اخبار آرشیوی

خبرگزاری ایسنا نوشت: انتشار این ضمیمه با اعتراض شدید ایران، روسیه و چین روبه‌رو شده است. متن کامل بخش ضمیمه گزارش آمانو به این شرح است: « ضمیمه ابعاد نظامی احتمالی در برنامه هسته‌یی ایران 1ـ این ضمیمه شامل سه بخش است: بخش A، که یک مرور تاریخی از تلاش‌های آژانس برای حل مسائل مربوط به دامنه و ماهیت برنامه هسته‌یی ایران به ویژه نگرانی‌ها در مورد ابعاد نظامی احتمالی را ارائه می‌دهد؛ بخش B توصیفی کلی از منابع اطلاعات در دسترس آژانس و ارزیابی‌اش از اعتبار آن اطلاعات فراهم می‌آورد و بخش C، تحلیل آژانس را از اطلاعات موجود بر مبنای شواهد مربوط به وجود یا توسعه فرآیند مرتبط با فعالیت‌های هسته‌یی، شامل تسلیحاتی شدن منعکس می‌کند. A. مرور تاریخی 2ـ از اواخر 2002 مدیرکل درباره نگرانی‌ها درباره ماهیت برنامه هسته‌یی ایران به شورای حکام گزارش کرده است. چنین نگرانی‌هایی با ظهور منابع اطلاعاتی باز که نشان می‌داد ایران در حال ساخت یک تاسیسات زیرزمینی بزرگ هسته‌یی در نطنز و یک کارخانه تولید آب سنگین در اراک است، همزمان شد. 3ـ بین 2003 و 2004 آژانس یک سری قصور مهم از جانب ایران را در انجام تعهداتش تحت موافقت‌نامه پادمان در رابطه با گزارش مواد هسته‌یی‌‍، فرآوری و استفاده از مواد هسته‌یی‌ اعلام نشده و قصور در اعلام تاسیساتی که مواد هسته‌یی را دریافت، انبار و فرآوری ‌کرده است، تایید کرد. به ویژه کشف شد که ایران در اوایل دهه 1970 و دهه 1980 و به دنبال آن در دهه 1990 و دهه 2000 از مواد هسته‌یی اعلام نشده برای آزمایش و تجربه در چند فعالیت تبدیل اورانیوم، غنی‌سازی، ساخت و تابش از جمله جداسازی پلوتونیوم در تاسیسات و مکان‌های اعلام نشده، استفاده کرده است. 4ـ ایران در اکتبر 2003 به مدیرکل اطلاع داد که سیاستی کاملا باز را اتخاذ کرده است و تصمیم گرفته است تصویر کاملی از فعالیت‌های هسته‌یی‌اش را به آژانس ارائه کند. در پی آن، ایران به آژانس اجازه دسترسی به اماکنی را داد که آژانس خواستار بازدید از آن‌ها شده بود و اطلاعات و اظهارنامه‌هایی در ارتباط با منشا تجهیزات و قطعات وارد شده ارائه کرد و افراد را برای مصاحبه در دسترس آژانس قرار داد. ایران هم‌چنین به اجرای کد اصلاح شده 1/3 از بخش عمومی ترتیبات فرعی که در فوریه 2003 با آن موافقت کرد ادامه داد؛ این کد ارائه اطلاعات طراحی درباره تاسیسات جدید هسته‌یی را به محض این‌که تصمیم برای ساخت، اتخاذ یا اجازه ساخت چنین تاسیساتی داده شود، الزامی می‌کند. ایران در نوامبر 2003 اعلام کرد که قصد دارد پروتکل الحاقی در موافقت‌نامه پادمان‌ها را امضا کند (که این کار را در دسامبر 2003 در پی تصویب متن از سوی شورا انجام داد)؛ ایران علاوه بر آن اعلام کرد که پیش از لازم‌الاجرا شدن آن، مطابق با مفاد آن پروتکل عمل خواهد کرد. 5 ـ بین 2003 و اوایل 2006 ایران گزارش‌های تغییر فهرست موجودی را تسلیم و اطلاعات طراحی مربوط به تاسیساتی را که در آن فعالیت‌های اعلام نشده، انجام شده بود فراهم کرد و مواد هسته‌یی را برای راستی‌آزمایی در اختیار آژانس قرار داد. ایران هم‌چنین تایید کرد که از نهادهای مرتبط با وزارت دفاع در برخی از فعالیت‌های اعلام نشده پیشین استفاده کرده است. ایران اذعان کرد که تماس‌هایی با واسطه‌هایی از یک شبکه پنهان تامین هسته‌یی در 1987 و اوایل دهه 1990 داشته است و این‌که در 1987 یک برگه دست‌نویس حاوی پیشنهاد کمک برای توسعه فن‌آوری غنی‌سازی اورانیوم از طریق سانتریفیوژ دریافت کرده بود که در آن اشاره‌هایی نیز به یک واحد بازتبدیل با تجیهزات ریخته‌گری شده بود. ایران هم‌چنین تایید کرد که بسته‌ای از اطلاعات مربوط به فن‌آوری غنی‌سازی اورانیوم دریافت کرده است که شامل یک سند 15 صفحه‌ای (که از این به بعد به عنوان "سند فلز اورانیوم" به آن اشاره می‌شود) بود و به گفته ایران درخواستی برای آن نداده بود؛ این سند فرآیندها را برای تبدیل ترکیبات فلوریداورانیوم به فلز اورانیوم و تولید اجزای نیم کروی فلز اورانیوم غنی‌شده را توصیف می‌کند. 6ـ آژانس به تلاش برای دریافت توضیحات مربوط به دامنه و ماهیت برنامه هسته‌یی ایران به ویژه بر اساس پذیرش ایران راجع به تماس‌هایش با شبکه پنهان تامین هسته‌یی، اطلاعاتی که توسط شرکت‌کنندگان در آن شبکه فراهم آمد و اطلاعاتی که توسط یک کشور عضو به آژانس داده شد، ادامه داد.سومین مورد که از آن به عنوان "اسناد مطالعات ادعایی" یاد می‌شود و در سال 2005 به آژانس ارایه شد، نشان داد که ایران در فعالیت‌هایی که مطالعاتی را در مورد یک پروژه به اصطلاح نمک سبز، تست‌های انفجاری با قدرت بالا و مهندسی دوباره یک وسیله ورود مجدد موشک برای جای دادن یک خرج جدید شامل می‌شود‍، شرکت داشته است. همه این اطلاعات با هم نگرانی‌هایی را در مورد ابعاد نظامی احتمالی در برنامه هسته‌یی ایران به وجود می‌آورد. 7ـ در اوت 2007 ایران و آژانس در مورد «تفاهم‌های جمهوری اسلامی ایران و آژانس درباره مدالیته حل و فصل مسائل باقی‌مانده» (که به طور کلی به آن به عنوان «برنامه کار» اشاره می‌شود)‌ موافقت کردند. آژانس در فوریه 2008 اعلام کرد که چهار موضوع در برنامه کار که "مسائل باقی‌مانده گذشته"نام گرفت و دو موضوع که "دیگر مسائل باقی‌مانده" نام گرفت یا بسته شدند، یا تکمیل شدند یا دیگر حل‌نشده هستند. مسائل باقی‌مانده که