اخبار آرشیوی
بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق(ع) در نامهای خطاب به هیلاری کلینتون خواستار توجه به خواستههای شهروندان آمریکایی شد و مذاکره دولتمردان ایرانی با تروریستهای دولتی را غیر ممکن عنوان کرد
به گزارش «نسیم» متن این نامه به شرح زیر است: بسم الله الرحمن الرحیم وزیر امور خارجه ایالات متحده امریکا، خانم کلینتون؛ در هفته گذشته خبر گفت و گوی شما با دو شبکه تلویزیونی فارسی زبان و پاسخ شما به برخی سؤالات در این برنامه در رسانههای عمومی منتشر شد. هر چند کارنامه سیاه این دو شبکه و ارتباط تنگاتنگ آنان با شبکههای جاسوسی امریکا و اسرائیل و کمکهای چند صد میلیون دلاری رژیم ایالات متحده به این دو شبکه بر ما پوشیده نیست، فعلا از پرداختن به این دو رسانه اجتناب نموده و بنا بر تمایلتان به بحث و گفت و گو چند نکته را گوشزد مینمائیم. در قسمتی از سخنانتان به این اشاره کرده بودید که « ما معتقدیم که ایران دارای استعدادهای بالقوه است و مردم ایران در طول تاریخ ثابت کردهاند که ملت فوق العادهای هستند.» و در بخش دیگر هدف اصلی حضور خود را برای صحبت، برقراری ارتباط با مردم و به ویژه جوانان اعلام نمودهاید. و به صراحت گفتهاید «ما با شما سر جنگ نداریم» استعدادهای جوانان ایرانی و بالا بودن هوش ایرانیان از متوسط جهانی موهبتی الهی است که مردم ایران اسلامی بدان میبالند، از جمله استعدادهای فوق العاده ایرانیان شناخت دشمنان خویش
در طول تاریخ و بصیرت و حضور در صحنه مثال زدنی آنان در عرصههای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و... بوده است. امری که هرگز دولت مردان آمریکایی دوست نداشتند آن را ببینند و رسانههای آمریکایی متعلق به سرمایهداران صهیونیستی از نشان دادن این حضور و بصیرت وحشت داشتند. تلویزیونهای آمریکایی و اروپایی هرگز نخواستند حضور میلیونی مردان و زنان، جوانان و کودکان ایرانی را شانه به شانه در راهپیماییهای باشکوه 22 بهمن و روز جهانی قدس در حمایت از نظام جمهوری اسلامی و آرمانهای امام راحلشان خمینی کبیر (ره) ببینند. شما از حضور بیش از 85 درصدی مردم در انتخابات ریاست جمهوری اخیر ایران دچار حیرت و وحشت شدید. خانم کلینتون فراموش کردهاید که صاحبان اصلی حکومت در ایران مردم هستند و در صحبتهای ترحم انگیزتان بدین دقت نکردید که تحریم ایران، تحریم مردم ایران است و اگر اندکی فکر میکردید متوجه تناقض گویی خود میشدید. از طرفی رییسجمهور کشورتان هنگام عید نوروز برایمان پیام تبریک میفرستد و از سوی دیگر بر شدت تحریم ملت ایران و مقامات آن میافزاید، از طرفی خود را دوست و حامی مردم ایران میدانید و از سوی دیگر ایران را تروریسم خوانده و در دست
داشتن ترور اثبات نشده سفیر عربستان متهم میکنید، ادعا میکنید خواستار پیشرفت کشور ما هستید اما فعالیتهای هستهای ایران را مشکوک قلمداد نموده و در نهایت آن را به شورای امنیت میفرستید، خواستار بهبود روابط با ایران هستید و در رسانههایتان به صراحت به حمایت از معارضانی میپردازید که به قانون احترام نگذاشته و با دعوت به آشوبگری نتایج حضور 40 ملیونی مردم را لگدکوب نمودند. خانم کلینتون کدام یک از دروغهای رییسجمهور و مسوولان ایالات متحده را باور کنیم. چشم در چشم مردم ایران و در آن سوی تلویزیون نشستهاید