اخبار آرشیوی

به گزارش «نسیم»، حسین شریعتمداری در سرمقاله امروز "کیهان" نوشت: 1- عصر روز یکشنبه هفته جاری، رهبر معظم انقلاب در دیدار نخبگان و اساتید دانشگاه ها با ایشان، نشانه های مستندی ارائه فرمودند که از تغییر هندسه سیاسی، اقتصادی و اجتماعی جهان حکایت می کرد. حضرت آقا، پیش از این نیز با اشاره به شواهد و نمونه های روشنی، از نزدیک شدن تاریخ به یک «پیچ بزرگ» خبر داده و بر آن تاکید داشته اند. وجیزه پیش روی نگاهی است گذرا به پاره ای از آنچه این روزها در جای جای جهان و مخصوصا در جهان اسلام جریان دارد و به زبانی دیگر از همین تغییر بنیادین در هندسه و ساختار جهان و نزدیک بودن «پیچ بزرگ تاریخ» حکایت می کند. توضیح آن که ما و نظام سلطه بین الملل- بخوانید آمریکا و متحدانش- در این نقطه اشتراک نظر داریم که پیچ بزرگ تاریخ نزدیک است و در این پیچ، هندسه و ساختار سیاسی، اجتماعی و اقتصادی جهان به گونه ای بنیادین زیر و رو شده و تغییر می کند. اما نکته درخور توجه این که هم ما و هم نظام سلطه بین الملل در این زمینه یک نقطه اشتراک دیگر نیز داریم و آن، این که هر دو طرف بر این باوریم و می دانیم که تاریخ به نفع و به سمت و سوی اسلام با آموزه ها و قرائت اسلام ناب محمدی(ص) که ایران اسلامی پرچمدار آن است در حال چرخش است و به همین علت، هندسه سیاسی و اجتماعی جهان نیز در این راستا شکل می گیرد. یادداشت پیش روی اشاره ای گذرا به مستندات و شواهد و قرائنی دارد که از حرکت یاد شده حکایت می کند. بخوانید؛ 2- جیمز موریس، جامعه شناس آمریکایی می گوید؛ «در قرآن، کتاب مسلمان ها به آیه ای برخوردم که ضرورت رسیدگی به یتیمان را یادآوری می کرد. در این آیه از کسانی تجلیل شده است که با میل و علاقه و فقط برای خشنودی خدا، از یتیمان و اسیران و فقرا دست گیری می کنند - منظور ایشان آیه 8 از سوره مبارکه «انسان» است- یتیم به کسی می گویند که پدر از دست داده است ولی به نظر من، منظور قرآن از یتیم، کسی است که بی پشت وپناه است. باید بگویم امروزه ما مردم غرب از همه یتیم تر هستیم زیرا پشت و پناهی نداریم. رنسانس ما را از خدا جدا کرد. من به مردم ایران غبطه می خورم که با انقلاب 1979- انقلاب اسلامی- از اومانیسم جدا شدند و به خدا روی آوردند. من خمینی را دوست دارم.» این سخن نمی دانم از کیست، اما حکیمانه است. چندین سال قبل از کسی شنیده و یا در جایی خوانده ام؛ با این مضمون که؛ اومانیسم - اصالت تمایلات مادی بشر در قانونگذاری و مهندسی جامعه- میوه درخت ممنوعه «رنسانس» بود که فرزندان آدم به فریب شیطان و با توهم ماندگاری! به آن نزدیک شده و از آن خوردند. در پی این فریب شیطان اگرچه از حاکمیت ظالمانه کلیسا و کشیشان در قرون وسطی نجات یافتند، اما در این جابه جایی از خدامحوری در قانونگذاری و ساختار جامعه(تئیسم) نیز جدا افتاده و در برهوت به سوی ناکجاآبادی رفتند که ظاهرش آباد بود! فرزندان آدم هم مثل پدر و مادرشان آدم و حوا علیهاالسلام فریب شیطان را خورده بودند... انقلاب اسلامی در ایران، توبه فرزندان آدم و آغاز بازگشت آنها به سوی خدا بود. 3- روز 26 می2011/5 خرداد 1390، بنیامین نتانیاهو میهمان کنگره