نیازمند توضیح ایران است مربوط به مطالعات ادعایی است و علاوه بر آن موضوعات دیگری وجود دارد که در جریان حل شش موضوع دیگر مطرح شده بود و باید در رابطه با مطالعات ادعایی به آن پرداخت؛ این مسایل شامل شرایط دستیابی ایران به سند فلز اورانیوم، تدارک و فعالیت‌های تحقیق و توسعه نهادهای و شرکت‌های نظامی که می‌توانست با برنامه هسته‌یی مرتبط باشند و تولید تجهیزات و قطعات توسط هسته‌یی توسط شرکت‌های متعلق به صنایع دفاع. 8 ـ آژانس بین فوریه و مه 2008، مطابق با برنامه کار اطلاعاتی را (شامل مستند‌ها) درباره مطالعات ادعایی با ایران در میان گذاشت و خواستار توضیح شد. در مه 2008 ایران یک ارزیابی 117 صفحه‌ای از آن اطلاعات را به آژانس ارائه داد. اگرچه ایران درستی برخی از اطلاعات آژانس (مثل تایید اسامی افراد، مکان‌ها ‍و سازمان‌ها) را تایید کرد، ارزیابی ایران بر کاستی‌های شکل و قالب این اطلاعات تمرکز داشت و ادعاها را با این استدلال که آن‌ها مبتنی بر اسناد "جعلی" و اطلاعات "ساختگی" است، رد کرد. 9ـ آژانس به دریافت اطلاعات بیش‌تر از کشورهای عضو ادامه داد و اطلاعات جدیدی به واسطه تلاش‌های خود به دست آورد. آژانس بدون این‌که موفق شود، تلاش کرد که ایران را وارد بحث درباره این اطلاعات کند و در نهایت در اکتبر 2010 نامه‌ای به ایران نوشت تا اطلاعات بیش‌ترش را در اختیار ایران بگذارد. 10ـ بین 2007 و 2010 ایران هم‌چنان به مخفی کردن فعالیت‌های هسته‌یی از طریق ندادن اطلاع به موقع درباره تصمیم برای ساخت یا دادن اجازه‌ ساخت یک تاسیسات برق هسته‌یی جدید در دارخوین و سومین تاسیسات غنی‌سازی در نزدیکی قم (کارخانه غنی‌سازی سوخت فردو) ادامه داد. آژانس هم‌چنان در انتظار پاسخ‌های اساسی ایران به تقاضای آژانس برای اطلاعات بیش‌تر درباره‌ اعلامیه‌هایش در سال‌های 2009 و 2010 و این موضوع است که تصمیم گرفته است 10 تاسیسات غنی‌سازی دیگر را بسازد (اماکنی برای 5 تاسیسات شناسایی شده است) و این‌که این کشور فن‌آوری غنی‌سازی از طریق لیزر را در اختیار دارد. 11ـ آژانس به دریافت، جمع‌آوری و ارزیابی اطلاعات مربوط به ابعاد نظامی احتمالی برنامه‌ هسته‌یی ایران ادامه داده است. با توجه به این‌که اطلاعات بیش‌تری در اختیار آژانس قرار گرفته است، آژانس قادر بوده است با وجود فقدان تعامل ایران تحلیل‌اش از ابعاد نظامی احتمالی در برنامه‌ هسته‌یی ایران را بهبود بخشد. B. اعتبار اطلاعات 12ـ همان‌طور که در پاراگراف 6 بالا اشاره شد، در میان اطلاعات در دسترس آژانس سند مطالعات ادعایی قرار دارد: حجم بالایی از اسناد (شامل مکاتبات، گزارش‌ها‌، گراف‌های نمایشی، ویدیو و طراحی‌های مهندسی) که بالغ بر یک هزار صفحه است. اطلاعات منعکس شده در آن سند دارای ماهیت پیچیده به لحاظ فنی و به هم مرتبط است و نشان دهنده‌ تحقیق، توسعه و فعالیت‌های آزمایشی در طول زمان است. این سند هم‌چنین شامل مکاتبه‌ها در سطوح کاری هماهنگ با اجرای روز به روز یک برنامه‌ رسمی است. این اطلاعات طبق رویه‌ آژانس با دقت و حساسیت بررسی شد. آژانس هم‌چنین نشست‌های متعددی با برخی کشورهای عضو داشت تا اطلاعاتی که در اختیارش قرار گرفته بود را روشن‌سازی کند، از آن‌ها سوالاتی درباره‌ کاری که روی این سند و اطلاعات منعکس شده در آن داشته اند بپرسد و اطلاعات بیش‌تری درباره‌ این منابع اساسی کسب کند. 13ـ علاوه بر سند مطالعات ادعایی آژانس اطلاعاتی را از بیش از 10 کشور عضو دریافت کرده است، این اطلاعات شامل اطلاعات مربوط به اکتساب، اطلاعات مربوط به سفرهای بین‌المللی افرادی که گفته می‌شود در فعالیت‌های نسبت داده شده دست داشته‌اند، سوابق مالی، اسناد منعکس‌کننده‌ ترتیبات بهداشتی و ایمنی و دیگر اسنادی است که نشان دهنده‌ تکنیک‌های ساخت برای برخی قطعات انفجاری با قدرت بالاست. این اطلاعات، اطلاعات منعکس در سند مطالعات ادعایی را تقویت می‌کند و گرایش به اثبات این اطلاعات دارد. این اطلاعات به فعالیت‌هایی که اساسا فراتر از فعالیت‌های شناسایی شده در آن سند است، مربوط می‌شود. 14ـ علاوه بر اطلاعات اشاره شده در پاراگراف 12 و 13، آژانس اطلاعاتی را از طریق تلاش‌های خود از جمله انتشارات و مقالاتی که از طریق تحقیقات با منابع آزاد، تصاویر ماهواره‌یی، نتایج فعالیت‌های راستی‌آزمایی آژانس و اطلاعات ارائه شده توسط ایران در چارچوب آن فعالیت‌های راستی‌آزمایی است، به دست آورده است. به ویژه آژانس مذاکرات مستقیم با برخی افرادی داشته است که در فعالیت‌های مربوطه در ایران دست داشته است، از جمله برای نمونه مصاحبه‌ای با یک شخصیت برجسته در شبکه‌ مخفی تامین هسته‌یی (پاراگراف 35 بالا را مشاهده کنید). اطلاعات کسب شده توسط آژانس از مذاکرات با این افراد داشت، از نظر چارچوب‌های زمانی و محتوای فنی با اطلاعات ارائه شده توسط کشورهای عضو و اطلاعاتی که از طریق تلاش‌های خود به دست آورده است، هماهنگ است. 15ـ همان‌طور که در پاراگراف 8 اشاره شد، ایران برخی اطلاعات منعکس شده در سند مطالعات ادعایی را تصدیق کرده است. اما بسیاری از پاسخ‌های ایران به سوالات آژانس در ارتباط با این تلاش‌ها برای حل نگرانی‌های آژانس، غیر دقیق/ یا ناکامل بوده است و این اطلاعات با تاخیر به دست آمده و گاهی متناقض است. این همراه با وقایعی نظیر برچیدن سایت لویزان شیان در اواخر سال 2003 / اوایل 2004 (به پاراگراف 