در ایران معلمان، سازمان های بیمه‌گر را بیمه می‌کنند!

حسن بروجردی معلم بازنشسته آموزش و پرورش در گفتگو با خبرنگار « نسیم آنلاین » در پاسخ به سؤالی مبنی بر اینکه مشکلات معلمان باز نشسته چیست، اظهار کرد: کمی حقوق تبعیض در میزان حقوق و بیمه از مشکلات معلمان بازنشسته است که مسئولان در این حوزه باید نسبت به آن توجه کنند تا معضلات این قشر مرتفع شود.

وی با بیان اینکه بیمه یکی از معضلات معلمان بازنشسته است افزود: در مورد بیمه می‌توان گفت در حقیقت این معلمان هستند که سازمان‌های بیمه را بیمه کرده‌اند! در ایران معنی بیمه عوض شده در حالی که در بیشتر کشور‌ها وقتی فردی بیمه می‌شود به ویژه اگر باز نشسته باشد نباید پولی را برای بیماری‌ها پرداخت کند یا فقط حداکثر ۵ درصد فرانشیژ بدهد نه اینکه برای هر بیماری سقفی معین کرده باشند.

بروجردی ادامه داد: شاید یک بازنشسته در یک سال چندین مرتبه دچار بیماری شود و این در حالی است که یک اصل بزرگ بهداشتی می‌گوید که دهان دروازه سلامت بدن است ولی متأسفانه در اینجا برعکس برای بیماری‌های دندان از طرف بیمه پولی پرداخت نمی‌شود حتی برای پرکردن، عصب‌کشی و دندان مصنوعی هیچ مبلغی در نظر گرفته نشده در حالی که بازنشستگان با این مشکلات مواجه هستند.

وی در پاسخ به سؤالی مبنی بر اینکه انتظارات شما از وزیر آموزش و پرورش گفت: باید دراین حوزه به ویژه برای بازنشستگان برنامه‌ریزی صورت گیرد و اگر امکان دارد آقای وزیر حتی شده برای دو ساعت در سر کلاس حاضر شوند و تدریس کنند چرا که با این روش از مشکلات درسی و معلمان با خیر می‌شوند.

این معلم بازنشسته در پاسخ به سؤال دیگری مبنی بر اینکه مهم‌ترین خاطره شما از دوران خدمت در آموزش و پرورش چیست: ‌به دو خاطره که از نظر او فراموش نشدنی است اشاره کرد و گفت: وقتی برای اولین بار در سال ۱۳۴۳ برای تدریس وارد روستایی شدم که حدود ۲ هزار نفر جمعیت داشت حتی یک نفر هم با سواد نبود و اگر برای کسی نامه‌ای می‌آمد یا اگر می‌خواست به کسی نامه بنویسد باید یک دبه روغن یا یک عدد دوغ یا خروس بر می‌داشت و به سراغ فرد باسوادی که در روستای دیگر بود می‌رفت تا نامه را برایش بخواهد و نامه‌ای برایش بنویسد.

وی افزود: پس از یک سال و نیم که خدمتم در آن روستا به پایان رسید ۱۱۰ نفر باسواد شدند و این برایم بسیار ارزشمند بود.

این معلم بازنشسته به خاطره دیگری از سال‌های کاری‌اش اشاره کرد و گفت: در سال ۵۸ وقتی رئیس دبیرستان روزانه بودم دبیرستان شبانه را نیز اداره می‌کردم و با تمام وجود و عاشقانه در راه کسب علم دانش آموزانم برای آن‌ها بدون هیچ منتی کار می‌کردم.

وی ادامه داد: یک شب با دانش آموزان تصمیم گرفتیم که دبیرستان شبانه را تأسیس کنیم و آموزش و پرورش با این پیشنهاد موافقت نکرد و گفت برای هزینه یک کلاس اولاً باید ۴۲ هزار تومان دانش‌اموزان هزینه پرداخت کنند و دبیر هم به اندازه کافی وجود ندارد.

وی ادامه داید: وقتی موضوع را با دانش آموزانم مطرح کردم قرار شد این پول بین خود که حدود ۲۰ نفر بودیم تقسیم کنیم که حتی خود من هم در این زمینه سهیم شدم و سهم من مبلغ ۵ هزار تومان شد چون بعضی‌ها پول نداشتند و می‌خواستند منصرف شوند و من به آن‌ها قول شرف دادم تا از بین آن‌ها چند نفر دیپلم نگیرند هرگز تسلیم نخواهم شد حتی اگر هزینه از جیب خودم پرداخت شود.

بروجردی افزود: بعد از جمع آوری پول و همراهی دو یا سه نفر از همکارانم دبیرستان را راه‌اندازی کردم و خود نیز به صورت رایگان به تدریس دروس فیزیک، شیمی، ریاضی، علوم، تاریخ پرداختم و این قضیه تا بعد از چهار سال که تقریباً ۱۶ یا ۱۷ نفر دیپلم گرفتند ادامه داشت.

بروجردی گفت: چند سال پیش آموزش و پرورش رباط کریم مراسمی برای روز معلم در نظر گرفته بودند که بعد از دوران بازنشستگی بنده بود و از من نیز برای تجلیل دعوت شد و در‌‌ همان مراسم یکی از سخنرانان گفت که از شاگردان قدیمی من بوده و اکنون فوق لیسانس روان‌شناسی کودک دارد و اسم سه نفر دیگر را هم برد که آن‌ها هم فوق لیسانس گرفته بودند و این‌ها دانش آموزان سابق‌‌ همان دبیرستان شبانه بودند.