آیین ملی "چَک چَکو" عصر عاشورا در استهبان برگزار میشود
رئیس اداره ارشاد استهبان در گفتگو با «نسیم» افزود: این آیین قدمتی ۲۰۰ ساله داشته و در کشور منحصر بفرد است/ این آئین، شکلی نمادین از اتفاقاتی است که در عصر عاشورا برای امام حسین(ع) و یاران باوفایشان رخ داد
محمدحسین هوشمند در این گفتگو بیان کرد: آئین ملی "چَک چَکو" قدمتی 200 ساله داشته و در کشور منحصر بفرد است. این آئین، شکلی نمادین از اتفاقاتی است که در عصر عاشورا برای امام حسین(ع) و یاران باوفایشان رخ داد. آئین چکچکو شکلی سمبلیک از اتفاقاتی است که پس از شهادت سرور آزادگان جهان حضرت اباعبدالله الحسین بر پا میشود. مردم این شهر همسایه زاگرس معتقدند بر اساس روایت مورخین پس از شهادت امام حسین(ع) لشکریان یزید به دستور شمر لعین اسبهایشان رابر جنازه شهدای کربلا میتازند و این صدای چکچک یاد آور سم کوبی اسبان اشقیا بر بدنهای مطهر اولیا است.
وی ادامه داد: مردم استهبان در میدان اصلی شهرجمع می شوند و با حرکتی هماهنگ دو قطعه چوب یا سنگ را به یکدیگر میکوبند و بصورت دوار به عزاداری سالار شهیدان حضرت ابا عبدالله (ع)میپردازند.پس از آندر دایرههای متحدالمرکز که سینه دوری نام دارد به سینهزنی میپردازند. به هنگام نوحه خوانی و با اشاره نوحه خوان، عزاداران به جای سینهزدن، سنگها را در دودست نگاه داشته و بالا میبرند و در بالای سر دو سنگ یا دو چوب را به هم میزنند و بعد همزمان با ریتم نوحه، خم شده و دوباره سنگها را میان دو پایشان به یکدیگر میزنند، سپس به صورت هماهنگ یک گام به جلو و یک گام به عقب برمی دارند و دَم یا بیت اول نوحه را تکرار میکنند.
رئیس اداره ارشاد استهبان به اشعار معروف در این آئین اشاره کرد و گفت: گویندگان این اشعار شاعران استهبان هستند و بیشتر اشعارش ثابت است و اشعاری که انتخاب شده سنتی است و دهان به دهان نقل شده است.
به گزارش «نسیم»، از اشعار معروف این آئین به شرح زیر است:
این دل تنگم عقدهها دارد گوییا میل کربلا دارد
ای یزید این سر، بر تو مهمان است گز لبش جاری، صوت قرآن است
مردان سیاه پوش چوبها را به بالای سر میبرند و بر هم می سایند و با آهنگ مرثیه خوان تکرار میکنند: "کز لبش جاری صوت قرآن است" صدایی چک چک چوبها با صدای مرثیهخوان در هم میپیچد.