محققان دانشگاهی تأکید کردند

تعارض سازمانی، دانشگاهیان را افسرده می‌کند

کدخبر: 2204670

بنا بر یافته‌های یک مطالعه علمی پژوهشی که توسط محققان کشورمان انجام شده است، وجود تعارضات سازمانی در دانشگاه‌ها، می‌تواند به افسردگی اعضای هیئت‌علمی منجر شده و این نهاد مهم را با گره‌هایی در این خصوص مواجه کند.

به گزارش ایسنا، اعضای هیئت­ علمی دانشگاه‌­ها، از اساسی‌­ترین مؤلفه‌­ها در خدمات آموزشی پژوهشی کشورها بوده و الگوهای علمی برای دانشجویان هستند و لذا پیشرفت علمی هر کشوری تا حد زیادی بدان‌­ها وابسته است. با توجه به این امر، در محیطی که استادان دانشگاهی‌اش افسرده باشند، دانشجویان و نهایتاً جوامع نیز می‌­توانند افسرده شوند. بنابراین، توجه به‌سلامت عمومی این افراد، امری ضروری است. چراکه کاهش سلامت عمومی، باعث افزایش فرسودگی شغلی و درنتیجه کاهش عملکرد سازمانی می‌­شود.

افسردگی، اختلال مهمی است که سلامت روانی فرد را به مخاطره می­‌اندازد و منحصر به گروه سنی خاصی نیز نیست. شیوع افسردگی به‌­گونه‌­ای است که تقریباً 6 درصد از افراد، دست­ کم یک­بار در طول عمر خود بدان مبتلا می­‌شوند. از سوی دیگر، یکی از عوامل مهم که بر سلامت عمومی و ایجاد افسردگی شغلی تأثیر می‌­گذارد، تعارض است. به اعتقاد متخصصین، تعارض، جزء اجتناب‌­ناپذیر و لاینفک از زندگی سازمانی قلمداد می­‌شود که معمولاً به علت ویژگی­های سازمانی پدید می‌­آید. تعارض، فرایند ادراک یا احساس هرگونه ناسازگاری در درون یا بین افراد، گروه‌­ها یا سازمان‌­هاست که به رفتار پنهان یا آشکار متعارض در دو طرف می‌­انجامد.

ازآنجاکه تعارض سازمانی می‌­تواند تأثیر بسزایی بر سلامت عمومی و میزان افسردگی کارکنان داشته باشد، محققانی از کشورمان در فعالیتی پژوهشی، سعی کرده‌اند تا ارتباط بین تعارض سازمانی با افسردگی اعضای هیئت ­علمی دانشگاه‌ها را ارزیابی و بررسی کنند.

در این تحقیق که توسط پژوهشگرانی از دانشگاه علوم پزشکی همدان انجام‌ شده، 244 نفر از اعضای هیئت ­علمی علوم پایه 7 دانشکده تابعه همین دانشگاه شامل دانشکده پزشکی، دانشکده بهداشت، دانشکده پرستاری و مامائی، دانشکده دندانپزشکی، دانشکده داروسازی، دانشکده پیراپزشکی و دانشکده توان‌بخشی مشارکت داشته‌اند.

نتایج بررسی‌های این تحقیق نشان می‌دهد که ارتباط مثبت و معنی‌­داری بین افسردگی و تعارض سازمانی در قشر هیئت‌ علمی موردسنجش، وجود داشته است. به‌بیان‌دیگر، وجود تعارض سازمانی در اعضای هیئت ­علمی، منجر به افزایش افسردگی شغلی در آن‌ها می‌­شود. این ارتباط در دو بُعد تعارض با مرئوس و تعارض با هم­ردیفان نیز دیده شد، ولی در بُعد تعارض با مدیر مشاهده نشد.

به گفته مهدی بگلری، کارشناسی ارشد مدیریت خدمات بهداشتی درمانی شعبه بین‌الملل دانشگاه علوم پزشکی همدان و همکاران وی در این پژوهش «با توجه به تعیین وضعیت تعارض سازمانی در دانشکده­‌ها و افسردگی اعضای هیئت­ علمی، پیشنهاد می‌­شود مدیران ارشد سازمان، بر ارتقای وضعیت موجود، تأکید و تمرکز بیشتری کنند و در برنامه­‌های راهبردی دانشکده و دانشگاه، به مدیریت تعارض در سازمان، توجه بیشتری کنند. همچنین برای بهبود وضعیت مدیریت تعارض، لازم است دوره‌­های آموزشی مرتبط برای مدیران برگزار شود و ارزیابی آن‌ها بر مبنای اجرای آموخته‌­های فوق باشد».

بگلری و همکارانش می‌افزایند: «به‌علاوه برای بهبود وضعیت عملکرد، باید به ایجاد تفکر ارزیابی متوازنِ سازمان در مدیران ارشد و توسعه زیرساخت­های لازم، توجه شود. با توجه به تأثیر مثبت و مستقیم تعارض سازمانی بر افسردگی هیئت­علمی، باید بر عوامل مختلف ایجاد تعارض در دانشگاه‌ها تمرکز کرد و برای رفع تعارض‌­ها و بهبود شرایط کوشید. همچنین لازم است با ایجاد تعارض مثبت در سازمان، بر کنترل عوارض ناشی از افسردگی بر ارتباطات بین هم­ردیفان و مرئوسان تأثیر گذاشت».

این یافته‌ها در قالب مقاله‌ای علمی پژوهشی در مجله «ارگونومی» وابسته به انجمن ارگونومی و مهندسی عوامل انسانی ایران به چاپ رسیده است.

منبع: ایسنا

مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاع‌رسانی خود را در این رابطه انجام می‌دهد.

ارسال نظر: