه نمیخواست محافظه کاران پیروز شوند، گفت وظیفه او و هم حزبیهایش محافظت از اسکاتلند در برابر محافظه کاران است.
استرجن همچنین درباره اجتناب ناپذیر بودن استقلال اسکاتلند با توجه به انتخابات اخیر، گفت: «همان طور که همواره گفتهام این انتخابات ربطی به استقلال نداشت. به مردم اسکاتلند گفتم اگر در این انتخابات به ما رای دهید، معنایش اعلام پشتیبانی از استقلال اسکاتلند نیست. این انتخابات برای رساندن صدای مردم اسکاتلند بود و آنها به یقین چنین کردند.»
وی افزود: حزب کارگر نتوانست محافظه کاران را شکست دهد و این مساله اهمیت مقاومت تیم نمایندگان حزب ملی اسکاتلند را برابر محافظه کاران دو چندان میکند.
استرجن همچنین عنوان کرد رای بالا بدست آمده توسط حزب متبوعش را درمخالفت علیه دیوید کامرون، نخست وزیرانگلستان و سیاستهای ریاضت اقتصادی دولت آینده این کشور سرمایه گذاری خواهد کرد.
انتظار میرود که این حزب و برنامههایش از جمله مهمترین چالشهای دیوید کامرون نخست وزیر انگلیس در پنج سال آینده باشد.
- حزب لیبرال دموکرات:
این حزب در انتخابات پارلمانی روز پنجشنبه، با از دست دادن ۴۹ کرسی (نسبت به انتخابات ۲۰۱۰ میلادی) تنها ۸ کرسی بدست آورد و بدین ترتیب جایگاهش را به عنوان حزب تاثیر گذار در صحنه سیاسی انگلیس از دست داد.
این حزب در این انتخابات، ۲ میلیون و ۴۱۵ هزار و ۵۸۸ کرسی کسب کرد که ۷. ۹ درصد از کل آراست که نسبت به انتخابات قبلی یک کاهش ۱۵. ۲ درصدی نشان میدهد.
بدنبال این شکست تحقیر آمیز،» نیک کلگ «از رهبری حزب لیبرال دمکرات استعفا داد و در حال حاضر این حزب همانند حزب کارگر به دنبال یافتن جانشینی برای کلگ است.
حزب لیبرال دمکرات، یکی از احزاب مهم و قدیمی انگلیس با گرایش سیاسی میانه و میانه چپ است. این حزب تاکنون پس از حزب کارگر و حزب محافظه کار سومین حزب بزرگ در مجلس عوام شمرده میشده است.
حزب لیبرال دمکرات در سال ۱۹۸۸ میلادی با ادغام حزب لیبرال بریتانیا که پیشینهاش به قرن هیجدهم باز میگردد و حزب سوسیال دمکرات که در سال ۱۹۸۱ میلادی تاسیس شده بود، شکل گرفته است.
حزب لیبرال دمکرات به رغم پیشینه هشتاد سالهاش، هرگز نتوانسته است اکثریت لازم را برای تشکیل دولت به دست آورد اما با قرار گرفتن در موضع میانی بین دو حزب محافظه کار و کارگر، خود را نماینده» میانه روها «در جامعه معرفی میکرده است.
به گفته تحلیل گران حمایتهای این حزب از حزب محافظه کار در طول دولت ائتلافی کامرون در پنج سال گذشته و نادیده گرفتن وعدههایی که در سال ۲۰۱۰ میلادی به هواداران این حزب داده بودند، از جمله مواردی است که این شکست را برای این حزب رقم زد.
حزب لیبرال دمکرات با توجه به شکست سنگینی که خورده است بعید به نظر میرسد به این سادگی بتواند، بار دیگر جایگاهش را به عنوان یک حزب مهم در عرصه سیاسی انگلیس بدست آورد.
در پنج سال گذشته دولت انگلیس، دولتی ائتلافی متشکل از حزب اصلی محافظه کار به رهبری دیوید کامرون و حزب لیبرال دموکرات به رهبری نیک کلگ بوده است.
حزب لیبرال دمکرات که دارای ۴۳ هزار عضو رسمی میباشد در حال حاضر علاوه بر کرسیهای مجلس عوام، از ۷۹۲ کرسی مجلس لردها دارای ۱۰۵ کرسی و از ۷۳ کرسی انگلیس در پارلمان اروپا دارای یک کرسی است.
