پشت پرده کنفرانس دوسالانه مطالعات ایران شناسی

به گزارش‌ «نسیم»، پیام فضلی‌نژاد در یادداشتی در روزنامه کیهان نوشت:

برگزاری «کنفرانس دوسالانه مطالعات ایران شناسی» (12 تا 14 مرداد) در اسلامبول ترکیه را باید فاز جدیدی از استراتژی «جاسوسی آکادمیک» مثلث سرویس های جاسوسی لیبرال دانست که پیام های امنیتی جدیدی را برای جامعه علمی ایران مخابره می کند؛ از این رو وقتی «کیهان» روز 24 تیر 1391 ماهیت صهیونیستی این کنفرانس و هویت گردانندگان آن را افشا کرد، بیش از 30 استاد ایرانی از شرکت در آن انصراف دادند و گردانندگان کنفرانس به دنبال جایگزین کردن اساتید دیگری از ایران به جای آنان هستند! حضور 6 استاد اسرائیلی در حوزه مسائل ایران (از دانشگاه های صهیونیستی «تل آویو»، «نگو» و «هبرو») به همراه 5 میهمان ویژه کنفرانس که همگی از «بنیاد اشرف پهلوی» در واشنگتن دی .سی و حامی فرقه ضاله «بهائیت» هستند، از یک سو بر اهداف امنیتی آن صحه می گذارد و از سوی دیگر، برگزاری «پنل ویژه رابطه ایران و اسرائیل» در کنار برنامه سخنرانی 2 اسرائیلی در هر روز برای مدعوین ایرانی سبب می شود تا این کنفرانس یک «تهدید علمی» و سناریویی برای «شناسایی و شکار جاسوس» شناخته شود، نه یک «فرصت پژوهشی و آکادمیک». چرا چنین قضاوت می کنیم؟ تیم مدیریتی و سخنرانان ویژه «کنفرانس اسلامبول» هر 5 نفر عضو حلقه ای از ایران شناسان هستند که «احسان یارشاطر» (فراماسونر بهایی و سردبیر دایره المعارف (ایرانیکا) را به عنوان «پدر» آنان در «بنیاد مطالعات ایران» می شناسند، بنیادی که ریاست عالیه آن با «اشرف پهلوی» است و «احمد علی مسعود انصاری» در کتاب «پس از سقوط» با انتشار سندی فاش کرد کهCIA از دهه .1980م به واسطه «پرویز ثابتی» (مدیرکل امنیت داخلی ساواک) هدایت رویکردها و فعالیت های این بنیاد ایران شناسی را در دست دارد. (صص275-273) از میان این 5 نفر، «تورج اتابکی» رئیس «کنفرانس دوسالانه مطالعات ایرانی» است و «احمد کریمی حکاک» نیز نماینده پروژه آمریکا در حوزه مطالعات ایرانی شناخته می شود. از 7 سال پیش «وزارت خارجه آمریکا» کمک های مالی خود را برای تأسیس «مرکز مطالعات ایرانی» در دانشگاه مریلند به «کریمی حکاک» اختصاص داد و ایران شناسان بهایی نیز به همکاری با آن پرداختند اکنون این مرکز یکی از شرکای برگزاری «کنفرانس دوسالانه مطالعات ایران شناسی» در ترکیه است. «محمد توکلی طرقی» سردبیر فصلنامه «ایران نامه» (نشریه بنیاد اشرف پهلوی) که تیرماه 1390 همایش «بهایی آزاری در ایران» رابا حضور «دیان علایی» (نماینده بهائیان در سازمان ملل)، «احمد کریمی حکاک» و پژوهشگران اسرائیلی در «دانشگاه تورنتو» برگزار کرد از میهمانان ویژه کنفرانس اسلامبول است او به همراه «علی میرسپاسی» (از دیگر تحلیلگران بنیاد اشرف پهلوی و مشاور حزب مشارکت ایران) درباره چگونگی «مطالعات آکادمیک در ایران» برای اساتید ایرانی سخنرانی می کند و مدیریت پنل «سینمای بعد از انقلاب درایران» را انجام می دهد. توکلی طرقی از نویسندگان ماهنامه «مهرنامه» (سخنگوی جریان فتنه، چاپ تهران) نیز می باشد و سال 1387 در سفری بی سروصدا به ایران کوشید تا اسناد و مدارک بهائیت را جمع آوری و از کشور خارج کند. «علی بنوعزیزی» نیز از دیگر اعضاء برجسته «بنیاد اشرف پهلوی» و «فصلنامه ایران نامه» است که از سال 1374 الگوی «جامعه مدنی سکولار» را برای ایران پیشنهاد کرد و در مراسم ناهار روز 13مرداد 1391 در «کنفرانس دوسالانه مطالعات ایران شناسی» برای حاضران درباره «اسلام و اصلاحات در خاورمیانه» سخنرانی می کند. در نتیجه، ریاست کنفرانس و میهمانان ویژه آن، از اعضاء حلقه ای تحت سیطره بهائیان هستند که فقط با یک واسطه و توسط «بنیاد اشرف پهلوی» از منابع و عوامل اطلاعاتی CIA برای عملیات های جاسوسی آکادمیک محسوب می شوند. در یک دهه گذشته تکاپوهای حلقه ایران شناسان «بنیاد اشرف پهلوی» در ایران شدت گرفته است تا جایی که وقتی یکی از همکاران «احسان یارشاطر» در تهران درگذشت، فروردین 1390 مجله های «بخارا» (به سردبیری علی دهباشی) و «مهرنامه» در ایران همزمان با «فصلنامه ایران نامه» در واشنگتن .