آمریکاست. او که به گزارش آسوشیتدپرس، عصبانی و برافروخته به نظر می رسید، پشت تریبون می رود و می گوید؛ «6ماه قبل که پشت این تریبون ایستاده بودم درباره ایران هسته ای و خطر آن برای صلح جهانی(!) هشدار دادم. اما، اکنون، زمان دیگری است و ممکن است «لولا» و محور تاریخ به زودی چرخش پیدا کند. امروز از تنگه خیبر در عربستان تا تنگه جبل الطارق در مراکش، تحول و دگرگونی عظیمی در حال وقوع است. این ارتعاشی که به زلزله شبیه است، کشورها را متلاطم و دولت ها را متلاشی کرده است و همه ما شاهد ادامه این نوسانات هستیم. صحنه های استثنایی در تونس و قاهره، خاطرات برلن و پراگ 1989 را زنده نمی کند- منظورش تحولات بعد از فروپاشی شوروی سابق در بلوک های کمونیستی اروپاست- که اگر چنین بود، خوشایند بود. اما، آن روزها دیگر نیست و امروز شاهد تحولاتی نظیر تحولات ایران 1979- سال پیروزی انقلاب اسلامی- هستیم. باید قبول کنیم، نیروی قدرتمندی وجود دارد که با الگوی مورد نظر ما مخالف است. در رأس این قطب قدرتمند، ایران قرار دارد. کسانی که ایران و خطر آن را نادیده می گیرند، سر خود را در شن فرو کرده اند.» 4- اوایل سال گذشته- فروردین 1390/ آوریل 2011- کابینه رژیم صهیونیستی، «عاموس یادلین» رئیس سابق موساد را برکنار کرد. رسانه های اسرائیل درباره علت برکناری «یادلین» به تلویح- و نه تصریح- نوشتند؛ ناتوانی و ضعف آقای عاموس یادلین در پیش بینی تحولات منطقه، یکی از علل برکناری او بوده است و روزنامه صهیونیستی هاآرتص توضیح داد؛ یادلین، معتقد بود تحولات خاورمیانه عربی از یک موج «دموکراسی خواهی» ریشه می گیرد و در نهایت به اصلاح دموکراتیک حکومت های منطقه و یا روی کار آمدن نظام های دموکراتیک منجر خواهد شد. یادلین می گفت؛ از آنجا که نظام های دموکراتیک اهل جنگ نیستند، تحولات کنونی خاورمیانه به نفع اسرائیل است! هاآرتص می نویسد؛ آقای یادلین باید می دانست که امروزه تحولات در خاورمیانه و آفریقای اسلامی، به روی کار آمدن نظام های سکولار و دموکراتیک ختم نمی شود، بلکه ملت های مسلمان منطقه الگوی اسلام خمینی را پیش روی دارند و به آن سوی می روند. در همان روزهاست که آقای کارتر، رئیس جمهور وقت آمریکا -به هنگام پیروزی انقلاب اسلامی- در مصاحبه ای می گوید؛ «آهنگی که امروزه در خاورمیانه می شنوم، به گوشم آشناست. این همان آهنگ و همان شعارهایی است که سال 1979 در جریان شکل گیری انقلاب اسلامی در ایران شنیده بودم» و نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی پرسش خبرنگار واشنگتن پست را که اسلام مورد نظر ملت های مسلمان منطقه را به دلیل سنی بودن آنها با اسلام حاکم در ایران متفاوت دانسته بود، می گوید؛ اسلامی که مسلمانان خاورمیانه در پی آنند، اسلام آمریکا یا اسلام ترکیه نیست. آنها اسلام ایران را می خواهند و هنری کیسینجر، سیاستمدار یهودی و کهنه کار آمریکایی می گوید؛ آنچه من می بینم آن است که مردم خاورمیانه، دموکراسی غربی نمی خواهند. آنها، اسلام ایران را می خواهند و اسلامگرایی، آینده محتوم خاورمیانه است. 5- روز 22 آذرماه 1390/ 13 دسامبر 2011- است. شورای راهبردی «آتلانتیک»- کشورهای دو سوی اقیانوس