و از رفتار 50 ساله اخیر رژیم ایالات متحده امریکا ابراز تأسف میکنید؟!!! دخالت در کودتای 28 مرداد و انهدام هواپیمای مسافربری ایران و کشتن 290 انسان مظلوم توسط ناو نظامی ایالات متحده تنها یک اشتباه بود؟!!! مگر ما تشویق کاپیتان "راجرز قاتل" فرمانده ناو وینسنس توسط رئیس جمهور وقت آمریکا را فراموش میکنیم. مگر ما میتوانیم ترور دانشمندان هستهای و اساتید دانشگاهایمان توسط عوامل موساد و سیا را از یاد ببریم. مگر میتوانیم اعترافات عبدالمالک ریگی سفاک مبنی بر حمایت و کمک عوامل رژیم ایالات متحده در کشتن صدها انسان بی گناه
را نادیده انگاریم. از این فراتر کشتن برادران و خواهران مسلمانمان در عراق، افغانستان، بحرین، لیبی، یمن، سوریه و... توسط سربازان دولت امریکا و ناتو و با تسلیحات ساخته شده در کارخانههای ایالت متحده را نمیتوانیم انکار کنیم. شفاف بودن سیاستهای امریکا و هم پیمان استراتژیک آن یعنی رژیم کودک کش و نژاد پرست صهیونیست و سایر دولتهای غربی در کشت و کشتار انسانها به قدری آشکار است که اگر ما شما را جز تروریست دولتی بخوانیم جفا کردهایم. ملت ایران اعم از پیر و جوان، مرد و زن، دانشجو و استاد در کنار مسوولان جمهوری اسلامی تنها یک خواسته را طلب مینمایند و آن این است که ما هرگز خواهان مذاکره و برقراری ارتباط با دولتی که در میان مردم خودش نیز منفور و مطرود است نیستیم. دولتمردان آمریکایی به خوبی این صدا را بشنوند تا در تحلیلهایشان از ایران دچار سردرگمی نشوند. در ایران این مردم هستند که تحت هدایت و راهنمایی رهبر فقید و ولی امرشان تصمیم میگیرند. مقامات ایرانی از این که با مقامات آمریکایی رو به رو شوند اجتناب میورزند چرا که مقامات امریکایی را شریک کشتار هزاران بی گناه در شرق و غرب عالم میدانیم. و این خواسته مردم ایران است.
مذاکره و رویارویی با دولتی که خود را قیم همه عالم میپندارد و هرگز نخواسته است رفتار خود را تغییر داده و از غرور و تکبر خویش دست بردارد، هرگز میسر نیست. اگر این مطلب برای شما قابل هضم نیست خروش مردم ایران و دانش آموزان و دانشجویان ایرانی را در روز 12 و13 آبان ماه و در مقابل جاسوس خانه سابق آمریکا در ایران و نیز در سرتاسر میهن اسلامیمان بشنوید و ببنید. خانم کلینتون از اینکه به فکر تحصیل دانشجویان ایرانی در ایلات متحده آمریکا هستید ممنونیم. اگر شما و دولتمردان امریکایی و اربابان صهیونیست شما دست از ترور داشجویان و اساتیدمان بردارند و تحریمهای علمی را نیز برطرف نمایید شرایط داخل کشور به قدری مساعد هست که با رشد فعلی علم در کشورمان به زودی مرزهای علم را خواهیم شکافت. هرچند ما بنابر آموزههای مکتب اسلام از علم آموزی و شاگردی ابایی نداریم. دانشجویان ایرانی نگران دانشجویان و مردمی هستند که شبهای سرد در چادرهایی به سر میبرند که در خیابان وال استریت و سایر خیابانهای ایالات متحده برپا شده است. ما از حمله نیروهای پلیس به مردم معترض نظام سرمایهداری آمریکا نگرانیم. ملت ایران حمایت خود را از هزاران انسان اگاه و