دی.سی شماره ای ویژه در ستایش او منتشر کردند. همین تعاملات سبب شده است که «فصلنامه نگاه نو» به مدیریت «علی میرزایی» (از فعالان «حزب توده» در ابتدای انقلاب و معاون «محمدتقی بانکی» در شرکت ملی فولاد) که با حلقه مبلغان فراماسونری و بهائیت در «رادیو زمانه» همکاری و ارتباط دارد، در «کنفرانس دو سالانه مطالعات ایرانی» شرکت کند. برنامه های ویژه ای که حلقه ایران شناسان «بنیاد اشرف پهلوی» برای اساتید ایرانی درکنفرانس اسلامبول پیش بینی کرده اند، حضور و سخنرانی 6 پژوهشگر اسرائیلی است؛ به نحوی که هر روز 2 اسرائیلی در حوزه مسائل ایران به بحث می پردازند. تعامل ایران و رژیم صهیونیستی چنان برای برگزارکنندگان کنفرانس اولویت دارد که یک پنل اختصاصی را در روز اول (12مرداد) برای آن تدارک دیده اند و یک ایرانی- اسرائیلی به نام «اورلی رحیمیان» از «دانشگاه نگو» (در فلسطین اشغالی) برای سخنرانی انتخاب شده است و سپس «جولیا رابانویچ» از «دانشگاه هبرو اسرائیل» در خصوص «شعر و ادبیات ایران» سخن می گوید. «مطالعات بابی و بهایی» یکی دیگر از بخش های «کنفرانس دو سالانه مطالعات ایران شناسی» در ترکیه است که «سیامک ذبیحی مقدم» از اسرائیل در آن مقاله ای با عنوان «کشتار بهائیان در یزد» ارائه می کند. «ذبیحی مقدم» دانش آموخته تاریخ در دانشگاه اسرائیلی «حیفا» و از همکاران «محمد توکلی طرقی» (سردبیر ایران نامه) است که تیرماه سال گذشته نیز به دعوت او برای سخنرانی در همایش «بهایی آزاری در ایران» پیرامون «آئین بهایی و زن ایرانی» به دانشگاه تورنتو رفت. بعد از ذبیحی مقدم نیز 3 استاد دیگر از دانشگاه های رژیم صهیونیستی (دانشگاه هبرو و دانشگاه تل آویو) به بحث درباره «صدای شعر در نقاشی ایرانی»، «زندگی بومی در ایران» و... می پردازند و «عباس امانت» (استاد بهایی دانشگاه ییل) نیز در کنار آنان حضور دارد. پیش از این نیز اسلامبول میزبان «کنفرانس مالتا3» بوده است و روزنامه «کیهان» دی ماه 1390 در یادداشتی به قلم «سیدمحمد عماد اعرابی» از ماجرای ارتباط برخی اساتید و چهره های صهیونیست در کنفرانس های مالتا پرده برداشت و هشدار داد که این اتفاق دوباره تکرار خواهد شد. بی تردید مسئولان وزارت علوم باید از کنفرانس هایی که تحت پوشش «مبادلات آکادمیک» هدف «جاسوسی آکادمیک» را دنبال می کنند، ارزیابی و تحلیل داشته باشند تا هشدارهای امنیتی به موقع را به رؤسا و اساتید دانشگاه ها بدهند و تهدیدات امنیتی علیه جامعه دانشگاهی را در پروژه «شناسایی و شکار جاسوس» جدی بگیرند. از «شورای عالی انقلاب فرهنگی» نیز انتظار می رود که آئین نامه را برای «مبادلات آکادمیک» و «سفرهای دانشگاهی» به تصویب برساند؛ خصوصاً اینکه در 2 سال گذشته وزیر اطلاعات در یک برنامه تلویزیونی از «دام های امنیتی برای اساتید و نخبگان ایرانی» خبر داد و مدیرکل ضد جاسوسی آن وزارتخانه نیز تصریح کرد که در پروژه های براندازی نرم تحت پوشش مبادلات علمی، مطالعات دانشگاهی و... «شبکه های آموزش اطلاعاتی دشمن در کشورهای همسایه مشغول فعالیت است.» همین هشدار را مدیرکل پژوهشی وزارت علوم در پایان سال 1389 داد و گفت «ممکن است در جریان جاسوسی از طریق روابط پژوهشی، شخصیت علمی یا عضو هیئت علمی مان را به خارج از کشور دعوت کنند و در آنجا کاملاً تخلیه اطلاعاتی کنند.» بنابراین، وقتی چنین تهدیدی جدی است باید با آن مقابله جدی نیز کرد.