محققان دانشگاهی تأکید کردند
تعارض سازمانی، دانشگاهیان را افسرده میکند
بنا بر یافتههای یک مطالعه علمی پژوهشی که توسط محققان کشورمان انجام شده است، وجود تعارضات سازمانی در دانشگاهها، میتواند به افسردگی اعضای هیئتعلمی منجر شده و این نهاد مهم را با گرههایی در این خصوص مواجه کند.
به گزارش ایسنا، اعضای هیئت علمی دانشگاهها، از اساسیترین مؤلفهها در خدمات آموزشی پژوهشی کشورها بوده و الگوهای علمی برای دانشجویان هستند و لذا پیشرفت علمی هر کشوری تا حد زیادی بدانها وابسته است. با توجه به این امر، در محیطی که استادان دانشگاهیاش افسرده باشند، دانشجویان و نهایتاً جوامع نیز میتوانند افسرده شوند. بنابراین، توجه بهسلامت عمومی این افراد، امری ضروری است. چراکه کاهش سلامت عمومی، باعث افزایش فرسودگی شغلی و درنتیجه کاهش عملکرد سازمانی میشود.
افسردگی، اختلال مهمی است که سلامت روانی فرد را به مخاطره میاندازد و منحصر به گروه سنی خاصی نیز نیست. شیوع افسردگی بهگونهای است که تقریباً 6 درصد از افراد، دست کم یکبار در طول عمر خود بدان مبتلا میشوند. از سوی دیگر، یکی از عوامل مهم که بر سلامت عمومی و ایجاد افسردگی شغلی تأثیر میگذارد، تعارض است. به اعتقاد متخصصین، تعارض، جزء اجتنابناپذیر و لاینفک از زندگی سازمانی قلمداد میشود که معمولاً به علت ویژگیهای سازمانی پدید میآید. تعارض، فرایند ادراک یا احساس هرگونه ناسازگاری در درون یا بین افراد، گروهها یا سازمانهاست که به رفتار پنهان یا آشکار متعارض در دو طرف میانجامد.
ازآنجاکه تعارض سازمانی میتواند تأثیر بسزایی بر سلامت عمومی و میزان افسردگی کارکنان داشته باشد، محققانی از کشورمان در فعالیتی پژوهشی، سعی کردهاند تا ارتباط بین تعارض سازمانی با افسردگی اعضای هیئت علمی دانشگاهها را ارزیابی و بررسی کنند.
در این تحقیق که توسط پژوهشگرانی از دانشگاه علوم پزشکی همدان انجام شده، 244 نفر از اعضای هیئت علمی علوم پایه 7 دانشکده تابعه همین دانشگاه شامل دانشکده پزشکی، دانشکده بهداشت، دانشکده پرستاری و مامائی، دانشکده دندانپزشکی، دانشکده داروسازی، دانشکده پیراپزشکی و دانشکده توانبخشی مشارکت داشتهاند.
نتایج بررسیهای این تحقیق نشان میدهد که ارتباط مثبت و معنیداری بین افسردگی و تعارض سازمانی در قشر هیئت علمی موردسنجش، وجود داشته است. بهبیاندیگر، وجود تعارض سازمانی در اعضای هیئت علمی، منجر به افزایش افسردگی شغلی در آنها میشود. این ارتباط در دو بُعد تعارض با مرئوس و تعارض با همردیفان نیز دیده شد، ولی در بُعد تعارض با مدیر مشاهده نشد.
به گفته مهدی بگلری، کارشناسی ارشد مدیریت خدمات بهداشتی درمانی شعبه بینالملل دانشگاه علوم پزشکی همدان و همکاران وی در این پژوهش «با توجه به تعیین وضعیت تعارض سازمانی در دانشکدهها و افسردگی اعضای هیئت علمی، پیشنهاد میشود مدیران ارشد سازمان، بر ارتقای وضعیت موجود، تأکید و تمرکز بیشتری کنند و در برنامههای راهبردی دانشکده و دانشگاه، به مدیریت تعارض در سازمان، توجه بیشتری کنند. همچنین برای بهبود وضعیت مدیریت تعارض، لازم است دورههای آموزشی مرتبط برای مدیران برگزار شود و ارزیابی آنها بر مبنای اجرای آموختههای فوق باشد».
بگلری و همکارانش میافزایند: «بهعلاوه برای بهبود وضعیت عملکرد، باید به ایجاد تفکر ارزیابی متوازنِ سازمان در مدیران ارشد و توسعه زیرساختهای لازم، توجه شود. با توجه به تأثیر مثبت و مستقیم تعارض سازمانی بر افسردگی هیئتعلمی، باید بر عوامل مختلف ایجاد تعارض در دانشگاهها تمرکز کرد و برای رفع تعارضها و بهبود شرایط کوشید. همچنین لازم است با ایجاد تعارض مثبت در سازمان، بر کنترل عوارض ناشی از افسردگی بر ارتباطات بین همردیفان و مرئوسان تأثیر گذاشت».
این یافتهها در قالب مقالهای علمی پژوهشی در مجله «ارگونومی» وابسته به انجمن ارگونومی و مهندسی عوامل انسانی ایران به چاپ رسیده است.
منبع: ایسنا
مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاعرسانی خود را در این رابطه انجام میدهد.