پایگاه خبری آمریکایی: پایان نظم جهانی حتمی است
تهران - ایرنا - یک پایگاه خبری آمریکایی روز شنبه با اشاره به روندهای تغییرات جهانی تاکید کرد که تغییرات آب وهوایی در صورتی که مهار نشود جهانی پرآشوب ایجاد خواهد کرد که با وجود از بین رفتن نظم لیبرال معلوم نیست چه وضعیتی در جهان ایجاد شود و واژه نظم معنی خود را از دست خواهد داد.
به گزارش ایرنا به نقل از پایگاه خبری 'نیشن'، حداقل 200 امپراطوری در طول تاریخ صعود کرده و سقوط کرده اند و آمریکا نیز مستثنی نخواهد بود. اکنون بیشتر ناظران تردید ندارند که پایان قدرت آمریکا تنها مساله زمان است. 'آلفرد مک کوی' استاد تاریخ دانشگاه ویسکانسین نویسنده این مطلب افزود: ده سال پیش من پیش بینی کردم که قدرت آمریکا تا سال 2025 میلادی به پایان می رسد این حرف در آن زمان بسیار مناقشه بر انگیز بود اما امروز امری عادی است. کشوری که در جنگ جهانی دوم پیروز شد و یک نظم نوین جهانی را ایجاد کرد اکنون وجودش غیرضروری است. البته صعود و سقوط قدرت آمریکا در تاریخ جهان مساله خاصی نیست. در تاریخ حداقل 200 امپراطوری به قدرت رسیده و نزول کرده اند. برای کسانی که روندهای جهانی را دنبال می کنند سوال اصلی سرنوشت هژمونی آمریکا نیست بلکه سوال اصلی آینده نظم جهانی است. در 75 سال گذشته استیلای جهانی آمریکا بر یک 'دوگانه ظریف' استوار بوده است. قدرت سخت آمریکا با پایگاههای نظامی و کودتاها با وجود نظم جهانی لیبرال و حضور کشورها به عنوان اعضای برابر در سازمان ملل به توازن رسید. برخی ناظران بر این باورند که نظم جهانی واشنگتن می تواند با فرسایش قدرت جهانی آن نیز دوام آورد و نظم بین المللی لیبرال باقی خواهد ماند. این حس خوشبینی در میان نخبگان سیاست خارجی در نیویورک و واشنگتن وجود دارد. نویسنده برای بررسی این مساله به سیر تاریخی نزول قدرت های بزرگ می پردازد و می نویسد: در هزار سال گذشته نظم های قدیمی زمانی از بین می روند که بلایای بزرگ با مرگ و میر فراوان با تغییرات اجتماعی همزمان شدند. نویسنده به مثال 'مرگ سیاه' بر اثر طاعون در سال 1350 میلادی اشاره می کند که حدود 60 درصد جمعیت اروپا را به کام مرگ برد و جمعیت جهان از حدود 440 میلیون به 350 میلیون نفر رسید و موجب کمبود نیروی کار شد و آریستوکراتها به راههای جدید درآمد از طریق جنگ رو آوردند. نویسنده سپس به امپراطوری بریتانیا پس از جنگ های ناپلئونی اشاره کرد و نوشت: لندن از سال 1815 تا 1914 رهبر یک نظام جهانی بود که مشخصه آن صنعت، صادرات سرمایه و فتوحات استعماری بود. این مقاله در ادامه به نظم جهانی آمریکایی با کنفرانس 'برتون وودز' در سال 1944 اشاره می کند که منجر به نظام مالی جهانی شد. نویسنده در ادامه با اشاره به گستردگی نظم جهانی لیبرال در حوزه های مختلف، تاکید می کند که شواهد فزاینده حاکی است که تغییرات آب و هوایی در حال پایه گذاری بلایایی است که می تواند چنین نظم جهانی عمیقی را نیز از پا درآورد. تاثیرات شدید گرم شدن زمین نه تا 100 سال دیگر بلکه تا همین 20 سال آینده بر زندگی بیشتر مردم تاثیر خواهد گذاشت. روند سریع تغییرات آب و هوایی در دهه های آینده خسارات شدیدی به زیرساخت های حمایت کننده از زندگی بشر وارد خواهد کرد. 700 سال پس از مرگ سیاه بر اثر طاعون ، بشریت می تواند با یک فاجعه دیگر در همان مقیاس رو به رو شود و منجر به تغییر نظام جهانی شود. در حالی که قدرت جهانی آمریکا در حال رنگ باختن است، چین در حال کار برای ساختن نظام جانشین با تصورات خود است که به شدت با نظام کنونی متفاوت خواهد بود. چین حقوق بشر را تابعی از توسعه حق حاکمیت دولت ها قرار داده و انتقادهای خارجی از برخورد خود با اقلیت های تبتی و اویغور را به شدت رد می کند. اگر تغییرات آب و هوایی منجر به مهاجرت های گسترده شود در این صورت ملی گرایی بدون مانع چین با خصومت ضمنی نسبت به حقوق آوارگان ممکن است قابل پذیرش تر باشد نسبت به رویای همکاری بین المللی واشنگتن که همین الان در دوره 'دیوار بزرگ' ترامپ در حال محو شدن است. نکته جالب این است که چین نوظهور دکترین 'دریاهای آزاد' مطابق کنوانسیونهای سازمان ملل را رد کرده و در حال احیای الگوهای قدرت استعماری با ادعای حق حاکمیت بر اقیانوس های همجوار است. در مقیاسی گسترده تر، چین در حال ساختن یک نظام بین المللی جایگزین کاملا جدا از نهادهای مستقر است. به عنوان وزنه ای در برابر 'ناتو' چین در سال 2001 سازمان همکاری شانگهای را ایجاد کرد که با حضور روسیه، هند و پاکستان به سمت شرق اوراسیا گرایش دارد. چین همچنین در برابر بانک جهانی اقدام به تاسیس بانک توسعه زیرساخت آسیایی در سال 2016 کرد که به سرعت 70 کشور عضو را جذب کرد. فراتر از همه، طرح 1.3 تریلیون دلاری 'کمربند و جاده' چین که 10 برابر بزرگتر از طرح مارشال برای بازسازی اروپا پس از جنگ جهانی دوم است، در حال اجرای 1700 پروژه است که 76 کشور را در آفریقا و اوراسیا به هم متصل خواهد کرد. چنین نظام جهانی در آینده با کنار گذاشتن حقوق بشر و حکومت قانون، تحت حاکمیت 'رئال پالتیک' (قدرت واقعی) مزیت تجاری و منافع شخصی ملی خواهد بود. نظم جهانی نوظهور پکن 'هلال جهان اخلاقی' را به عقب خواهد کشید. البته در جهانی که تا سال 2100 منطقه کشاورزی شمال چین با 400 میلیون نفر جمعیت بر اثر تغییرات آب و هوایی ممکن است غیرقابل زیست شود و شانگهای مانند بسیاری سایر شهرهای ساحلی مهم به زیر آب برود، کسی نمی داند که نظم جهانی بعدی چه شکلی خواهد داشت. تغییرات آب و هوایی اگر تحت کنترل قرار نگیرد این تهدید را به همراه دارد که یک سیاره جدید و فاجعه آمیزی ایجاد کند که خود کلمه 'نظم' هم در آن معنی سنتی خود را از دست خواهد داد. اروپام**1078**2040
منبع: ایرنا
مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاعرسانی خود را در این رابطه انجام میدهد.