19 مراجعه کنید) و یک الگوی اذعان دیرهنگام به وجود بخش‌های پیش‌تر اعلام نشده‌ برنامه‌ هسته‌یی ایران باعث افزایش نگرانی‌های آژانس به جای رفع آن‌ها شده است. 16ـ همان‌طور که در بالا اشاره شد اطلاعاتی که در این ضمیمه گنجانده و ارائه شده است از طیف گسترده‌ای از منابع مستقل، از جمله تعدادی از کشورهای عضو، از تلاش‌های آژانس و از اطلاعات فراهم شده توسط ایران اخذ شده است. این اطلاعات از لحاظ مفاد فنی، افراد و سازمان‌های دخیل و چارچوب‌های زمانی کاملاً با هم سازگاری دارند. بر اساس این ملاحظات و با توجه به شناخت عمومی آژانس از برنامه هسته‌یی ایران و تحول تاریخی آن، آژانس اطلاعاتی را که بخش c این ضمیمه به آن اتکا دارد کاملاً معتبر می‌داند. C. شاخص‌های توسعه مواد منفجره هسته‌یی 17ـ ایران در چارچوب برنامه هسته‌یی خود به توانایی غنی‌سازی اورانیوم تا سطح 20 درصد اورانیوم ـ 235 که اعلام کرده برای استفاده به عنوان سوخت در رآکتورهای تحقیقاتی است، دست یافته است. در نبود هرگونه نشانه‌ای حاکی از این‌که ایران در حال حاضر به فکر بازفرآوری سوخت هسته‌یی تابیده شده برای استخراج پلوتونیوم است، آژانس تاکنون تحلیل‌های خود درباره برنامه هسته‌یی ایران را روی مسیری برای دستیابی که شامل اورانیوم با غنای بالا است، متمرکز کرده است. بر اساس نشانه‌هایی که آژانس در ارتباط با فعالیت‌های هسته‌یی ایران مشاهده کرده است، کار آژانس بر تحلیلی متمرکز بوده که با توسعه وسیله‌ای برای انفجار اورانیوم با غنای بالا از درون مرتبط بوده است. C.1. ساختار مدیریت برنامه 18ـ کشورهای عضو اطلاعاتی را برای آژانس تهیه کرده‌اند که نشان می‌دهند فعالیت‌های اشاره شده در بخش‌های C.2 تا C.12 لااقل در یک دوره زمانی مهم از یک ساختار برنامه‌ای مدیریت شده‌اند، نهادهای مشورتی به آن‌ها کمک کرده‌اند و با توجه به اهمیت این تلاش‌ها شخصیت‌های ارشد ایرانی در داخل این ساختار فرماندهی حضور داشته‌اند. آژانس از تحلیل این اطلاعات و اطلاعات به‌دست آمده از سوی ایران و بر اساس تلاش‌های خود قادر بوده است که به اعتقاد خودش درک خوب از فعالیت‌های ایران تا پیش از پایان 2003، به دست آورد. توانایی آژانس برای ایجاد یک درک خوب همسان از فعالیت‌های ایران بعد از پایان سال 2003 به دلیل اطلاعات محدودتری که در اختیار آژانس بود، کاهش ‌یافت. برای سهولت ارجاع، شکل زیر خلاصه‌وار درک و فهم آژانس را از این ساختار برنامه‌ای و تغییرات اداری که در طول سال‌ها در آن ساختار به وجود آمده است، نشان می‌دهد. پیوست اول این ضمیمه جزییات بیش‌تری را بر مبنای اطلاعات درباره پروژه‌ها و تمهیدات سازمانی داخل این ساختار برنامه ارائه می‌کند. 19ـ آژانس اطلاعاتی را از کشورهای عضو دریافت کرده است که نشان می‌دهد مدتی پس از این که ایران در اواخر سال 1980 فعالیت‌های خریدهای پنهانی خود را آغاز کرد، ساختارهای سازمانی و تمهیدات اداری برای یک برنامه هسته‌یی اعلام نشده، ایجاد شدند که از طریق مرکز تحقیقات فیزیک (PHRC) مدیریت می‌شدند و تحت نظارت یک کمیته علمی وابسته به موسسه تحقیقات آموزش صنایع دفاعی (ERI) که برای هماهنگی تحقیق و توسعه برای وزارت دفاع و نیروهای مسلح وزارت (MODAFL) تاسیس شده بود، قرار داشتند. ایران تایید کرده است که این مرکز در در 1989 در لویزان ـ شیان در تهران تاسیس شده است. ایران اعلام کرده است که مرکز تحقیقات فیزیک با هدف آمادگی برای مبارزه و خنثی‌سازی خسارات و تلفات حوادث و حملات هسته‌یی (دفاع هسته‌یی) و نیز برای حمایت و تهیه وسایل و خدمات علمی به وزارت دفاع ایجاد شده است. ایران علاوه بر آن اعلام کرده است که این فعالیت‌ها در سال 1998 متوقف شده‌اند. ایران در اواخر سال 2003/ اوایل 2004 این محل را کاملا تخلیه و پاک‌سازی کرد. 20ـ طبق اطلاعات به دست آمده از سوی کشورهای عضو در اواخر دهه 1990 و یا اوایل دهه 2000 فعالیت‌های مرکز تحقیقات فیزیک تحت «برنامه آماد» (AMAD Plan) یکپارچه شدند. محسن فخری‌زاده (مهابادی) مقام اجرایی برنامه آماد بود که امور اجرایی آن توسط «دفتر ارکیده» انجام می‌شد. به نظر می‌رسد اکثر فعالیت‌هایی که تحت برنامه آماد اجرا می‌شدند در طول سال‌های 2002 و 2003 رخ داده‌اند. 21ـ اکثر جزییات فعالیت‌هایی که گفته می‌شود تحت برنامه آماد اجرا شده‌اند، از اسناد مطالعات ادعایی گرفته شده‌اند و همان‌طور که در بند 6 نشان داده شد به مطالعاتی اشاره دارند که در سه زمینه فنی اجرا شده‌اند: پروژه نمک سبز، مواد منفجره با قدرت بالا (از جمله توسعه چاشنی‌های انفجاری سیمی) و باز مهندسی اتاقک خرج موشک شهاب 3 که قابلیت بازگشت مجدد دارد. 22ـ بر اساس ارزیابی‌هایی که آژانس از اطلاعات مندرج در این اسناد انجام داده است، پروژه نمک سبز (که با عنوان پروژه13/5 مشخص شده) بخشی از یک پروژه بزرگ‌تر بود (که به عنوان پروژه 5 مشخص شده) تا منبع اورانیوم مناسبی را برای استفاده در یک برنامه غنی‌سازی آشکار نشده، فراهم کند. محصول این برنامه به فلز تبدیل می‌شود تا در یک کلاهک جدید که موضوع مطالعات مربوط به موشک‌های با قابلیت برگشت بودند (مشخص شده با عنوان پروژه 111) مورد استفاده قرار گیرند. آژانس در مه 2008 در جایگاهی نبود که ارتباط میان پروژه 5 و پروژه 111 را به ایران اثبات کند. اما بعداً اسنادی که ارتباط میان پروژه 5 و پروژه 111 را