یادداشت// محسن فارسانی

پلاسکو سوخت، جلوی سوختن صنعت پوشاک را بگیریم

کدخبر: 2084306

با وجود مشکلاتی که در سال‌های گذشته گریبان‌گیر فعالان صنعت پوشاک بوده، مشخص نیست که این صنعت تاب تحمل خسارتی به بزرگی حداقل ۱۵۰۰ میلیارد تومان را داشته باشد، خرابی پلاسکو می‌تواند ویرانی زندگی هزاران نفر از کارگران، تجار و تولیدکنندگان صنعت پوشاک ایران را، به همراه داشته باشد.

به گزارش « نسیم آنلاین »، محسن فارسانی کارشناس مسائل سیاسی در یادداشتی در خصوص حادثه ساختمان پلاکسو نوشت:

خبر در ابتدا فقط بهت آور بود و سبب نگرانی شد اما به یکباره شُک همه ی تهران و ایران را فرا گرفت، ساختمان پلاسکو در مرکز تهران به یکباره فرو ریخت، تا غبار غم را بر آخرین روز دی ماه ایران بنشاند. چندین نفر آتش نشان در زیر تلی انبوه از آهن، بتن و شراره های آتش گرفتار شدند، خیلی ها در گوشه گوشه این مرز و بوم نتوانستند بغض گلوی شان را فرو برند و ناله کردند و اشک ریختند، مردم در گوشه گوشه ایران به سوی ایستگاه‌های آتش نشانی شتافتند تا تسلی دل ناآرامشان باشند و با حضورشان و روشن کردن شمع بگویند که قدردان ایثار و از جان گذشتگی آتش‌نشانان و همه افرادی هستند که با وجود غم از دست دادن دوستان و همکارانشان هنوز مردانه ایستاده‌اند و به احترام انسانیت در حال تلاش‌اند تا شاید بتوانند حتی یک نفر از گرفتاران در زیر آوار را نجات دهند.

امدادگران طی این ساعات با همه هستی‌شان در میانه میدان بودند و تمام تلاش‌شان را کردند که به بهترین شکل ممکن وظیفه‌شان را به انجام رسانند و مرحمی باشند بر دل سانحه دیدگان.

ما شهروندان و امت ایران نیز علاوه بر عزاداری و تسلی دل بازماندگان این حادثه، وظایفی داریم که به اختصار چند مورد از آنها ذکر خواهد شد.

بهتر است همان گونه که تا این لحظه نشان داده ایم قدردان زحمات همه عزیزان امدادگر باشیم و خدایی ناکرده پس از حادثه چنان نکنیم که خستگی بر تن این زحمت کشان بماند. در این حادثه شورای هماهنگی بحران تهران متشکل از 14 کارگروه، دلاوران ارتش و سپاه و گروه های داوطلب از سایر شهرستان های مجاور تهران حضور داشتند که بهتر است از سوی مردم (به هر نحوی از انحا) مورد قدردانی قرار گیرند.

با وجود مشکلاتی که در سال های گذشته گریبان گیر تولیدکنندگان و فعالان صنعت پوشاک بوده، مشخص نیست که این صنعت تاب تحمل خسارتی به بزرگی حداقل 1500 میلیارد تومان را داشته باشد، خرابی پلاسکو فقط ویرانی یک ساختمان نیست بلکه می تواند ویرانی زندگی هزاران نفر از کارگران، تجار و تولیدکنندگان صنعت پوشاک ایران را، به همراه داشته باشد، سوختن پلاسکوی 17 طبقه می تواند سوختن و نیستی صنعت پوشاک و افراد شاغل در این صنعت را به همراه داشته باشد. پلاسکو به صورت مستقیم محل ارتزاق حدود چهار هزار خانواده ایرانی بود. (که باید چندین برابر این رقم، خانواده هایی که ارتزاقشان به طور غیرمستقیم به پلاسکو مربوط بوده را به آنها اضافه کرد) که امروز آهن و بتن آن در هم تنیده و به تلی از خاک تبدیل شده است، پلاسکو از روز پنج شنبه دیگر وجود خارجی نخواهد داشت اما آیا باید زندگی آن دسته از هموطنان که تا قبل از این حادثه با پلاسکو همراه بوده اند به سرنوشت ساختمان پلاسکو دچار شود؟ آیا امروز ما فقط باید از این حادثه متاثر باشیم و شمع روشن کنیم و بر این مصیبت اشک بریزیم؟ یا باید، همانند همان ها که در ساعات اولیه حادثه، برای اهدای خون به مراکز مربوطه مراجعه کردند، آستین بالا زده و کاری کنیم؟