- حزب دمکراتیک وحدت طلب (ایرلند شمالی):
حزب» دمکراتیک وحدت طلب «در انتخابات روز پنجشنبه گذشته توانست با کسب ۸ کرسی مجلس عوام همچنان موقعیتش را به عنوان بزرگترین حزب ایرلند شمالی حفظ کرده و به طور مشترک با حزب لیبرال دمکرات چهارمین حزب بزرگ پارلمان شود اگرچه میزان آرای آنها قابل مقایسه با یکدیگر نیست.
این حزب درکل ۱۸۱هزار رای در ایرلند شمالی به دست آورد که تقریبا مشابه با آرای هست که در سال ۲۰۱۰ میلادی کسب کرده بود.
حزب دمکراتیک وحدت طلب حزبی بشدت محافظه کار و وحدت طلب بوده و در سال ۱۹۷۱ میلادی توسط» ایان ریچارد کیل پیزلی «و» دزموند بوآل «و دیگر اعضای حزب وحدت پروتستان تاسیس شده است.
حزب دمکراتیک وحدت طلب از سال ۲۰۰۰ به بعد به یکی از اصلیترین احزاب وحدت طلبان در ایرلند شمالی تبدیل شده است.
حزب دمکراتیک وحدت طلب که رهبری آن برعهده» پیتر رابینسون «میباشد، در حال حاضر بزرگترین حزب ایرلند شمالی بوده و ضمن داشتن هشت کرسی در مجلس عوام، دارای ۳۸ کرسی در مجلس محلی ایرلند شمالی و یک کرسی در پارلمان اروپا است.
تبدیل ایرلند شمالی به یک قدرت اقتصادی، ارایه خدمات عمومی با بالاترین استانداردهای جهانی، ایجاد جامعهای مبتنی بر عدالت و فرصت برای همه و بهبود سیاست و دولت در ایرلند شمالی و تقویت هویت بریتانیایی از مهمترین برنامه انتخاباتی حزب دمکراتیک وحدت طلب عنوان شده است.
در ایرلند شمالی، ۱۳۸ نامزد برای تصاحب ۱۸ کرسی در مجلس عوام رقابت داشتند و تصمیمهای کلان ایرلند شمالی در پارلمان انگلستان گرفته میشود وبیشتر احزاب این منطقه میخواهند اختیارات مالی بیشتری داشته باشند.
در حالیکه اکثر جمعیت انگلستان پیرو آئین پروتستان هستند، اکثریت جمعیت جزیره ایرلند را کاتولیکها تشکیل میدهند. اختلاف مذهبی در کنار احساسات ملی گرایانه و ناخرسندی از نحوه برخورد دولت مرکزی انگلیس با ساکنان این جزیره، همواره عاملی در بروز احساسات استقلال طلبانه در میان اکثریت کاتولیک مذهب این جزیره بوده است.
- حزب شین فین (ایرلند شمالی):
حزب شین فین که رقیب حزب دمکراتیک وحدت طلب ایرلند شمالی شناخته میشود در این انتخابات اگرچه یک کرسی را از دست داد اما با کسب چهار کرسی، جایگاه پنجم خود را مجلس عوام ثبیت کرد.
این حزب در انتخابات روز پنجشنبه در کل ۱۷۶ هزار و ۲۳۲ رای بدست آورد که معادل ۰. ۶ درصد از کل آرای ماخوذه است.
شین فین» یک حزب ایرلندی است که ریشه آن اگرچه به سال ۱۹۰۵ میلادی بر میگردد، اما به شکل فعلی در سال ۱۹۷۰ میلادی تاسیس شده است.
شین فین که شاخه سیاسی ارتش جمهوریخواه ایرلند شمالی شناخته میشود، علاوه بر ایرلند شمالی در ایرلند جنوبی نیز فعال بوده و استقلال ایرلند شمال از انگلستان از اهداف اصلی آن شمرده میشده است.
«جری آدامز» از سال ۱۹۸۳ میلادی تاکنون رهبری این حزب که در حال حاضر دومین حزب بزرگ ایرلند شمالی است را برعهده دارد.
حزب شین فین علاوه بر داشتن چهار کرسی در مجلس عوام، در پارلمان محلی ایرلند دارای ۲۹ کرسی و در پارلمان اروپا برخوردار از یک کرسی است.
