نگرانی هند از عواقب جنگ سرد چین و آمریکا در پاکستان

کدخبر: 2259010

دهلی نو - ایرنا - تصمیم اخیر آمریکا برای کاهش دائمی ۳۰۰ میلیون دلار از کمک های سالانه به پاکستان، نگرانی هایی درباره عواقب آن برای هند گرفتار در بین دو قدرت هسته ای ، برانگیخته است.

به گزارش روز چهارشنبه ایرنا دولتمردان و مطبوعات هند به این تصمیم واکنش نشان داده و جوانب مختلف تاثیر آن بر اوضاع داخلی هند را بررسی می کنند. از جمله آنها، وبسایت تحلیلی 'کوارتز ایندیا' را می توان نام برد که در عرصه اخبار استراتژیک در این کشور حرف زیادی برای گفتن دارد. وبسایت مذکور با اشاره به حساسیت این موضوع ، نوشت : چند روز پیش از سفر مایک پمپئو وزیر خارجه و جوزف دانفورد فرمانده ارتش آمریکا به اسلام آباد، یک سخنگوی پنتاگون اعلام کرد که آمریکا به طور دائم 300 میلیون دلار از بودجه در نظر گرفته شده برای پاکستان برای مبارزه با دشمنان آمریکا در افغانستان را کاهش خواهد داد. 'کوارتز ایندیا' نوشت: اما این تصمیم به معنی قطع روابط میان دو کشور نیست. آمریکا و پاکستان بیش از حد به یکدیگر وابسته هستند و نمی توانند به راحتی از یکدیگر دور شوند. بنابراین آنچه اکنون برای هند اهمیت دارد نه نقش پاکستان در افغانستان بلکه عواقب و تاثیرات این سیاست جدید آمریکا بر هند و نقش هند و پاکستان در جنگ سردی است که به شکل خاموش میان چین و آمریکا در جریان است. این وبسایت تحلیلی در ادامه نوشت: برخلاف امیدواری پاکستان، چین هنوز نمی تواند جایگزین آمریکا به عنوان همکار بزرگ راهبردی اسلام آباد شود چون رقابت با توانایی های اقتصادی و مالی آمریکا هنوز هم برای چین مشکل است و نتیجه آن ناامیدی همه کسانی خواهد بود که به چین بیش از اندازه امید بسته بودند. آمریکا در سال 2002 بر اساس طرح 'بودجه حمایت از متحدان' کمک های مالی خود به پاکستان را آغاز کرد. این تصمیم کمی بعد از آغاز عملیات نظامی علیه طالبان آغاز شد. بر روی کاغذ، بودجه حمایت از متحدان، هزینه های پاکستان برای اعزام ده ها هزار نیروی نظامی به مرز های مشترک با افغانستان را جبران می کند. همچنین آمریکا با استفاده از این بودجه ها می تواند از بنادر، و فرودگاه های پاکستان برای تامین نیاز ارتش خود در افغانستان استفاده کند. در حقیقت آمریکایی های این بودجه را به عنوان یک پاداش به پاکستان جهت به دست آوردن یک تعهد طولانی مدت برای تامین اهداف آمریکا از سوی ارتش پاکستان محسوب می کردند. این تعهد همکاری علیرغم مخالفت وسیع در خصوص نقض حاکمیت ملی پاکستان و همچنین تلفات گسترده در میان مردم پاکستان انجام شد. اما دولت پاکستان به این بودجه وابستگی زیادی پیدا کرده است. در یک دهه گذشته انتظارات آمریکا در خصوص نتایج این کمک ها تغییر کرده است زیرا اعتماد به ارتش پاکستان در پنتاگون، کنگره و سه دولت پیشین آمریکا کاهش یافته است. این فاصله پس از آغاز خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان در سال 2014 و وقوع درگیری های خونین میان طالبان و گروه حقانی بیشتر شد. پنتاگون در واکنش به آنچه عدم حمایت پاکستان از جنگ این کشور با طالبان می دانست، در طول ریاست جمهوری اوباما 73 درصد از کمک نظامی به پاکستان را متوقف کرد. در دوره دونالد ترامپ تمام کمک های نظامی به پاکستان متوقف شد و 700 میلیون دلار از کمک های مالی آمریکا به پاکستان کاهش یافت. تحلیلگران هندی نگرانند که این کاهش کمک