اثبات می‌کردند به آژانس نشان داده شدند و از این رو ارتباطی میان مواد هسته‌یی و برنامه توسعه یک خرج جدید مشخص شد. 23ـ اطلاعاتی که آژانس از کشورهای عضو دریافت کرده است، نشان می‌دهد که به خاطر نگرانی‌های رو به رشد درباره وضعیت امنیت بین‌المللی در عراق و کشورهای همسایه در آن زمان فعالیت روی برنامه آماد در پی «دستور توقف» صادره از سوی مقامات ارشد ایران در اواخر سال 2003 ناگهان متوقف شد. اما بر اساس همین اطلاعات کارمندان این برنامه برای ثبت و ضبط دستاوردهای پروژه‌های مربوطه خود در محل باقی ماندند. بعداً تجهیزات و محل‌های کار نیز تخلیه و منتقل شدند به‌طوری که چیز زیادی در آن‌جا وجود ندارد که ماهیت حساس کار انجام شده را در آن‌جا مشخص کند. 24ـ آژانس اطلاعات دیگری نیز از کشورهای عضو در اختیار دارد که نشان می‌دهد برخی فعالیت‌های قبلاً اجرا شده تحت برنامه آماد بعدها از سر گرفته شده است و فخری‌زاده نقش اصلی سازمانی خود را حفظ کرد. وی اول زیر نظر یک سازمان جدید معروف به بخش فن‌آوری‌ها و تجهیزات پیشرفته توسعه (SADAT) کار می‌کرد و به گزارش‌دهی خود به MODAFL ادامه می‌داد و بعدها در اواسط 2008 به عنوان رییس دانشگاه تکنولوژی مالک اشتر (MUT) در تهران منصوب شد. بر اساس مشورت یکی از اعضای آژانس فخری‌زاده در فوریه 2011 کرسی عملیاتی خود را از دانشگاه مالک اشتر به یکی از اماکن مجاور آن معروف به سایت "موژه" منتقل کرد. اکنون ریاست سازمان تحقیقات و نوآوری دفاعی بر عهده او است. آژانس نگران است، زیرا برخی از فعالیت‌هایی که پس از سال 2003 انجام شده ارتباط نزدیکی با یک برنامه سلاح هسته‌یی دارد. C.2. فعالیت‌های خرید 25ـ تلاش‌های ایران طبق برنامه آماد برای خرید کالاها و خدمات طبق ادعا ظاهراً تعدادی از شرکت‌های خصوصی را که قادر به پوشش‌دهی به اهداف واقعی خریدها هستند، دخیل کرده است. آژانس از سوی تعدادی از کشورهای عضو مطلع شده است که برای مثال شرکت کیمیا معدن یک شرکت پوششی برای عملیات مهندسی شیمی تحت برنامه آماد بوده است و برای خریدهای سازمان انرژی اتمی ایران (AEOI) نیز مورد استفاده قرار می‌گرفته است. 26ـ علاوه بر آن در تمام این مدت نمونه‌هایی از انجام خریدها و تلاش‌هایی برای انجام خریدها از سوی افراد مرتبط با برنامه آماد در زمینه تجهیزات، مواد و خدماتی که گرچه کاربرد غیرنظامی داشتند، برای توسعه وسیله‌های انفجاری هسته‌یی هم مفید بودند، از سوی خود آژانس آشکار شده و یا برای آن شناخته شده است. از جمله این تجهیزات، مواد و خدمات عبارتند از: سوییچ‌های الکترونیکی پر سرعت و دهانه‌های جرقه (که برای ماشه‌کشی و چاشنی‌های آتشی قابل استفاده است)، دوربین‌های پر سرعت (که در شناسایی‌های آزمایشی مفید است)، منابع نوترونی (که برای کالیبره‌کردن تجهیزات اندازه‌گیری نوترون‌ها قابل استفاده است)، آشکارسازهای تشعشعات و تجهیزات اندازه‌گیری (که در یک محیط تولید مواد هسته‌یی مفید است) و دوره‌های آموزشی درباره موضوعات مرتبط با توسعه مواد منفجره هسته‌یی (از قبیل محاسبات برش نوترونی و تعاملات/ هیدرودینامیک‌های امواج ضربتی). C.3. دستیابی مواد هسته‌یی 27ـ در سال 2008 مدیرکل شورای حکام را مطلع کرد که: هیچ اطلاعاتی در آن زمان ـ جدای از سند اورانیوم فلزی ـ در مورد طرح یا ساخت واقعی اجزای مواد هسته‌یی برای یک سلاح هسته‌یی یا سایر اجزای کلیدی مشخص مثل آغازگرها یا در مورد مطالعات فیزیک هسته‌یی موجود نیست و استفاده واقعی از مواد هسته‌یی مرتبط با "مطالعات ادعایی" را نمایان نمی‌کند. 28ـ اگرچه، همان‌گونه که در بالا در پاراگراف 22 بیان شد، اطلاعات مندرج در مستندهای مطالعات ادعایی بیان‌گر این هستند که ایران روی پروژه‌ای به منظور تامین یک منبع اورانیوم برای استفاده در یک برنامه غنی‌سازی مخفی کار می‌کرده است که محصول آن قرار بود به فلز مورد استفاده در کلاهک جنگی جدید تبدیل شود که موضوع مطالعات مربوط به حامل موشک‌های با قابلیت برگشت بود. اطلاعات تکمیلی ارائه شده از سوی کشورهای عضو مشخص می‌کند که اگرچه اورانیوم استفاده نشده است، مقادیر در حد کیلوگرم از فلز اورانیوم طبیعی در دسترس طرح آماد قرار داشت. 29ـ اطلاعاتی که توسط یک کشور عضو در اختیار آژانس قرار داده شده است و آژانس قادر بوده است آن‌ها را مستقیما بررسی کند مشخص می‌کند که ایران از طریق کسب تجربه در بازیافت اورانیوم از ترکیبات فلوراید پیشرفت‌هایی داشته است. (با استفاده از اکسید سرب به عنوان ماده جانشین به منظور خودداری از احتمال بروز آلودگی کنترل نشده در محل کارگاه). 