عضو سابق تیم مذاکره کننده: دولت خاتمی در مذاکرات روش سازش و جلب اعتماد طرف مقابل را داشت

کدخبر: 917354

مصطفی دولت‌یار در همایش واکاوی روند پیشبرد سیاست هسته‌ای افزود: اینکه تیم مذاکره‌کننده اکنون می‌تواند در مقابل زیاده‌خواهی‌های طرف مقابل بایستد، براساس دستاوردهای تیم قبلی است

به گزارش خبرنگار «نسیم» مهمترین محورهای سخنان دولت‌یار، عضو سابق تیم مذاکره کننده هسته‌ای در همایش واکاوی روند پیشبرد سیاست هسته ای در دولت یازدهم بدین شرح است:

-هر دوره ای از مذاکرات مقتضیات خاص خود را دارد و با تغییر مقتضیات دیگر نمی‌توان روش قبلی را ارائه داد. دولت خاتمی تا سال 2005 در مذاکرات روش سازش و سعی در جلب اعتماد طرف مقابل را داشت. در شرایطی که جلب اعتماد طرف مقابل به بن بست رسیده بود و دولت خاتمی مجبور شد مهر و موم‌های تاسیسات هسته ای را بردارد و دولتی که میراث خوار آن دولت بود نمی‌توانست شرایط قبلی را ادامه دهد و طبیعتا وارد مرحله تقابل شد. دستاورد این مرحله همان چیزهایی است که تیم مذاکره کننده اکنون می‌تواند بر اساس آن درمقابل زیاده خواهی های طرف مقابل بایستد.

-پیش از این در طرف غربی اراده ای برای به نتیجه رسیدن مذاکرات وجود نداشت این فقدان اراده ما را به رویارویی به آنها رساند که در نتیجه آن تکنولوژی هسته‌ای خود را بروز دادیم.

-در شرایطی سوخت 20 درصد ما برای راکتور تحقیقاتی تهران در حال تمام شدن بود که طرف مقابل در ارزیابی اشتباه خود به دنبال این بود که پس از به پایان رسیدن سوخت ما ایران دست خود را به طرف آنها درازکند. آنها باور نمی‌کردند که ما خودمان بتوانیم این سوخت را تولید کنیم.

-بر اساس اطلاعاتی که از طرف غربی ارائه شده است اگر آنها ما را بیش از این تحریم نکرده اند به این دلیل نیست که می‌توانستند و نکردند بلکه به این دلیل است که تحریم ها به سقف آستانه قابل تحمل آنها رسیده بود.

-شرایطی برای دولت آقای روحانی ایجاد شده که با رویکرد تعامل و سازش میتواند زمینه‌ای برای پیشبرد منافع ملی ایجاد کنیم. هم در این دوره و هم در دوره های پیش از این لیستی از موارد زیادی که منافع ایران و طرف مقابل با یکدیگر تطبیق داشته است ارائه میشد اما موضوعی که وجود دارد این است که باید دید طرف مقابل با چه دیدی وارد مذاکرات شده است.

-مذاکرات هسته‌ای فقط محدود به مذاکرات هسته‌ای نیست و اگر توافقی صورت گیرد تنها محدود به توافقات هسته ای نخواهد بود بلکه این توافقی میان قدرت‌های جهانی و یک قدرت نوظهور است و به همین دلیل برخی میلیاردی هزینه می‌کنند تا این مذاکرات به نتیجه نرسد.

ارسال نظر: