مسلمانان قربانی اصلی حوادث پاریس خواهند بود
گاردین نوشت: پاریس به صحنه جنگ تبدیل شده است و در پی چنین حادثهای عوامگرایان و راستگراهای افراطی باز میکوشند آتش خشم و تعصب را نسبت به مسلمانان و اسلام شعلهورر کنند
به گزارش گروه بینالملل «نسیم» به نقل از " گاردین"، دوباره وحشت در پاریس جان گرفت، اجساد افتاده در خیابانها در حال افزایش هستند. دوستان و خانوادهها با یکدیگر تماسهای اضطراری برقرار میکنند، وحشت همهجا سایه افکنده، یک ملت در شوک فرورفته است. سالی که با تراژدی شارلی ابدو آغازشده، با یک تراژدی عمیقتر رو به پایان است.
همچنان که وقایع در حال آشکار شدن است. با شمار زیادی از جانباختگان که براثر شلیک و انفجار کشتهشدهاند، مواجه هستیم. کاملاً روشن است که عواقب این حملات برای جمهوری فرانسه، برای رویکردهای سیاسی و انتخابهای اجتماعی بسیار مهم و حیاتی خواهد بود.
رئیسجمهور فرانسه، فرانسوا اولاند اعلام وضعیت اضطراری کرد. آخرین باری که وضعیت اضطراری اعلام شد مربوط به آشوبهای 2005 حومه شهر پاریس بود، زمانی که نزاع بین جوانان، اغلب مسلمان و نسل دوم مهاجرین با نیروهای پلیس درگرفت؛ اما واژه "وضعیت اضطراری " به تاریخ فرانسه و به دهه 1960 در جنگ الجزایر و کودتای نظامی برمیگردد.
پاریس تبدیل به یک صحنه جنگ شده است، بسیاری از خود می پرسند که چطور چنین چیزی اتفاق افتاد؟ ایرادات امنیتی چه بود؟ اما علت آن هرچه که باشد، عواقب سیاسی آن نیز چنین خواهد بود: راستگراهای افراطی ملی از این حادثه چه استفادههایی خواهند کرد؟
بعد از حادثه شارلی ابدو، نخستوزیر فرانسه، مانوئل ولس در مقابل مجلس این کشور، از آن بهعنوان " اعلام جنگ " نام برد و اضافه کرد که آن " جنگ با اسلام " نیست؛ اما این واژهها نیز نتوانست تنش رو به افزایش بین گروهها و اجتماعات را سرکوب کند.
هنوز خیلی زود است که بگوییم واقعاً چه اتفاقی رخداده است ـ یکی از رسانهها مدعی شده است که یکی از مهاجمین قبل از کشیدن کمربند خود فریاد برآورده که " این به خاطر سوریه است ". اولاند از این افراد با عنوان "تروریست" نامبرده و در رسانه ملی گفت: ما میدانیم این افراد چه کسانی هستند." ـ همه این اتفاقات در یکشب و در مکانهای مختلف اتفاق افتاد جایی که بسیاری از مردم گرد هم آمده بودند.
باتکلان یک سالن کنسرت معروف است که در عصر جمعه برنامه داشت. حمله بعدی نزدیک استادیوم فوتبال استاد دو فرانس واقعشده بود؛ جایی که مسابقات بین فرانسه و آلمان با حضور اولاند در حال برگزاری بود. حملات کاملاً با برنامهریزی انجامشده بود. این نوع از تأثرات روحی ـ بذر وحشتی که در سرتاسر کشور کاشته شد که در رأس آن تراژدی انسانی که از کشته و زخمیها در پاریس به وجود آمد ـ اثرات طولانیمدتی خواهد داشت.
کارشناسان امنیتی بعد از واقعه شارلی ابدو هشدار داده بودند که کشور با تهدیدات بیشتری از طرف گروههک های مرتبط با داعش یا نهادهای دیگر، مواجه است؛ اما هرگز واقعه به این بزرگی در قلب پایتخت پیشبینی نمیشد.
فرانسه کشوری است که ارتش آن عمیقاً درگیر مبارزههای گروههای تروریستی است: بیشتر در منطقه ساحل (شمال آفریقا)، از سال 2013، زمانی که یک عملیات در مالی انجام شد و سپس به ایالتهای آفریقایی همسایه نیز کشیده شد. چندین هزار سرباز فرانسوی هنوز در این مناطق مشغول حملات هوایی هستند که این حملات معمولاًبه کشتار مردم هم منجر می شود. از سال 2014 بخشی از این نظامیان نیز مشغول عملیات در ائتلاف ضد داعش در عراق هستند که امسال این حملات به زمینهای سوریه نیز کشیده شده است (هرچند به میزان اندک).
فرانسه یکی از کشورهای اروپایی است که در آن صدها نفر به استخدام داعش درآمدهاند که اغلب آنان متولد فرانسه بوده و در این کشور تحصیلکردهاند و سپس به سوریه سفرکردهاند. جذب آنلاین، پدیدهای نو که بیشباهت به فعالیتهای فرقهای نیست، به سطح گستردهای در همه اقشار جامعه بهویژه جوانان بیکار نیازمند پول، بهخصوص در حومه شهرها و گروههای تبعیض نژادی علیه عربها و آفریقاییها، رسیده است.
مسلمانان اکنون بهشدت در هراس از افزایش اسلام هراسی، تعصبهای افراطی و ترور هستند. عوامگرا ها و راستگراهای افراطی ممکن است آتش این خشم و تعصب را شعلهورتر کنند. بعد از حادثه شارلی ابدو، هزاران نفر از سربازان فرانسوی در سرتاسر کشور برای محافظت از تأسیسات کلیدی، مدارس، ایستگاههای قطار و مؤسسات، اعزام شدند.
در ماه ژانویه، تروریستهایی که شارلی ابدو و سپس رستوران کوشر را مورد حمله قرار داده و خبرنگاران، یک پلیس و یهودیها را به قتل رساندند و همه این حوادث را در سه روز رقم زدند، یک تظاهرات عظیم، بزرگترین تظاهرات بعد از آزادی پاریس در سال 1944، با شعار "من شارلی هستم" را شکل دادند.
این تظاهرات نشانهای برای مقامات فرانسوی خواهد بود که از یک تظاهرات و آشوب ملی جلوگیری کنند. در صحنه وسیع تر غربی و اروپایی اتفاقی که در پاریس افتاد،یک حادثه تاریخی بود و بسیاری از مردم آن را یک وحشیگری، خشونت تلقی میکنند که این فکر را به آنها القا میکند که هنوز در عصر یازدهم سپتامبر زندگی میکنند.