30 ـ به علاوه شماری از تجهیزات، اگرچه الان اعلام شده و در حال حاضر تحت نظارت پادمان است، به غنی‌سازی اورانیوم اختصاص داده شده است (کارخانه غنی‌سازی سوخت و کارخانه آزمایشی غنی‌سازی سوخت در نطنز و کارخانه غنی‌سازی سوخت فردو نزدیک قم) به طور پنهانی توسط ایران ساخته شده‌اند و زمانی وجود آن‌ها اعلام شد که آژانس از طریق منابع دیگری غیر از ایران مطلع شده بود. این امر، به همراه تلاش‌های قبلی ایران برای پنهان کردن فعالیت‌های مرتبط با مواد هسته‌یی، نگرانی بیش‌تری را درباره احتمال وجود تجهیزات و مواد هسته‌یی اعلام نشده در ایران ایجاد کرد. C.4. اجزاء هسته‌یی برای یک دستگاه مواد انفجاری 31ـ HEU بازیابی شده از فرایند غنی‌سازی برای استفاده در یک دستگاه هسته‌یی، ابتدا تبدیل به فلز می‌شود. سـپس فلز قالب شـده و به اجزای مناسب برای مرکز هسته‌یی، ماشین‌کاری می‌شود. 32 ـ همان‌گونه که در پاراگراف 5 بالا بیان شد، ایران اذعان کرده است، همراه با یک صفحه سند دست‌نویس که ارائه‌کننده کمک‌هایی با توسعه تکنولوژی سانتریفیوژ برای غنی‌سازی اورانیوم است، که مرجع آن هم‌چنین واحدی است که برای تبدیل مجدد با تجهیزات قالب گیری ساخته می‌شود، هم‌چنین سند فلز اورانیوم را دریافت کرده است که ازجمله، فرآیند تبدیل اجزای اورانیوم به فلز اورانیوم و تولید اجزای اورانیوم فلزی غنی‌شده نیم‌کره‌ای را تبیین می‌کند. 33 ـ سند فلز اورانیوم در دسترس شبکه مخفی توزیع فرآورده هسته‌یی قرار گرفت تا برای توسعه توانمندی غنی‌سازی سانتریفیوژ کمک‌هایی را در اختیار ایران قرار دهد و هم‌چنین بخشی از یک مجموعه بزرگ‌تر از اطلاعات است که دربرگیرنده عوامل یک طرح انفجار هسته‌یی است. بسته اطلاعاتی مشابه که در سال 2003 ظاهر شد، توسط همان شبکه به لیبی ارائه شده بود. اطلاعات مربوط به لیبی که ابتدا توسط کارشناسان آژانس در ژانویه 2004 بررسی شد، دربرگیرنده جزییات مرتبط با طراحی و ساخت و تولید اجزای لازم برای یک دستگاه انفجاری هسته‌یی بود. 34ـ به علاوه یک کشور عضو، امکان دسترسی کارشناسان آژانس به مجموعه‌ای از فایل‌های الکترونیکی که از کامپیوترهای ضبط شده یکی از اعضای کلیدی شبکه در نقاط مختلف به‌ دست آمده بود را فراهم کرد. این مجموعه دربرگیرنده اسناد دیده شده در لیبی بود که به همراه آن نسخه‌های بعدی آن اسناد، از جمله نسخه الکترونیکی به روز شده سند فلز اورانیوم بود. 35ـ در گفت‌وگویی در سال 2007 با یکی از اعضای شبکه مخفی توزیع فرآورده هسته‌یی به آژانس گفته شد که اطلاعات طراحی انفجار هسته‌یی در اختیار ایران قرار داده شده است. با توجه به اطلاعات دریافت شده در جریان آن گفت‌وگو،آژانس نگران این است که ایران به اطلاعات طراحی پیشرفته‌تری نسبت به آن‌چه درسال 2004 شناسایی شد و توسط شبکه مخفی توزیع هسته‌یی به لیبی داده شده بود، دسترسی پیدا کرده باشد. 36ـ علاوه بر آن یک کشور عضو اطلاعاتی را ارائه کرد که نشان می‌داد در جریان طرح آماد، کارهای مقدماتی که با مواد هسته‌یی مرتبط نبوده برای ساخت اجزای فلز اورانیوم طبیعی و غنی‌شده با درصد بالا برای یک دستگاه انفجار هسته‌یی انجام گرفته است. 37ـ از آن جا که تبدیل اجزای HEU به فلز و ساخت اجزای فلزی HEU در اندازه و کیفیت مناسب، گام‌هایی در مسیر توسعه یک دستگاه انفجار هسته‌ییHEU محسوب می‌شوند، روشن ساختن موضوع بالا از سوی ایران ضروری است. C.5 توسعه چاشنی 38ـ توسعه ایمن چاشنی‌های سریع عمل‌کننده و تجهیزات مناسب برای آتش‌زنی چاشنی‌ها، یک قسمت لاینفک از برنامه توسعه یک دستگاه هسته‌یی انفجاری است. در میان اسناد مطالعات ادعایی، تعدادی از اسناد مربوط به توسعه چاشنی‌های سریع معروف به چاشنی‌های انفجاری سیمی (EBW) توسط ایران در بین سال‌های 2003 ـ 2002 است که به عنوان یک جایگزین ایمن چاشنی برای طراحی دستگاه هسته‌یی اشـاره شده در پاراگراف 33 اسـتفاده می‌شود. 39ـ در سال 2008 ایران به آژانس اظهار کرد که EBW را برای کاربردهای غیرنظامی و نظامی متعارف، توسعه داده و هم‌زمانی در حدود یک میکرو ثانیه را در زمان آتش‌زنی دو یا سه چاشنی با هم به‌دست آورده است و یک نسخه از مقاله مربوط به توسعه EBW ارائه شده توسط دو محقق ایرانی در یک کنفرانس در ایران در سال 2005 را به آژانس ارائه کرد. هر دو مقاله نشان داد که وسیله آتش‌زنی با ولتاژ بالا توسط ایران توسعه یافته و یا به دست آمده است. هم‌چنین در سال 2008 ایران به آژانس گفت که قبل از دوره 2002 تا 2004 فن‌آوری EBW را به دست آورده است. ایران هم‌چنین یک سند کوتاه فارسی بدون تاریخ را که مربوط به مشخصات برنامه توسعه چاشنی بوده و نیز یک سند از یک منبع خارجی که نمونه‌ای از یک مثال کاربردهای غیرنظامی چاشنی‌های هم‌زمان است به آژانس ارائه کرد. اما ایران درباره نیاز خود یا کاربرد این چاشنی‌ها توضیحی به آژانس ارائه نکرده است. 40ـ آژانس مشخص کرده که کاربردهای غیرهسته‌یی اگرچه خیلی کم، برای چاشنی‌های EBW و هم‌چنین تجهیزات مناسب برای آتش‌زنی چاشنی‌های چندگانه با هم‌زمانی بالا وجود دارد. با این وجود با توجه به کابردهای احتمالی آن‌ها در وسائل انفجاری هسته‌یی و این حقیقت که چنین فن‌آوری کاربردهای غیرنظامی و متعارف نظامی کمی دارد، توسعه در زمینه چنین چاشنی‌ها و تجهیزاتی توسط ایران یک موضوع نگران‌کننده است، به ویژه در ارتباط با استفاده احتمالی سیستم آغازگر چند نقطه‌یی که در پایین ذکر شده است. C.6 آغازگر مواد منفجره با قدرت بالا و آزمایش‌های مربوطه 41ـ چاشنی‌ها یک منبع آغازگر نقطه‌ای از مواد منفجره را ارایه می‌کنند که به طور طبیعی امواج چاشنی‌ها را از هم دور می‌کنند. در یک دستگاه از نوع انفجار هسته‌یی یک ترکیب اضافی که به عنوان سیستم آغازگر چند نقطه‌ای شناخته شده، می‌تواند موج چاشنی را تغییر شکل داده تا هم‌گرا شده و به صورت یک شکل در مرکز مواد شکاف‌پذیر، چگالی فوق‌بحرانی ایجاد کند. 42ـ آژانس اطلاعات به‌دست آمده از کشورهای عضو را به ایران ارائه کرده که نشان می‌دهند ایران به اطلاعات در مورد طراحی سیستم آغازگر چند نقطه‌یی که می‌تواند به صورت موثر و هم‌زمان یک‌بار انفجاری قوی را در