اگر هر کدام از ما 80 میلیون ایرانی، کلاس و استفاده از برندهای خارجی را حداقل برای همین چند روزه باقی مانده از سال 95 کنار گذاشته و امسال تنها و تنها پوشاک ایرانی بخریم، می‌توانیم به اندازه یک نفر، از نابود شدن صنعت پوشاک ملی، و بیکار شدن و آواره شدن کارگران و تولیدکنندگان این صنعت جلوگیری کنیم.

با توجه به نزدیکی عید نوروز، اگر هر ایرانی به طور میانگین فقط 40 هزار تومان بیشتر از قبل، از پوشاک تولید ایران استفاده کند. به فضل خدا می توانیم با یک انسجام و اتحاد ملی از بیکاری چند هزار نفر و زیان شدید صنعت کشور جلوگیری کنیم و این گونه ادامه دهنده راه آتش نشان شهید، و سرور دل آسیب دیدگان این حادثه باشیم. و قطره ی آبی باشیم بر آتشی که به جان صنعت پوشاک کشور افتاده است.

همانگونه که مجریان و مسئولان باید از این قبیل حوادث تجربه کسب کرده و اقدامات لازم، برای جلوگیری از حوادث مشابه را انجام دهند، ما هم باید سعی کنیم با بالا بردن آگاهی های اجتماعی و امدادی خود در آینده، یار امدادگران باشیم نه باری بر دوش آنها، زیبنده ملت بزرگ ایران نیست که هنوز هم معدودی از آنها در حین حادثه، در محل تردد ماشین‌های امدادی مشغول سلفی گرفتن باشند و یا با تجمع های بی‌مورد سبب کاهش سرعت امداد رسانی شوند و یا ..... بیایید آنقدر به یکدیگر تذکر دهیم که دیگر شاهد چنین اتفاقاتی دور از شان این ملت بزرگ نباشیم.

همانگونه که رهبر انقلاب به درستی اشاره فرمودند در حین حادثه همه تلاشها باید برای نجات جان، گرفتارشدگان جهت‌­دهی شود. نه آنکه با اغراض و امراض سیاسی و غر زدن‌های بی‌جا و بی‌مورد دنبال سیاسی کردن همه رویداد های حادث شده و مقصر سازی برای آنها باشیم. اگر می‌توانیم در جهت نجات جان گرفتار شدگان کوچکترین کاری انجام دهیم دریغ نکنیم در غیر این صورت حداقل با سکوت خود و دور ماندن از حادثه اجازه دهیم، فرماندهان و تصمیم‌گیران میدان امدادرسانی، با فراغ بال از پشت میدان حادثه، با تمام وجود فکر و ذهن شان را معطوف به نجات گرفتاران نمایند.

در این میدان یک بار دیگر آتش‌نشانان ثابت کردند که جانشان را نذر سلامتی مردم نموده اند پس بیایم مقداری به سلامتی خود و اطرافیان خود اهمیت دهیم و به توصیه های این جان بر کفان توجه بیشتری کنیم، شرم آور است اگر ما از این حادثه پند نگرفته و به تذکرهای دلسوزان این عزیزان در مورد ایمن سازی اماکن و رفتار های مان توجه نکنیم کمترین قدرشناسی مردم از این عزیزان توجه به توصیه های آنهاست که ارمغانی جز سلامتی برای جامعه به همراه نخواهد داشت.

اجر مجاهد، خستگی و بی خوابی امدادگران درگیر در این حادثه مرضی رضای خدا و روح بلند آتش نشانان شهید شاد و قرین رحمت و غفران الهی باد.

ارسال نظر: