اخبار آرشیوی

متن سرمقاله روزنامه جمهوری اسلامی بدین شرح است: وزیر امور خارجه کشورمان در آخرین روزهای سال گذشته، سخن از گشایشی به میان آورد که در عرصه بین‌المللی در انتظار ایران است. وی درحاشیه مراسم افتتاح مرکز کنسولی جدید وزارت امور خارجه، به خبرنگاران گفت: سال 92 سال گشایش خواهد بود. دکتر علی اکبر صالحی با این ابراز امیدواری که سال 92 برای ایران در عرصه بین‌المللی سال گشایش باشد، افزود: "روابط بین‌الملل درسال آینده در شرایطی قرار خواهد گرفت که تلاشی که برای قرار دادن ایران در انزوا صورت می‌گیرد با بن بست روبرو خواهد شد و در سال آینده شاهد تحولات مهمی خواهیم بود." علاوه بر این، در اولین روزهای کاری سال جدید نیز وزیر خارجه کشورمان در دیدار با وزیر امورخارجه قزاقستان، نسبت به اجلاس آلماتی 2 ابراز خوشبینی کرد و این نوید را داد که در زمینه مذاکرات هسته‌ای ایران با 1+5 پیشرفت‌هائی حاصل شود. ابراز امیدواری‌ها و خوش بینی‌های وزیر امورخارجه کشورمان نسبت به حل مشکلات بین‌المللی، محدود به این دو اظهارنظر نیست و در ماه‌های اخیر اصولاً چنین سخنان امیدوارانه و مثبتی از دکتر صالحی بسیار شنیده می‌شود. واقعیت اینست که کشور درحال حاضر به "سیاست تعادلی" چه در مسائل داخلی و چه در مسائل خارجی نیازمند است. سیاست تعادلی را در لحن مثبت و امیدوارانه می‌توان جستجو کرد و باید برای رسیدن به آن از لحن‌های منفی، پرخاشگرانه، اختلاف انگیز و ناامید کننده پرهیز کرد. در عرصه داخلی، کشور ما متأسفانه در سال‌های اخیر از اختلافات، پرخاشگری‌ها و بداخلاقی‌های سیاسی متحمل زیان‌های فراوانی شد. تأسف بیشتر از اینست که این بداخلاقی‌های سیاسی از سطوح بالای مدیریتی ناشی و به بدنه جامعه تزریق شد. این روش غلط، دقیقاً در جهت خلاف دستورات دینی و توصیه‌های بنیانگذار نظام جمهوری اسلامی حضرت امام خمینی قرار دارد. آثار مخرب این روش را در تمام زمینه‌ها اعم از سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی لمس کرده‌ایم و حتی زیانی که از این ناحیه به وجهه بین‌المللی جمهوری اسلامی ایران وارد شده است را نیز مشاهده نموده‌ایم. در عرصه خارجی، درست است که هرگز نباید از اصول و آرمان‌های دینی و انقلابی و ملی خود کوتاه بیائیم و حفظ منافع ملی و مصالح کشور و ملت باید همواره در اولویت باشند، ولی تأمین این خواسته قطعی و غیرقابل اغماض را نباید از طریق پرخاشگری دنبال کرد. خود عنوان "سیاست" مفهوم مدیریت متعادل را در ذات خود دارد. بنابر این، آنان که در عرصه سیاسی فعال هستند باید بیش از هر چیز از ویژگی‌های "مدیریت متعادل" برخوردار باشند. این تصور که روی گشاده و مثبت نشان دادن به طرف‌های خارجی ممکن است آنها را به طمع بیاندازد، یک تصور ناقص است که البته فقط در مورد دست‌اندرکاران ضعیف و منفعل قابل قبول است، ولی سیاستمداران انقلابی، قوی و صاحب اراده نه تنها هرگز در دام دشمنان قرار نمی‌گیرند بلکه روی گشاده و لحن مثبت را ابزاری برای رسیدن به اهداف اصولی و منطقی خود قرار می‌دهند. آنها با این شیوه به پیش می‌روند و هر جا احساس کنند طرف مقابل درصدد فریب و سوءاستفاده است، راه