سطح خودش آغاز کند، دسترسی دارد. آژانس قادر بوده تا به صورت مستقل تایید کند که این طراحی و کشور مبداء طراحی آن، وجود دارد. به علاوه آژانس توسط کشورهای دارنده سلاح هسته‌یی مطلع شد که آغازگر چند نقطه‌یی ویژه ادوات انفجاری هسته‌یی استفاده می‌شود. در 117 صفحه ارائه شده به آژانس در تاریخ مه 2008، ایران بیان کرده که موضوع قابل درک نبوده و ایران هیچ فعالیتی را در رابطه با این سند انجام نداده است. 43 ـ اطلاعات ارائه شده به آژانس توسط همان کشور عضو، مفهوم شروع چند نقطه‌یی را همان گونه که توسط ایران در حداقل یک آزمایش مقیاس بزرگ در سال 2003 برای شروع یک بار انفجاری بالا به شکل پوسته نیم کروی استفاده شد، شرح می‌دهد. بر اساس آن اطلاعات، طی آن آزمایش با استفاده از چند کابل فیبرنوری سطح داخلی نیم‌کره‌ی بار انفجاری بالا تحت نظر قرار گرفت و نور خروجی ماده منفجره به محض انفجار توسط یک دوربین با سرعت بالا ثبت شده است. این موضوع باید یادآوری شود که ابعاد سیستم آغازگر و مواد منفجره استفاده شده با آن با ابعاد خرج جدید که طبق اسناد مطالعات ادعایی به مهندسانی که در حال مطالعه بر روی جای‌گذاری بار جدید بر روی اتاقک موشک شهاب 3 بوده‌اند داده شده است، هماهنگی داشتند (پروژه 111) (قسمت C.11 در زیر را ببینید). اطلاعات بیش‌تری که توسط همان کشور به آژانس ارائه شده، نشان می‌دهد که تعداد زیادی آزمایش‌های مواد منفجره توسط ایران در منطقه مریوان انجام شده است. 44ـ آژانس نشانه‌های قوی دارد حاکی از این‌که توسعه سیستم آغازگر مواد منفجره توسط ایران و توسعه آرایش تشخیصی با سرعت بالا استفاده شده برای نظارت آزمایش‌های مربوطه توسط یک کارشناس خارجی انجام شده که نه تنها دارای این دانش در این زمینه بوده، بلکه بیش‌تر کار خود را در این زمینه در برنامه سلاح هسته‌یی کشور خودش انجام داده است. آژانس موارد منتشر شده توسط این کارشناس خارجی را مرور کرده و با او ملاقات کرده است. آژانس قادر بوده است که این موضوع را از سه طریق مورد راستی‌آزمایی قرار دهد، از جمله از طریق خود کارشناس که از حدود سال 1996 تا حدود 2002 در ایران بوده است که ظاهرا ایران را در زمینه توسعه یک موسسه و فنون لازم برای ساخت الماس‌های فرا پخش‌شونده (یا نانو الماس‌ها) کمک می‌کرده و آموزش‌هایی نیز در زمینه فیزیک انفجارها و کاربردهای آن ارائه کرده است. 45ـ به علاوه آژانس بعد از سال 2003 اطلاعاتی را از دو کشور عضو دریافت کرده است مبنی بر این که ایران در تحقیقات تجربی شامل یک نسخه کوچک شده از سیستم آغازگر نیم‌کروی و با مواد منفجره با قدرت بالا که در پاراگراف 43 به آن اشاره شد شرکت کرده است، اگر چه این کار در ارتباط با کاربردهای غیرهسته‌یی بوده است. این کار به همراه دیگر مطالعات که به آژانس اطلاع داده شده و در آن‌ها از همان سیستم آغازگر در شکل استوانه‌یی‌اش استفاده شده، می‌تواند مربوط به توسعه و بهینه‌سازی طراحی آغازگر چند نقطه‌یی در رابطه با کاربردهای هسته‌یی باشد. 46 ـ نگرانی آژانس در مورد فعالیت‌های شرح داده شده در این بخش ناشی از این است که یک سیستم آغازگر چند نقطه‌یی مانند آن چه در بالا شرح داده شد، می‌تواند در یک وسیله انفجاری هسته‌یی استفاده شود. اما ایران در این زمینه مایل به گفت‌وگو با آژانس نبوده است. C.7. آزمایشات هیدرودینامیک 47 ـ یک مرحله ضروری در برنامه توسعه سلاح هسته‌یی تعیین این موضوع است که آیا طراحی تئوری یک وسیله انفجاری که نحوه عملکرد آن می‌تواند از طریق شبیه‌سازی کامپیوتری بررسی شود، در عمل کار خواهد کرد یا نه؟ برای این منظور آزمایشات مواد منفجره با قدرت بالا تحت عنوان "آزمایشات هیدرودینامیکی" انجام می‌شود که در آن ترکیبات هسته‌یی و شکافت‌پذیر با مواد جانشین جایگزین می‌شوند. 48 ـ اطلاعاتی که آژانس از طریق کشورهای عضو به دست آورده و برخی از آن‌ها را مستقیما بررسی کرده است نشان می‌دهد که ایران ترکیبات هسته‌یی انفجاری شبیه‌سازی شده را با استفاده از مواد با چگالی بالا مانند تنگستن تولید کرده است. این ترکیبات محفظه‌های مرکزی کوچکی مناسب برای وارد کردن کپسول‌ها، مانند آن‌هایی که در بخش C.9 شرح داده می‌شود، دارد. استفاده نهایی از چنین ترکیباتی نامشخص است، اگرچه آن‌ها می‌توانند به اطلاعات دیگری که آژانس در رابطه با آزمایشاتی با استفاده از تجهیزات تشخیصی سرعت بالا شامل اشعه ایکس جهت نظارت بر تقارن شوک فشرده شده یک هسته‌ی شبیه‌سازی شده یک سلاح هسته‌یی دریافت کرده است، مربوط باشند. 49 ـ دیگر اطلاعات ارائه شده توسط اعضا به آژانس نشان می‌دهد که ایران یک محفظه پوششی برای انفجارات بزرگ برای آزمایشات هیدرودینامیکی ساخته است. محفظه انفجاری یا اتاقک گفته شده در سال 2000 در پارچین قرار گرفته است. یک ساختمان در آن زمان اطراف یک سازه استوانه‌ای بزرگ در مجتمع نظامی پارچین ساخته شده است. یک خاکریز بزرگ بین ساختمان حاوی استوانه و ساختمان همسایه آن ساخته شده که احتمال استفاده از آن برای انفجارات بزرگ در اتاقک را نشان می‌دهد. آژانس تصاویر ماهواره‌یی تجاری به دست آورده که مطابق با این اطلاعات است. با توجه به شواهد مستقل شامل نوشته‌ای از یک کارشناس خارجی که در بند 44 به آن اشاره شد، آژانس توانست زمان ساخت این استوانه و بعضی از ماهیت‌های طراحی آن (مانند ابعاد) را تایید کند و این