سیر تکامل احساسات در انسانهای اولیه
دانشمندان معتقدند که با تغییر استخوان بندی صورت انسانهای اولیه از خشونت طلبی آنها کاسته شده است.
به گزارش خبرنگار حوزه کلینیک گروه علمی پزشکی باشگاه خبرنگاران ؛ دانشمندان دانشگاه یورک این نظریه را مطرح کرده اند که ابروها همزمان با تغییر شکل و ساختار صورت انسانها تغییر کرده و صافتر و کوچکتر شده اند. نتایج این پژوهش در آخرین شماره مجله نیچر اکولوژی اند اولوشن منتشر شده است.
هومو ساپینهای اولیه ابروهایی استخوانی و محکم داشتند، در نتیجه رشد ابروها و استفاده از یک سری حالات چهره برای آنها بسیار دشوار بود. با گذشت زمان تکامل مسیر خود را پیمود و ابروها صافتر و ظریفتر شدند.
پائول اُهیگینز پروفسور آناتومی و سرپرست پژوهش دانشگاه یورک توضیح می دهد که ابروهای بزرگ و پیشانی برآمده حس برتری و خشم را منتقل می کنند. با گذشت زمان صورت لطیفتر و کوچکتر شد و قسمت برآمده پیشانی صاف شد و چهره انسان تغییر کرد.
انسان کنونی میتواند حالات و احساسات مختلفی را با چهره خود به نمایش بگذارد. صورت ما ماهیچه هایی دارد که می توانند ابروها را به حرکت در آورند و بالا ببرند و بدین ترتیب میتوانیم احساسات مختلفی را از طریق چهره خود ابراز کنیم.
پنی اسپیکینز، دیرین شناس دانشگاه یورک که یکی از همکاران این پژوهش هم بوده است، می گوید؛ انسان ها در گذشته های دور بیشتر در رقابت با یکدیگر بوده اند و حس خشم و برتری جویی در آنها غالب بوده است. بعد از این مرحله انسانها وارد دوره ای می شوند که در کنار یکدیگر در گروه های بزرگتر زندگی می کنند، در این دوره انسانها احساساتشان را با هم به اشتراک می گذارند و این کار را از طریق حالت چهره انجام می دهند. از نظر این استاد دانشگاه بیان احساسات از طریق حالت چهره بوده که انسان را قادر به ایجاد شبکه های اجتماعی کرده است.
انسان های مدرنِ (هومو ساپینها) پیش از تاریخ همبستگی زیادی نداشتند و با رفتن به مکان های مختلف در زمان های دشوار گذران زندگی می کردند. از نظر اسپیکینز ابروها قطعه گمشده پازل چگونگی همبستگی انسان ها با یکدیگر در مقایسه با دیگر خویشاوندان منقرض شده ما (هومینیدها) هستند.
محققان این پژوهش ردیف برجسته ابروهای انسانهای قدیمی را بررسی کردند. تئوری های زیادی درباره علت برجسته بودن ابروها مطرح شد. برخی معتقد بودند شاید استخوانهای ابروها متصل کننده محفظه مغز یا جمجمه و صورت بوده ان دکه در انسان های اولیه برآمده تر بوده است. استخوانهای ابروها همچنین ماهیچه های صورت را که برای جویدن از آنها استفاده میشود،تقویت می کردند. گروه موفق شد اسکن های سه بعدی اشعه ایکس از جمجمه انسانی اولیه از گونه انسان هایدلبرگی تهیه کند.
این انسان اولیه که کابوه یک نامگذاری شده، بین 200 تا 600 هزار سال پیش در منطقه های زندگی می کرده است که در زامبیای کنونی قرار دارد. کابوه یک استخوان ابروئی دارد که از نئاندرتال ها برآمده تر است.
اُهیگینز پیش تر گفته بود که آنها بعد از تهیه عکس سه بعدی با استفاده از نرم افزارهای محاسباتی میزان استخوان لازم برای پر کردن فضای بین جمجمه یا محفظه مغز و صورت را اندازه گیری می کنند. اندکی قبل محققان اعلام کردند که این استخوان زائد بوده است و میتوان بیشتر آن را تراشید. آنها همچنین به بررسی این موضوع پرداختند که آیا استخوان ضخیم ابرو به جویدن کمک میکرده است. در این مورد هم آنها به این نتیجه رسیدند که این استخوان خیلی در جویدن مواد غذایی سفت تأثیرگذار نبوده است.
اُهیگینز اعلام کرد احتمالاً تنها یک توضیح اجتماعی می تواند قانع کننده باشد. منظور من این است که خشم و برتری جویی عامل ضخیم شدن استخوانهای ابرو در اجداد انسانهای امروزی بودند. البته محققان این پژوهش می گویند نظر آنها تنها بر پایه حدس و گمان است و دلیل این که چرا چهره انسان با گذشت زمان صافتر شده است، هنوز مشخص نیست.
منبع: باشگاه خبرنگاران جوان
مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاعرسانی خود را در این رابطه انجام میدهد.