را بر او می‌بندند و از شیوه و لحن دیگری که متناسب شرایط است استفاده می‌کنند. در همین دوران بعد از پیروزی انقلاب، سیاستمداران ما از این شیوه نیز استفاده کرده‌اند و به موفقیت‌های بزرگی نیز دست یافته‌اند. تغییر ناگهانی این شیوه صحیح و اعلام خصومت با این و آن و ادعاهای عجیب و غریب و دست نیافتنی همچون مدیریت جهانی، سیاست خارجی ما را به وادی خطرناکی کشاند که مشکلات امروز را پدید آورده است. اگر قرار است سال 1392 طبق رهنمود رهبر معظم انقلاب، "سال حماسه سیاسی و حماسه اقتصادی" باشد، این آرمان فقط با شعار تحقق نمی‌یابد. تغییر در لحن، تغییر در روش‌ها و تغییر در اخلاق سیاسی، چه در عرصه داخلی و چه در عرصه خارجی، از ابزارهای رسیدن به این هدف هستند. قطعاً مقصود این نیست که در برابر رقبای داخلی و طرف‌های خارجی از اصول و آرمان‌ها کوتاه بیائیم و به آنها امتیاز بدهیم، بلکه مقصود اینست که برای حفظ و تقویت آرمان‌ها، اصول و منافع و مصالح کشور و ملت، راه‌های صحیحی را انتخاب کنیم. انتخابات ریاست جمهوری یازدهم که کمتر از دو ماه و نیم دیگر برگزار خواهد شد، مقطع مهمی برای تلاش در جهت انتخاب راه صحیح است. اکنون هیچکس، چه حامیان دولت کنونی و چه مخالفان آن، تردیدی ندارند که این دولت آنگونه که توصیف شده بود و خود را توصیف کرده بود، نبوده و نیست و کشور اکنون به یک دولت طراز آرمان‌های انقلاب اسلامی نیاز دارد. انتخابات رئیس جمهوری که بتواند چنین دولتی را بر سر کار بیاورد، به یک انتخابات همراه با اخلاق سیاسی سالم نیازمند است. اگر چنین شود، گشایش هم در راه خواهد بود. وزیر امور خارجه کشورمان در آخرین روزهای سال گذشته، سخن از گشایشی به میان آورد که در عرصه بین‌المللی در انتظار ایران است. وی درحاشیه مراسم افتتاح مرکز کنسولی جدید وزارت امور خارجه، به خبرنگاران گفت: سال 92 سال گشایش خواهد بود. دکتر علی اکبر صالحی با این ابراز امیدواری که سال 92 برای ایران در عرصه بین‌المللی سال گشایش باشد، افزود: "روابط بین‌الملل درسال آینده در شرایطی قرار خواهد گرفت که تلاشی که برای قرار دادن ایران در انزوا صورت می‌گیرد با بن بست روبرو خواهد شد و در سال آینده شاهد تحولات مهمی خواهیم بود." علاوه بر این، در اولین روزهای کاری سال جدید نیز وزیر خارجه کشورمان در دیدار با وزیر امورخارجه قزاقستان، نسبت به اجلاس آلماتی 2 ابراز خوشبینی کرد و این نوید را داد که در زمینه مذاکرات هسته‌ای ایران با 1+5 پیشرفت‌هائی حاصل شود. ابراز امیدواری‌ها و خوش بینی‌های وزیر امورخارجه کشورمان نسبت به حل مشکلات بین‌المللی، محدود به این دو اظهارنظر نیست و در ماه‌های اخیر اصولاً چنین سخنان امیدوارانه و مثبتی از دکتر صالحی بسیار شنیده می‌شود. واقعیت اینست که کشور درحال حاضر به "سیاست تعادلی" چه در مسائل داخلی و چه در مسائل خارجی نیازمند است. سیاست تعادلی را در لحن مثبت و امیدوارانه می‌توان جستجو کرد و باید برای رسیدن به آن از لحن‌های منفی، پرخاشگرانه، اختلاف انگیز و ناامید کننده پرهیز کرد. در عرصه داخلی، کشور ما متأسفانه در سال‌های اخیر از اختلافات، پرخاشگری‌ها و بداخلاقی‌های سیاسی متحمل