اخبار آرشیوی

به گزارش خبرنگار «نسیم»، جواد مزدآبادی دارای مدرک لیسانس طراحی صنعتی از دانشگاه تهران است. وی تا کنون نزدیک به 40 فیلم کوتاه مستند، داستانی و نماهنگ، 3 مجموعه‌ی تلویزیونی و 4 تله ‌فیلم را کارگردانی و جایزه‌ی بهترین فیلم مستند جشنواره‌ی رویش برای فیلم "یک قفس آزادی"، جایزه‌ی بهترین فیلمنامه از جشنواره‌ی آوانکای پرتغال برای فیلم "دیوار زندگی" و مدال برنز یونیکا، دیپلم افتخار جشنواره‌ی ابنزه‌ی اتریش، لوح زرین جایزه‌ی بزرگ شهید آوینی و جایزه‌ی بهترین فیلم مستند جشنواره‌ی قرآنی برای فیلم "دست سیاه نان سپید" از جمله افتخارات کارنامه هنری این کارگردان به شمار می رود. با وی در خصوص وضعیت سینمای دینی در کشور به گفتگو نشستیم که ماحصل آن را در زیر می خوانید: نسیم: آیا آثار دینی ارائه شده در سینما و تلویزیون را می توان موفق ارزیابی کرد؟ به طور کلی در یک دهه قبل برای خلق آثار دینی تلاش‌های زیادی صورت گرفته وعمدتا دغدغه مفاهیم دینی در آثار فیلمسازان ایرانی نمایان بوده، به طوری که دو واژه "سینمای معناگرا" و "سینمای دینی" در هنر هفتم بسیار مورد توجه قرار گرفته است. ارزیابی درصد موفقیت اینگونه آثار نسبی است، چرا که در سینما و به ویژه تلویزیون آثار مناسبتی زیادی تولید شده است که برخی از این آثار موفق بوده‌اند و برخی دیگر به جهت عدم آگاهی لازم در ساخت آثار دینی و همچنین عدم مشاوره با کارشناسان مربوطه در تعریف مفاهیم دینی و ارزشی به بیراهه رفته‌اند، آنچه اهمیت دارد وجود جریانی برای ساخت آثار دینی در کشور است. نسیم: آیا سینمای دینی تعریف مشخصی دارد؟ متأسفانه ما هنوز به تعریف مشترکی از سینمای دینی نرسیده‌‌ایم و همین امر سبب میشود تا ارزیابی این‌گونه فیلم‌ها در سینمای کشور متفاوت باشد. به اعتقاد من هنر واژه مقدسی است و از آن جایی که هنر سینما در جمهوری اسلامی مبتنی بر عقاید و باورهای مذهبی مردم ساخته میشود? تمام فیلم‌ها میتوانند فیلم دینی محسوب شوند و تنها درجه‌بندی آن ها با یکدیگر متفاوت است. نسیم: حمایت از آثار دینی در سینمای ایران چگونه است؟ حمایت از آثار دینی بستگی به مدیران فرهنگی دارد، گاهی مدیری روی کار میآید که دین‌مدار است و خواهان اشاعه دین در آثار هنری اما گاهی برخی مسئولین درگیر واژه "سینمای شعاری" میشوند و از ساخت آثار دینی پرهیز می کنند، بنابراین میتوان گفت سینمای دینی شبیه به نموداری است که سیگنال آن با توجه به شرایط مختلف تغییر میکند. نسیم: چرا در برخی از آثار به ظاهر دینی مفاهیم و احکام مورد نقد قرار می گیرد؟ چنین ضعفی به دو دلیل پیش میآید، دسته اول فیلمسازانی هستند که به دلیل عدم آگاهی لازم و سود نبردن از مشاوره کارشناسان مذهبی در پیام‌رسانی خود دچار تحریف میشوند، دوم نیز سینماگرانی که در کارهایشان پرداختی شعاری به موضوعات مورد نظر دارند که مجموع آن میتواند اثر تولیدی را به بیراهه بکشاند، البته علی رغم ضعف‌های ذکرشده فیلمسازان مجربی همچون مجیدی، رضامیرکریمی و... توانسته‌اند به زیباترین شکل به مضامین دینی و اسلامی بپردازند که نمونه آن را در "یک حبه قند" شاهد بودیم. نسیم: آیا برای تولید آثار دینی باید سینماگران را تشویق کرد؟ بدون شک امکانات مناسب میتواند به علاقمندی بیشتر سینماگران ایرانی به فیلم‌های دینی کمک کند، به عقیده من آن دسته از فیلمسازانی که کمتر سراغ مضامین دینی در کارهایشان میروند با امکانات کافی و شرایط مناسب مواجه نیستند وگرنه هر کارگردانی به واسطه لذت روحی اینگونه فیلم‌ها، تمایل دارد که در چنین پروژه‌های سهیم باشد.