های آمریکا به پاکستان، به تقویت گروههای تروریستی در افغانستان بیانجامد چرا که باور دارند اسلام آباد به حمایت های خود از گروه های حقانی و طالبان افغانستان همچنان ادامه می دهد. اما اکنون دیگر به نظر می رسد این حلقه مقاومت و مجازات به پایان خود نزدیک شده است. پاکستان در میان منافع آمریکا و چین در افغانستان گرفتار شده است و از آنجا که هند روابط بسیار پیچیده ای با دو همسایه هسته ای خود دارد و همچنین هر روز روابط با آمریکا را گسترده تر می کند، تحولات اخیر بر روی هند تاثیر خواهد گذاشت. با توجه به اینکه بر اساس اطلاعات منتشر شده، آمریکا به طور مخفیانه مذاکره با طالبان را بدون پیش شرط های قبلی آغاز کرده است، هند به دقت تمام سفر پمپئو به اسلام آباد را که انتظار می رود در جریان آن این مسائل بخش مهمی از موضوعات مورد بررسی وی با دولت جدید عمران خان و مذاکرات دانفورد با قمر جاوید بجوا فرمانده ارتش پاکستان را تشکیل دهد نظاره می کند. شکی نیست که بسیاری در دهلی نو نگران نتیجه این مذاکرات و آزادی طالبان برای حفظ اسلحه و همچنین به دست آوردن سهمی در دولت ملی افغانستان هستند. این امر به حقیقت بزرگتر اشاره می کند که روابط ایالات متحده و پاکستان (و حتی روابط ایالات متحده و هندوستان) بیش از هر زمان دیگری تحت تاثیر روابط آمریکا و چین است. نیاز مبرم پاکستان به 12میلیارد دلار برای کمک به بحران مالی، مسئله کمک نظامی را کم رنگ می سازد و قوی ترین منبع فشار آمریکا بر این کشور را تشکیل می دهد. با توجه به عزم دولت ترامپ برای استفاده از تمام ابزارهای در دسترس برای متقاعد کردن پاکستان ، ایالات متحده کمک های مالی خود به پاکستان را به سوالات مربوط به افغانستان یا تروریسم پیوند نداده است، بلکه به جای آنها کاخ سفید نقش چین در پاکستان را هدف قرار داده است. درست یک ماه پیش پمپئو از صندوق بین المللی پول درخواست کرد تا با درخواست کمک مالی پاکستان مخالفت کند. او گفت دلیلی ندارد که شهروندان آمریکایی هزینه وام های چین به پاکستان (کریدور اقتصادی پاکستان و چین) را پرداخت کنند. این سخنان وزیر خارجه آمریکا باید از دیدگاه گزارش امنیت ملی آمریکا که در سال گذشته منتشر شد بررسی شود. در این گزارش از چین به عنوان یک رقیب راهبردی که در حال یک حمله اقتصادی می باشد یاد شده است. یکی از نتایج این گزارش آغاز یک جنگ تجاری است که می تواند به هر دو کشور و همچنین سازمان تجارت جهانی و اقتصاد جهانی صدمه بزند. همچنین فشار ها بر روی کریدور اقتصادی چین و پاکستان افزایش یافته است. این کریدور بزرگ ترین بخش طرح یک جاده یک کمربند شی جین پینگ رئیس جمهوری چین جهت اتصال اوراسیا به اقتصاد چین است و می تواند نقش جهانی این کشور را تضمین کند. هند از همان آغاز این طرح بشدت با آن مخالفت کرده و به آن نپیوسته است زیرا معتقد است آن باعث تقلیل نقش سنتی هند در منطقه و همچنین کاهش نفوذ آن در اقیانوس هند خواهد شد. آنچه مسلم است نگرانی های هند درباره این تصمیم آمریکا عمیق تر از آن است که بتواند آنرا یک مساله داخلی پاکستان بنامد چرا که تقویت حضور چین در پاکستان به عنوان رقیب اصلی هند آنهم در کشوری که مسایل امنیتی و سیاسی متعددی با دهلی نو دارد قطعا به نفع هند نخواهد بود. آساق**267**1424

منبع: ایرنا

مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاع‌رسانی خود را در این رابطه انجام می‌دهد.

ارسال نظر: