اخبار آرشیوی

مى‏توانیم امروز ادّعاى استقلال اقتصادى کنیم؛ اما به شرطها و شروطها. این، چند شرط دارد: اوّلاً این ‏که در کشور، هر کس، هر کارى را که به عهده دارد، خوب انجام دهد. فرمود: «رحم اللَّه امرء عمل عملاً فاتقنه» خدا رحمت کند آن کسى را که کارى انجام دهد و آن را محکم و متقن انجام دهد؛ خوب انجام دهد. شما اگر یک پیچ را مى‏ گردانید و سفت مى ‏کنید، اگر یک چرخ را مى ‏چرخانید، اگر جایى یک بخیه مى ‏زنید، اگر ماشینى را گریسکارى مى ‏کنید، اگر کتابى را چاپ مى ‏کنید، اگر کتابى را مى ‏نویسید، اگر سرِ کلاس درس مى ‏دهید، اگر در بیمارستان به بیماران مى ‏رسید، اگر در شهردارى مشغول تمیز کردن معابر شهرى مردم خودتان هستید، اگرگوینده ‏اید، اگر نویسنده ‏اید، اگر محقّقید، اگر روحانى هستید، اگر مشغول تحصیل و درس خواندن هستید، اگر در دانشگاه یا مدرسه هستید، اگر در کار هنر مشغولید، اگر فیلمسازید، اگر داستان نویس هستید، اگر روزنامه نگارید؛ هر چه هستید و هر که هستید و هر جا کار مى‏کنید، باید سعى کنید کارى را که انجام مى ‏دهید، درست انجام دهید، کامل انجام دهید، محکم انجام دهید، و کم نگذارید. این، یکى از شرایطى است که اگر محقّق شود، مابه استقلال اقتصادى مى‏رسیم. شرط دوم این است کسانى که پول و امکانات دارند، فقط به فکر خودشان نباشند؛ چون آن پول هم از همین کشور به ‏دست آمده، آن پول هم در سایه همین ملت و از همین آب و خاک به ‏دست آمده است. .. هزاران نفر کار مى‏کنند؛ یک ‏نفر تصادفاً پولدار مى‏شود. کسانى ‏که پول و امکان دارند، این پول را فقط براى استفاده خودشان مصرف نکنند. شما اگر مى‏خواهى در جایى سرمایه ‏گذارى کنى و به کارى بپردازى، فقط به فکر این نباش که این ‏کار چقدر به من سود مى ‏رساند؟ ما نمى ‏گوییم هیچ ملاحظه شخص خودتان را نکنید. مى‏گوییم ملاحظه کشورتان را هم بکنید. سرمایه‏ گذارى مضر نکنید. سرمایه‏ گذارى بى‏ فایده نکنید. در کارى که تولید آن، مملکت را به پیش نمى ‏برد سرمایه ‏گذارى نکنید. کسانى ‏که پول و امکانات دارند، وجدان دینى و احساس مسؤولیت داشته باشند. شرط دیگر این است که درمحیط کار و تلاش اقتصادى کشور، ابتکار وجود داشته ‏باشد... چه خوب است کارخانه ‏هایى که در کشور ما وجود دارد؛ چه آنهایى که در اختیار دولت است و چه آنهایى که در اختیار مردم است یک مقدار از درآمدشان را براى تحقیق، براى پیشبرد کار و براى کیفیّت بخشیدن به کالاى تولیدیشان صرف کنند. چرا ما باید بنشینیم که دیگرى در اروپا، یا در یک گوشه دیگر دنیا تحقیقى بکند و ما از او یاد بگیریم؟! مگر ما کمتر از آنها هستیم؟! مگر ما کمتر مى ‏فهمیم؟! پس باید تحقیقات کنند، ابتکار کنند، تولید را جلو ببرند، صنعت را جلو ببرند، تولید را از لحاظ کیفیّت و کمیّت بالا ببرند. این هم یک شرط؛ ابتکار داشتن و نوآورى. چیزى را به بازار خواستِ بشر در سطح جهان عرضه کنید که چشمها را به طرف شما بگرداند و به آن احساس احتیاج کنند. فقط ادّعا نباشد. در این میدان باید واقعاً عمل باشد. این هم یک شرط است. بعد، دستگاههاى علمى کشور به کمک اقتصاد کشور بیایند. متفکّرین دانشگاهها بیایند و براى دولت کار کنند. دولت تکیه به متفکّرین و علمایى کند که در دانشگاهها هستند و درس مى‏خوانند. بیانات در دیدار کارگران و فرهنگیان کشور، به مناسبت «روز کارگر» و «روز معلّم» - ۱۳۷۲/۰۲/۱۵