حجتالاسلام میرباقری: پیام کربلا استقبال از بلاهای بزرگ برای سعادت بشر بود
استاد حوزه علمیه افزود: برای وارد شدن به وادی بلای سیدالشهدا(ع) نخست باید نیت و قلب انسان با ایشان همراه شود و در گام بعد تأسف داشته باشد تا از مسیر عزاداری بر امام حسین(ع) به کاروان ایشان ملحق شود
به گزارش خبرنگار «نسیم»، حجتالاسلام سید مهدی میرباقری، در مراسم عزاداری دهه اول محرم که در نمازخانه مدرسه فیضیه برگزار میشود با اشاره به این که انسان به طور ذاتی خداوند را دوست دارد اظهار داشت: محبت انسان نسبت به توحید و یگانگی خداوند، فطری است، اگر حب نفس ذاتی انسان بود انسان سالک تا آخرین لحظه نیز اسیر حب نفس بود و اخلاص امکان نداشت و عبادتی که از روی محبت خداوند باشد عبادت احرار و آزادگان است و عبادت خداوند از روی محبت را آغاز مقام رضا است و کسی که به مقام رضا قدم بگذارد خداوند متعال ابتلا و امتحانات سنگینی برای رسیدن به این مقامها دارد و اهل رضا کسانی هستند که به استقبال این بلاها میروند و در متن بلا سرخوش و راضی هستند.
استاد حوزه علمیه قم با اشاره به روایت عیون اخبارالرضا(ع) بیان داشت: امام رضا(ع) فرمودند «ابراهیم خلیل مأمور شد فرزندش را قربانی کند و بعد از قبول شدن در آزمون الهی به خداوند عرض کرد؛ ای کاش فرزندم را قربانی میکردم و به ثواب بالاترین مصائب میرسیدم.» و محبان خداوند برای رسیدن به رضای الهی از بلاها استقبال میکنند تا خداوند از ایشان راضی شود و در سوره فجر از آن به «مرضیه» تعبیر شده که مقام رضوان الهی است که این مقام رضوان، جایگاه معرفت خداوند و محبت خداوند نسبت به بندگان است و کسانی که در این مقام قرار دارند محبت خداوند را بیحجاب دریافت میکنند.
وی سختترین آزمون مقام رضای الهی را ویژه سیدالشهدا(ع) عنوان کرد و گفت: امام حسین(ع) علاوه بر تشنگی خودشان، فرزندانشان و مصیبتهایی که بر ایشان وارد شد در لحظات آخر نگاهشان به خیمهها است که میفرمایند «الهی رضا برضائک» و امام حسین(ع) همه بلاها را برای هدایت بشریت تحمل کردند که فجر عالم و اوج عبادت سیدالشهدا(ع) در گودی قتلگاه است و اگر کسی بخواهد به مقام و رفعتی برسد باید با امام حسین(ع) همراه شود، هنگامی که امام حسین(ع) به شهادت رسیدند همه عالم برای ایشان گریه کردند و چه بلایی را ایشان تحمل کردند که پیامبراکرم(ص) و ائمه اطهار(ع) با این که ناله و گریهشان مخفی بود اما به طور آشکارا برای سیدالشهدا(ع) گریه میکردند.
حجت الاسلام میرباقری در ادامه افزود: شاید دلیل گریه اولیای الهی برای امام حسین(ع) این بوده است که ایشان با شهادتشان همه را با مقام توحید آشنا کردند؛ باب محبت الهی، طهارت، تقرب امت و باب رضوان را برای اولیای الهی گشودند و گرنه کسی نمیتواند به آسانی به این وادی وارد شود، رسیدن یاران سیدالشهدا(ع) به مقامات بلند الهی از طریق ایشان بوده است و آنها نخستین کسانی بودند که عظمت و جلالت بلای سیدالشهدا(ع) را مشاهده کرده دیدند که حضرت برای گشودن وادی شفاعت امت چه بلاهایی را تحمل میکنند از اینرو در راه ایشان سر از دست تشخیص نمیدادند و حتی زره از تن درآوردند.
رییس فرهنگستان علوم اسلامی قم در پایان تمایل قلبی انسان را برای ملحق شدن به وادی رضایت الهی و همراهی با سیدالشهدا(ع) ضروری دانست و افزود: برای وارد شدن به وادی بلای سیدالشهدا(ع) نخست باید نیت و قلب انسان با ایشان همراه شود و در گام بعد تأسف داشته باشد تا از مسیر عزاداری بر امام حسین(ع) به کاروان ایشان ملحق شود.