اخبار آرشیوی

گزارش خبرنگار «نسیم» از حاشیه های مراسم راهپیمایی سی و پنجمین سالروز پیروزی انقلاب اسلامی بدین شرح است: در سی و پنجمین جشن انقلاب همه آمده بودند از زن و مرد تا پیر و جوان، از پیمردهایی که با ویلچر آمده بودند تا اطفالی که در کالسکه بودند همه در سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی شرکت کرده بودند. اما چیزی که بیش همه چیز بخصوص از اول صبح توجه ها را جلب می کرد حضور گسترده دسته های نوجوان بود که با لبخندی بر لب مسیر راهپیمائی را می پیمودند. وقتی از تعدادی از این نسل چهارمی های انقلاب در مورد حرف های اخیر مقامات آمریکائی پرسیدیم جواب دادند که ما تا آخر به پای نظام خواهیم ایستاد و هیچ صلحی با آمریکا را نخواهیم پذیرفت؛ این تنها سخنان نوجوانان نبود حتی وقتی از یکی از اساتید دانشگاه نیز که در راهپیمائی شرکت کرده بود درباره گزینه های روی میز آمریکا سوال کردم مانند بقیه مردم ایران از این حرف آمریکایی ها خنده اش گرفت و با لبخند گفت: گزینه های روی میز آمریکا 35 سال است که دیگر از کار افتاده اند، واقعا این ملت با این حضور مشت محکم را بر دهان آمریکا زده اند. در راهپیمائی جوانان زیادی را می دیدی که با بنری که روی آن نوشته شده بود "ما مشتاق گزینه های روی میز هستیم" عکس می گرفتند و با شعار "مرگ بر آمریکا" راه خود را ادامه می دادند. امسال بیشتر از سال‌های قبل شعار مرگ بر آمریکا را می توانستی بشنوی که با قدرت تر از سال های دیگر توسط مردم فریاد زده می شد. در ازدحام جمعیتی که مشتاقانه به سمت میدان آزادی در حرکت بودند ایستادن کار مشکلی بود، سیل عظیمی از جمعیت سعی داشت تو را از جای خود بکند و به جلو ببرد. در میان این سیل خروشان گاهی تعدادی از مسئولین پیدا و پنهان می شدند اما آنها نیز در این سیل محو شده بودند و جلو می رفتند و حتی برخی با وجود کهولت سن با مردم دیگر هم قدم شده بودند. در مسیر بازگشت خبرنگار شبکه eta اسپانیا را دیدم وقتی از او در مورد احساسی که از این راهپیمائی داشت پرسیدم می گفت از این حرکت مردم گیج شده است، می گفت انتظار نداشتم مردم ایران 30 سال بعد از انقلاب خود هنوز با همان تفکرات در میدان حاضر شوند. معتقد بود در فضائی بسیار خوب و بین مردمانی بسیار خوب قرار گرفته که دارند در پیامی واضح به دنیا می گویند که از حقوق خود مواظبت خواهند کرد، می گفت این مردم می خواهند اتحاد خود را به دنیا نشان دهند. او ایران را مهمترین و بانفوذترین قدرت منطقه می دانست. و در مسیر برگشت من نیز به این فکر بودم که این مردم بهترین مردم دنیا هستند.