پایان سیاست ریاضتی - چانه زنی برای «بازگرداندن» ۱. ۵ میلیارد پوند برای اشتغال زایی و خدمات عمومی باکیفیت، بازگرداندن اختیارات اقتصادی (به ایرلند)، از جمله اختیار مالیات بر درآمد، اجرای کامل برنامه رفاهی طبق موافقت نامه «استورمونت هاوس» و ادامه تلاش برای رأی گیری در مورد مرزهای ایرلند متحد از جمله اهداف انتخاباتی این حزب اعلام شده است.
- حزب ولز (یا پلاید کمری):
حزب ولز در انتخابات روز پنجشنبه در کل ۳ کرسی مجلس عوام بدست آورد و میزان آرای آن ۱۸۱ هزار و ۶۹۱ رای، معادل ۰. ۶ درصد از کل آرا بوده است.
حزب ولز که در رده ششم احزاب بزرگ مجلس عوام شمرده میشود، در سال ۱۹۲۵میلادی با هدف کسب خودمختاری برای منطقه ولز تاسیس شده و دارای دیدگاههای چپ میانه است.
حزب ولز در دهههای بعد از تاسیس، توانست به پارلمان انگلیس راه یابد و با ایجاد پارلمان محلی (مجمع ملی) ولز در سال ۱۹۹۹میلادی، این حزب به یک قدرت عمده محلی تبدیل شده هم اکنون رقیب اصلی حزب کارگر در این منطقه محسوب میشود.
مقامات انگلیس نگران از این هستند که در صورت قدرت گرفتن ملی گراهای اسکاتلندی و تلاش مجدد آنها برای کسب استقلال، این مساله سبب تحریک ولزیها برای استقلال شود.
برنامههای اقتصادی این حزب با حزب ملی گرای اسکاتلند شباهت بسیار دارد با این تفاوت که تاکید آن بر منتفع شدن مردم منطقه ولز است.
دستمزد متناسب با هزینههای زندگی برای همه شاغلان تا سال ۲۰۲۰، استخدام ۱۰۰۰ پزشک دیگر برای نظام خدمات درمانی ولز، برچیدن مالیات بر اتاق اضافی خالی در خانهها، انتقال مسئولیت نظام قضایی جنایی - شامل پلیس - به ولز، مخالفت با تجدید سیستم سلاح هستهای ترایدنت، اختیارات اضافی برای ولز، مشابه اسکاتلند، و منابع مالی مشابه با اسکاتلند از جمله برنامههای انتخاباتی حزب ولز اعلام شده است.
حزب ولز که دارای هشت هزار عضو رسمی است، علاوه بر نمایندگانش در مجلس عوام، یازده نماینده در پارلمان محلی و یک نماینده در پارلمان اروپا دارد.
- حزب سوسیال دموکراتیک و کارگر ایرلند شمالی:
حزب سوسیال دموکراتیک و کارگر که حوزه فعالیتش ایرلند شمالی است در این انتخابات با کسب تنها ۹۹ هزار و ۸۰۹ رای، ۳ کرسی مجلس عوام بدست آورده است.
این حزب که هم اکنون رهبر آن «آلیستر مک دانل» است و در سال ۱۹۷۰ میلادی پایه گذاری و دارای دیدگاه چپ میانه و ناسیونالیستی است، سومین حزب بزرگ ایرلند شمالی و به لحاظ داشتن شمار کرسیها هم ردیف حزب ولز در مجلس عوام شمرده میشود.
ایجاد کمیسیونی برای تفویض اختیارات مالی (بودجه) به ایرلند شمالی - مشابه اسکاتلند، تاکید بر فرایند رفاه به جای ادامه سیاست ریاضتی، کاهش ۵ درصدی مالیات بر ارزش افزوده در بخش گردشگری، مخالفت با ادامه کاهش بودجههای عمومی در قالب اصلاح نظام رفاه از جمله برنامههای انتخاباتی این حزب بوده است.
- حزب سبزها:
حزب سبز به رهبری «ناتالی بنت» در این انتخابات به رغم بدست آوردن یک میلیون و ۱۵۷ هزار و ۶۱۳ رای، تنها موفق شد یک کرسی بدست آورد.
میزان آرای حزب سبز نسبت به انتخابات قبلی انگلیس ۲. ۸ درصد رشد داشته و ۳. ۸ درصد از کل آرای ماخوذه بوده و بیشتر از آرای حزب ملی اسکاتلند است.
