وزیر کشور: بازگشت داوطلبانه و توام با امنیت مهاجرین افغانستانی به کشور خود حق مسلم آنهاست

کدخبر: 1001641

چهارمین اجلاس کمیته چهارجانبه راهبردی بین دولت های جمهوری اسلامی ایران، پاکستان و افغانستان و کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان در تهران آغاز شد

به گزارش «نسیم» به نقل از پایگاه اطلاع رسانی وزارت کشور ؛ رحمانی فضلی وزیر کشور به عنوان اولین سخنران این اجلاس گفت : جمهوری اسلامی ایران در بیش از سه دهه پذیرای جمعیت میلیونی پناهندگان افغانستانی بوده است و در حال حاضر پناهندگان کشور افغانستان در جمهوری اسلامی ایران یکی از بزرگ ترین جمعیت های پناهنده در جهان را تشکیل می دهند و در این مدت طولانی دولت جمهوری اسلامی ایران بنابر اصول اسلامی و انسان دوستانه آنان را زیر چتر حمایت همه جانبه خود قرار داده است .
وزیر کشور گفت : هم اکنون با با جمعیتی از پناهندگان روبرو است که علاوه بر نیازهای اولیه نظیر بهداشت و آموزش ابتدایی و واکسیناسیون و ... نیازمند رفع نیازهای ‍ثانویه مانند اسکان ،معیشت ،اشتغال ،آموزش عالی و آموزش مهارت های فنی و حرفه ای متناسب با بازار کار داخل افغانستان می باشند .
رحمانی فضلی با انتقاد از تخصیص ناکافی کمک برای بازگشت مهاجرین افغانستان گفت : در سال 2013 میلادی اعتبار لازم برای اجرای طرح های گرد آوری شده 22 سازمان شرکت کننده ،شامل 6 دستگاه دولتی ،4 آژانس سازمان ملل متحد ، 8 سازمان مردم نهاد ایرانی ، 4 سازمان مردم نهاد بین المللی ،معادل 130084295 دلار آمریکا بود که از این مبلغ معادل 42615886دلار آمریکا معادل 33 درصد کل بودجه دریافت شد .‌‌
وزیر کشور افزود : بر این باور هستیم که کنفرانس بین المللی راه حل های راهبردی برای پناهندگان افغانستانی می تواند بستر مناسبی در زمینه حل مشکلات و رفع آلام این مردمان ایجاد نماید .
رحمانی فضلی گفت : بازگشت داوطلبانه و توام با امنیت و احترام حق مسلم هر پناهنده است و همه موافقیم که بهترین و ماندگارترین راه حل ،بازگشت به کشور اصلی است . ما نیز از این برنامه راهبردی حمایت می کنیم و اعتقاد داریم همگان باید برای ثبات و آرامش و کمک به عمران و بازسازی افغانستان ، تلاش همه جانبه خود را به کار گیرند .
وزیر کشور درباره ضرورت کمک سازمان های بین المللی به روند بازگشت مهاجران افغانستانی به موطن خود گفت : انتظارات ما از جامعه بین المللی و کمیساریا این است که در جهت تداوم و تقویت کمک ها به جمهوری اسلامی ایران به عنوان دومین کشور میزبان پناهندگان طولانی مدت تا پایان زمان حضور آنان قدم بردارند و همچنین نسبت به ایجاد زیر ساخت های معیشتی ، بهداشتی ، درمانی و آموزشی در افغانستان و بستر سازی برای ادغام مجدد پناهندگان کمک نمایند . زیرا پناهنده ای که بیش از سی سال از تمام امکانات رفاهی در جمهوری اسلامی ایران بهره مند بود ، حداقل انتظار دارد با شرایط نسبتاً مساعد در کشور خودش به زندگی ادامه دهد .
ارسال نظر: