جزئیات جدید از زندگی شهید مصطفی بدرالدین

ماجرای پیش‌بینی امام درباره ذوالفقار حزب الله

کدخبر: 2034678

مادر کویتی به امام گفت من ام الشهدا هستم و فرزندم و ۱۵ نفر دیگر در زندان کویت اسیر هستند و حبس ابد شده‌اند، امام در پاسخ می‌فرمایند اینها مدت زیادی در زندان نمی‌مانند و به زودی آزاد می‌شوند و در ادامه روی تک تک ۱۶ انگشتر و تسبیح‌ها به اسم زندانیان در حالی که خبری نداشتند دعا می‌کنند و این از عجایب بود که امام ۱۶ نفر را به اسم دعا فرمودند.

به گزارش « نسیم آنلاین »، هادی محمدی نوشت: گرد پیری را می توان در پس سال ها جهاد و ایثار در مناطق مختلف در چهره او دید. هنوز هم وقتی از امام و یارانش و از مجاهدان آشکار و نهان سخن می گوید برق زیبایی در چشمانش دیده می شود که نشان از امید او به آینده دارد. سردار «خسرو عروج» این روزها با عنوان مشاور فرمانده کل سپاه مشغول آموزش نیروها و پاسداران جوانی است که روزگاری باید جا پای پیشکسوتان سبز پوش سپاه بگذارند. اما آنچه ما را به دفترش در دانشگاه امام حسین (ع) کشاند روابط نزدیک و دیرینه اش با شهید «مصطفی بدرالدین» فرمانده واحد جهادی حزب‌ا... لبنان که در روزهای اخیر به شهادت رسید، بود. سردار عروج که روزگاری مسئول آموزش نیروهای سپاه قدس نیز بوده از ابتدا تا انتهای رفاقت 3 دهه ای خود با ذوالفقار حزب ا... می گوید و از پیش بینی تکان دهنده امام خمینی (ره) در مورد آن شهید. ماحصل گفتگوی ما با سردار عروج در مورد شهید مصطفی بدرالدین را که او «آسید ذوالفقار» می خواندش در پیش رو دارید.

* برای شروع لطفا سابقه ای از آشنایی خود با شهید بدرالدین بفرمایید.

سابقه آشنایی ما با شهید بدرالدین حدود 30 سال می شود و تقریبا به اندازه عمر حزب ا... لبنان است و بنده آقای سید ذوالفقار را بعد از اینکه مسئول آموزش نیروی قدس سپاه پاسداران شدم شناختم و این زمانی بود که ایشان به تازگی از حبس بابت ترور شاه حسین اردنی آزاد شده بود.

* اگر بخواهید چند ویژگی از رفتار ایشان ذکر کنید به چه مسائلی اشاره خواهید کرد؟

آقای سید ذوالفقار روحیه نظامی اش توام با روحیه عملیاتی و امنیتی بود. ما الان آدم کم داریم که هم در امنیت و هم عملیات بتواند کار کند یعنی هم در مقاومت آشکار و هم مقاومت پنهان تبحر داشته باشد و از این جهت در میان بچه های حزب ا... درخشش خاصی داشت. وقتی من مسئول آموزش نیروهای سپاه قدس شدم ایشان هم مسئول مقاومت حزب ا... لبنان بود و حاج عماد مغنیه از طرف ایشان این مسئولیت را بر عهده گرفت. در واقع در آن زمان سید عباس موسوی فرمانده حزب ا... به شمار می رفت و سید بدرالدین اولین مسئول عملیات و شاخه نظامی شده بود و در کنارش نیز حاج عماد مسئول اطلاعات مخفی قرار داشت و بعد از اینکه شهید بدرالدین کنار رفت حاج عماد جای وی آمد و سید بدرالدین به قسمتی رفت که باید عملیات های مخفی را هدایت می کرد که کار سختی هم بود و برای تربیت افراد جدید و اداره عملیات در سراسر دنیا تلاش زیادی انجام داد. آقا سید ذوالفقار به دلیل هوش میدانی که در صحنه های مخفی و آشکار داشت انسان بی نظیری بود.

در کنار شجاعتش آدم انقلابی صریحی حتی با دوستان نزدیکش و بچه های ایرانی بود و بدون ملاحظه حرف درستی که به نظرش می رسید را می گفت و من این را بارها از نزدیک دیدم؛ زمانی هم که مسئول آموزش نیروی مخصوص نیروی قدس شدم باز با ایشان کار می کردم و این را از نزدیک حس کرده ام. آسید ذوالفقار بسیار متعبد نسبت به فرامین امام خمینی (ره) بود و به من می گفت که وقتی در ایران انقلاب شد از صحبت های امام خمینی (ره) متوجه شدیم که برخی از مشکلات ما ناشی از حکام کشورهای اسلامی است و برای همین رفتیم سراغ شاه حسین اردنی. شهید بزرگوار استنباط های به حقی داشت و می گفت انقلاب ایران باید به سراسر دنیا برسد.

* گفتید خاطره ای از امام راحل و شهید بدر الدین دارید.

بله، در واقع آقای بدرالدین جزو آن دسته از مبارزان لبنانی به شمار می رفت که به این جمع بندی رسیده بودند مقصر بیشتر مفاسد در عالم اسلام حکام این کشورها هستند و از جمله مهم ترین آن ها شاه حسین اردنی نام داشت بر این اساس این ها در همان سال های اولیه انقلاب اسلامی یک جمعی تشکیل می دهند و به اعتبار اینکه الان یکی از ارکان مهم کشورهای اسلامی شاه حسین است به دنبال ترور شاه حسین می روند و آسید ذوالفقار که سابقه مقاومت در برابر نیروهای اسرائیلی در بیروت را داشت و در همان زمان هم مجروح شده بود و بابتش تا آخر عمر از جراحت پا رنج می برد، به دلیل تسلطی که به مسائل سیاسی دنیای اسلام داشت شاه حسین را به عنوان مهمترین عنصر آمریکایی، اسرائیلی و انگلیسی می دانست. البته عملیات ترور حسین اردنی ناموفق بود و این گروه در راه برگشت در کویت دستگیر می شوند که جمله امام خمینی(ره) درباره ایشان اینجا رخ داده است. این جمعی که از عملیات ناموفق ترور شاه اردن باز می گشتند 16 نفر بودند که در کویت دستگیر شدند.

البته دربین این 16 نفر تعدادی از مبارزان کویتی هم حضور داشتند که از رفقای بنده به حساب می آمدند. این گروه ابتدا به اعدام محکوم می شوند و در ادامه با یک درجه تخفیف به حبس ابد محکوم می شوند. در دورانی که اینها در زندان کویت بودند مادر یکی از این زندانیان که کویتی بود به ایران می آید. بنده هم یک دوست مبارز کویتی داشتم که در قم در حوزه علمیه مشغول درس طلبگی بود و به لحاظ فکری و درسی بسیار مبرز و روشن بود و او این خاطره را برای من تعریف کرد. از آن جا که مادر آن بنده خدا کویتی بود می آید پیش این دوست طلبه من و می گوید که او را به ملاقات امام ببرد اما طلبه کویتی می گوید این طور نمی شود و باید وقت قبلی داشته باشید اما آن مادر اصرار می کند و 16 انگشتر و 16 تسبیح هم به نیت آن 16 زندانی می خرد و همراه دوست بنده راهی تهران و جماران می شود. در جماران در اولین پست حفاظت ماموران می گویند که امام وقت ملاقات ندارد اما مادر این طور می گوید که شما تماس بگیرید اگر گفتند نه برمی گردیم.

