حدادی: نوبتی هم که باشد طلای المپیک نوبت من است

به گزارش «نسیم»، حدادی در نشست خبری با قدردانی از مجید کیهانی رییس فدراسیون دوومیدانی به دلیل فراهم کردن زمینه حضور مربی وی در ایران اظهار داشت: پس از بازی‌های المپیک لندن 10 بار به مسکو رفتم و از طریق افراد مختلف تلاش کردم که رضایت کیم را برای مربیگری مجدد جلب کنم اما موفق نشدم. وی افزود: در سه سال گذشته به کشورهای مختلف رفتم و با مربیان زیادی کار کردم، اما فردی را نیافتم که بتواند به من کمک کند. رکوددار پرتاپ دیسک آسیا ادامه داد: پرتاپ دیسک یک رشته تکنیکی است و به دلیل کم بودن مربی خوب در جهان، سالهاست شاهد افزایش رکوردهای ورزشکاران این رشته نیستیم. علاوه برآن امروز در ورزش دوومیدانی دارو جای تکنیک را گرفته است. ورزشکاران پرتاپ دیسک باید برای موفقیت تلاش کنند. حدادی درباره حضور کیم بوخنسوف در ایران گفت: از چهار روز پیش که کیم وارد ایران شده است بهترین روزهای زندگی‌ام را تجربه می‌کنم. وی گفت: به کیم اعتقاد دارم و می‌دانم برای رسیدن به موفقیت باید سختی بکشم. من در یک سال گذشته سختی نکشیدم و به همین دلیل در مسابقات قهرمانی جهان مدال نگرفتم. البته با وجود اینکه آماده نبودم به پکن رفتم؛ زیرا بوخونسوف اعتقاد داشت در سال قبل از المپیک باید حتما در این رقابت های مهم شرکت کنم و تجربه حضور در ورزشگاه پر از تماشاگر را بدست بیاورم. حدادی در پاسخ سوالی در مورد برنامه خود برای کسب سهمیه المپیک ریو، گفت: هیچ وقت به کسب سهمیه المپیک فکر نکردم؛ زیرا با چند ماه تمرین سخت به راحتی به این سهمیه دست می یابم. وی افزود: در ماده پرتاپ دیسک برخلاف دیگر مواد دوومیدانی همه افرادی که سهمیه المپیک کسب می‌کنند، شانس گرفتن مدال را هم دارند. حدادی گفت: برای من رسیدن به رکورد ورودی 66متری المپیک سخت نیست؛ اما اگر تا قبل از این رقابت ها به رکورد 67 و 68 متر نرسم دلیلی وجود ندارد که به المپیک بروم. وی درباره حامیان مالی خود گفت: از سال 2008 تا 2010 و پیش از اعمال تحریم ها علیه کشورمان دو حامی بسیار بزرگ اروپایی و آمریکایی داشتم، اما در چند سال گذشته نتوانستم از این شرایط بهره ببرم. دو ومیدانی رشته ای است که درآمد ورزشکاران آن از طریق حامیان مالی تامین می شود. حدادی در پایان گفت: من به روزهای اوجم برمی‌گردم اما قول مدال را نمی‌دهم ولی تمام تلاشم را انجام می‌دهم تا بهترین نتیجه‌ را در ریو بگیرم. قبل از المپیک لندن روزانه هفت ساعت تمرین می‌کردم و برای ریو 10 ساعت تمرین می‌کنم. در تمرینات هیچ اشتباهی انجام نمی‌دهم تا اتفاق خوبی در ریو برای ما بیفتد؛ چرا که نوبتی هم باشد نوبت ماست و من باید مدال طلا را بگیرم.