اطلس- به روال همه ساله در واشنگتن برپا شده است. به گزارش «دویچه وله»، در این اجلاس، برژینسکی، اسکوکرافت، جیمز جونز مشاوران امنیت ملی آمریکا در دولت های کارتر، فورد، بوش پدر و اوباما، همراه با دیوید پترائوس، رئیس سازمان سیا، تامیر پاردو، رئیس وقت موساد و جان ساورز رئیس MI6 انگلیس حضور دارند. دویچه وله در گزارش خود آورده است؛ در این شورا، هر سه مشاور پیشین کاخ سفید هم عقیده بودند که جهان در یک نقطه عطف تاریخی- توجه کنید باز هم سخن از پیچ تاریخ است- قرار دارد که تحولات خاورمیانه و جنبش وال استریت از نشانه های آن است. برژینسکی در نطق پایانی این نشست می گوید؛ کدام دیوانه ای آمریکای ابرقدرت را از بلندای سال 2000 به دره کنونی سال 2011 آورده است؟ دموکرات های احمق، جمهوریخواهان کم عقل؟ یا ایران؟! ما در شرایط بسیار عجیب و ناشناخته ای به سر می بریم». 6- آقای جرج فریدمن، مسئول مرکز استراتژیک «استراتفور» در آمریکاست. این مرکز به باشگاه کهنه کاران «سیا» شهرت دارد. فریدمن می گوید؛ چالش آمریکا با ایران فقط ظاهر هسته ای دارد. مشکل اصلی ما، آن است که ایران نشان داده است نه فقط بدون رابطه و کسب حمایت آمریکا، بلکه در حال درگیری بی وقفه با آمریکا هم می توان بزرگترین قدرت نظامی و علمی منطقه بود. تحولات خاورمیانه را در این نقطه و در نسخه برداری از این الگو جستجو کنید. 7- بعد از خروج نیروهای نظامی آمریکا از عراق، هفته نامه آمریکایی فوربز خطاب به بوش و اوباما- و با تاکید بیشتر به بوش- نوشت؛ 9 سال در عراق از سربازان خود بیگاری کشیدیم. هزاران میلیارد دلار هزینه کردیم، چند هزار تن از نظامیان خود را کشته یا مجروح از عراق به آمریکا آوردیم حالا پرزیدنت بوش و پرزیدنت اوباما می توانند به این سؤال پاسخ بدهند که در این لشکرکشی و حضور 9 ساله در عراق، غیر از آن که عراق را به دست دشمنان خود و دوستان ایران سپردیم چه دستاوردی داشته ایم؟! 8- نشریه آمریکایی هافینگتون در یادداشتی با عنوان «برنده کیست؟»- WHO IS THE WINNER?- می نویسد؛ در میدان جنگ نرم هم بازی را به ایران باخته ایم و می پرسد؛ اگر ما پیروز جنگ نرم هستیم، چرا امروزه در خاورمیانه و شمال آفریقا که ده ها سال هم پیمان ما بوده اند، مردم از آمریکا خشمناک و به ایران علاقمند هستند؟! این رشته سر دراز دارد و به همین اندازه بسنده می کنیم. 9- و اما، به گفته حضرت آقا در بیانات مستدل و حکیمانه ایشان خطاب به اساتید دانشگاه ها، امروزه در شرایط بسیار حساسی قرار داریم و با پشت سر گذاشتن عقبه ها به پیچ بزرگ تاریخ نزدیک می شویم. پیچ بزرگی که به اعتراف «رابرت گیتس»، تابلوهای راهنمای آن را خمینی و خامنه ای نصب کرده اند. آلوین تافلر در موج سوم- اواسط دهه 60- می نویسد؛ انقلاب اسلامی ایران نه فقط جهان اسلام را برانگیخته است بلکه به زودی دنیای دین باوران را نیز به حرکت می آورد... امروز ملت ها در جهان اسلام و دنیای دین باوران چشم به پرچمی دارند که امام راحل ما(ره) برافراشته و خلف حاضر او به دوش می کشد. در این حال و هوا، به قول حضرت آقا «آیا دانشگاه ها و حوزه های علمیه در قبال این حوادث بسیار مهم، مسئولیتی ندارند؟»