که این استوانه برای محدود کردن انفجارات بالاتر از 70 کیلوگرم مواد منفجره که برای انجام آزمایشات شرح داده شده در بند 43 مناسب است، طراحی شده بود. 50 ـ به خاطر اطلاعاتی که آژانس از یک کشور عضو در اوایل سال 2000 به دست آورد و ادعا ‌شد که ایران در حال انجام آزمایشات انفجاری بالا احتمالا در رابطه با مواد هسته‌یی در مجتمع نظامی پارچین بوده است، آژانس از ایران اجازه گرفت که 2 بار در سال 2005 از این سایت بازدید کند. آژانس با استفاده از تصاویر ماهواره‌یی موجود در آن زمان، تعدادی از مناطق مورد نظر را شناسایی کرد که هیچ کدام از آن‌ها شامل محلی که احتمالا حاوی ساختمانی که اتاقک انفجاری در آن قرار داشت، نمی‌شد. بنابراین، بازدیدهای آژانس هیچ چیز ملموسی را کشف نکرد. 51 ـ آزمایشات هیدرودینامیکی مانند آن‌هایی که در بالا شرح داده شد و شامل انفجارات بالا در رابطه با مواد هسته‌یی یا جایگزین‌های مواد هسته‌یی است، نشانه‌های قوی از توسعه احتمالی تسلیحات است. به‌علاوه، استفاده از مواد جانشین و یا پوشش ایجاد شده توسط اتاقک مشخص شده در بالا می‌تواند مانع آلودگی سایت به مواد هسته‌یی شود. ایران باید دلیل این فعالیت‌ها را توضیح دهد. c.8. مدل‌سازی و محاسبات 52 ـ اطلاعات ارائه شده به آژانس توسط دو کشور عضو در رابطه با مطالعات ادعایی مدل‌سازی که در سال 2008 و 2009 توسط ایران انجام شده بود، نگرانی ویژه‌ای برای آژانس است. بر اساس این اطلاعات، مطالعات شامل مدل‌سازی اشکال کروی شکل متشکل از ترکیباتی از مرکز‌ یک وسیله هسته‌یی با اورانیوم با غنای بالا بوده که تحت شوک و فشار برای رفتار نوترونی در چگالی بالا و اندازه‌گیری راندمان انفجار هسته‌یی مربوطه قرار گرفته است. این اطلاعات هم‌چنین مدل‌هایی را مشخص می‌کند که ظاهرا برای آن مطالعات و نتایج این محاسبات که آژانس دیده است، مورد استفاده قرار می‌گرفته است. کاربرد چنین مطالعاتی در هر موردی به غیر از انفجار هسته‌یی برای آژانس نامشخص است. بنابراین، مهم است که ایران با آژانس همکاری کرده و توضیح ارائه کند. 53ـ آژانس در سال 2005 از یک کشور عضو، اطلاعاتی به دست آورده که نشان می‌دهد در سال 1997 نمایندگانی از ایران با مقاماتی از یک موسسه در یک کشور دارای سلاح هسته‌یی ملاقات کردند تا درخواست آموزش دروسی در زمینه‌های محاسبات نوترونی با استفاده از کدهای رایانه‌یی که در روش مونت کارلو و تراکنش امواج شدید با فلزات استفاده می‌شود، داشته باشند. در نامه‌ای به تاریخ 14 مه 2008 ایران به آژانس اعلام کرد که هیچ چیزی برای اثبات این اطلاعات وجود ندارد. آژانس هم‌چنین اطلاعاتی را از طریق یک کشور عضو به دست آورد که نشان می‌دهد در سال 2005 ترتیباتی در ایران برای اجرای پروژه‌هایی با مراکز SADAT (بخش C.1 و ضمیمه 1 را ببینید) انجام شده که در این میان می‌توان به ایجاد یک بانک اطلاعاتی برای یک مرکز محاسبات هیدرودینامیکی اشاره کرد. آژانس هم‌چنین در سال 2005 از یک کشور عضو دیگر اطلاعاتی به دست آورد حاکی از این‌که یک مقام بلندپایه در SADAT از دانشگاه شهید بهشتی در رابطه با محاسبات پیچیده مربوط به حالت بحرانی یک کره جامد اورانیوم که به وسیله انفجار‌های شدید تحت فشار قرار می‌گرفت، درخواست کمک کرد. 54 ـ تحقیقات توسط آژانس درباره مقالات علمی منتشر شده در دهه گذشته نشان می‌دهد که کاگران ایرانی به ویژه گروه‌هایی از محققان دانشگاه شهید بهشتی و دانشگاه امیرکبیر مقالاتی در رابطه با تولید، اندازه‌گیری و مدل‌سازی انتقال نوترونی به چاپ رسانده‌اند. آژانس هم‌چنین از طریق تحقیق منابع نامشخص مقالات ایرانی دیگری درباره کاربردهای انفجار از طریق شوک متحرک در مدل‌سازی انفجار در مواد منفجره قوی و استفاده از کدهای هیدرودینامیکی در مدل‌سازی ایجاد جهش با بارهای توخالی یافت. چنین تحقیقاتی معمولا در فیزیک رآکتور یا تحقیق مهمات متعارف استفاده می‌شود، اما کاربردهایی در توسعه انفجارات هسته‌یی نیز دارد. C.9. آغازگر نوترونی 55ـ آژانس از یک کشور عضو اطلاعاتی به دست آورده است که ایران کارهایی را روی تولید کپسول‌های کوچک مناسب برای استفاده به عنوان ظروف ترکیبات حاوی مواد هسته‌یی انجام داده است. آژانس هم‌چنین توسط یک کشور دیگر مطلع شد که ایران ممکن است با این ترکیبات آزمایش‌هایی را به منظور ارزیابی اجرای آن‌ها در تولید نوترون‌ها انجام داده باشد.این ترکیبات اگر در مرکز یک قلب هسته‌یی از یک وسیله هسته‌یی از نوع انفجار داخلی قرار داده شود و فشرده شود، می‌تواند یک ابری از نوترون‌ها مناسب برای شروع یک واکنش زنجیره‌ای شکافت تولید کند. گفته شده محلی که آزمایش‌ها در آن انجام شده، از آلودگی بعد از انجام آزمایش‌ها پاک شده است. طراحی کپسول و مواد همراه آن با اطلاعات طراحی وسیله‌ای که طبق ادعاها شبکه مخفی تامین هسته‌یی برای ایران تامین کرده است، مطابقت دارد. 56ـ آژانس هم‌چنین اطلاعاتی از کشورهای عضو دارد حاکی از این‌که کار در این زمینه‌ی فنی ممکن است بعد از 2004 در ایران ادامه داده باشد و این‌که ایران ممکن است از سال 2006 به بعد یک برنامه 4 ساله را برای سنجش اعتبار طراحی این منبع نوترونی از جمله از طریق استفاده از یک مواد غیرهسته‌یی برای اجتناب از آلودگی آغاز کرده باشد. 57ـ با توجه به اهمیت تولید و انتقال نوترون و تاثیرات آن بر روی اجسام هندسی حاوی