اگرچه این میزان آرا، نتوانست کرسیهای زیادی برای سبزها حاصل کند اما نشانگر افزایش حضور و موقعیت این حزب در جامعه انگلستان بشمار میآید.
این تشکل سیاسی در دهه ۱۹۷۰ میلادی با نام حزب محیط زیست کار خود را آغاز کرد و به زودی توانست در یکی از شوراهای محلی انگلستان یک کرسی به دست آورد.
در انتخابات پارلمانی سال ۱۹۷۹میلادی، این حزب نامزدهایی را در تعدادی از حوزههای انتخابیه معرفی کرد که هیچیک موفق به ورود به مجلس نشد. در دهه ۱۹۸۰میلادی، حزب نام خود را به حزب سبزهای انگلستان تغییر داد و با این نام وارد مبارزات انتخاباتی شد.
فعالیتهای این حزب به رهبری «ناتالی بِنِت» سبب جلب توجه احزاب دیگر به مسایل زیست محیطی شده است.
پایان سیاست ریاضتی و بازسازی بخش دولتی، ایجاد شغلهایی که با درآمدشان بشود زندگی کرد، پایان دادن به خصوصی سازی نظام خدمات درمانی، همکاری با کشورهای دیگر در راستای جلوگیری از افزایش دمای زمین (حداکثر ۲ درجه سانتی گراد)، تولید برق از منابع تجدیدپذیر و محافظت در برابر سیل، تأمین ۵۰۰ هزار خانه دولتی برای مستأجران تا سال ۲۰۲۰ و کنترل اجاره بها، و بازگرداندن راه آهن به بخش دولتی از مهمترین برنامههای این حزب اعلام شده بود.
- حزب استقلال بریتانیا (یوکیپ):
حزب یوکیپ به رغم سروصدای زیادی آن قبل از انتخابات و شعارهای ضد اروپایی و ضد مهاجریاش، با کسب تنها یک کرسی در مجلس عوام از احزاب شکست خورده و تحقیر شده این انتخابات شمرده میشود.
«نایجل فاراژ» رهبر این حزب به رغم امیدواریهای بسیار زیاد، حتی نتوانست از حوزه انتخابیهاش به مجلس عوام راه یابد و از رهبری این حزب استعفا کرد.
این حزب نیز همانند احزاب کارگر، لیبرال دمکرات دچار چالش رهبری بوده و اعضای آن به دنبال انتخاب یک رهبر جدید هستند.
اما صرف نظر از این مساله، حزب یوکیپ در کل موفق به کسب ۳ میلیون و ۸۸۱ هزار و ۱۲۹ رای شده است که ۱۲. ۶ درصد از کل آرا ماخوذه در انتخابات است.
افزایش ۹. ۵ درصد آرای این حزب نسبت به سال ۲۰۱۰ میلادی نشانگر رشد دیدگاههای ضد مهاجری و ضد اروپایی مردم انگلیس میتواند باشد.
حزب یوکیپ در سال ۱۹۹۳ میلادی و با هدف تلاش برای خارج شدن انگلیس از اتحادیه اروپا و مقابله به موج مهاجران اروپایی تشکیل شده است.
این حزب برای پیشبرد هدف خود وارد مبارزات انتخاباتی پارلمان اروپا شد و در انتخابات سال ۱۹۹۹میلادی، سه کرسی از ۷۲ کرسی انگلستان در این پارلمان را به دست آورد. در انتخابات سال ۲۰۰۴میلادی، شمار کرسیهای یوکیپ در پارلمان اروپا به یازده کرسی افزایش یافت و حزب موفقیتهایی در انتخابات محلی در انگلستان کسب کرد. در حال حاضر، این حزب ۲۳ کرسی در پارلمان اروپا در اختیاردارد.
نقطه عطف در تاریخ این حزب، موفقیت چشمگیر آن در انتخابات محلی سالهای اخیر بوده که حزب را به یک قدرت سیاسی مهم و نگران کننده برای احزاب عمده تبدیل کرده است. صعود این حزب به خصوص با افول ستاره اقبال حزب لیبرال دمکرات همراه بوده است.
اهداف اصلی این حزب تلاش برای خروج کامل بریتانیا از اتحادیه اروپا، محدودیت مهاجرت خارجیان و کاهش کمکهای بریتانیا به کشورهای توسعه نیافته است.
