تحلیلگر لبنانی بررسی کرد
اقدام نظامی آمریکا نمیتواند طرح قبل از آزادسازی غوطه شرقی را زنده کند
به باور تحلیلگری لبنانی تحولات روزهای اخیر پرونده سوریه، از جمله تظاهر آمریکا و غرب به اقدام نظامی، اهداف دیگری دنبال میکند، دلیل این مدعا گزینههای روی میز آمریکاییهاست که قدرت هرگونه اقدام جهت تغییر معادلات را از آنها سلب کرده است.
به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری فارس، سوریه در روزهای اخیر، شاهد تحرکات نظامی جدید آمریکا و متحدان آن است و این تحرکات تا تظاهر به تدارک برای اقدام نظامی رسیده است.
«ناصر قندیل»، نویسنده و تحلیلگر مسائل منطقه طی یادداشتی به ارزیابی این تحولات و اهداف نهفته در پس آن از سوی آمریکا و غرب دارد.
برخی بر این باورند، روسیه، ایران و مقاومت در شرایط سختی هستند، چون «دونالد ترامپ»، رئیس جمهور آمریکا و برخی از همپیمانانش از اقدام نظامی علیه سوریه سخن میگویند.
درحالی که این ظاهر امر است، همه میدانند، حقیقت امر، موضوع سلاحهای شیمیایی نیست. اگر حقیقت امر این بود، مسکو و دمشق برای اولین بار قاطعانه از عدم وجود آثاری مبنی بر استفاده از سلاحهای شیمیایی سخن گفته و خواستار تحقیق فوری در منطقه مورد ادعا که تحت کنترل نیروهای این دو کشور بود شده و آمادگی خود را برای فراهم کردن زمینه حضور کمیته حقیقتیاب و تحقیقات فوری آنها اعلام کردند.
تاکنون چنین ادعایی درباره این منطقه که تحت تصرف گروههای مسلح بوده، صورت نگرفته بود، لذا روسیه و سوریه به استفاده دروغین از سلاح شیمیایی در این منطقه مشکوک هستند.
امروز همه چیز تغییر کرده است، گفتهها قاطعانه وجود آثار شیمیایی را رد میکند و انجام تحقیقات در این زمینه پذیرفته شده است، لذا هر طرفی که موضوع سلاحهای شیمیایی را مطرح میکند، باید فورا به امر تحقیق تن دهد و از توافق جهت آغاز تحقیق سخن گوید و اگر خلاف آن ثابت شود، اقدام گردد، اما با موافقت شورای امنیت.
به همین ترتیب، مسأله مد نظر واشنگتن، مسأله نجات غیر نظامیان و زندگی آنها و کسانیکه در پس آنها قرار سنگر گرفتهاند، نیست. چراکه طی روزهای گذشته شاهد صحنهای نبودیم که مشابه تزویرهای صورت گرفته در قضیه شیمیایی «دوما» باشد.
واشنگتن حق وتو خود را برای ممانعت از انجام هرگونه تحقیق درباره غیرنظامیان بیپناهی که در غزه کشته میشوند و صحنه کشته شدن آنها به صورت مستقیم پخش میشود و قاتل آنها جشن گرفته و وزیر جنگ رژیم صهیونیستی به وی وعده نشان افتخار میدهد، به خدمت میگیرد، درحالی که درخواست تحقیق نه برای اثبات اتهام قتل و محکومیت قاتل بلکه صرفا تحقیق در این قضیه است.
همچنین این موضوع، موضوعی سیاسی نیست که در پس آن تلاشهایی برای تعدیل موازنههای قدرت نهفته باشد، چون اگر چنین قصد و نیتی وجود داشت، بهتر آن بود که از قطعنامه آتشبس دو ماه قبل سازمان ملل، تحت عنوان برقراری آتشبس اجباری با استفاده از زور و قدرت، پوششی برای دخالت و اقدام نظامی خود ایجاد کند که در این صورت چنین دخالتی معنا و مفهوم داشته و موجه بود.
چون حفظ منطقه «غوطه» به عنوان یک دژ همچنان امید به فروپاشی دمشق و سیطره بر آن در شرایط مناسب و در فرصت مناسب دیگر، دستیابی به پایگاه نظامی «التنف» را در دل آمریکا زنده نگه میداشت، به جهت اینکه این دو منطقه به تنهایی از این قدرت برخوردار بودند که همچنان واشنگتن را به تغییر نظام و یا تقسیم سوریه امیدوار کنند.
درحالی که پس از آزادسازی غوطه، هیچ دخالت و اقدام نظامی نمیتواند، طرحهایی که در این منطقه بین عین ترما و جوبر و دوما به خاک سپرده شدند، دوباره احیا کند.
آشکار است، واشنگتن گزینه زمانبندی شده بازی شیمیایی را برگزید تا در دام جنگ باز و رویارویی تمام عیار با روسیه و ایران قرار نگیرد، در غیر این صورت پیش از آزادسازی منطقه غوطه دست به این اقدام میزد.
آشکار است، پیام آزادسازی غوطه، به عنوان از دست دادن مهمترین و آخرین پایگاه آمریکا در بازی سوریه، پیش از آنکه نبردهای باقی مانده را به مرزهای شمالی و جنوبی سوریه، برای واشنگتن بسیار دردناک بوده و به خوبی به این موضوع از حیث نقشی که ایفا کرده و تاثیری که بر امنیت رژیم صهیونیستی در آینده خواهد گذاشت، آگاه است.
همچنین روشن است، نهایت هر اقدام نظامی که واشنگتن به آن بیندیشد و شرایط آن را مورد ارزیابی قرار دهد، نهایتا آن است که بگوید، ما همچنان در سوریه هستیم و بازنده و بدون دریافت بهایی از آن خارج نمیشویم، اما مشروط به عدم درگیر شدن در جنگی سراسری یا واکنشهایی که به دخالت ما در چنین جنگی منتهی شود.
«مذاکرات در شرایط سخت»، عنوان مرحله «پس از پیروزی در غوطه» است و طرفهایی که در جنگ علیه سوریه درگیر شدند، آخرین برگ برندههای خود را از دست میدهند، بیآنکه قدرت سازگاری با شرایط جدید را داشته باشند.
همه گزینهها برای این طرفها ناخوشایند است، پذیرش تحقیق درباره استفاده از سلاح شیمیایی براساس پیشنهاد روسیه، با ریسک اعلام عدم دستیابی به آثاری مبنی بر استفاده از سلاح شیمیایی مواجه است. گزینه اقدام نظامی برای اثبات وجود و قدرت نیز تغییر چندانی در شرایط ایجاد نخواهد کرد و بدون پاسخ نخواهد ماند.
درحالی که تشدید و گسترش اقدام نظامی، پیامدهایی چون عملیات نظامی داشته و آثار مترتب از آن را به دنبال خواهد داشت و در این بین پایگاههای نظامی آمریکا در سوریه بهای سنگینی را پرداخت خواهند کرد و گرفتاری سریع باب رویارویی و درگیری را باز میکند.
در این شرایط آیا آمریکا نیازمند رویاروییهای نصف و نیمه و یا تظاهر به رویارویی برای گشودن باب گفتوگو و مذاکره نیست؟
منبع: فارس
مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاعرسانی خود را در این رابطه انجام میدهد.