مواد شکافت‌پذیر در چارچوب یک وسیله انفجار داخلی، ایران باید به آژانس در رابطه با اهداف و توانایی‌هایش در این زمینه توضیح دهد. C.10. انجام یک آزمایش 58 ـ یک کشور عضو اطلاعاتی را به آژانس ارائه کرده حاکی از این که ایران ممکن است آزمایش‌هایی مقدماتی را طراحی و اجرا کرده باشد که می‌تواند در صورتی که ایران دست به انجام یک آزمایش وسیله انفجاری هسته‌یی بزند برایش مفید باشد. به ویژه آژانس اطلاعاتی دارد مبنی بر این‌که ایران برخی آزمایش‌های عملی را انجام داده تا ببیند آیا وسیله آتش‌زاییEBW می‌تواند به طور رضایت‌بخشی در فواصل دور بین یک نقطه پرتاب و محل یک وسیله آزمایش که در یک مکان دور قرار گرفته، عمل کند یا نه. علاوه بر آن در بین مطالعات ادعایی که توسط آن کشور عضو، ارائه شده سندی وجود دارد به فارسی که مستقیما به ترتیبات پشتیبانی و ایمنی مربوط می‌شود که برای اجرای یک آزمایش هسته‌یی ضروری است. آژانس توسط یک کشور عضو دیگر مطلع شده است که این ترتیبات مستقیما همان‌هایی است که توسط کشورهای دارای سلاح هسته‌یی برای اجرای آزمایش‌های هسته‌یی به کار می‌رود. C.11. انضمام به یک موتور حمل موشک 59ـ اسناد مطالعات ادعایی شامل اطلاعات وسیعی است در رابطه با کاری که ادعا می‌شود توسط ایران در سال‌های 2002 تا 2003 تحت پروژه 111 انجام شده است. با توجه به این اطلاعات این پروژه شامل یک برنامه ساختاری و مفصلی از مطالعات مهندسی است که برای آزمایش چگونگی انضمام یک بار کروی در اتاقک خرجی که روی موتور موشک قاره پیمای شهاب 3 سوار می‌شود، مورد استفاده قرار می‌گیرد. 60ـ براساس آن اسناد، ایران با استفاده از تعدادی از کدهای رایانه‌ای تجاری در دسترس، مطالعات مدل‌سازی رایانه‌ای را در حداقل 14 طرح تصاعدی اتاقک خرج و محتویات آن انجام داد تا ببیند آن‌ها چگونه می‌توانند در برابر فشارهای مختلفی که موقع پرتاب شدن و انتقال روی خط سیر بالستیک به یک هدف با آن روبه رو می‌شوند، مقاومت کنند. باید یادآوری شود که اطلاعات ارائه شده به آژانس توسط کشور عضو که براساس آن ادعا شده ایران در حال توسعه جرم‌ها و ابعاد ترکیبات مشخص شده در آن بوده (بند 43 و 48 بالا) با ارزیابی‌های مربوط به مطالعات مهندسی پروژه 111 بر روی اتاقک خرج جدید مطابقت کند. 61ـ در طی این مطالعات، ادعا شده که ترکیبات نمونه در کارگاه‌هایی شناخته شده در ایران تولید شده که البته ایران اجازه بازدید ازآن‌ها را به آژانس نداده است. گفته شده شش گروه مهندسی تحت پروژه 111 برای تولید گزارش‌های فنی که شامل یک قسمت محتوایی از اسناد مطالعات ادعایی نیز است، کار کرده‌اند. آژانس این گزارش‌ها را به صورت وسیع مطالعه کرده و دریافته که آن‌ها هر دو از نظر داخلی مطابقت داشته و مطابق با دیگر اطلاعات مربوط به پروژه 111 است. 62ـ اسناد مطالعات ادعایی هم‌چنین نشان می‌دهد که به عنوان بخشی از فعالیت‌های انجام گرفته تحت پروژه 111، ملاحظاتی برای قرار دادن خرج نمونه و اتاقک آن در معرض آزمایش‌های فشار مهندسی انجام شده تا ببینند آن‌ها در عمل تا چه حد می‌توانند در برابر فشارهای ناشی از پرتاب و انتقال ‌شبیه‌سازی شده مقاومت کنند. (که عموما آزمایش‌های محیطی گفته می‌شود.) این کار مکمل مطالعات شبیه‌سازی مدل‌های مندرج در بند 60 است. بر اساس اطلاعات ارائه شده در اسناد مطالعات ادعایی، تحت پروژه 111 تدارکاتی اگر چه اندک در حال انجام بوده تا امکان روی هم سوار کردن اجزای تولید شده را فراهم کند. 63ـ ایران اجرای مطالعات مهندسی را انکار کرده و ادعا کرده است اسنادی که آژانس دارد به شکل الکترونیکی است و می‌توانسته دست‌کاری شود و به راحتی جعل شود. با وجود این حجم اسناد و دامنه و محتوای آن به اندازه کافی، جامع و پیچیده است که از نظر آژانس محتمل نیست که جعلی یا ساختگی باشد. در حالی که فعالیت‌های مرتبط با پروژه 111 ممکن است مربوط به توسعه یک خرج غیرهسته‌یی باشد، بسیار به برنامه تسلیحات هسته‌یی مرتبط هستند. C.12. سیستم تعبیه، مسلح کردن و شلیک 64. اسناد مطالعات ادعایی نشان می‌دهد که به عنوان قسمتی از مطالعات انجام شده توسط گروه‌های مهندسی تحت پروژه 111 برای قرار دادن خرج جدید بر روی موتور موشک شهاب 3 که قابلیت بازگشت مجدد دارد،کار اضافی روی توسعه یک سیستم شلیک نمونه کار شده که امکان انفجار خرج را هم در هوای بالای یک هدف یا به محض برخورد دستگاه با زمین فراهم می‌کند، انجام شده است. ایران در اطلاعاتی که در 117 صفحه ارائه کرده (مربوط به بند 8 بالا)، این اطلاعات را به عنوان یک "بازی انیمیشنی" رد کرده است. 65ـ آژانس در رابطه با کارشناسانی از کشورهای عضو علاوه بر آن‌هایی که اطلاعات مورد نظر را تهیه کرده بودند، یک ارزیابی از ماهیت احتمالی خرج جدید انجام داده است. در نتیجه آن ارزیابی، مشخص شد که هرگونه گزینه خرج به غیر از اهداف هسته‌یی که می‌تواند یک گزینه انفجار هوایی (مثل سلاح‌های شیمیایی) نیز داشته باشد می‌تواند منتفی اعلام شود. از ایران درخواست شد که درباره این ارزیابی اظهار نظر کند و در جلسه‌ای که در مه 2008 در تهران برگزار شد، توافق شد که اگر مبنای این اطلاعات صحیح باشد، این موضوع یک برنامه برای توسعه سلاح هسته ای تلقی شود. پیوست 2 نتایج ارزیابی آژانس را همان‌طور که توسط دبیرخانه به کشورهای عضو در جلسه فنی ارائه شد، بازتولید می‌کند.»