ویلیام برنز: حمله آمریکا به عراق باعث قدرتمندتر شدن ایران شد

یلیام برنز، سیاستمدار و

گفتگوهای محرمانه با ایران در سال 2013 خیلی زود نشان داد که ایران برای دستیابی به توافق هسته ای جدی است.

به گزارش «نسیم»، ایران هسته‌ای نوشت:

گیدئون راچمن خبرنگار فایننشال تایمز درباره موضوعات مختلف از قبیل هرج و مرج در عراق و سوریه و توافق هسته ای ایران با ویلیام برنز در لندن به گفتگو نشست.

راچمن نوشت: وقتی باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا دنبال کسی می گشت که مذاکرات محرمانه با ایران را در سال 2013 آغاز کند، بیل (ویلیام) برنز را پیدا کرد که یکی از بهترین دیپلمات های هم نسل خود در آمریکا محسوب می شد. برنز این روزها رئیس بنیاد کارنگی برای صلح بین الملل، قدیمی ترین اندیشکده امور بین الملل در آمریکاست.

در بخشی از گزارش راچمن آمده است: یکی از چیزهایی که برنز توانسته بود به خوبی پیش بینی کند، هرج و مرجی بود که پس از حمله نظامی آمریکا به عراق این کشور را فرا گرفت. برنز و همکارانش تلاش کردند کمی جلوتر و پیامدهای لایه دوم و سوم تجاوز به عراق را ببینند.

برنز در این باره گفت: ما در پیش بینی چالش ها، درگیری های فرقه ای و مسائل دیگر تا حدودی درست گفته بودیم.

ویلیام برنز افزود: قدرتمندتر شدن ایران را پس از سقوط صدام هم پیش بینی کرده بودم، بیشتر همکاران من تصمیم دیگری گرفتند و تلاش کردند نهایت تلاش خود را بکنند و در داخل نظام آمریکا درباره ضعف استدلال جنگ صادقانه حرف بزنند، حالا که به گذشته نگاه می کنم کل این تصور که شما می توانید دموکراسی را از بیرون به کشوری تحمیل کنید، پوچ بودن خود را ثابت کرده است.

راچمن می نویسد: برنز درباره مهم ترین مسائل کنونی خاورمیانه یعنی ادامه هرج و مرج در عراق و سوریه به آرامی گفت دولت باراک اوباما - که برنز تا همین سال گذشته یکی از اعضای برجسته آن بود - اشتباه کرده است.

او درباره سوریه گفت: ما باید در اوایل سال 2012 سخت تر تلاش می کردیم، و شاید باید جدی تر مخالفان میانه رو سوری را مسلح می کردیم.

راچمن نوشت: آخرین ماموریت بزرگ برنز به عنوان دیپلمات، پیگیری دیپلماسی محرمانه با ایران بود که سنگ بنای توافق هسته ای امسال بود. مذاکرات اولیه در یک میهمانخانه نظامی در عمان آغاز شد و پس از آن نیز ملاقات های محرمانه در فاصله ماه مارس و نوامبر 2013 انجام گرفت.

برنز در این باره گفت: ما هر بار دو یا سه روز گفتگو می کردیم ... گاهی اوقات هوای بیرون 130 درجه فارنهایت بود ... خیلی زود معلوم شد که آنها (ایرانی ها) برای رسیدن به توافق جدی هستند. در این دوره و عصر شگفتی آور است که ما توانستیم این مذاکرات را این همه مدت مخفی نگه داریم.

برنز در پاسخ به این پرسش که آیا به همتایان ایرانی خود اعتماد داشت؟ گفت: مسئله اعتماد نبود، مسئله فقط راستی آزمایی است.

راچمن می نویسد: برای برنز نکته مهم تر درباره توافق هسته ای ایران این بود که این توافق دیپلماسی را به یک جایگاه محوری در سیاست خارجی آمریکا بازگرداند. او معتقد است در سیاست خارجی آمریکا

تاکید باید روی «دیپلماسی باشد و نیروی نظامی به عنوان پشتیبان در پس زمینه باشد.» از این رو در سوریه تلاشهای دیپلماتیک برای پایان دادن به جنگ باید در راس سیاست قرار بگیرد و از تهدید به زور به عنوان ابزاری برای قویتر کردن اهرم دیپلماسی استفاده شود.