اخبار آرشیوی

مهمترین محورهای سخنان فرشید جعفری، دبیر جنبش عدالتخواه دانشجویی در میزگرد دبیران تشکل‌های دانشجویی در خبرگزاری«نسیم» بدین شرح است: - معتقدم عده‌ای در تلاش هستند که نه تنها شانزدهم آذر را غصب کنند بلکه قصد دارند بزرگداشتی همچون روز شانزدهم آذر نباشد چرا که این روز نقطه تلنگر جنبش دانشجویی به حساب می‌آید. - عده‌ای در تلاش هستند که شانزدهم آذر را از اولویت های جنبش دانشجویی و از آرمانهای این جنبش خارج کنند. - برخی تلاش کردند که در جامعه دانشگاهی جا بیندازند که این حادثه شانزدهم آذر همانند اتفاقات دیگر است و باید از آن گذشت ولی به واسطه خون سه شهیدی که در این حادثه ریخته شده موفق به این امر نشدند. - خیلی ها در این سالهای اخیر تلاش کردند که بگویند این مسأله 16 آذر مسأله ای بود که گذشت و این واقعه را یک واقعه عادی جلوه دهند. - ممکن است این اتفاقی که برای سه شهید 16 آذر افتاد برای سه دانشجو در مبارزه با امپریالیسم می‌افتاد اما کلید واژه ماندگاری آنان مبارزه با استکبار بوده است. - برخی‌ها می‌گویند که بعد از انقلاب‌اسلامی و بافشارهای حاکمیتی جنبش‌های دانشجویی حکومتی شده‌اند و این حکومتی شدن جنبش‌های تحمیلی بوده است که این حرف کاملا اشتباه است. - تمامی جریانات جنبش دانشجویی در 16 آذر سال 1332 بر سر دو مسأله توافق داشتند یکی مبارزه با آمریکا و دیگری برچیده شدن نظام پهلوی ، حال یک عده در این میان کم آوردند، و ما می بینیم آنان که قبل از پیروزی انقلاب مخالف رابطه با آمریکا بودند بعد از پیروزی انقلاب نتوانستند مقاومت کنند و حتی فرش قرمز برای آمریکا پهن کردند، همان هایی که اول انقلاب رفتند لانه جاسوسی امریکا را فتح کردند و بعد از مدتها از نظرشان برگشتند و از موافقین رابطه با آمریکا شدند. - توجه به اسلام و مبانی دینی و توجه به فطرت انسان و همین طور روح فطرتی که درانسان وجود دارد باعث می شود وقایعی همچون شانزدهم آذر ماندگار شوند. - ما امروز چند تشکل و اتحادیه دانشجویی می‌بینیم که این اتحادیه ها نسبت به این مسأله ادعا دارند که بر مرام 16 آذر همچنان مانده‌اند. - اگر می‌بینید که امروز برخی از تشکلهای دانشجویی همچنان بر مرام 16 آذر همچنان مانده‌اند بخاطر این است که دچار انحراف و جهت گیری های بیجای سیاسی نشده‌اند بخاطر این است که برسرآرمانهای 16 آذر و استکبارستیزی پایدار مانده اند. - بعد از انقلاب این چالش را داشتیم که یک عده‌ای می‌آمدند و می‌گفتند که ما نسبت به جریان 16 آذر دیدگاه داشتند که این جریان یک جریان اصیل نیست و عده‌ای دیگر معتقد بودند که جریان 16 آذر همان جریان اصیل است. - تفسیر های زیادی از 16 آذر شده عده‌ای 16 آذر را آزادیخواهانه تفسیر می‌کردند ، عده‌ای دیگر سیاسی تفسیر می کردند اما سوال من از مفسرین این است که بالاخره آن کسانی که می‌گویند این شانزده آذر آن شانزده آذر سابق نیست چه چیزی را می خواهند بگویند حتی اگر بر مبنای اولیه برگردیم آنهایی که به ما می‌گویند شما تشکل‌های حکومتی هستید. - ما می خواهیم بگویم هنوز زمان ، زمان مبارزه با آمریکا است، زمان، زمان مبارزه با استکبار است بالاخره که هیچ وقت استعمار از ما دست بر نداشته حتی در این شرایط که بالفرض مصلحت نظام بر این است که توافق های را صورت دهد مصلحت جنبش دانشجویی در این زمان چیست؟ آرمان جنبش دانشجویی چیست؟ - جنبش دانشجویی که ادعا می‌کند ظلم ستیز است، جنبش دانشجویی که ادعا می‌کند عدالت طلب است و جنبش دانشجویی که ادعا دارد که بر علیه استبداد و استعمار قیام کرده است آیا امروز استکبار ازبین رفته یا که نوع مواجهه ما با آن تفاوت کرده است. - ما اعتقاد داریم که استکبار از بین نرفته است بلکه اعتقاد داریم که استکبار امروز وجود دارد و ما باید با آن مبارزه کنیم و حال آنکه ممکن است نوع مواجهه آن با ما عوض شده باشد. - ما دو جبهه در جنبش دانشجویی امروز برای خودمان تعریف کردیم؛ یکی جبهه‌اش جبهه علمی است، بالاخره امروز که دیگر همانند روزهای زمان جنگ نیست که بخواهیم برویم بجنگیم بالاخره مبارزه با استکبار نوع و جنسش عوض شده است و ما در فضای علمی باید شروع کنیم به کار کردن و با پیشرفت و عدالت جلوی استکبار را در جامعه مان بگیریم. البته بعضیها به این مسأله اعتقادی ندارند ولی ما اعتقاد داریم که در این جبهه باید کار کنیم و نمونه از این نوع را می توان به شهید احمدی روشن اشاره کرد. - کسانی که در روند جبهه علمی خود دچار حیله های انگلیسی، اسرائیلی نشدند و سر آخر به دستان همان مزدوران به شهادت نائل شدند از همین جنبش دانشجویی بودند. - شهید احمدی روشن کسی بود که با فضای علمی خودش و با کارها وجهاد علمی خود خواست مبارزه با استکبار کند. - در جبهه دیگری که برای خود تعریف کردیم این است که ما رصد کنیم؛ رصد کنیم و معیار برای خود قرار دهیم که انقلاب اسلامی چیست، عدالتخواهی اسلامی چیست و جریان‌های انحرافی و کسانی که می خواهند بدعت بگذارندچه اشخاصی هستند. که با این هم مبارزه کنیم. - ما داریم می بینیم خیلی از آقایانی که در خلاف جهت جنبش دانشجویی شعارهای دیگری دارند می دهند مگر چه اشخاصی بودند مگر همان‌های نبودند که یک زمانی شعار نه غزه، نه لبنان سر می‌دادند، نه غزه و نه لبنان که فقط برای مسلمانان نیست یک اتفاقی است که در عالم استکبار و استعمار علیه ملت های مظلوم دنیا دارد رخ می دهد. - آیا اینکه دانشجویی که دارد می گوید نه غزه نه لبنان هم صدا با جریان های بیرون از دانشگاه می توانید بگویید جریان دانشجویی مستقل و استکبارستیزی است و یا بر مرام 16 آذر پایدار مانده است، آیا کسانی که در 16 آذر کشته شدند در مقابله با استکبار اگر امروز بودند همنوا با آقایون می گفتند نه غزه نه لبنان!؟ آیا همنوا با اینها می‌آمدند بگویند که ما مواجه با استکبار نداریم مواجهه با امریکا نداریم ما وظیفه مان این طور حکم می کند که مقابل این بدعت ها به ایستیم و بگوییم این کار هم در ذات جریان جنبش دانشجویی است. - کسانی که به ما می‌گویند شما با آمریکای لاتین شروع کردید مراوده برقرار کردن، شما چرا دست از حمایت سوریه و لبنان و فلسطین و بحرین وغیره بر نمی دارید یک سوال از حضورشان دارم مگر آنان جزوء کشور های ظلم روا شده جهان که چه حاکمتی باشند و چه نباشند نیستند و ما پشتیبان مردم مظلوم آزاده جهان نیستیم. اما سوالی که ما از آنان می پرسیم این است که اگر ما از آنان حمایت نکنیم، اگر ما از دانشجویان آنان حمایت نکنیم و نسبت به آن دغدغه نداشته باشیم پس به چه کسی و به چیزی باید دغدغه مند باشیم. - حتی اگر رابطه آمریکا با ما خوب شود ما طبق اصول اسلامی تا آمریکا دست از سر مظلومان جهان برندارد ما با او کنار نخواهیم آمد. لذا مخالف این تصور در جامعه هستم و معتقدم نباید آرمانهای جنبش دانشجویی تقلیل یابد. - نباید بگوییم که ما را چه کار با بقیه مردم دنیا داریم، این همان حرفهایی است که در سال 88 مدام از برخی افراد می شنیدیدم، اینها همان شعارهای نه غزه و نه لبنان است. - ما میخواهیم بگوییم باید فراتر از خودمان و حتی چارچوب جغرافیای کشور به مسائل دنیا نگاه کنیم و با تفکر استکباری وظلم ستیزی مبارزه کنیم. - در مورد حضور آقای روحانی در دانشگاه ما این توقع را داشتیم که ای کاش این مراسم دولتی برگزار نمی شد. روز 16 آذر متعلق به دانشجویان است و این تشکل های دانشجویی بودند که مکررا از آقای روحانی دعوت کردند که در دانشگاه حضور پیدا کنند. ای کاش اجازه داده می شد که بانی این مراسم تشکل های دانشجویی باشند. - دوم اینکه الان فضایی دارد اتفاق می افتد که به سمت منزوی کردن منتقدین حرکت می کند و این دقیقا مقابل شعار های آقای روحانی است و یعنی دقیقا متضاد تدبیر و در مقابل امید است. اینکه دهان همه را با برچسب افراط گرایی ببندید خلاف امید است و حتی چون امیر المومنین می گویند به مسئولان تحت امر خود که مشاوران خود را از منتقدان قرار دهید، پس این نوع رفتار خلاف تدبیر هم هست. - بنام اینکه می خواهند فضای دانشجویی را باز کنند دانشجویان متخلف اخراجی را با ز میگردانند و در همان حال از تشکل هایی که تابلو دار هستند و به صورت رسمی در دانشگاه ها فعالیت می کنند اجازه اظهار نظر را می گیرند. این شائبه به وجود آمده است که این برخورد سیاسی است. - رهبری تاکیدی بسیار مهم در بحث تولید علم به این دولت داشته اند اما با این وضعیت و با ورود این چنین افرادی به دانشگاه و البته ورود افرادی که دارای مسائله هستند به وزارت علوم تولید علم به حاشیه رفته و مسائل سیاسی اصل می شود. - دانشجویی اخراجی نمیتواند به فضای علمی دانشگاه کمک کند. - ما از نامه آقای احمدی نژاد به آقای روحانی حمایت می کنیم چون به نظرمان باعث می شود که فضا باز شود. آقای روحانی شعاری داشتند که می گفتند که ما دولت سازنده هستیم لذا یک طرفه صحبت کردن فضار باز نمی کند. آقای روحانی به شعار ها و وعده های خود طی صد روز عمل نکردند و اکنون همه را به گردن دولت قبل می اندازند. دولت قبل هم که میگوید اینطور نبوده. مردم باید از این سردرگمی نجات یابند. - آقای روحانی در این کشور در مجمع تشخیص مسئولیت داشتند و آمدند دولت را تحویل گرفتند و وعده دادند. ایشان می دانستند که شرایط چگونه است، حال چرا می آیند و اینکه نتوانسته اند به وعده های خود عمل کنند آن را گردن دولت قبل می اندازند؟