غلامعلی ریاحی
تعامل بینظیر لاریجانی با "کانونهای اصلی قدرت"
وکیل فائزه هاشمی رفسنجانی، سعید حجاریان و چندین تن از شخصیتهای دیگر اصلاح طلب که در روزنامههای این جریان هم مطلب منتشر میکند در یادداشتی در روزنامه آرمان که نزدیک به خانواده هاشمی رفسنجانی است از برتری لاریجانی بر عارف برای ریاست مجلس آینده سخن گفته است.
به گزارش « نسیم آنلاین »، غلامعلی ریاحی که وکیل دادگستری است در یادداشت خود با اشاره به خدمات بی نظیر علی لاریجانی به دولت روحانی به خصوص بر سر ماجرای برجام تاکید می کند:« تعامل سازنده رئیس مجلس شورای اسلامی در جریان شکل گیری و تصویب برجام با دولت تدبیر و امید فرصتی فراهم کرد که دولت و کشور این گردنه خطرناک را پشت سر بگذارند.»
ریاحی در همین زمینه ادامه می دهد:« آقای دکتر لاریجانی ذخیره بزرگی از تجربه و مدیریت قوه مقننه خصوصا در تعامل با قوای دیگر و کانونهای اصلی قدرت دارد و در سایه هماهنگی عملی با دولت آقای روحانی به خصوص درجریان تصویب برجام مدیریت خود را نشان داد. به علاوه بخش بزرگی از نمایندگان اصولگرا به ریاست او تمایل دارند. عاقلانه خواهد بود که مهندسی قدرت در راس هرم قوه مقننه با واقعبینی صورت گیرد.»
این نویسنده البته در انتهای یادداشت خود حرف آخر را زده و علت اصلی حمایتش از لاریجانی را آن دانسته که وی علیرغم آنه ظاهری اصولگرایی دارد اما در منش رفتارهای اصلاح طلبان را پی گیری کرده است. ریاحی در همین باره نوشته است:« آقای لاریجانی در دو مجلس گذشته خصوصا مجلس نهم همواره هدف حمله تندروها بوده که اوج آن را درحوادث قم و استیضاح وزیر کار دولت گذشته در صحن مجلس شاهد بودیم؛ بنابراین ایشان به نوعی تضادی آشتیناپذیر با این گروه دارد و در اداره مجلس و مدیریت بحرانهای ماههای اخیر نیز درایت سیاسی خاصی نشان داده است. اگر اکثریت نمایندگان او را به ریاست برگزینند عین دوراندیشی خواهد بود زیرا صرف انتخاب آقای عارف که آشکارا پرچم اصلاح طلبی را در دست دارد پیشاپیش صف جناح رقیب را متحد میکند و انرژی مجلس را میگیرد و به صلاح این جریان و کشور نیست.»
متن کامل این یادداشت بدین شرح است:
ریاست مجلس و چند نکته غلامعلی ریاحیاصلاحطلبان در انتخابات۱۳۹۲ و اسفند ۱۳۹۴ نوعی تجدید حیات کردند و اینبار جناح مقابل بود که به علت اشتباهات پیدرپی حداقل در حوزههایی نظیر تهران به کلی به حاشیه رانده شد. پیروزی اصلاح طلبان بیش از هر چیز مرهون دو علت بود: اول عقلانیت و پرهیز از ماجراجوییهای سیاسی و دوم انسجام و اتحادی که با اجرایی کردن رهنمودهای لیدرهای کاریزماتیک اصلاحات به دست آوردند.حالا و درمقطع انتخابات هیات رئیسه و رئیس مجلس باز هم نشانه هایی از عدم بلوغ سیاسی اینجا و آنجا خودنمایی میکند. طرح دوگانه عارف- لاریجانی برای ریاست مجلس و دمیدن بر تنور رقابت آفت تدبیر و دور اندیشی است. در گذشته نهچندان دور کم نبودند عناصری که ایدههای ساختارشکنانه و عبور از رئیس دولت اصلاحات سر میدادند و رادیکالیسم را بر جنبش اصلاح طلبی تحمیل میکردند که برای اصلاح طلبان واقعی و ملت بسیار پرهزینه بود.
تعامل سازنده رئیس مجلس شورای اسلامی در جریان شکل گیری و تصویب برجام با دولت تدبیر و امید فرصتی فراهم کرد که دولت و کشور این گردنه خطرناک را پشت سر بگذارند. عارف نیز از گذشته سلوک و مسلکی اعتدالی داشته که همراه با قاطعیت لازم بوده که نمونههایی از آن را در مناظرههای انتخاباتی سال ۹۲ به یاد داریم؛ با این همه آنجا که لازم شد سرمایه سیاسی و اجتماعی خود را به حساب کاندیدای دیگر واریزکرد و حاصل این بود که برخلاف انتخابات ۱۳۸۴ و بعد از آن تشتت آرا پیش نیامد و آقای روحانی از جبهه همسو رئیس جمهور شد.
آقای دکتر لاریجانی ذخیره بزرگی از تجربه و مدیریت قوه مقننه خصوصا در تعامل با قوای دیگر و کانونهای اصلی قدرت دارد و در سایه هماهنگی عملی با دولت آقای روحانی به خصوص درجریان تصویب برجام مدیریت خود را نشان داد. به علاوه بخش بزرگی از نمایندگان اصولگرا به ریاست او تمایل دارند. عاقلانه خواهد بود که مهندسی قدرت در راس هرم قوه مقننه با واقعبینی صورت گیرد. اقلیت تندرو مجلس گذشته در بسیاری از حوزهها نتوانستند آرای مردم را به خود اختصاص دهند، اما در بعضی از حوزهها انتخاب شدند.
آقای لاریجانی در دو مجلس گذشته خصوصا مجلس نهم همواره هدف حمله تندروها بوده که اوج آن را درحوادث قم و استیضاح وزیر کار دولت گذشته در صحن مجلس شاهد بودیم؛ بنابراین ایشان به نوعی تضادی آشتیناپذیر با این گروه دارد و در اداره مجلس و مدیریت بحرانهای ماههای اخیر نیز درایت سیاسی خاصی نشان داده است.
اگر اکثریت نمایندگان او را به ریاست برگزینند عین دوراندیشی خواهد بود زیرا صرف انتخاب آقای عارف که آشکارا پرچم اصلاح طلبی را در دست دارد پیشاپیش صف جناح رقیب را متحد میکند و انرژی مجلس را میگیرد و به صلاح این جریان و کشور نیست.