بیداری که در آمریکا صدای "ما 99 درصدیم" را سر میدهند، اعلام میکند. ما دانشجویان ایرانی از نبود آزادی بیان در آمریکا و دستگیری دانشجویانی که تنها خواسته شان پایان دادن به حاکمیت یک درصدی سرمایه داران صهیونیست است، نگرانیم. ما به بایکوت و سانسور رسانهای اخبار "جنبش فتح وال استریت" در امریکا اعتراض داریم. خانم کلینتون به جای شرکت در برنامههای تلویزیونی و اجرای تمسخر آمیز نمایش ترحم برای دانشجویان ایرانی و ابراز دلسوزی مادرانه خود برای برقراری ارتباط با مردم ایران فکری به حال مردم معترض خود در خیابانهای وال استریت و سایر ایالات کشورتان کنید. با مردم خود، بدون واسطه بنشینید و گوش فرا دهید که چرا آنان از نظام سرمایه داری شما متفرند؟ چرا نظام لیبرال - دموکراسی شکست خورده است؟ سخنان مردم خود را به خوبی بشنوید که میگویند: چرا مالیاتهای ما صرف جنگ و کشتن هزاران انسان بی گناه میشود؟ پاسخی برای 99 درصد مردم کشورتان تهیه ببینید. خانم کلینتون در پایان و با ابراز تمایل شما برای گفت و گو چند سؤال را مطرح نموده و امیدواریم پاسخ این سؤالات را به ما دانشجویان و ملت ایران بدهید. 1.چرا دولتمردان آمریکایی مدام دچار اشتباه
میشوند؟ به عنوان مثال هواپیمای مسافربری ایران را به اشتباه نشانه میگیرید، یا برای دست یافتن به سلاحهای هستهای به عراق حمله میکنید، یا به اشتباه خانه و کاشانه مردم افغانستان را مورد حمله قرار میدهید. 2.چرا دولتمردان امریکایی از تروریستها حمایت میکنند؟ مثلا حمایت علنی و آشکار از رژیم تروریست و کودک کش اسرائیل، حمایت از گروه تروریستی ریگی، حمایت از گروه تروریستی القاعده، حمایت از گروه تروریستی پژاک، حمایت از تروریستهایی که دانشمندان، دانشجویان و اساتید علمی کشورمان را ترور نمودند. 3.چه ارتباطی میان سرمایه داران صهیونیست و حمایت بی دریغ مسوولان امریکایی از آنان وجود دارد؟و چرا باید مسوولان آمریکایی امور خود را در لابیهای صهیونیستی هماهنگ نمایند؟ 4.چرا از تشکیل کمیته حقیقت یاب مستقل برای تحقیق درباره حادثه تروریستی برجهای دوقلو -یازده سپتامبر- فرار میکنید؟ 5.چرا امروزه دولت و دولت مردان امریکایی در نزد اذهان عمومی روز به روز منفور و منفورتر میشوند؟ به عنوان نمونه چرا شما به مانند مسوولان جمهوری اسلامی ایران مورد استقبال مردم کشورهایی چون لبنان و سوریه و عراق و... قرار نمیگیرید؟ یا هنگام سفر به
کشورهایی چون عراق و افغانستان بدون اطلاع قبلی و تنها در پایگاههای نظامی خویش حضور مییابید؟ یا اینکه با سفر آقای اوباما حتی به کشورهای غربی، مردم دست به راهپیمایی و اعتراض میزنند؟ 6.چرا امریکا جانبدار رژیم نامشروع سلطنتی بحرین و حامیان آن است. مگر دولت مردان امریکایی داعیه دار دفاع از حقوق بشر نیستند؟ مگر شما ریخته شدن خون صدها بی گناه در بحرین و تخریب مساجد و حسینیهها را در این کشور مشاهده ننمودید؛ پس همچنان مسوولان رژیم نامشروع بحرین با دولت شما ارتباط دارند و به کشور شما سفر میکنند؟ 7.شما نه به عنوان وزیر خارجه امریکا بلکه به عنوان یک انسان اعتراضات آرام و بدون خشونت مردم یمن را نمیبینید؟ آیا حمام خونی که صالح دیکتاتور در یمن به راه انداخته است وجدان شما را به درد نیاورده است؟پس چگونه است صدایی از گلوی مسوولان امریکایی علیه "علی عبدا... صالح قاتل" بلند نمیشود؟ سالهاست که صدای شکسته شدن هیمنه امریکا به گوش میرسد. دوران افول ابرقدرتی امریکا آغاز شده است. پیش از آن که به سرنوشت ابرقدرت شرق یعنی کمونیست دچار شوید به خواستههای انسانی مردم خویش گوش فرا دهید.