اخبار آرشیوی

فیروز زنوزی جلالی نویسندگی را از قبل از انقلاب آغاز کرد اما به دلیل مشغله های نظامی اش با محدودیت در نویسندگی مواجه شد و پس از انقلاب با نوشتن داستان "تمشک های وحشی" در روزنامه اطلاعات و "لک لک ها" در گاهنامه داستان حوزه هنری به این عرصه بازگشت. وی در سال 87 برای نوشتن رمان "قاعده بازی" موفق به دریافت جایزه جلال آل احمد شد، کتاب "مردی با کفشهای قهوه‌ای" وی جزء آثار برتر 20 ساله انقلاب شناخته شده و کتاب "مخلوق" او نیز برنده دیپلم افتخار از طرف بنیاد شهید شده است. با خالق "سال های سرد" در خصوص آثار دینی و ارزشی در حوزه ادبیات به گفتگو نشستیم که ماحصل آن را در زیر می خوانید: نسیم: آثار دینی و ارزشی در حوزه کتاب تا چه میزان قابل دفاع است؟ کارهای محدودی که در این زمینه منتشر شده چندان مطلوب نیست، چرا که ورود به این عرصه به دلیل حساسیت های بالا و خط قرمزهایی که در آن وجود دارد کار هرکسی نیست و نویسنده ای که در این عرصه قلم می زند باید با ظرافت از این خط قرمزها عبور کند. متاسفانه ادبیات دینی و ارزشی ما دچار اغراق شدیدی شده و از این منظر بسیار آسیب دیده است، ما سال ها قبل روی 23 سال ادبیات آئینی و مذهبی کار کارشناسی کردیم و نتیجه حیرت آور این بود که اغراق بیش از حد در آثار باعث لطمه به این عرصه شده است. شاید تنها بتوان از دو یا سه اثر به عنوان آثار مناسب در این عرصه دفاع کرد، شبیه نویسی در باقی آثار بسیار زیاد است و می توان ادعا کرد که دست نویسنده در حد اغراق آمیزی باز بوده است. داستان بیشتر در گرو تخیل است، اما در زمینه نگارش بزرگان دین نمی توان چندان وارد فضای تخیل شد و از جانب یک بزرگ و شخصیت داستان مطالبی را ذکر کرد، بنابراین نویسندگان باید با احتیاط وارد این عرصه شوند. ما از لحاظ ادبیات دینی و آیینی که عده زیادی از از مردم بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند در فقر به سر می بریم و بدون شک همین شبیه نویسی ها مخاطب را از کتاب های دینی فراری داده است. نسیم: در حوزه ادبیات آثار دینی چگونه تعریف شده اند؟ متأسفانه تعریف مشخص و درستی از ادبیات دینی وجود ندارد و هر کسی بر اساس سلیقه خود این عرصه را تعریف می کند. نویسنده هنگام خلق اینگونه آثار باید وجوه احساسی خود را کنار بگذارد، اما متاسفانه برخی به اسم ادبیات دینی نوحه خوانی ادبی می کنند، نویسنده یا نباید وارد این عرصه شود یا باید به شکلی هنرمندانه هنگام نگارش اثر از احساس شخصی خود دور شود. برخی کتاب دا را یک شاهکار دینی و ارزشی می دانند در صورتی که این کتاب یک کار متوسط در حوزه خاطره نویسی است و به هیچ عنوان شاکله یک رمان را ندارد و به رغم تمام اغراق ها این کتاب حتی از لحاظ نام گذاری هم دارای اشکال است، چرا که شخصیت اصلی قصه مادر نیست و در خیلی اتفاقات "دا" غایب است و شاید به دلیل جذابیت و خاص بودن نام "دا" کتاب را به با این عنوان نامگذاری کرده اند. نسیم: رسالت نویسندگان در حوزه ادبیات دینی چیست؟ حقیقت گویی و حقیقت نویسی و هرآنچه که قلم به آن متعهد است رسالت نویسندگان و اهل قلم دراین زمینه به شمار می رود، قلم باید حقیقت یاب باشد و ذهن نویسنده بدون انحراف به بیان حقیقت بپردازد، درحال حاضرباید معیارهایی ازشخصیت بزرگان دین که با ابعاد جامعه ما همخوانی بیشتری دارد برای نسل حاضرتبیین شود، اگراین ابعاد پررنگ تر شود و به مفاهیمی که ما امروز با آن درگیر هستیم تبدیل شود کاری بسیار قوام یافته و منطقی صورت خواهد گرفت.