اخبار آرشیوی

محورهای گفتگوی «نسیم» با لیلا رجبی: -فدراسیون 11 هزار دلار برای اردوی 3 ماهه به بلاروس به ما پرداخت کرد که در نهایت 5 هزار دلار از جیبم خرج کردم تا اردو را برگزار کرده و به ایران برگردم. -مربی بلاروسی ام ماهی 1500 دلار حقوق می‌ خواست. -تمام ورزشکاران دنیا در محیط مسابقه قرار گرفته و با برنامه‌ریزی و مربی و ماساژور و دکتر در اردو شرکت کرده و در چنین میدان بزرگی شرکت می‌ کنند. -مشکل‌ام تکنیکی است که با مربی حل می‌‌شود، مگر می‌ شود با سه ماه اردوی خارجی تکنیک عوض کرد و توقع کسب نتیجه داشت؟ مگر می‌ شود با سه ماه اردو معجزه کرد؟ -تیم آمریکا با 150 ورزشکار در رشته دوومیدانی به المپیک آمد و تنها 15 مدال گرفت یعنی باید کسانی که مدال نگرفتند را بکشند؟! -پرتابگر آلمانی که مدال طلای المپیک را در کارنامه دارد به فینال مسابقات المپیک نرسید پس باید با او هم برخورد بدی بکنند. -در تمام دنیا امکانات برای همه برابر است و تنها مزایا فرق می‌ کند، وقتی به ایران آمدم چهار ورزشکار خانم خوب بود و هنوز هم همان تعداد به فعالیت خود ادامه می‌ دهند. با این ورزشکاران خوب باید چنین برخوردی شود. -در مسابقات المپیک تمام ورزشکاران مربی داشتند از کاروان ایران 9 ورزشکار مرد به المپیک آمد و 6 مربی مرد همراهیشان کرد اما یک خانم را برای همراهی با من نفرستادند. - من 7 روز تنها به رستوران می‌ رفم و استرس و نداشتن مربی هم روی عملکردم اثر بدی گذاشت. -بعضی از ورزشکاران ایرانی این رشته ماهیانه 10 هزار دلار به مربی و سه هزار دلار به ماساژور پول می‌دهند. -فدراسیون 500 هزار تومان بابت حقوق و 500 هزار تومان بابت کرایه خانه می‌ دهد که اگر یک اتاق در هتل بگیرند ماهی 3 میلیون تومان می‌‌شود، قبل از آقای آشتیانی، سرپرست فدراسیون وسایل و حتی حلقه ازدواجمان را فروختیم تا بتوانم به المپیک راه پیدا کنم. -پاداش مسابقات ژاپن که 8 ماه پیش برگزار شد و من و لیلا مدال برنز به دست آوردیم را هنوز نداده اند. -پاداش 6 میلیون تومانی مسابقات قهرمانی آسیا که مدال طلا گرفتم را به حساب واریز کرده اند که یک میلیون تومان یعنی معادل یک مدال برنز است. -وقتی برای ما هزینه نمی‌شود، چه انتظاری دارند تا بتوانیم با دست خالی در میادین ورزشی موفق باشیم.