زیان‌های فراوانی شد. تأسف بیشتر از اینست که این بداخلاقی‌های سیاسی از سطوح بالای مدیریتی ناشی و به بدنه جامعه تزریق شد. این روش غلط، دقیقاً در جهت خلاف دستورات دینی و توصیه‌های بنیانگذار نظام جمهوری اسلامی حضرت امام خمینی قرار دارد. آثار مخرب این روش را در تمام زمینه‌ها اعم از سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی لمس کرده‌ایم و حتی زیانی که از این ناحیه به وجهه بین‌المللی جمهوری اسلامی ایران وارد شده است را نیز مشاهده نموده‌ایم. در عرصه خارجی، درست است که هرگز نباید از اصول و آرمان‌های دینی و انقلابی و ملی خود کوتاه بیائیم و حفظ منافع ملی و مصالح کشور و ملت باید همواره در اولویت باشند، ولی تأمین این خواسته قطعی و غیرقابل اغماض را نباید از طریق پرخاشگری دنبال کرد. خود عنوان "سیاست" مفهوم مدیریت متعادل را در ذات خود دارد. بنابر این، آنان که در عرصه سیاسی فعال هستند باید بیش از هر چیز از ویژگی‌های "مدیریت متعادل" برخوردار باشند. این تصور که روی گشاده و مثبت نشان دادن به طرف‌های خارجی ممکن است آنها را به طمع بیاندازد، یک تصور ناقص است که البته فقط در مورد دست‌اندرکاران ضعیف و منفعل قابل قبول است، ولی سیاستمداران انقلابی، قوی و صاحب اراده نه تنها هرگز در دام دشمنان قرار نمی‌گیرند بلکه روی گشاده و لحن مثبت را ابزاری برای رسیدن به اهداف اصولی و منطقی خود قرار می‌دهند. آنها با این شیوه به پیش می‌روند و هر جا احساس کنند طرف مقابل درصدد فریب و سوءاستفاده است، راه را بر او می‌بندند و از شیوه و لحن دیگری که متناسب شرایط است استفاده می‌کنند. در همین دوران بعد از پیروزی انقلاب، سیاستمداران ما از این شیوه نیز استفاده کرده‌اند و به موفقیت‌های بزرگی نیز دست یافته‌اند. تغییر ناگهانی این شیوه صحیح و اعلام خصومت با این و آن و ادعاهای عجیب و غریب و دست نیافتنی همچون مدیریت جهانی، سیاست خارجی ما را به وادی خطرناکی کشاند که مشکلات امروز را پدید آورده است. اگر قرار است سال 1392 طبق رهنمود رهبر معظم انقلاب، "سال حماسه سیاسی و حماسه اقتصادی" باشد، این آرمان فقط با شعار تحقق نمی‌یابد. تغییر در لحن، تغییر در روش‌ها و تغییر در اخلاق سیاسی، چه در عرصه داخلی و چه در عرصه خارجی، از ابزارهای رسیدن به این هدف هستند. قطعاً مقصود این نیست که در برابر رقبای داخلی و طرف‌های خارجی از اصول و آرمان‌ها کوتاه بیائیم و به آنها امتیاز بدهیم، بلکه مقصود اینست که برای حفظ و تقویت آرمان‌ها، اصول و منافع و مصالح کشور و ملت، راه‌های صحیحی را انتخاب کنیم. انتخابات ریاست جمهوری یازدهم که کمتر از دو ماه و نیم دیگر برگزار خواهد شد، مقطع مهمی برای تلاش در جهت انتخاب راه صحیح است. اکنون هیچکس، چه حامیان دولت کنونی و چه مخالفان آن، تردیدی ندارند که این دولت آنگونه که توصیف شده بود و خود را توصیف کرده بود، نبوده و نیست و کشور اکنون به یک دولت طراز آرمان‌های انقلاب اسلامی نیاز دارد. انتخابات رئیس جمهوری که بتواند چنین دولتی را بر سر کار بیاورد، به یک انتخابات همراه با اخلاق سیاسی سالم نیازمند است. اگر چنین شود، گشایش هم در راه خواهد بود.