برنامه اقتصادی این حزب نشانگر رویکرد راستگرایانه آن است. یوکیپ خواستار کاهش مالیاتها از جمله برای صاحبان درآمدهای بالا و ایجاد فضای آزاد برای کسب و کار است.
به نظر میرسد یکی از علل شکست سنگین حزب یوکیپ در انتخابات روز پنجشنبه، این بود که بیشتر افرادی که به این حزب گرایش دادند، ترجیح دادند به منظور مقابله با پیروزی حزب کارگر به صورت تاکتیکی به حزب محافظه کار رای دهند.
دیوید کامرون رهبر حزب محافظه کار یک روز قبل از انتخابات از هواداران حزب یوکیپ و حزب لیبرال دمکرات خواسته بود که به منظور جلوگیری از پیروزی حزب کارگر و تشکیل دولت کارگری با حمایت ملی گراهای اسکاتلندی، به حزبش رای دهند.
- حزب وحدت طلبان آلستر (ایرلند شمالی):
حزب وحدت طلبان آلستر (یو سی یو) نیز با به دست آوردن ۱۱۴ هزار و ۹۳۵ رای در انتخابات روز پنجشنبه گذشته، دو کرسی مجلس عوام بدست آورده است.
این حزب در سال ۱۹۰۵ میلادی تاسیس شده و رهبری آن برعهده «میکی نسبت» است و دارای دیدگاه میانه و وحدت طلبانه میباشد.
** حزب احترام
حزب احترام یا «ریسپکت» به رهبری جورج گالووی از فعالان ضد جنگ و ضد صهیونیستی، از دیگر احزاب شکست خورده این دوره از انتخابات به شمار میآید.
جورج گالووی در این انتخابات با شکست در حوزه انتخابیهاش «برادفورد» نتوانست به مجلس عوام راه یابد و سبب شد این حزب تنها کرسیاش که متعلق به وی بود را از دست بدهد.
این حزب در مجموع توانست ۹ هزار و ۹۸۹ رای کسب کند که نسبت به دوره قبلی انتخابات ۰. ۱ درصد کاهش نشان میدهد.
حزب احترام «Respect» این حزب در سال ۲۰۰۴ میلادی توسط «جورج مونیبوت»، مقاله نویس روزنامه گاردین و «سلما یعقوب»، رئیس «ائتلاف جنگ را متوقف کنیم شهر بیرمنگهام»، تاسیس شده و دارای دیدگاه چپ و نظرات سوسیالیستی است.
حزب احترام یا «ریسپکت» کلمهای اختصاری است و از اولین حروف کلمات احترام، برابری، سوسیالیسم، صلح، محیط زیست، جامعه گرایی و اتحادیه گرایی (جانبداری از اتحادیههای کارگری) گرفته شده است.
حزب احترام در ژانویه سال ۲۰۰۴ میلادی در بحبوحه مخالفتهای صورت گرفته با جنگ عراق، در شهر لندن تاسیس شد.
مبارزه با تبعیض و نژادپرستی محافظت از حقوق فرهنگها، مذاهب و پیشینههای (مختلف) در یک بریتانیای چند فرهنگی، پایان دادن به جنگهای غیرقانونی و اشغال کشورهای دیگر و نظام مالیاتی پیشرو که ثروت را عادلانهتر تقسیم کند از اهداف این حزب بیان شده است.
بدون شک شکست این حزب در انتخابات روز پنجشنبه نمیتواند خبری خوبی برای فعالان ضدجنگ و طرفدار صلح در انگلیس باشد.
در آخرین روز کاری مجلس عوام قبلی از ۶۵۰ کرسی این مجلس، تعداد ۳۰۲ نماینده از حزب محافظه کار، ۲۵۶ نفر از حزب کارگر، ۵۶ نفر از حزب لیبرال دمکرات، هشت نفر از حزب اتحاد طلب دموکراتیک (ایرلند شمالی)، شش نفر از حزب ملی اسکاتلند، ۵ نفر از حزب «شین فین»، سه نفر از حزب ملی ولز، سه نفر از حزب سوسیال دموکراتیک و کارگر، دو نفر از حزب استقلال بریتانیا (یوکیپ)، یک نفر از حزب احترام (ریسپکت)، یک نفر از حزب ائتلاف، یک نفر از حزب سبز، و در نهایت پنج نماینده مستقل حضور داشتند. نماینده آخر هم سخنگوی مجلس عوام است که در رأی گیریها شرکت نمیکند.