ماموران با بیت امام تماس می گیرند و از آنجا می گویند که «اینها را داخل کنید.» این را از قول آقای مرحوم حجت الاسلام توسلی مسئول دفتر امام می گویم که برای من تعریف می کرد ما دیدیم در حالی که هنوز چیزی به امام نگفته ایم ، امام لباس کامل پوشیده و درون اتاق ملاقات نشسته و می گوید ما مهمان داریم. از آن طرف این مادر در بازرسی خواهران مجبور می شود 16 تسبیح و 16 انگشتر را تحویل دهد. این را آن سید کویتی می گوید که وقتی وارد شدیم امام فرمودند خیلی خوش آمدید من منتظر شما بودم و رو می کنند به مادر کویتی و می گویند شما چیزی آوردید برای من؟ مادر می گوید بله و جریان تسبیح و انگشترها را می گوید؛ امام صدا می زند که امانات را بیاورند و 16 تسبیح و 16 انگشتر را می آورند. مادر که فرزندش جزو آن 16 نفر زندانی بود شروع به صحبت کرد و به امام گفت: من ام الشهدا هستم و فرزندم و 15 نفر دیگر در زندان کویت اسیر هستند و حبس ابد شده اند ، امام در پاسخ می فرمایند اینها مدت زیادی در زندان نمی مانند و به زودی آزاد می شوند و در ادامه روی تک تک 16 انگشتر و تسبیح ها به اسم زندانیان در حالی که خبری نداشتند دعا می کنند و این از عجایب بود که امام 16 نفر را به اسم دعا فرمودند.

کمتر از سه سال بعد عراق به کویت حمله می کند و اینها آزاد می شوند و در واقع کسانی که حبس ابد شده بودند کمتر از سه سال بعد رها می شوند و به لبنان باز می گردند. آسید ذوالفقار از آنجا و به واسطه دوستان کویتی من که در زندان بودند با من هم رفیق شد و من هم بعد از آزادی آنها به لبنان و به منزلش رفتم و داستان این دیدار با امام را هر دو مثل همدیگر تعریف کردیم و بعد از آن دیگر به من اعتماد کرد.

* پس از آن روابط شما چگونه بود؟

آن موقع هنوز اسرائیل در جنوب لبنان بود و ما تصمیم گرفتیم در حزب ا... بچه های جدیدی پرورش دهیم که اسرائیل را از لبنان خارج کند و در این راه سخت گیری داشتیم. من مسئول آموزش نیروی قدس بودم و بعد از آن مسئول آموزش نیروهای مخصوص نیروهای قدس شدم که شبانه روز با این ها کار می کردیم و رفت و آمد به لبنان داشتیم. آقای سید ذوالفقار که مسئول شاخه نظامی بود و آقای عماد مغنیه و من از میان تعداد زیادی از بچه های حزب ا... 500نفر را انتخاب کردیم و از میان اینها به دو نفر رسیدیم که می توانستند دوره جدید را بگذرانند به گونه ای که هر نفر می توانست جای یک لشکر کار کند.

ما سه نفر بودیم اما انجام تست فرایندی که نوشته بودیم با من بود.آ سید ذوالفقار و حاج عماد به من گفتند برای ما خوب نیست که از میان 500 نفر دو نفر را انتخاب کردیم و ما با قدری اغماض این دو نفر را به 17 نفر رساندیم که از میان آنها 2-3 نفر زنده هستند.

این افراد وارد دوره ای شدند که استانداردها و جزئیات این دوره در دنیا بی نظیر است و من هم نمی توانم جزئیاتش را بگویم اما در آن دوره هر کس قرار می گرفت اگر ایمانش قوی نبود از دین بیزار می شد، چرا که فشار جسمی بالایی را باید تحمل می کرد اما این افراد بعد از دوره توانستند اسرائیل را پس از سال ها از جنوب لبنان فراری دهند به صورتی که بعدا اسرائیلی ها می گفتند ما نفهمیدیم چگونه از جنوب لبنان خارج شدیم و اینکه آمریکایی ها می گفتند جبهه عوض شده و اینها آدم گذشته نیستند و می گفتند اینها ارزشی برای جان خود قائل نیستند و نباید با اینها به شیوه گذشته بجنگیم.

