پژوهشگران کشورمان موفق به تولید نانوداروی خوراکی از زردچوبه شدند

به گزارش «نسیم»، محمودرضا جعفری، استاد داروسازی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با اعلام این خبر افزود: شرکت دانش‌بنیان اکسیر نانوسینا، موفق به تبدیل ماده مؤثره موجود در گیاه زردچوبه به یک نانوداروی خوراکی شد.

وی اضافه کرد: این ماده جزء فعال گیاه پایاست که با نام زردچوبه شناخته می‌شود و طبق مطالعات گسترده در نیم قرن گذشته این ماده اثرات مهم درمانی شده مانند اثرات ضدالتهابی، ضد توموری و آنتی اکسیدانی دارد.

این محقق خاطرنشان کرد: کورکومین به عنوان یک ترکیب آنتی اکسیدانی، ضد تکثیر سلولی، ضد تهاجمی، ضدآنژیوژنیک، بوده و می‌تواند در درمان زخم، دیابت، آلزایمر، پارکینسون، بیماری‌های قلبی وعروقی، بیماری‌های میکربی، بیماری‌های ریوی و آرتریت مورد استفاده قرار گیرد.

جعفری بیان داشت: سایر کارآزمایی‌های بالینی نشان می‌دهد که ماده کورکومین می‌تواند در بیماری‌هایی چون کولیت اولسراتیو، بیماری روده ملتهب، سرطان کولون، سرطان پانکراس، هیپرکلسترمی، آترواسکلروز، التهاب پانکراس، پسوریازیس، آرتریت روماتوئید و بیماری‌های التهابی چشم نظیر کاتاراکت نقش درمانی بالقوه‌ای داشته باشد.

وی گفت: با توجه به ماهیت چربی دوستی کورکومین، جذب خوراکی این ماده در فرم‌های معمول خوراکی مانند پودر، کپسول و قرص، بسیار پایین است. در واقع در سطح سلول‌های اِپی تلیال روده‌ای یک لایه آب دست نخورده وجود دارد. برای اینکه یک دارو بتواند پس از مصرف خوراکی از راه روده جذب شود، باید یک حداقل حلالیت در آب داشته باشد تا بتواند در این لایه آب دست نخورده حل شده، عبور کند و سپس جذب شود. این لایه آبی دست نخورده، محدود‌کننده جذب برای مواد خیلی چربی‌دوست مثل کورکومین است. برای جذب لیپیدها و مواد خیلی محلول در چربی مثل انواع ویتامین‌های محلول در چربی سیستم‌های میسلی به‌ طور طبیعی در روده تشکیل می‌شود تا به جذب آن‌ها کمک کند.

محقق این طرح افزود: کورکومین (مثل مواد چربی‌دوست دیگر) در فرم‌های معمول پس از مصرف خوراکی، مقادیر اندکی از آن به‌ صورت طبیعی به میسل تبدیل و جذب می‌شود؛ اما وقتی به صورت کپسوله شده در نانومیسل‌ها در می‌آید، تمام کورکومین در بخش هیدروفوبیک نانومیسل‌های کورکومین محبوس می شود. این نانومیسل‌های کروی شکل اندازه ذره‌ای حدود 10 نانومتر دارند و باعث افزایش حلالیت کورکومین در آب به بیش از 100هزار مرتبه می‌شوند.

جعفری تصریح کرد: پس از مصرف خوراکی، کپسول‌های سافت ژل حاوی نانومیسل‌های کورکومین در کمتر از 15 دقیقه در محیط اسیدی معده باز شده در محیط معده پخش می‌شوند. این نانومیسل‌ها در محیط اسیدی معده حداقل شش ساعت پایدارند و از بین نمی‌روند و به‌ صورت دست نخورده به روده کوچک می‌رسند.

وی گفت: نانومیسل‌ها پس از رسیدن به روده کوچک، انتقال کورکومین را از لایه آب دست نخورده موجود در سطح سلول‌های اپی تلیال روده‌ای تسهیل کرده و باعث افزایش جذب کورمین از راه خوراکی می‌شوند. در واقع کورکومین که در آب نامحلول است به کمک میسل‌ها در آب حل می‌شود و توانایی جذب از راه خوراکی را پیدا می‌کند.