اخبار آرشیوی

به گزارش«نسیم» متن این نامه بدین شرح است: حضور جناب آقای دکتر حسن روحانی،ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران در دانشگاه تهران بمنظور به صدا درآوردن زنگ آغاز سال تحصیلی دانشگاه ها، و حواشی این حضور ما را بر آن داشت چند نکته ای را خدمت ایشان، جامعه دانشگاهی کشور و ملت بزرگ ایران توضیح دهیم : 1- ریاست محترم جمهور، حضور شما در اولین سال از دوره 4ساله خدمتتان در دانشگاه تهران، انشالله نویدبخش آینده ای روشن برای ارتباط سازنده دولت با دانشگاه و دانشگاهیان خواهد بود. 2-با درخواست های متعدد انجمن اسلامی دانشجویان مستقل و سایر مجموعه های دانشجویی مبنی بر درخواست از جنابعالی برای شنیدن مطالبات دانشجویان، - گرچه به گونه ای ناقص و سیاست زده - اما خوشبختانه این اتفاق افتاد که موجب شد بخشی از درخواست های دانشجویان به صورت رودر رو خدمت ریاست جمهوری مطرح و پاسخ های آن ها شنیده شود. 3-اما آنچه موجب دلخوری و اعتراض دانشجویان نسبت به برنامه سخنرانی شما شده است، نوع این حضور میباشد که ظاهراً علت این امر، عدم درک صحیح علت حضور شما در دانشگاه تهران میباشد. آقای دکتر، مگر هدف شما از حضور در دانشگاه تهران به صدا درآوردن زنگ شروع سال تحصیلی در دانشگاه ها نبود؟! مخاطب اصلی این برنامه چه گروهی از دانشگاهیان بودند؟! آیا جز این است که آمده بودید تا زنگ آغاز به تحصیل دانشجویان را به صدا درآورید؟! حال سوال دانشجویان از شما و وزارت علوم این است که در جلسه روز گذشته چه سهمی از حضار، و یا بهتر بگوییم مدعوین، دانشجویان بودند؟! سوال این است که چرا حتی نمایندگان مجلس نیز، که نیت حضور جنابعالی در دانشگاه هیچ ربطی به حوزه مسئولیت آنها نداشت، در برنامه حضور داشتند ولی امکان حضور آزاد از دانشجویان سلب شده بود؟! شاید پاسخ پرسش آخر در تلاش سرپرست وزارت علوم برای جلب نظر و رای نمایندگان مجلس در روزهای آتی حکایت دارد، وگرنه حضور نمایندگان مجلس در زنگ آغاز سال تحصیلی دانشجویان چه دلیلی جز تلاس برای کسب رای آن ها در روزهای آینده برای وزیر پیشنهادی علوم دارد؟! 4-آقای دکتر روحانی، حضرتعالی با شعار " من سرهنگ نیستم،من پادگانی نیستم و من حقوقدان هستم " موفق به کسب رای ملت شدید، اما این شعار با فضایی که توسط تیم حراست جنابعالی بر دانشگاه تهران حاکم شد کاملا در تناقض است! فضای روز گذشته دانشگاه تهران به تنها چیزی که شبیه نبود فضای آزاد دانشگاهی بود و بیشتر شبیه یکی از مراکز امنیتی - نظامی بود تا مکانی برای گفتگو و ابراز آزادانه عقاید! 5-آقای دکتر، شاید ما دانشجویان بد عادت شده ایم و شاید هم نادرست فکر میکنیم که انتظار داریم مسئولین به هنگام حضور در دانشگاه ها و سایر مراکز علمی از میان دانشجویان عبور کنند و به محل سخنرانی خود بروند، اما متاسفانه دیروز خودروی حامل ریاست جمهوری از درب پشتی سالن آمد و از همانجا هم خارج شد تا با دنشجویان روبرو نشود! 6-و اما یکی از از اصلی ترین حواشی برنامه دیروز سخنرانی نمایندگان دانشجویان بود.آقای دکتر، دانشگاه تهران 4تشکل سیاسی-صنفی رسمی و شناسنامه دار دارد که سلایق متنوع دانشجویان را نمایندگی میکنند اما پرسش اساسی این است که چرا تنها به 2تشکل اجازه صحبت داده شد؟! مگر نه این است که جنابعالی حتی در برنامه سخنرانی دیروزتان از " بیان آزادانه عقاید در دانشگاه " سخن گفتید، پس چرا به نمایندگان سایر تشکل ها اجازه صحبت داده نشد؟ شاید " محفل خاصی " در وزارت علوم دوست نداشت اثبات شود که تشکل های انقلابی با اقبال بیشتری در دانشگاه مواجه هستند و توانسته است با مشی اعتدال، تفکرات و سلایق مختلف را به خود جذب کنند! شاید آن ها دوست نداشتند وجود یک انجمنی با نام و مسلک اسلامی و مجاهد در مسیر انقلاب اسلامی بیش از پیش نمایان شود! اما انجمن اسلامی دانشجویان مستقل از مسئولین دانشگاه تهران، بویژه ریاست دانشگاه، نیز این انتقاد را دارد که میبایست آن ها بعنوان کسانی که وظیفه حمایت و حراست از حقوق دانشجویان را داشتند، از این حق قانونی سایر تشکل ها دربرابر " فشارهای خاص محفلی " حراست میکردند. 7-نسبت دانشجویان حاضر نیز همچنان برای همگان پر از ابهام است! براساس مستندات و شواهد موجود، تعداد دانشجویان منتسب به اصلاح طلبان رادیکال چیزی نزدیک به دوبرابر کل سهمیه های دانشجویان حاضر از 3 تشکل انجمن اسلامی دانشجویان مستقل، بسیج دانشجویی و جامعه اسلامی بودند.طبق اظهار نظر مسئولین دانشگاه هیچ تفاوتی بین تعداد کارت های توضیعی از سوی دانشگاه بین تشکل های این دانشگاه وجود نداشت، حال این تعداد دانشجویان که بعضاً از سایر دانشگاه ها به دانشگاه تهران آمده بودن - که از قرار همگی کارت دعوت هم در اختیار داشتند - از سوی چه سازمان یا نهادی به این برنامه دعوت شده بودند؟! مسئولین برگزاری برنامه بویژه وزارت علوم باید پاسخ روشنی در این خصوص به افکار عمومی ارائه دهند! ما دانشجویان اعلام میداریم که بر اساس تکلیف شرعی خود، به وظایفمان که اصلاح دانشگاه و جامعه به وسیله نقد منصفانه ضعف ها، و پیگیری مطالبات رهبری معظم انقلاب است ادامه خواهیم داد و اتفاقاً ناجوانمردی های رخ داده را هم سندی بر حقانیت عملکرد خود در این مسیر میدانیم. "و ما علینا الا البلاغ" انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه تهران