به نظرم از آن روز رفتند برای ساختن آدم هایی شبیه بچه های ما و این گروه های تروریستی که امروز بعد از دو دهه در منطقه می بینیم ناشی از همین رویکرد است. خدا شهید عماد و شهید بدرالدین را رحمت کند چون نقش کلیدی در کمک به ما داشتند. یعنی اعتماد کردند و جوان های خود را تحویل ما دادند. بعد از اینکه در پایان دوره از نیروهای لبنانی تست گرفتیم خود حاج عماد و آسید ذوالفقار آمدند و دیدند و تحسین کردند و جالب است همان یگانی که این بچه ها را تربیت کرد در کنارشان هم، در جنگ 33 روزه جنگید و هم، الان در شامات مشغول جهاد هستند. یعنی استاد و شاگرد که هم سن هم بودند در کنار یکدیگر جنگیدند و شهید شدند. حتی وقتی حضرت آقا به نیروی قدس تشریف آوردند تنها یگانی که تشویق کردند همین یگان آموزش بود. در واقع سید بدرالدین و مرحوم شهید حاج عماد چنین روحیه و فرهنگ جنگی داشتند که هم 25 سال عملیات مخفی انجام دادند و هم عملیات آشکار داشتند و با همین روحیه توانستند در سوریه، عرسال و غوطه شرقی را نگاه دارند.

* خاطره دیگری از این شهید عزیز دارید؟

مطلب دیگری که از آن شهید عزیز در خاطرم هست حساسیت فوق العاده این شهید بزرگوار در مورد زیارت نامه ها و زیارت قبور مطهر معصومین(ع) بود به گونه ای که اگر در کمترین فرصت موجود به ایران می آمد حتما به مشهد و زیارت امام رضا(ع) می رفت یا حتما قبر امام(ره) را زیارت می کرد. سید بدرالدین اساسی نگر بود یعنی همه چیز را با ذات الهی اندازه گیری می کرد و نمره می داد و به نظرم از این نوع افراد در دنیای اسلام کم داریم. اینکه مطمئن بود فرمانده این میدان خداست و از کسی نمی ترسید و صراحت و شجاعت ذوالفقار در این نکته ریشه داشت. از من سوال می کرد که شما می آیید در لبنان بجنگید؟ و این ملاکش بود و می گفتم اگر دستور بدهند حتما می آییم و از آن زمان دیگر رفاقت داشت و جانش را بر سر رفاقت می داد. به دلیل صراحت لهجه ، تند برخورد می کرد اما زیر آن اقیانوسی شفاف قرار داشت هر کس سید را اول می دید شاید سخت می گرفت اما دنبال استدلال درست بود تا کاری انجام دهد و قبول کند و من در بحث های زیادی که با او داشتم به این نکته رسیدم که بی دلیل و استدلال محکم کاری نمی کند. جدیت او در حکم خدا ریشه در فرهنگ و مکتب امام داشت و به خاطر این اعتقاد با خودی و غیر خودی بر سر تعبد مکتبی خود جنگ می کرد .

* به عنوان نکته پایانی بفرمایید رابطه شهید بدرالدین با رهبر معظم انقلاب چگونه بود؟

رابطه عالی با ایشان داشت و همچون گذشته که روی فرامین امام گردن گذاشته بود روی فرامین آقا هم همین طور بود البته تحقیق می کرد اگر مطمئن می شد که فرمان آقاست عمل می کرد و در راه عمل کردن به دستور رهبری سرسخت بود.

* در سالهای اخیر برخوردی با شهید بدرالدین داشتید؟

خیر حدود 4 سال بود که به صورت مخفیانه زندگی می کرد و تماس های از راه دور داشتیم چون نمی توانست زندگی آزادانه ای داشته باشد. از فرصتی که در اختیار روزنامه خراسان قراردادید متشکرم.

ارسال نظر: