اخبار آرشیوی

به گزارش خبرنگار «نسیم» مهمترین محورهای سخنان رئیس‌جمهور در اختتامیه جشنواره مطبوعات که در تالار وحدت تهران برگزار شد بدین شرح است: -برگزاری این جشنواره یعنی احترام به آزادی بیان. -ارتباطات و اطلاعات آفریننده اصلی قدرت در یک کشور است. -بخش بزرگی از قدرت نرم در اختیار صاحبان اندیشه، فکر و قلم است. -در هرکشوری که آزادی سخن و قلم و گردش آزاد اطلاعات بیشتر باشد زمینه پیشرفت و تعالی در آن کشور مهیا تر خواهد بود. -اگر در جامعه‌ای دهان ها بسته و قلم ها شکسته شود اعتماد عمومی در آن جامعه از بین خواهد رفت و چشم ها و گوش ها به سمت امکانات ارتباطاتی بیگانگان قرار خوهد گرفت. -بگذاریم میدان قلم و بیان، میدان بازی باشد تا حقایق برای مردم تبیین شود. -آزادی بیان باید با در نظر گرفتن شرایط تاریخی، فرهنگی و مذهبی و اجتماعی جامعه باشد. -دولت معتقد به آزادی مسئولانه است. -اگر رسانه ای بخواهد اصول جامعه را مراعات نکند بی تردید ارتباط خود را با جامعه و مردم تضعیف و یا قطع خواهد کرد. -مقدسات دینی و مذهبی و ارزش های ملی و قومی باید مورد احترام همگان باشد. حساسیت ها امروز در جامعه ما حتی برای طوایف و قبایل زیاد است که با کوچکترین خطایی یک جمعی قابل توجهی می‌شورند. -ما امروز می‌دانیم که قدرت رسانه های ما هر مقدار بیشتر باشد کشور ما توانمندتر در صحنه جامعه حضور پیدا خواهند کرد. -چرا نتوانستیم بعد از 35 سال کاری بکنیم که بزرگان ما از شرایط فرهنگی ما رضایت داشته باشند؟ اشکال از کجاست؟. -اگر با فشارها و با شیوه های پلیسی مسأله فرهنگی حل شده بود امروز نباید بازهم نگران فرهنگ جامعه باشیم. -مشکل اعتیاد و طلاق و اختلافات اجتماعی و شکاف های اجتماعی، نادیده گرفتن قواعد بازی در مسائل سیاسی و مسائل اخلاقی، مربوط به ضعف در حوزه فرهنگ است. -امروز فرهنگ در اختیار کیست؟ من خوشحالم که وزیر ارشاد به ندای رهبری بلافاصله پاسخ دادند. چه مقدار از مسائل فرهنگی ما در اختیار آقای وزیر است و چه مقدار بودجه فرهنگی در اختیار بخش های فرهنگی دولتی است؟. -چند برابر بودجه فرهنگی دولت در اختیار نهادهای دیگر است. امروز بودجه عظیم فرهنگی در اختیار نهادهایی است که تحت نظارت قوه مجریه کشور نیستند. شورای عالی انقلاب فرهنگی بایدر در این امر بیاندیشد. -باید بدانیم بخش فرهنگی ما با بودجه عمومی که میگیرد چه میکند؟ -در بخش مطبوعات، مطبوعاتی که از بودجه خاص قوه مجریه استفاده می‌کنند چقدر هستند؟. چه مقداراز خبرگزاری ها، سایت ها و روزنامه‌ها، در اختیار نهادهایی است که از بودجه عمومی استفاده می‌کنند و چه مقدار از آن در اختیار بخش خصوصی است؟. -چرا بخش مطبوعات ما و رسانه های ما استقلال پیدا نمی‌کنند؟. ایجاد تعادل و توازن در بین رسانه ها را از وظیفه خود می‌دانیم. فرهنگ باید به اصحاب فرهنگ واگذار شود. -حاکمیت با قانون است اما قانون باید قانونی روشن و شفاف باشد. ساختن افکار عمومی در جهت توسعه و تعالی و اخلاق و معنویت اهمیت دارد. -آیا اخلاق حرفه ای در زمینه رسانه ها رویه تعالی و توسعه است؟ آیا تهمت ها و سخنان ناروا و دروغ کم شده است؟ اگر اینچنین است پس ما موفق شدیم. -ما آزادی مسئولانه همه رسانه های ارتباطی را ارج می‌نهیم و از همه صاحبان فرهنگ می‌خواهیم که برای اینکه اذهان در مسیر منافع ملی قرار گیرد واقعیت ها را به مردم بگوییم و شعارها را کم کنیم. -معضل ما در جامعه فقر است؛ هم فقر اقتصادی و هم فقر فرهنگی. -معضل ما در جامعه نبودن اعتدال است. -افراط‌ها گویی، که انگار باید منزوی باشیم و درها بسته باشد و تفریط ها گویی انگار باید هویت ایرانی و اسلامی ما تضعیف شود. -رسانه های ما باید دارای امنیت باشند و برای کشور امنیت آفرین باشند. -چرا برخی از مطبوعات دارای دژ پولادین هستند و کسی جرات نمی‌کند به آنها نردیک شود؟ بالاتر از این دژ، خود را قیم می‌پندارند؛ قیم نه تنها برای دولت و احزاب که قیم برای مردم. -اگر کسی خود را برتر می‌بیند این دولت او را برتر نمی‌بیند. همه باید در دارای امنیت مساوی باشند. هیچ کس نباید خود را در حصار امن احساس کند. -دولت معتقد است توقف ها و توقیف ها آخرین راه است. -ممکن است جریده ای خطا کند؛ در اولین قدم برای برخورد چرا باید آن رسانه بسته شود؟. چرا افراد آن رسانه برای خطای یک نفر باید همه آن افراد بیکار شوند؛ با فرد خطاکار باید برخورد قانونی شود ولی چرا با همه؟ چرا قدم اول توقیف است؟ چرا اینقدر عجله است؟. -چطور امروز برخی آزاد آزاد هستند و برخی از این آزادی سهمی اندک در اختیار دارند. -مخالفان این دولت آزاد هستند. بگذارید همراهان دولت هم از آزادی برخوردار باشند. -نقد کنند که این افتخار برای دولت است. -به مسئولین گفتم یا شکایتی از طرف دولت در مورد رسانه‌ها نباید باشد و یا باید به حداقل ضروری اکتفا شود. -امرز انتقاد صریح می‌کنند و گاهی حتی اتهام می‌زنند و دروغ مطرح میشود؛ در خصوص این موارد دولت شکایتی نکرده است ولی تذکر داده شده است. -حتی علیه شخص رئیس جمهور "سی دی" پخش می‌کنند و ما گفتیم برخی قسمت های آن ناصحیح است. -بگذاریم معضلات جامعه حل و فصل شود. مشکل ما تنها سیاسی و حزبی است؟ نباید مثلا در مورد محیط زیست جامعه تمرکز کرد؟. بدانید در هیچ کاری و هیچ مسیری دولت موفق نخواهد بود مگر اینکه مردم حامی باشند. -اگر ملت به صحنه بیاید، ما پیروز می‌شویم. -رسانه های ما در مشکلات اساسی جامعه ما باید به صحنه و به کمک دولت و حاکمیت بیایند. -در زمینه مسائل زیست محیطی، شدت انرژی و آلودگی ها غیر قابل قبول است؟ ما با یک سردی هوا در تهران با مشکل مواجه میشویم. -در زمینه ورود به اجرای فاز دوم هدفمندی یارانه ها رسانه ها باید وارد شوند. -در بخش سلامت ما با چه مشکلاتی مواجه هستیم؟. در زمینه یارانه ها اگر بخواهیم قدمی برای حل مشکلات برداریم با دو چراغ قرمز "تورم" و "معضل اشتغال" روبرو هستیم. -آنهایی که نیاز آنچنانی به یارانه ندارند دست رد به سینه یارانه نقدی بزنند و فرم های یارانه را پر نکنند. -مردمانی که نیاز به این یارانه ندارند با صدای رسا به این یارانه نقدی "نه" بگویند. در این زمینه رسانه ها باید قدم به میدان بگذارند. -معضل فساد یک معضل بزرگ در جامعه است که گوشه هایی برای مردم بیان می‌شود و گوشه هایی از آن بعدا برای مردم بیان خواهد شد. بزرگترین قدرتی که میتواند با فساد مبارزه کنند رسانه ها است. -نام افراد مفسد نباید در جیب رئیس قوه اجرایی باشد؛ نام این افراد بر سر زبان خبرنگاران ما قرار گیرد. -اگر همه رسانه ها به صحنه بیایند میشود جلوی فساد را گرفت. باید آنقدر هزینه ها را بالابرد که کسی هوس فساد به سرش نزند. -دولت و رئیس جمهور بر قولی که به اصحاب رسانه داده پایبند است که محیطی امن تر برای اصحاب رسانه بوجود بیاورد. هرمقدار فشار در این زمینه به دولت وارد شود دولت به آنچه وعده داده است مصمم تر خواهد بود. -نباید بگذاریم که برخی تنگ نظری ها و سلیقه ورزی ها و برخی ابهامات قانونی باعث شود که سلیقه های سیاسی در مسائل فرهنگی حاکم شود.